Ik schrijf bijna nooit over mensen. Geen zin in. Ik ben ook niet goed in mensenkennis en dan kan het al snel verkeerd gaan. Nu even een beetje een uitzondering.
Frans, een
kameraad van lang geleden en hij is niet oud geworden. Gestorven door een
medische fout. Ook schizofrenie en nog iets meer. De bezoekers die net als ik
vanaf de begintijd komen weten over wie ik het heb.
Hij schreef
een gedicht. De cirkel die graag een
vierkant wil zijn. Anders zijn dan en daar had hij moeite mee. Veel liever was
hij gewoon net als een ieder geweest.
De cirkel die
graag een vierkant wil zijn. Vierkanten hebben meer land en ook altijd gelijk.
Zijn best om mee te draaien in het systeem heeft hij gedaan. Ook de sociale
werkplaats en het einde van zijn mooie droom. Daarna was het anders. Tussen
allemaal vierkanten en hoe doe je het dan als cirkel. Het ging dus niet goed op
die sociale werkplaats en hij werd gepest. Zelfs iets meer dan dat. En wat dit met
hem deed. De oude Frans verdween en….
Daarna maar
accepteren dat het de cirkel is die hij is. Een gewonde vierkant zijn is nog
erger dus dan maar cirkel blijven. Ik ga zo even in mijn digitale archief op
zoek naar dat gedicht en misschien plaatsen.
Cirkels en
vierkanten en meer zijn mensen niet. Mensen die moeiteloos mee kunnen doen noem
ik dan even vierkanten. En dan de cirkels die niet anders kunnen dan cirkel
zijn. Aanpassen en dan vierkant worden. Velen willen dit. Of hebben dit even
gewild ! Het is te moeilijk. En dan maar
gewoon accepteren. Ik ben een cirkel ! En daar blij mee leren zijn.
De inloop met
al zijn cirkels. Of moet ik het vierkanten noemen : -) Soms merk ik dat de
cirkels het ook in de inloop zwaar hebben. Sommigen zijn weggebleven.
Binnen en
buiten de lijntjes kleuren en soms kan men niet omgaan met de mensen die niet
binnen de lijntjes kunnen kleuren. Hokjesdenken noem ik het ook weleens. En
zolang je binnen het hokje van de ander kunt blijven is er niets aan de hand.
Is het begrip voor andersdenkenden wat men mist. Of is het ook een beetje intelligentie
? Geen idee.
Zelf ook een
beetje ervaren. Men wilde mij wegpesten. Ik was ook even niet mezelf. En het is goed gekomen….. Maar vergeten is dan lastiger.
Dromen van
een samenleving waar ruimte is voor cirkels en vierkanten. Ook begrip voor de
cirkels van de vierkanten en natuurlijk andersom hoort daarbij.
In ons landje
valt het verder wel een beetje mee. Alhoewel het soms ook tegen kan vallen. Het
is maar hoe je het bekijkt. Even buiten de lijntjes kleuren en dan valt het
mee. Of valt het dan tegen ?
Niet van
iedereen kunnen verlangen dat men alles snapt. Zolang er ook maar mensen zijn
die het wel snappen en het dan kunnen uitleggen. Dan denk ik even aan de
inloop.
Frans en
altijd weer denk ik aan dat gedicht. Ik ben benieuwd of ik het nog kan
vinden. Er is natuurlijk ook iets meer
dan dat gedicht. Ik woon nu op een plekje waar hij vlakbij heeft gewoond….. En
er is meer dan. . Altijd weer meer dan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten