hutje op de hei

Ik zie een plaatje van iemand op een onbewoond eiland. Hij wordt gered. Het eerste wat hij wil is de krant lezen. Na het lezen of tijdens het lezen krijgt hij alweer zin in het bestaan op zijn onbewoonde eiland.

In de jaren 80 had ik het even helemaal gehad. Mijn hulpverleenster vroeg wat ik het liefst wilde. Een hutje op de hei zeg ik en kom me dan maar eten en bier brengen. Meer wil ik niet. Ik heb genoeg van al die gekte om me heen. Van steeds maar weer !  Verder praten en ik krijg een gedwongen opname. Een gevaar voor…. Of het echt nodig was.  In een andere wereld dan de wereld van de hulpverleenster.  En ze kon niet anders dan !

Daar denk ik dan aan als ik dit plaatje van die man zie. Ik heb soms nog steeds een beetje zin in dat hutje op de heide. Een beetje en meer ook niet.

Op een onbewoond eiland. Natuurlijk doe ik nu vaak net alsof. Zittend op het muurtje of op een bankje. In mijn hoofd ben ik dan even op een onbewoond eiland. Het nieuws bestaat even niet en nog veel meer bestaat even niet. 

Ik ben even alleen op de wereld. Al dat verkeer en ik zie het even niet. Al dat gedoe in de wereld en het bestaat even niet. Ik ben even in dat hutje op de hei.

Of ik het echt weer wil ? Dat hutje op de hei. Dan wordt het leven wel erg saai. Geen rijdende auto’s en geen mensen die langskomen met een vriendelijke groet.

Ik ben niet in de wieg gelegd voor kluizenaar zijn. Niet in de wieg gelegd voor alleen op de wereld.

Al die prikkels ben ik nodig. Ik kan niet zonder. En dan de mens die al die dingen doet die het doet. Kan het anders ? Ik denk het niet. En toch geen zin meer om echt mee te gaan doen. Het kan anders !!  En laten zien dat het anders kan.

Op mijn eigen manier doe ik natuurlijk een beetje mee. Ik kies niet voor de hele dag in mijn hutje op de heide. Zo zie ik mijn huisje weleens. Een hutje op de hei en elke morgen gewekt worden door de vogeltjes.

Als ik alles om me heen zie ben ik blij dat ik normaal ben gebleven. Meedoen aan is gelukkig niet verplicht. Ik doe het wel op mijn eigen unieke manier. Net als iedereen.

Als ik alles om me heen serieus moet nemen. Dan kan ik net zo goed een stuk touw gaan kopen en vertrekken.  Iets te negatief natuurlijk. Er is nog zoveel wat ik echt kan waarderen en dat onbewoonde eiland en dat stuk touw hoeft niet. Ik ben in staat het anders te doen.

Natuurlijk ook blij dat mijn hutje op de heide in Nederland staat. Blij mee en ook niet meer dan dat.  Heel erg blij mee.

Mensen die genoeg hebben van en vertrekken naar en vul zelf maar in. Gelukkig hoef ik dat niet en kan ik het anders doen en zien. Ik wil de rest van mijn leven door blijven brengen in hunebeddenland.  In een hutje vlakbij het hunebed en in het mooie Emmen

Normaal en Hemelvaartsdag

Een groepje Achterhoekers zijn een bandje begonnen. De zwager van de zanger organiseert al jaren op Hemelvaartsdag een popfestival in Lochem. Ze mogen er optreden (1975). Ze hebben Engelse, Nederlandse en liedjes in het Achterhoeks. Het publiek zit genietend van het mooie weer op de grond. Dat hoorde bij die tijd. De zanger begint met een bluesliedje in het Achterhoeks en hij ziet de reactie bij het publiek. Eureka denkt hij. Dat moeten we doen. De Engelstalige en Nederlandstalige liedjes eruit en verder in het Achterhoeks. Zijn zwager ziet het ook en wordt de manager. Het wordt gezien als de geboortedatum van Normaal en de dialectrock.

Dit jaar 51 jaar geleden. Vandaag (Hemelvaartsdag 14 mei 2026) zijn ze weer te zien op dat plekje waar ze in 1975 ook stonden. Het openluchttheater. Ik hoorde ze in 1976 voor het eerst. De eerste single en ik word fan. Een anhanger zoals de fans zich gaan noemen.

In oktober 1977 voor het eerst naar een concert. Mijn oudste broer brengt me achterop de brommer. Ik ben 16 en : -) En er volgen nog vele avondjes Normaal : -)

Inmiddels vele jaren later en vele herinneringen aan høken in de tent. Ik was fanatiek als het om Normaal ging. En jaren lang mijn leven. Tot 1986 en na mijn eerste opname in de ggz wordt het een beetje anders. En toch doorgaan met.

