Verschillende keren op een gesloten opnameafdeling van de GGZ opgenomen geweest. Dan weet je dat er meer is dan. Meer is dan een oordeel kan een voorbeeld zijn. Je kunt pas over me oordelen als je in mijn schoenen hebt gestaan.
Hoe
gemakkelijk mensen met een oordeel klaar staan. Niet oordelen kan natuurlijk
ook ontzettend moeilijk zijn. Weten dat ik soms zelf ook nog oordeel. Vaker nog
weet ik dat er meer is dan.
Er is meer
dan. Psychotisch en dan weet je zeker dat er meer is dan. Er komt iets bij in
de vorm van stemmen, wanen, de fantasiewereld of wat dan ook. Wat dan ook kan
veel zijn en soms heel weinig. Stemmen en ik weet wat het is. Leven in een
fantasiewereld. Ik weet het. Om de
werkelijkheid te ontvluchten ? Soms wel en soms niet. Nu elke dag een paar pilletjes om mijn brein
rustig te houden.
Door al die
psychotische ervaringen en de gesprekken met anderen die weten wat een psychose
is weet ik heel zeker dat er meer is dan. Meer dan de mens onder normale
omstandigheden kan waarnemen : -) Meer tussen hemel en aarde dan de mens kan
weten. Ook al weten we elke dag iets meer. We zullen nooit alles weten….
Meer is dan
en dan het oordeel van de ander. Ze weten niet wat de oorzaak is. Van wat ze
waarnemen en van wat ze zien. Natuurlijk ook niet altijd belangrijk. Ze kunnen
niet weten en willen soms ook niet weten. Hun brein is anders dan de mijne en
anders mag het zijn.
Er is meer
dan. Ik zet het op facebook en iemand vraagt wat ik ermee bedoel. Geen zin om
het uit te leggen en misschien lukt het me ook niet. Zijn brein is niet mijn
brein en nog meer verschillen.
Het kan
gemakkelijk zijn. Mensen die (ver)oordelen gaan (ver)oordelen. Ook iets waar ik
geen zin meer in heb. Het is zoals het is en meer zal het ook niet worden. En
er is meer dan.
Verder ben ik
soms een gesloten boek. Gekker op schrijven dan op praten. Levend in mijn eigen
hoofd. Volgens sommigen ook een slecht idee. Je moet niet te veel in je hoofd
gaan leven. Soms ben ik het daar wel mee eens. Maar kan ik nog anders ? Niet
echt.
En dan mijn
sociale fobie. Nog een beetje aanwezig of een beetje afwezig. Bang om
veroordeeld te worden of om afgewezen te worden. Dus dan doe ik iets maar niet.
Leven in mijn
eigen brein. Ik hou ervan. De vingers op het toetsenbord en ik zie wel wat er
komt.
Er is meer
dan. Denk daar ook eens aan. Voordat je iemand gaat veroordelen. Je kent niet
het hele verhaal. En niet oordelen kan natuurlijk moeilijk zijn en soms te
moeilijk. Blij dat ik dit weet en dat maakt het leven weer iets gemakkelijker.
En ik snap het !
Denken
voordat ! Hoe moeilijk dat denken soms kan zijn. Te moeilijk ? Of is het
oefening baart kunst. Er is meer dan :
-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten