We hebben de oorlog niet meegemaakt

Boomers (1946-1964), Gen X (1965-1980). Millennial (1981-1996) Gen Z (1997-2012) Gen Alpha (2013-2026)

5 generaties die de oorlog niet hebben meegemaakt.  De Nederlandse bevolking indelen in generaties. Ook zijn er nog mensen in leven die voor 1946 zijn geboren. In de oorlog en daarvoor.  Mensen die de oorlog bewust of onbewust hebben meegemaakt.

Het is natuurlijk een willekeurige indeling. Het mag ook een beetje anders. Zelf hoor ik bij de boomers. Men heeft het dan over een bevolkingsexplosie. Na de oorlog en mensen hebben weer zin in het nemen van kinderen.

Meer dan 80 jaar vrede en meer dan 80 jaar meer en meer. Iedere generatie heeft iets meer dan de vorige. Of dat altijd vooruitgang is ? Daarover kun je van mening verschillen. Of we mogen van mening verschillen.

Zelf geboren in 1961. De slechte jaren na de oorlog waren voorbij en we kregen het steeds beter en beter.  Ouders hebben die de oorlog hebben meegemaakt. Jammer genoeg weinig verhalen in ons gezin over die oorlog. Geschiedenis en wieter goan is belangrijker.

Hoeveel er in mijn generatie is veranderd. Het autorijden om maar iets te noemen werd heel normaal. Zonder auto hoor je er niet bij : -) Ik doe zonder dus ik hoor er niet echt bij : -)  Al genoeg over gezegd.

Ons landje rijk noemen en het dan hebben over een verwend volk. We zijn op veel gebieden wel echt verwend. Alles in overvloed en de meeste mensen hebben het meer dan goed. Een doordeweekse dag in het centrum. De terrasjes en de eettentjes zitten vol. Het kan. Zelf vind ik het te duur maar voor de meesten geen probleem. De supermarkten en al het spul wat ze verkopen. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Oh ja. Generaties.  Na de Boomers nog 4 generaties die de oorlog niet hebben meegemaakt. Die niet weten dat het leven ook anders kan zijn. Die niet meer weten. Men heeft het over ons collectief geheugen. Gelukkig zijn de verhalen er nog en zijn er nog mensen die de oorlog hebben meegemaakt.

Ik lees iets over het weggooien van voedsel en ze hebben de oorlog zeker niet meegemaakt. Dan gooi je geen voedsel weg.

Generaties die telkens opnieuw hun eigen wiel willen uitvinden. Die het anders en beter wil doen dan de generatie ervoor. Ook dat maak ik mee.  Het wiel is toch al uitgevonden.  En toch. We vergeten en vergeten.

Ik ben van na de oorlog en dat wil ik graag zo houden. De oorlogen in de wereld en de betrokkenheid van het Nederlandse volk. We sturen nu wel geld naar landen die in oorlog zijn.  Wie heeft er gelijk en we kiezen. Voor wie volgens ons gelijk heeft.

Het goede leven in ons landje. Dankzij meer dan 80 jaar geen oorlog. De geschiedenis een beetje kennen en weten dat het geen vrede kan blijven. Weten dat en toch maar genieten van het feit dat !

onderweg zijn

Met auto, vliegtuig, trein en bus En dan nog lopend en (brom)fietsend. Zo verplaatsen we ons van A naar B. Ik ben even benieuwd hoeveel kilometers we per jaar afleggen. Misschien weet google het.

Het antwoord is gemiddeld 32 km per dag. En dat keer 365 dagen. Dat zijn heel veel kilometers.  Het meeste is denk ik autokilometers.  Google willen vragen hoeveel kilometer een auto per jaar rijdt.  Ik gok maar even.  Ik denk gemiddeld rond de 15.000 km per jaar per auto. Eigenlijk heb ik geen idee.

Ondereg zijn en zo zijn we veel onderweg. Kilometers vreten. Zittend op het muurtje en al die mensen die langskomen. In de auto.  De vertrekkende en binnenkomende treinen. En de bussen. En mensen die er lopend of op fietse langskomen.  Het ontspant me. Kijken naar beweging en kijken naar mensen die onderweg zijn..