 

Vele keren op Hemelvaartsdag naar Normaal. Jaren lang speelden ze op die dag in Emmercompascuum.  Later naar Lochem en het openluchttheater en soms ergens anders in Lochem waar meer mensen terecht konden. Tot 2015 en 40 jaar Normaal vond ik genoeg. De laatste keer dat jaar in september. En toen ook in Emmercompascuum. De eerste keer van Emmercompascuum naar Emmen en de laatste keer andersom. De cirkel is rond. Mijn oudste broer die me naar de eerste keer bracht regelt de kaartjes : -).

In het nieuws en dialectrock wordt immaterieel erfgoed. Een leuke status. Aangevraagd door de fanclub van Normaal. Het Anhangerschap en ik ben vanaf het begin lid. In eerste instantie voor Normaal en het wordt iets breder gezien. Het wordt dialectrock. Die vele bandjes die er nu zijn en allemaal in de stijl van Normaal. Allemaal geïnspireerd door Normaal. Ik noem even Mooi Wark . Bökkers en de Heinoos. En een paar Normaal coverbands.  ik volg het nog steeds.  Allang geen zin meer in de feesttent en in het live gebeuren. Inmiddels 65 en liever thuis languit op de bank : -)

Normaal willen zijn. Skik is daar een positieve uitzondering op. De Drentstalige band van Daniel Lohues en hij heeft niets met Normaal. Ook leuk en het is echt anders dan. Soms niet natuurlijk. Skik is inmiddels ook verleden tijd en nu solo. Ik mag graag luusteren naar de liedjes van Daniel.

Bennie Jolink wordt dit jaar 80 en hij heeft zijn schaapjes op het droge. Ook de gezondheid laat veel optreden niet meer toe. Vorig jaar een stuk of 6 keer en dit jaar 1 keer. Op Hemelvaartsdag. Vandaag : -) Ik heb zijn biografie in de kast staan. Nog geen zin gehad om het te lezen. Het is ook lang geleden dat ik een c.d. of plaat van Normaal heb opgezet. Genoeg is genoeg.

Het wel leuk vinden dat de dialectrock immaterieel erfgoed is geworden en dat de jeugd er nog volop van geniet. Jarenlang een klein radertje geweest in het Normale gebeuren en ervan genoten. Nu geniet ik van iets anders.

Een bezorgde burger zijn

Bezorgde en boze burgers demonstreren. Ze willen de asielzoekers het land uit. Mensen die vluchten voor oorlog mogen niet meer welkom zijn. Of het zo zwart-wit is. Naast die mensen die vluchten voor oorlog komen ook anderen naar ons land. Ze willen net zo’n goed leven als wij. En denken dat alles hier gratis is. De zogenaamde veilige landers. In eigen land geen enkele toekomst en ze denken het in Europa en Nederland wel te hebben. Dat valt dan tegen en ze moeten terug. Dat is ook niet erg simpel.

Bezorgde en boze Nederlanders protesteren tegen die asielzoekers en ze gaan er wel heel erg ver in. Een plekje waar al asielzoekers in zitten wordt in de brand gestoken. Sommigen spreken van een burgeroorlog. Daar maak ik me dan ook zorgen over. Hoe ver ga je om je zin te krijgen.

En dan de andere bezorgde Nederlanders. Ze maken zich zorgen om met name het klimaat. Ze willen van de fossiele brandstoffen af. Ze bezetten de snelweg en meer. Heb ik daar wel begrip voor ? Ik deel hun zorgen en ik snap het. Maar grenzen moeten er zijn.

Ben ik ook een bezorgde en boze Nederlander. Eerder een bezorgde wereldburger. Al genoeg over geschreven. Doorgaan met zo ontzettend veel vragen van de planeet kan niet. Het hoort wel bij het systeem. Meer moet. Of het dan echt anders kan ?  Twijfel en meer ook niet. Op een dag moet het.  Of het echt anders kan ? Daar komen we dan wel achter.

Opa zijn en dan maak ik me weleens zorgen om de toekomst van onze kleinzoon. Komt het wel goed ? Is er over 30 of 40 jaar nog een goed leven mogelijk op aarde en in ons landje. Weten dat het mee kan vallen.

De sfeer in ons landje is ook iets waar ik me zorgen over maak. Dat extreem rechtse bijvoorbeeld. Geen ruimte voor nuance en alles moet op hun manier. Wat is er gebeurd met de gulden middenweg. Samen moet het en het kan echt alleen maar samen.

Het hele harde van deze tijd. Houden van het zachte. Het hele harde wat ik soms of vaak tegenkom op facebook. Er aan mee wil ik niet doen. Maar soms moet je kiezen en moet je laten zien waar je voor staat !  Het is niet alleen maar het extreme dat mag regeren.

De zwijgende meerderheid heeft geen moeite met de opvang van asielzoekers. Dat lees ik dan ook. Het wordt tijd dat die zwijgende meerderheid wakker wordt en zijn stem laat horen. Als ze van jou welkom zijn laat dit dan merken. Zonder mee te gaan in de gekte van die zogenaamde bezorgde Nederlanders.

Net als meer moet. Je kunt er met gestrekt been ingaan en met geweld proberen je zin te krijgen. Hou het ook klein denk ik dan. Meedoen aan is niet verplicht. Zelf doe ik al een tijdje niet meer mee aan en ik laat het zien. Op een rustige en kalme manier.

Er is meer dan denk ik dan en niet altijd met een glimlach. Soms als een boer met kiespijn.  

Laten we met zijn allen laten zien dat de gulden middenweg ook nog bestaat. Of laten de mensen die daar in geloven zich niet meer stilhouden.

Vroeger was alles beter ??

Had ik 65 willen worden in 1926.  Nee. Laat maar denk ik dan. Andere tijden en een echt andere tijd. Zonder alles wat we nu hebben en die toen nog onmogelijk waren.  En geen WAO en geen AOW.  En je wist niet beter. Blij dat ik in 1961 ben geboren.

Mijn vader werd in 1981 65.  Had ik toen 65 willen worden. Dan was ik geboren ten tijde van de eerste wereldoorlog. Nederland was neutraal. 1916. Ik had de tweede wereldoorlog bewust meegemaakt. Oorlogstijd en :- ( Mijn vader is gestorven in 1986.  Voordat de computer het overnam.  Of mijn vader echt een slecht leven heeft gehad ?  Nee denk ik dan en hij had ook geen zin om dood te gaan. Daar wordt nooit naar gekeken.  Als het de tijd is om te gaan….  Dan ga je.  Of ik in 1981 65 had willen zijn ?  Soms en soms ook niet.  Twijfel.

Onze kleinzoon is nu 14. Ik ben benieuwd of hij met me wil ruilen.  Of hij 65 wil zijn en : -)  Ik denk het niet.  Of het is zeker weten van niet. Of ik een dagje met hem wil ruilen. Soms en soms ook niet.  Mens zijn en hij is anders opgegroeid dan ik.  Enigst kind en nog veel meer anders dan ik.  Soms wil ik wel een dagje met hem ruilen. Om te weten hoe het nu is om 14 jaren jong te zijn.

Met al die bedreigingen die eraan zitten te komen. Klimaatverandering en meer. Dan ben ik weer blij dat ik 65 ben en veel niet meer hoef mee te maken. Weten dat de toekomst moeilijk te voorspellen is. Of gewoonweg niet te voorspellen is.

Opgroeien met meer en meer moet. We hebben het wat dat betreft veel beter dan 40 of 50 jaar geleden. En niet te vergelijken met 100 jaar geleden. Zijn tijden met elkaar te vergelijken ? Ik vind van niet.

Blij dat mijn jeugd zonder smartphone en nog veel meer was.  Misschien is onze kleinzoon wel blij dat het er is. Hoe hij Opgroeit met de auto. Hoe ik zonder auto ben opgegroeid en nog veel meer verschillen.

Streven naar beter hoort bij het mens zijn. Streven naar nog meer gemak is er ook bij gaan horen. Gemak dient de mens. Ook dat is streven naar beter. Het goede leven nu en het ‘slechte’ leven 100 jaar geleden. Gezien door de bril van deze tijd.  Dan is er veel ten goede verandert.

De laatste tijd doe ik niet zoveel meer. Jong zijn en de toekomst is belangrijk. Meer toekomst dan verleden hebben.  Ouder worden en hoe leuk terugkijken dan kan zijn en natuurlijk ook minder toekomst en meer verleden hebben.

Vroeger was alles beter.  Voor mij niet. Vroeger was alles anders. Dat is het dan wel. En zoals vroeger zal het godzijdank niet meer zijn : -) of : -(

Hoe kijkt onze kleinzoon op 65 jarige leeftijd terug naar vroeger. Zal hij af en toe nog even aan ons denken. Hoe ik ook weleens denk aan mijn opa’s en oma’s.  Aan hun leven en de herinneringen die ik aan hen heb. Ik koester ze.

Ik denk af en toe ook aan oorlog.  Iedere generatie zal een oorlog meemaken. Een uitspraak van een kameraad. Hoe 80 jaar vrede uitzonderlijk lang is.  En dan die vele andere bedreigingen die ik nu zie en die ons goede leventje bedreigen.  Hoe de soep nooit zo heet gegeten wordt dan het wordt opgediend.  Dus misschien valt het mee. Ook vroeger maakte men zich zorgen over de toekomst   en het is goed gekomen….  Soms niet natuurlijk….

Een idiote wereld !!

In het nieuws een website waarop filmpjes staan van bewusteloze vrouwen en mannen die seks met ze hebben. En die vrouwen weten van niks. Worden in de ochtend wakker en ze hebben geen idee.  Ook mannen die hun eigen vrouw drogeren en : -(.  De server van deze website staat in ons landje en de site wordt offline gehaald.  Wat een gekte denk ik dan. Wat zijn dat voor idiote mannen die zoiets doen.

