Welzijn en iets meer

Jarenlang mijn streven. Lekker in mijn vel zitten en kunnen doen wat ik wil. Als je mentaal niet lekker in je vel zit wil je maar 1 ding en dat is wel lekker in je vel zitten. En dan ga je hulp zoeken en meer.

Al een tijdje zit ik lekker in mijn vel. Als het gaat om welzijn niets te klagen. Ook als het gaat om bijvoorbeeld zoiets als geld niets te klagen. Het mag wel zo.

Al die jaren de worsteling en het heeft geloond. Al die jaren dacht ik aan mijn moeder en hoe zwaar ze het had en hoe ze de laatste jaren van haar leven genoot. Of een broer waarvan ik dan hetzelfde kan zeggen.

Kunnen kopen wat je hartje begeerd is voor velen het streven. Meer en meer moet. Op een dag zien ze in dat dit geen enkele zin heeft. Het meer komt toch nooit vol.

En het kapitalistische systeem en de groei-economie. De koopkracht en nog veel meer.  Ik denk dan bijvoorbeeld even aan de indianen. Gemakshalve zeg ik indianen. Je moet het nu anders noemen. In het grote Amerika. Voor dat de Europeaan het overnam en zij hadden het niet over kopen en kopen en meer en meer.  Ze deden het anders en leefden anders. Leuker dan de Europeaan. En ze verloren de strijd. Was het een strijd ? Voor de Europeaan wel. Of het echt leuker was dan onze manier van leven ?  Ik denk het van wel.  

We leven nog steeds in de Griekse/Romeinse tijd zegt een kameraad. De Westerse manier van leven is het geworden. Bezit en meer en meer moet. En het volk wil nog steeds brood en spelen. En het brood is veel geworden. En de spelen is meer dan spelen geworden.

Anders leven dan in de Westerse wereld. Ik had denk ik heel gelukkig kunnen zijn in het Amerika voor de Europeaan. En wieter goan en ik had ook wel een Aboriginal willen zijn. Hoe iemand mij vroeger een blonde Aboriginal noemde. Vooral door mijn haar. Een groot compliment.

Of willen leven in het grote Afrika. Voordat ze tot slaaf werden gemaakt. Iemand ging in de jaren 80 van de vorige eeuw naar Afrika en hoopte dat de blanke man er weg zou blijven…..  Hij was jaloers op hun welzijn en op hun blijheid.

Mensen die welzijn belangrijker vinden dan welvaart. Ze zijn er en ik ken er genoeg. Een minimumuitkering en ze zijn er blij mee. Ze zitten lekker in hun vel. En ze weten dat het meer toch nooit vol komt dus waarom zou je daarnaar streven.

Wat ben je nodig om gelukkig te zijn. Velen zijn daar veel voor nodig. Anderen niet.  Is iemand die veel nodig heeft en veel wil echt gelukkiger dan iemand die weinig heeft en weinig wil

Ook zoiets. We moeten veel willen en ook zorgen dat onze kinderen nog meer hebben. Echt streven naar onze ondergang. Ook al genoeg over geschreven.

De aanhouder wint denk ik met een glimlach en nu echt met een glimlach en ik ben gelukkig !  Het mag wel zo.