Hoeveel kilometer ik gemiddeld per dag afleg ?  Misschien gemiddeld ook wel 32 km per dag.  Op fietse elke dag ongeveer 10 km.  Soms laat ik de fiets in de schuur en dan even lopend naar de winkel. 2 km heen en terug.

Een auto heb ik niet dus geen autokilometers. Wel al jarenlang een weekendvrij treinabonnement. En dan gemiddeld 3 dagen in de maand in de trein. Honderden kilometers in de maand. Deze winter even pauze. Effe pauze van kilometers vreten.

In vroeger tijden was er geen auto en nog veel meer niet. Lezen dat de meeste mensen toen honkvast waren. Werken in de landbouw en veeteelt en vlakbij huis. Of later in de fabriek. Ook op fiets of bromfietsafstand. In mijn geboortejaar 1961 waren er een half miljoen auto’s  Nu 9 miljoen. Andere tijden.

Onderweg zijn is ons leven of is ons leven geworden. De auto biedt wat dit betreft vele mogelijkheden. Niet meer gebonden en vrijheid. Velen zien de auto als vrijheid. Onderweg kunnen zijn is belangrijk. Of het kan dus dan doen we het.

Zelf dus geen auto en afhankelijk van trein en bus. Bij lange afstanden wel. Dichtbij gewoon op de fiets of met de benenwagen. De benenwagen en hoe ik 13 jaar geleden het Pieterpad heb gelopen. Bijna 500 wandelkilometers en met bus en trein naar beginpunt. En vanaf het eindpunt weer noar huus. Kilometers vreten.

Zelf heb ik nu wat minder zin om onderweg te zijn. Emmen is groot genoeg en waarom meer ? Geen idee. Vakanties en wat van de wereld willen zien. In mijn dromen en fantasie kan het ook en dan hoef ik niet onderweg te zijn.  

Hoe ontspannend de bus en de trein kunnen zijn. Ook waar en zelf hoef je de weg niet te kennen en hoef je niet te sturen. Lekker gemakkelijk. Op fietse door Emmen en soms iets verder weg. Lekker rustig aan en het hoeft niet sneller.

Het vliegtuig heb ik nog niet genoemd en is voor de meeste mensen ook heel normaal geworden. We vliegen de wereld over. Zelf nog nooit gevlogen. Misschien ooit en misschien wel nooit. Ik laat het graag aan de vogels over.

Morgen weer naar het muurtje. Kijken naar al die mensen die onderweg zijn. Ze weten niet beter en ze/we kunnen niet anders meer.  Ik doe soms mee en meestal niet. Weten dat er meer is en kan zijn dan onderweg zijn.

over meedoen en niet meedoen

In mijn militaire dienstplichttijd. Elke avond feest en veel bier. Af en toe probeer ik het anders te doen. Het lukt niet.  Doe ik het met tegenzin. Nee ik kan wel genieten van het meedoen. Af en toe aan de fris en ik zie de gekte van het dronkenschap. Toch kies ik er dan nog vaak voor.  Nu jaren later en ik drink geen alcohol meer. Water is vele malen lekkerder.  Ik weet en ik heb geleerd.

Jarenlang met de auto op pad. Op een dag is het niet leuk meer. Ik ga fietsen en ik hoor niet meer bij de autorijders.  Ze snappen het niet. Autorijden is toch leuk en zo nog veel meer.

Meedoen omdat het zo hoort. Meedoen omdat je niet beter weet. Meedoen omdat je niet meer weet hoe het anders moet.

Meedoen heeft natuurlijk vele voordelen. Je hebt vrienden en je hebt nog veel meer. Maar het kan ook minder leuk zijn. Je doet mee en intussen vind je het niet leuk meer. Je drinkt bier maar je weet niet meer waarom. Je rijdt auto omdat en niet meer weten waarom je er mee bent begonnen. Je bent fan van het kapitalisme en je ziet het niet meer.

Meedoen zorgt ervoor dat en het zorgt er ook voor dat je erbij hoort. We doen allemaal mee. Omdat we het nodig hebben. Omdat we niet beter weten. Omdat en vul zelf maar in.

Zelf ben ik niet echt een mee doener. Ik moet het leuk vinden voordat ik echt mee wil doen. Ouder worden en gezien wat meedoen om het meedoen met mensen doet.  Laat mij dan maar niet meedoen. Soms dienstbaar willen zijn en dan doe ik een beetje mee.

Het bierdrinken en ik doe niet meer mee. Als je dan tussen de bierdrinkers blijft zitten lukt dit niet. Ook zie je dan de gekte van het dronkenschap. Dan is niet meedoen niet moeilijk meer

De auto en ik hoor er niet bij. Zittend op het muurtje en al die rijdende auto’s en ik snap het niet meer.  De voorbijrazende mens in de auto en ik pas. Meedoen maakt het wel gemakkelijker en toch.

Al die meningen om me heen. De tegenstellingen en de harde discussies. Ik pas en ik heb geen zin. Er doen al genoeg mensen mee. Ik onderscheidt me dan door niet mee te doen.

Ikke en ikke en ik doe niet meer mee. Laat mij maar niemand zijn. De mensen die niemand zijn echt iemand : -)

Het voortrazende systeem en de voortrazende mens. Als je dan van een afstandje toekijkt zie je de gekte en heb je geen zin meer om mee te doen.

Meedoen om het meedoen is natuurlijk vele malen gemakkelijker dan niet meedoen. Ik kies en niet voor de gemakkelijke weg.  Of valt dat wel mee ? Geen idee en ook dat is niet meedoen.

Alleen is natuurlijk ook maar alleen. De reden voor velen om gewoon mee te doen. Ik sta alleen en het is uit met de pret. Een zin uit een liedje van Normaal. En het klopt.  Met meedoen heb je meer vrienden. Zo zijn er nog veel meer voordelen. En op een dag zie je alleen maar de nadelen en doe je niet meer mee…..

Somberen en boos zijn

Iemand van mijn leeftijd is blij dat haar kinderen geen kinderen willen. Ze kijkt om zich heen en is niet blij.  Zo zijn veel mensen niet blij met hoe het nu in ons landje gaat.

Ik noem het ook wel somberen.  De wappies om ze zo maar even te noemen zijn niet blij met.  Ze weten of vinden dat door andere bronnen dan de normale de toekomst er niet goed uitziet.

De elite heeft slechte plannetjes en je kunt er niets aan doen. Ik zit te kijken naar de tv en ze volgen een groepje mensen die weg willen uit Europa. Voordat het te laat is en vluchten niet meer kan.

Terug in de tijd en corona en de vaccinaties. Ook voer voor discussie. De boosheid over en nog meer boosheid.

Kom ik soms ook tegen op facebook. Een plaatje plaatsen en ik zie de reacties. Daar heb ik geen zin in en ik haal het plaatje weer van mijn tijdlijn.

Somberen is ook iets waar ik af en toe last van heb. Ik zie hoe goed de meeste mensen het nu hebben. En tevreden zijn kan nog steeds niet.  Of ik zelf  beter heb dan mijn ouders..  Zij hadden een koophuis. Ik niet.  Mijn ouders zijn sinds de geboorte van hun eerste kind niet meer met zijn tweeën geweest. Wij zijn al jaren met zijn tweetjes.  Blij mee.  Of ik het financieel beter heb ?  Mijn ouders hadden aan het eind van hun leven weinig te klagen. Ik ook niet.

Het streven naar meer en meer doet me af en toe wel een beetje somberen. Wanneer mag het genoeg zijn ? Het lukt me dan weer wel om dat los te laten.

Ik tel mijn zegeningen en dat zijn er veel.  Dus geen ruimte in mijn leven voor te veel somberen en voor te veel boos zijn..  Ik wil ook geen wappie zijn. Blij met ons landje en blij met mijn leven !@!