Ik zit naar een misdaadserie te kijken en seks met kinderen is het onderwerp. Gelukkig fictie maar weten dat het ook in het echt gebeurd. Het is voor mij ook een idiote wereld. Normale mensen doen zoiets niet. Als je het wel doet dan is er wel echt iets mis met je.

Wat fictie is en wat is feit ?  Soms moeite met dit onderscheid.  Dat moet fictie zijn denk ik dan en jammer genoeg komt het dan ook in het echt voor. De idioterie is groot!

Het internet en wat mogelijk is en wat sommige mensen ermee doen. Het blijft idioterie. En jammer genoeg bestaat het en is het er. Zelf blijf ik er verre van vandaan. De eerste stap is al een stap te veel. Blij dat er dan af en toe ingegrepen wordt en ingegrepen kan worden.

Wetten en regels zijn ook voor het internet heel belangrijk en dan het liefst internationaal en zonder grenzen. Internet heeft vaak ook geen grenzen.

Niet weten hoe idioot mensen kunnen zijn, Zelf jaren geleden ook een beetje verkeerd bezig geweest. Willen weten hoe idioot mensen kunnen zijn. Gelukkig op tijd bij de les en niet te ver gegaan.

Hoe groot de verleidingen tot idioterie zijn. Wat is de grens ? Begin er niet aan want er is geen weg terug.

Lezen over het darkweb en de gekte die zich daar afspeelt. Te gek voor woorden of te idioot voor woorden. De mens met al zijn tekortkomingen en soms met vele stoornissen. En wat kan !  Wat kan hoef je gelukkig niet altijd te doen. Of moet je niet doen. Grenzen zijn belangrijk. Voor mij heel normaal. Grenzen hebben en er niet overgaan. Voor anderen heel erg spannend. Zonder grenzen en geen geweten. En dan kan het heel snel mis gaan.

Als overheid die grenzen bewaken. Dat kan een dagtaak zijn. Of is een dagtaak. Dan is er heel veel gekte en heel veel idioterie. En echte idioterie. En dat moet bestreden worden !@!

Ik vind president Trump ook een echte idioot en jammer genoeg is hij gekozen tot president. Ieder volk krijgt de president die het verdient. Of dat waar is ? Geen idee.

Ook vind ik de tv met al zijn zenders en al zijn reclame soms of vaak een idioot apparaat. Toch staat dat ding elke dag aan : -) 

Soms is wat idioot is of niet heel persoonlijk. Soms moet iets voor iedereen idioot zijn en een brug te ver zijn. Is het dan het geweten dat niet aanwezig is. Is het een stoornis ?   Of is het iets anders ? Geen idee.

Soms kan men dan gelukkig van hogerhand ingrijpen. Jammer genoeg lukt dit niet altijd.

het systeem en

Een systeem is nodig. Zonder wordt het een puinhoop. Dat is dan wel mijn overtuiging. We kiezen of hebben lang geleden gekozen voor het kapitalisme. Een manier van samenleven of de enige manier die tot nu toe werkt. Of het echt werkt ? Het zorgt er wel voor dat en dan kan er veel volgen. Het zorgt voor armoede en rijkdom. Het zorgt voor meer en meer moet. Het zorgt ervoor dat we iets te doen hebben. Het zorgt voor een goed leven. Het zorgt ervoor dat en dat mag je zelf invullen.

Is er iets beters dan het kapitalisme ? Geen idee. Soms lijkt het communisme me leuker en beter. Mits goed uitgevoerd. En tot nu is het goed uitvoeren nog niet gelukt.

Soms lijkt het paradijs me nog leuker. Alleen maar goede eigenschappen en alleen maar goede mensen. Ook een droom en meer is het niet. De man of vrouw met alleen maar goede eigenschappen moet nog geboren worden. Of het is anders ? Dat mag ook.

Het kapitalisme en dan wonen in een landje als Nederland. Dan kun je wel stellen dat het kapitalisme goed werkt. Met een beetje sociaal zijn. Met een beetje van dit en een beetje van dat.  

We doen het als landje goed in de kapitalistische wereld. Natuurlijk ook armoede en ook heel veel rijkdom. Het kan niet anders.

Zelf heb ik het niet slecht. Of gewoon ontzettend goed. Arbeidsongeschikt en een uitkering. En meer hoeft ook niet.  Het steeds maar weer meer willen heeft ons natuurlijk veel gebracht. Zelf neem ik er een beetje afscheid van. Ook beter voor de aarde.

Samen besluiten om afscheid te nemen van meer moet. Dat zal niet lukken. Ik mag het natuurlijk wel zelf doen. Afscheid nemen van. En ik mag het op mijn eigen manier doen. En dat doe ik : -) 

Ook vele problemen in ons landje en niet onoverbrugbaar.  Als landje meedoen aan het kapitalisme en als je dat goed doet kun je er een leuk leven hebben. Velen willen wel met me ruilen.

Af en toe een beetje zeuren over het kapitalistische systeem. Zonder echt te weten hoe het echt anders moet. Ik denk dat dit goede anders nog moet worden uitgevonden. En wie weet ! Op een dag !

