Ruimte en
hoeveel ruimte heeft de mens nodig ? 8 miljard mensen en er waren nog nooit
zoveel mensen op aarde. De aarde die we moeten delen met de dieren en planten
en dat kan botsen. De mens als baas van de aarde.
18 miljoen
mensen op dat kleine stukje aarde Nederland. De ruimte per persoon wordt steeds
beperkter. Gelukkig woon ik in 1 van de dunbevolkte provincies. Hier meer ruimte dan in een stad als
Amsterdam. Dat denk ik dan.
Hoeveel
ruimte is de mens nodig ? Om zich te kunnen redden. Om comfortabel te kunnen
leven. Om zelfvoorzienend te kunnen zijn ? Kunnen wij Nederlanders nog
zelfvoorzienend zijn ? Allang niet meer. We zijn de aarde nodig en de aarde is
groter dan het kleine Nederland. We hebben de aarde onderverdeeld in landen en
geen land kan het alleen.
De ruimte van
een kip en daar hebben we regels voor. De ene kip heeft het beter dan de andere
kip. De ruimte van de mens. Of van mij. Een rijtjeswoning met 4 slaapkamers en
meer. Met zijn tweeën. Volgens de regels
ruimte genoeg…. Of te veel ruimte.
Het is
allemaal zo persoonlijk. Ik heb genoeg aan mijn huisje. En soms ook niet. Veel
buiten zijn en altijd de ruimte zoeken. Op zoek naar reuring en beweging. Een kameraad
woont in een flat en hij heeft het over zijn tuin en ze zijn weer aan het
grasmaaien. Wie het smal heeft moet breed kijken en dan heeft hij het over zijn
landgoed : -)
Bezit is
belangrijk of kan belangrijk zijn. Of het boeit iemand niet. Mij boeit het
niet. Met een beetje fantasie is de hele aarde van mij !
De mens als
grote bepaler. Zij bepalen hoeveel ruimte een dier krijgt. De boerderijdieren
en vele regels. De wilde wolf en de musjes bepalen het zelf. Tot op zekere
hoogte. De mens is er ook nog !!
De natuur kan
het zonder mens en dan ! De mens kan niet zonder de natuur en is ook alles bepalend.
Onderdeel zijn van het grote geheel dat de schepping mag heten. Voor sommigen
wel.
Rentmeesterschap
zegt iemand. En wij bezitten niet maar beheren het voor de mensen die na ons
komen. Hoe dit steeds minder belangrijk wordt of lijkt. Na ons de zondvloed.
De ruimte op
aarde en de ruimte om de aarde heen. Het is beperkt of heeft beperkingen. Net
als de beperkingen van de mensen, dieren en planten. En samen moeten we goed
met die ruimte omgaan. De mensen hebben de grootste invloed. En dat is een
grote verantwoordelijkheid.
En soms heeft
de natuur het laatste woord. Of altijd heeft de natuur het laatste woord.
Wederom een heel interessante post, Henk.
BeantwoordenVerwijderenEn ik lees jouw post (niet meer in brief-vorm) gráág..!
Ik kan me, als ik het allemaal goed heb begrepen, wel grotendeels vinden in jouw post
(Ik schrijf 'post', want ik vind 'stukje' een beetje oneerbiedig klinken).
Natúúrlijk vraag ik mij óók wel eens af.
Ik ben (helaas 🙂) géén Albert Einstein. Maar deze fantastische, sympathieke, geleerde man zei ooit eens:
'We moeten anders leren denken'...
Wat hij daarmee bedoelde, wéét ik niet precies.
Maar ik ga ervan uit, dat hij bedoelde: 'Als we allemaal in de toekomst goed willen blijven omgaan, dan moeten we véél meer ons eigenbelang, ja misschien zelfs wel onze ego's opgeven. En véél beter voor elkaar zórgen..!'
Onbaatzuchtige liefde voor elkaar hebben ik denk dat Albert Einstein dát bedoelde.
Misschien bedoelde Jezus wel ongeveer hetzelfde. Alleen zei Jezus er nog bij, dat je wèl in God de Vader moest geloven. Anders 'mis je de boot'.
Nu ik het daarover heb: ik ben ook lid van 'Christianity vs. Islam'.
Vaak gaan de leden van die Facebook -pagina daar tegen elkaar tekeer.
Het kostte me moeite om daaraan te wennen, want ik heb een geloof zonder regels. Behalve het gebod, dat je God en je naaste moet liefhebben als jezelf.
Waarschijnlijk vinden alle andere leden van 'Christianity vs Islam' dat véél te makkelijk bedacht van mij. Nee, je moet regels hebben. Het zit vaak preciés ZÓ voor elke deelnemer.
Ik word daar enigszins rebels van. Jezus schijnt ook ooit eens te hebben gezegd, dat je alléén maar in God hoefde te geloven. Dat is alles. Of is dat nu te makkelijk gedacht van mij...?
Ik dacht gisteren: 'Als het zó moet gaan tussen gelovigen, dan word ik op een dag nog eens spontáán Satanist..!'
Gaat het niet allemaal over ÉÉNHEID..?
Het leven vanuit één grote bron van LIEFDE...?
Misschien is het wel goed, wanneer we allemaal een chip in onze hersenen krijgen ingeplant. Als een soort omleiding om onze grote ego's opgeven, zodat we programmeerbaar zijn en eindelijk beter voor onze planeet Aarde gaan zorgen.
Maar dat stuit ons tegen de borst, dus zal dat vast niet gebeuren. En het is gevaarlijk, omdat de 'opdrachtgever' een AI-algoritme kan zijn dat de ons alleen nog maar méér de ellende in stort.
Maar: er moet wèl iets gebeuren.
Wát dan...?
Ik bedoel: we moeten deze Aarde rèdden, denk ik.
Want volgens mij gaat het momenteel duidelijk niét goed.
Hoe we deze aarde moeten redden?
Wat ik al zei. Ego's opgeven en meer naastenliefde gaan tonen. Meer rekening houden met de natuur en de natuurwetten. Beter voor elkaar en de natuur zorgen.
Maar hóé...?
Ik wéét het niet...!