Niet tevreden kunnen zijn met hoe ons landje er nu uitziet. Je vindt ook dat het de verkeerde kant opgaat.  Je ziet niet de rijkdom maar de armoede. Je ziet de vele regeltjes en wetten. Je besluit het ergens anders te gaan proberen. Hoe het gras bij de buurman altijd groener lijkt.  En dan kom je jezelf weer tegen. Ook dat zie en hoor ik.

Wat is echt en wat mag nep zijn. In deze digitale tijd en AI ook belangrijk om te weten en om rekening mee te houden.  Het wordt steeds moeilijker om echt van nep te onderscheiden. En dan al die slechte mensen die daar gebruik of misbruik van maken. Het blijft opletten.  Af en toe somberen over : -

Blij met mijn opa zijn. Blij met het feit dat niet iedereen het somber inziet en voortplanten blijft nodig. Problemen zijn er en zullen er altijd zijn. Net als de oplossingen. We hebben als mensheid al veel overwonnen en ook dat gaat door.

Ik hoef ook niet altijd blij te zijn met hoe we het nu doen. Het gaat natuurlijk niet alleen maar om mij. Er is nog zoveel meer.

Er van overtuigd zijn dat we als mensheid nog een lange toekomst hebben. Hoe ik soms ook baal van alles. Het balen hoort er ook bij. Op een dag worden we echt wijzer. Dat kan niet zeggen vele anderen. We maken steeds weer dezelfde fouten. En dan blijf ik positief. Op een dag gaan we het echt anders doen !!

de onrechtvaardige wereld

Ik moet tot mijn pensioen voor een hongerloontje werken. Zonder echt zicht op beter.  Ik natuurlijk niet.  Ik kreeg op mijn 28^ste een WAO uitkering (natuurlijk niet alleen voor mijn zweetvoeten) en genoeg om van te leven.  Een ander moet soms tot zijn pensioen hard werken voor een minimumloon. Verschillen moeten er zijn of mogen er zijn.

Waarom het leven voor de 1 een lange strijd moet zijn.  En de ander heeft geluk en mag genieten van het arbeidsongeschikt zijn.

De 1 wil jong sterven en met veel moeite lukt het. De ander wil oud worden en wordt ziek en sterft ook jong.   De onrechtvaardige wereld vind je overal terug.

Of het zo moet of dat het anders kan ? Geen idee. Met een beetje mazzel wordt je in een rijk gezin geboren en zit het verder ook mee.  Soms heb je pech en dan ben je je hele leven arm.  Armoede is zwaar en dan zul je het nooit echt gemakkelijk hebben.

Intelligentie is net zoiets.  De 1 wordt met een goed stel hersenen geboren. Terwijl een ander en vul zelf maar in.

Het systeem is onrechtvaardig.  Goed voor de 1 en slecht voor de ander.  En dan nog het plekje waar je wiegje staat. Ook bepalend voor de rest van je leven.

En dan blij zijn dat mijn wiegje in Nederland stond. Een echt arbeidersgezin en in de wieg gelegd voor werken in de fabriek. Het werd een leven lang WAO. Vanaf mijn 28^ste.    Soms wou ik dat mijn wiegje in bijvoorbeeld een ander gezin had gestaan. Je moet natuurlijk roeien met de riemen die je hebt en die je bij de geboorte meekrijgt.

Ik wil niet klagen en ik heb ook niets te klagen.  Het systeem en het leven was me welgezind. Het had ook anders kunnen zijn en het had ook anders kunnen gaan. Velen zullen of kunnen jaloers op me zijn. Een goed leven kunnen leiden. Een lieve vrouw en nog meer zegeningen.

Je hebt het niet altijd voor het zeggen. Iemand die voor een hongerloontje elke dag weer moet werken wil graag met me ruilen.  En ruilen kan ook zorgen voor huilen. Ook niet altijd waar natuurlijk

Op tv zie ik dan een programma waar steenrijk een week gaat ruilen met straatarm. Of steenrijk er ook wijzer van wordt ? Meestal niet. Of straatarm er wijzer van wordt ? Ook niet echt.  Een onrechtvaardige wereld is dan mijn conclusie. Waarom de 1 steenrijk mag zijn en de ander straatarm moet zijn ? Ik snap het niet. Wat meer balans tussen die twee is veel leuker.