Op een dag en tot die dag. Verder wil ik er ook niet al te veel mee bezig zijn. Een beetje genieten van het goede leven en ook genieten van mijn pensioen en van het feit dat.

Aan mezelf gaan denken en er zijn al genoeg mensen die protesteren en demonstreren. Die hun stem laten horen en die.  En ik laat het graag aan hen over. Af en toe er een steentje aan bijdragen en meer ook niet. Genoeg mag genoeg zijn en : -) 

De rest van mijn leven ga ik een beetje niksen en af en toe een a4tje volschrijven en online zetten. Wil ik er zijn voor mijn lief en voor wat haar dierbaar is.

En ik wil er voor mezelf zijn ! Lief zijn voor mezelf ! Dat is ook belangrijk. Of het allerbelangrijkste.  

Inflatie

Af en toe kan ik het niet laten. Van de euro naar de gulden en andersom. Even weer omrekenen. 1 euro is 2 gulden en 20 eurocent. Lang geleden dat ik dat moest doen. We gaan als land van de gulden naar de euro. Volgens mij 2002.  

Als ik omreken schrik ik. Meer dan 10 gulden voor een kopje koffie op het terras. Hoe snel het is gegaan en hoe snel geld minder waard is geworden. Het hoort erbij zegt men dan.

Of ik het vaak doe ? Een kopje koffie op het terras. Soms en liever nog zit ik op het muurtje bij de Hema. Met mijn flesje water. Vlakbij twee terrassen en dan kan ik ook mensen kijken. En het is veel goedkoper : -)  

Geld moet minder waard worden ? Waarom dat moet ?  Iets met vraag en aanbod en schaarste en natuurlijk economie. Verder ben ik een leek op dat gebied. Ik kan niet overal verstand van hebben.

Maar hoe meer geld hoe minder waard het wordt. Dat denk ik dan. 5 of 6 jaar geleden een pandemie en men is veel geld nodig. Om en om !  Er worden vele euro’s bijgedrukt en het kan niet anders. Het geld kan dan alleen maar minder waard worden. En dan de rijken die steeds rijker willen worden. 

Gelukkig is mijn uitkering ook vele malen hoger geworden. Gekoppeld aan het minimumloon en als dat stijgt, stijgt mijn uitkering mee. Soms reken ik om naar de gulden en dan voel ik me even rijk. Vergeleken met het guldentijdperk. En dan de prijzen en het rijke gevoel is weer snel verdwenen : -)

Grenzen heb ik inmiddels wel. Iets te duur vinden. Dat doe ik en dan maar niet. Het is denk ik ook de leeftijd. Ouder worden en weten dat het meer nooit vol komt. Meer en meer moet schiet niet op. Je kunt het beter anders gaan zien. Dat maakt veel gelukkiger.

Koopkracht genoeg en dan de kracht om te laten liggen wat ik niet echt nodig ben. Ik doe het meer en meer. Geld over en dat gaat dan naar de erfenis. Waarom niet opmaken. Je kunt het toch niet meenemen. Ik denk er dan iets anders over.

Wel blij dat de lonen en uitkeringen meestijgen met de prijzen. Gelukkig wel. Ik ken de verhalen waarbij dat niet gebeurt. En dan heb je pas echt een probleem. Waarom het in ons landje wel kan en ergens anders niet. Geen idee. Ook daar heb ik geen verstand van.

De tijden dat een pakje sigaretten een stuiver kostte. Ook heel erg lang geleden. En het was veel geld. Een stuiver. Hoe ik nu graag briefjes van 5 euro pin. En het is zo op. Is die 5 euro net zo veel waard als een stuiver lang geleden ? En het pakje sigaretten is voor velen inmiddels onbetaalbaar geworden……

Ook blij met de inloop. En met de lage prijzen. Zodat het ook voor de zwakste schakel betaalbaar is. Een kopje koffie voor 50 eurocent. En dan geen zin meer om 4 euro voor een kopje koffie te betalen.   

Kan het ? De prijzen even stilzetten. Dan blijft het een paar jaren hetzelfde. Hetzelfde : -) Of alles wordt weer goedkoper en ook mijn uitkering gaat weer naar beneden. Van mij mag het : -) 

De vrijheid vieren

als ik wil kan ik doen en laten wat ik wil

het hoeft niet en het moet pas als ik wil

wil ik gaan fietsen, lopen of met de bus

al wil ik kruipen dan doe ik dat lekker dus

't is zo vertrouwd te doen wat het hart ingeeft

en ik besef me wat ik besef

 

als ik wil kan ik denken wat ik wil

en ik denk dat ik alles kan zeggen wat ik wil

alles lezen alles zien

horen proeven ruiken voelen schrijven

 

Mei 1945. Beelden van die tijd en beelden van de bevrijding. Groot feest in het land. De Duitsers zijn er niet meer en we mogen weer. Het einde van het fluisteren en het einde van het bang zijn voor. Lang geleden en vrij zijn we nog steeds.