En dan al die plekjes waar oorlog is.  Die plekjes waar honger is. Die plekjes waar en vul zelf maar in.  Dan is het leven geen feestje. Hoe de plek waar je wiegje staat bepalend kan zijn voor je leven.  Zie de foto hiernaast.  De meeste kinderen in ons rijke landje en ergens anders waar ze arm zijn !!

Af en toe wil ik dan even stilstaan bij het feit dat we in een onrechtvaardige wereld leven.  Waar het recht van de sterkste regeert en waar je als je pech hebt geen leuk leven hebt !!  

En dan ben ik weer heel blij en dankbaar voor mijn leven.   Af en toe een beetje balen van hoe het is gelopen.  Maar het had vele malen slechter gekund. 

weer een jaartje ouder

30 januari werd ik 65. Leek me altijd wel bijzonder. 65 worden. Mijn vader werd het in 1981 en kreeg een mooie taart. Ik koop voor mezelf zo’n mooie taart. Om hem te eren en om te vieren dat ik 65 mag worden. 65 mogen worden is nu heel normaal. Vroeger wat minder en er waren tijden dat 65 jaar oud worden zeldzaam was.

Ook was het jarenlang de pensioengerechtigde leeftijd. We worden gemiddeld ouder en te duur was de reden om die leeftijd te verhogen. Voor mij 67 en een paar maanden. Persoonlijk maakt het me niet uit.  WAO en dan kun je en hoef je niet te werken. Ook mijn bezigheden een beetje afgebouwd.  Mijn lief is al een tijdje met pensioen en samen is leuker dan alleen. Dan doe ik maar alsof.

65 en hoe ver weg dat was in het jaar dat mijn vader 65 werd.  Heel ver weg. En nu is het dan zover.  65+ mogen zijn. Soms krijg je dan korting. 65+ korting en het bestaat nog : -)

Mijn vader mocht 70 worden. Ik ben benieuwd wat mijn einddatum zal zijn. Ik doe het ook voor 70 : -)  Of ouder. Ik ben het leven nog lang niet zat.

Iets anders en ook het inloophuis wordt binnenkort een jaartje ouder. 31 jaren jong en ook al 31 jaar een onderdeel van mijn leven. Een plekje voor wie een steuntje in de rug nodig heeft.  Een plekje voor sociale contacten en eten en drinken. Jarenlang voor mij dagbesteding. Ik heb er veel gedaan. Nu wat minder en minder : -)  Soms wel lastig. Loslaten en zien dat !!    Het wordt nu bekostigd vanuit de WMO. Gemeenschapsgeld.  In een rijk en sociaal landje kan dat.  Hoe lang nog ?  Ik blijf er zolang het kan komen.

Ook een leuk pand. Gebouwd in de jaren 30 van de vorige eeuw. Nog steeds enkel glas en gaskachels. Gemeentelijk bezit. En er is de laatste jaren niets gedaan aan onderhoud.  Alleen het hoogstnoodzakelijke.  Wel een gebouw met een ziel en geschiedenis.

Nog iets anders. Muziek en Normaal. Ik werd fan in 1976 en besluit een jaartje later fan te blijven. Zolang ze bestaan. Dit jaar vieren ze 51 jaar. Ik ben al meer dan 47 jaar lid van het Anhangerschap (de fanclub)  Al jaren niet echt fanatiek fan meer.

Er is meer dan. Gelukkig wel.  Terugkijken naar al die jaren høken, brekken en angoan. Al die jaren bier. Al die jaren deurdonderen.  Hoe meer jullie drinken. Hoe beter wij klinken. Het klopt.

Gestopt met bier drinken en alles wordt anders. Ook Normaal. Fanatieke jaren en bezig met het normaliseren van Nederland. De grootste Normaal fan van ons landje zijn.  Dat zeiden mensen uit mijn directe omgeving.