Bevrijdingsdag. 5 mei. Om de 5 jaar een nationale feestdag en tussendoor gewoon bescheiden vieren dat we in een vrij land mogen wonen.

Vrij zijn en we zijn een vrij volk. Niet helemaal vrij. Werken moet bijvoorbeeld. Iedereen die kan moet zijn steentje bijdragen aan de samenleving. Is dat vrij zijn? Of gewoon normaal en het hoort erbij. Voor mij ook. Ik draag ook door deze woorden even mijn steentje bij aan de samenleving.

5 mei 1945 en Nederland mag weer Nederland zijn. Er komt een einde aan de bezetting door de Duitsers en veel mag weer. Ik zie dan op tv de beelden uit die tijd. De bevrijders uit andere delen van de wereld. Ik ben ze nog steeds dankbaar.

Laten zien dat we dankbaar zijn en nooit meer een nieuwe oorlog beginnen. Er kunnen natuurlijk wel andere landen zijn die beginnen en dan moeten we ons verdedigen. Ook waar natuurlijk. Er is maar 1 land en dat is de aarde. Een mooie droom en werkelijkheid zal het nooit worden…….

Elk jaar de bevrijdingsfestivals in de provinciehoofdsteden. Muziek voor de jeugd en voor wie maar wil.

Elk jaar een thema en een liedje. De ambassadeurs. Jaren geleden mocht de Drentse band Skik het liedje schrijven. Bovenaan dit stukje staan enkele regels uit dit liedje. Als ik wil.  

Of ik vrij ben ? Zo vrij als een vogel. Werken hoef ik niet meer. Ik kan doen en laten wat ik echt wil. En alleen omdat ik het echt wil. Jaren geleden de reden om te stoppen met werken bij de sociale werkplaats. Vrij willen zijn. Natuurlijk wel altijd bezig gebleven en ik ben nog steeds bezig. Nog steeds arbeidsongeschikt. En wat is arbeidsongeschikt zijn ? Ik draag altijd nog mijn steentje bij aan het grote geheel.

Terug naar het vieren van de vrijheid. Bij vrijheid hoort bijvoorbeeld ook vrijheid van meningsuiting. Ik hoef niet bang te zijn dat ze me oppakken. Voor het feit dat ik het anders zie dan de machthebbers en ik het anders zie dan de meerderheid. Ik mag.

Zeggen wat je denkt kan ook iets liefs zijn. Helemaal mee eens. Hoe de meeste mensen omgaan met de vrijheid van meningsuiting. Ik heb er geen goed woord voor over.  Alles mag en letterlijk bijna alles mag. De toetsenbordridders : -( Aardig zijn lijkt wel verboden…..

Leven in een vrij land en leven in een inmiddels rijk land. Het bevalt me wel. Dankbaar voor het feit dat anderen lang geleden hun leven gaven voor de vrijheid van mijn ouders. En dus ook indirect voor mij.

Uit dankbaarheid elk jaar (of elke dag) de vrijheid en de vrede vieren. Vanavond koffie met gebak. Om de vrijheid te vieren.    

Herdenken 4 mei

Het officiële gedenkschrift voor 4 mei luidt: Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord SINDS het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en vredesoperaties.

Al mijn hele leven en zolang ik me kan herinneren ben ik op 4 mei 1 of twee minuten stil. Lang geleden was het 1 minuut. Nu twee minuten. Uit respect voor al die mensen die het leven hebben gelaten in oorlogen.  Elke dag weer zijn er nog oorlogen en elke dag sneuvelen er mensen.

De meer dan 100.000 joden die als afval vernietigt werden. Het waren geen mensen en ze werden niet als mensen gezien. Een tijdje geleden in museum kamp Westerbork geweest en dan zie je de geschiedenis terug.

Persoonlijke verhalen van mijn ouders. Een oom die in het verzet zat. Verraden werd en doodgeschoten. Het herdenken begint bij de gesneuvelde verzetsstrijders. Mensen die niet zwegen en actief in verzet kwamen. Het waren er niet zoveel. Ook omdat het levensgevaarlijk was. En de verrader sliep nooit.

Mijn ouders die de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt. Jammer genoeg waren ze niet echt spraakzaam dus ook niet over deze oorlog. Ik ken verhalen en misschien heb ik ze wel zelf verzonnen. Bij gebrek aan beter.

Nooit meer een oorlog. Al 81 jaar vrede in ons landje. De laatste jaren is er weer een vijand en moeten we ons weer bewapenen. Rusland. Zo zijn er nog meer bedreigingen voor ons goede leven. Niet alleen in de vorm van mensen maar ook in de vorm van ons eigen gedrag. Meer en meer moet kan niet meer en is levensbedreigend geworden. Ik wil het toch even noemen : -))  En de meningen zijn verdeeld.

Vanavond dus weer 2 minuten stil. Stilstaan bij het feit dat we nog steeds niet in vrede kunnen samenleven. Er moet een vijand zijn en strijd moet. Ook anno 2026. Nog steeds zijn er mensen die hun medemens zien als afval. Ze moeten weg en vernietigd worden.

Oorlogen om stukjes grond en bezit. Ze zijn er nog steeds.  Oorlogen om het geloof en religie. Ze zijn er nog.  Volgens sommigen komen er ook klimaatoorlogen aan. Mensen op zoek naar een klimaatvriendelijker land. Hun eigen land is onbewoonbaar geworden.

De mens met al zijn tekortkomingen. Daar denk ik vanavond ook even aan. De goede en slechte mensen. Ook een tekortkoming. Waarom kunnen we niet allemaal goed zijn.

Persoonlijk en mijn vader had 1 volle zus en die haar man werd vermoord. Ik hoor dan dat hij en mijn vader kop en kont waren. Goede kameraden. Hoe het dan is om hem te verliezen ? Hij had natuurlijk meer broers en zussen maar die hadden een andere vader…   

Stel je eens voor. De tweede wereldoorlog heeft nooit plaatsgevonden. Als en dan. Zonder had ons landje er misschien wel anders uitgezien. Maar het is niet zo. Het was er.

Elke 4 mei even twee minuten stil. Uit eerbied en respect. Van mij mag het ook elke dag. Even stil staan bij de imperfectie van de mens……

de basis

Blij dat ik niet bezig hoef te zijn met mijn basis. Het drinkwater uit de kraan. Hoe dit op vele plekjes anders is. Dan is men uren bezig met schoon water. De kraan waar dan het water uitkomt is er niet.

Het eten uit de supermarkt. Voor ons zo gewoon. Ook dat is op vele plekjes anders. Dan is men ook uren bezig met het eten. De supermarkt bestaat er niet. Wat voor ons zo gewoon is.  Op vele andere plekjes een mooie droom. Ik snap dan heel goed dat mensen dan in een land als Nederland willen wonen. En het lijkt wel gratis.

De basis is best wel belangrijk. Als het eten en drinken goed geregeld is kun je met andere dingen bezig zijn.

Het vermaak in ons landje. De vele festivals en andere feestjes. Meer dan je echt nodig bent. En het kan. De vele restaurants en de vele terrasjes. Het goede leven in ons landje.

Oorlog is ook zoiets. Al die oorlogen in de wereld en dan kun je niet bezig zijn met feestvieren. Allesvernietigend en wachten op vrede. En dan de wederopbouw. Alles ligt in puin. Dan is er geen ruimte voor feestjes en is het leven zwaar.

Ik denk ook even aan al die problemen die het goede leventje met zich meebrengt. Er wordt te veel gevraagd en nog veel meer. Niet iedereen komt mee en de trein wacht niet. Gelukkig is er dan ruimte voor hulp. Ook een teken van het goede leven. In ons landje is er ruimte voor depressief zijn. Om maar iets te noemen.

Ook wel grappig. Een vraag aan iemand in een arm land. Ben je weleens depressief ? Geen tijd voor zegt men. Het eten en drinken gaat voor en : - In oorlogstijd is er ook geen ruimte voor en vul zelf maar in.

Om me heen kijkend en dan is de basis in ons landje goed in orde. Niemand hoeft honger te hebben en niemand hoeft en vul zelf maar in.

Straks even douchen. Het kan. Later even met de bus naar het station. Een lekke band. Dus moet het even anders. Lopen kan natuurlijk ook maar geen zin in. Ik mag geen zin hebben. Ook bijzonder om bij stil te staan. Geen zin hebben mag en kan.

Klagen over het kapitalistische systeem en meer moet. Ik mag het graag doen. Aan de andere kant heeft het ons veel gebracht. Anders moet zeg ik dan. Ook omdat meer moet veel te veel vraagt van de aarde.

Dat goede anders moet. Dat goede anders moet nog uitgevonden worden. Het goede anders is er nog niet. Met de klemtoon op nog niet.

Het is natuurlijk ook luxe. Klagen over. In ons landje mag dat. Op vele andere plekjes mag het niet. Kritiek op de regering is dan dodelijk en levensgevaarlijk.  Die basis bestaat er niet.

Klagen en tevreden zijn. Ik klaag weleens maar ik kan ook heel tevreden zijn. Dat kan ook een vorm van verzet zijn.  Tevreden zijn en genoeg is weer genoeg.  

We zijn een migratieland

Al jarenlang sterven er meer mensen dan er geboren worden. Dat betekent krimp. Toch elk jaar weer meer inwoners in ons landje. Ze komen van elders en soms van buiten Europa.

De arbeidsmigrant die het werk doen wat wij als Nederlanders niet meer kunnen of willen doen. Kunnen we zonder dat werk. Er is natuurlijk al veel van dat werk verdwenen naar het buitenland. Maar helemaal zonder kan ons systeem niet. Dan zijn er mensen die het voor ons willen doen. Gelukkig wel.