Lang geleden dat ik naar muziek van Normaal heb geluisterd. Zonder bier klinkt het niet meer.  Of ik spijt heb van al die fanatieke jaren. Nee en ik had ook niets beters te doen : -)  Nu wel.

65 jaren oud zijn. Nog ouder en wijzer willen worden. Je kunt pas oud en wijs worden als je weet wat jong en dom zijn is.  Klopt dat ? Soms denk ik van wel.

Geen spijt van jong en dom zijn  en weten dat  

De echte revolutie van deze tijd is vriendelijkheid !!

De echte revolutie van deze tijd is vriendelijkheid door henk staats en AI (kunstmatige intelligentie) : -)

Als je vriendelijk denkt wordt de wereld zachter.

als je vriendelijk doet wordt de wereld mooier. 

Als je vriendelijk !!

 

Hoe ik het op fietse altijd druk heb met het vriendelijk groeten van iedereen die ik tegenkom. De medefietser en wandelaar : -)  Dat doe ik al jaren en met een bedoeling.  Of gewoon om vriendelijk te zijn.  Emmen normaliseren denk ik dan met een glimlach. Elke dag weer.

 

Dromen van een stad met alleen maar vriendelijke mensen. En ik krijg meestal een vriendelijke groet terug.  Soms niet en dat is ook niet erg.  Het doet me dan denken aan een liedje van Daniel Lohues. Aardig doen tegen mensen die niet aardig doen. Hoe die het aardig doen het meest nodig hebben.

 

Het aardig doen nodig hebben.  Je kunt best wel veel meemaken in het leven.  Daardoor heb je geen zin of even geen zin om aardig te doen. Ook dat snap ik.  Mens zijn en zelf heb ik ook niet altijd zin om aardig te zijn of te doen. Op fietse lukt me dat meestal wel.

 

Dromen van een stad met alleen maar aardige en vriendelijke mensen. Ik denk even aan de titel van dit stukje.  Hoe vriendelijkheid in deze tijd een revolutie kan zijn. Met al die tegenstellingen en al die negatieve energie.  Dan is positieve energie verspreiden een revolutie !!

 

Als je vriendelijk denkt wordt de wereld zachter. Ook waar.  Ook weten dat ook dit niet altijd lukt.  Elke dag weer proberen en opnieuw. Oefening baart kunst.

 

Lang geleden in mijn kwetsbare tijd deed vriendelijkheid wonderen. Ik durfde dan mezelf te zijn !   Vriendelijkheid maakte het verschil.  Nu sterker en niet altijd meer afhankelijk van vriendelijkheid…..

 

Hieronder een stukje AI.  De titel van dit stukje in google zetten en ik krijg het volgende antwoord. Ook over een stofje in je brein dat vrijkomt bij vriendelijkheid. Ik merk het elke dag weer en ik ga me er goed bij voelen !!

 

De echte revolutie van deze tijd is vriendelijkheid. 

Je slaat de spijker op zijn kop. In een wereld die vaak aanvoelt als een wedstrijd in 'gelijk hebben' of 'het luidst schreeuwen', is oprechte vriendelijkheid inderdaad een radicale daad.

 

Het is niet langer een zachte vaardigheid, maar een vorm van emotionele intelligentie die structuren kan doorbreken. Terwijl algoritmes vaak polarisatie belonen, werkt vriendelijkheid als een "systeem-onderbreker" die menselijkheid terugbrengt in het contact.

 

Wat deze revolutie zo krachtig maakt:

 

Het is besmettelijk: Onderzoek naar het Ripple Effect op LinkedIn laat zien dat één vriendelijke actie vaak een kettingreactie veroorzaakt.

 

Het vereist moed: Het is makkelijk om cynisch te zijn, maar het vergt ruggengraat om kwetsbaar en vriendelijk te blijven als de omgeving verhardt.

 

Biologische impact: Volgens Psychology Today verlaagt vriendelijkheid niet alleen de cortisolspiegel van de ontvanger, maar ook die van de gever.