De vluchteling die een veilig en leuk plekje zoekt. Ook daar genoeg van in ons landje. Regeltjes en procedures en soms mogen ze blijven. En soms niet. In het nieuws de kinderen van die asielzoekers. Hier geworteld en geschoold en ze mogen niet blijven. Wat ik daarvan vind ? Van mij mogen ze blijven en ze kunnen waardevol voor ons landje zijn.

Door die migratie verandert ons landje. De bevolkingssamenstelling. Zelf vind ik dat niet erg. Niet alles kan hetzelfde blijven. Grenzen dicht is onmogelijk. Of moet je dat willen ? Grenzen dicht en we worden als het om mensen en werk gaat weer zelfvoorzienend.

Hoe we altijd al afhankelijk zijn van mensen van buiten. Het is al heel lang zo. We kunnen het niet alleen. En groei moet. Ook als het om het aantal inwoners gaat.

Het brengt natuurlijk wel problemen met zich mee en daarvoor hebben we een regering. Die weet hoe je dat een beetje goed moet regelen. Huisvesting en meer. Of ze dat goed doen ? Geen idee of nee.

En dan al die mensen die vinden dat de grenzen dicht moeten. Niet te veel of geen mensen van buiten in ons landje. Nederland moet Nederland blijven. Ze zijn bang dat !  Dat kan ook terecht zijn.

Zelf maakt het me niet zoveel uit. Wie of wat is de echte Nederlander. Hoe onze voorouders lang geleden ook uit andere delen van Europa kwamen. Hoe we als je naar de geschiedenis kijkt nooit zonder mensen van buiten hebben gekund.

8 of het 9 miljard mensen waarvan 18 miljoen mensen in ons landje. Waarvan velen nieuweling zijn. Door al die nieuwelingen is onze bevolking de laatste jaren gegroeid. Zonder die niewelingen minder mensen in ons landje.  Maar ja. Meer moet : -)

Belangrijk vinden dat die nieuwelingen de kans krijgen een beetje mee te doen. of de kans krijgen om mee te doen. Zijn het niet de ouders dan zijn het de kinderen. Geef ze een kans.

Een complottheorie en Europa willen veranderen door al die mensen van buiten Europa.  Wie of wat is de echte Europeaan ? Bestaat de echte Europeaan wel ? Bestaat de echte Nederlander nog wel : -) En met een glimlach.

Niet alles hoeft hetzelfde te blijven. Vaak denk ik er zo over. Een wereldburger willen zijn. En dan pas een Nederlander. En dan pas een Drenth. En dan pas…

Of gewoon mens willen zijn en hoe dat weer voer voor discussie kan zijn. En natuurlijk meer en meer moet……..   minder is dan leuker maar niet echt in de mode. Misschien wel als het om het aantal mensen op het kleine stukje aarde Nederland gaat.

1 mei dag van de arbeid

1 mei vieren we de dag van de arbeid. Ouderwets of : -) Hoe we houden van werken en ook vaak houden van hard werken. Door al ons harde werken hebben we het goed gekregen. De groei economie en meer moet. Dat kan alleen door de schouders eronder te zetten.

Zelf hield ik ook altijd van hard werken. Veel doen en sneller en sneller moet. Gewoon meedoen met de massa. Of ik nog hou van hard werken ? Soms wel : -)  De aard van het beestje. Natuurlijk wel arbeidsongeschikt verklaard en dat was geen reden om helemaal niets meer te doen.

Lui zijn en lanterfanten. Een beetje rondlummelen en nietsen. Er wordt vaak schande van gesproken. Gratis geld krijgen. Je moet dat niet willen. Ook het Nederlandse leven. Schande spreken van de asielzoeker die alles gratis krijgt. Politici doen het graag en het levert stemmen op.

We zijn een nijver volk en al eeuwenlang de schouders eronder en hard werken. Nu niet meer ?? Het lichamelijke is er wel een beetje af.  Kunnen we nog wel lichamelijk hard werken. Ik denk even aan al die mensen van buiten ons landje die hier komen om lichamelijk hard te werken. Wij kunnen het niet meer.  Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen op die regel.

1 mei. De dag van de arbeid. Het is geen feestdag en het wordt door velen niet gevierd. Jammer. We mogen er af en toe wel even bij stilstaan. Voor bijvoorbeeld het harde werken van onze voorouders. Zonder machines en zonder nog veel meer is ons landje geworden wat het nu is. Voor niet meer dan een dubbeltje en armoede.  Ze deden het natuurlijk niet voor niets. Voor hun kinderen en voor !

We mogen elke dag weer profiteren van hun harde werken. We hebben het nu goed en natuurlijk nog wel veel te klagen. Echt tevreden met wat we hebben bereikt mogen we nog steeds niet zijn.

Tevreden zijn met en we mogen wel wat minder hard gaan werken en meer tijd gebruiken om te niksen en om te lanterfanten. Genoeg kan ook genoeg zijn. We hebben het verdient !!

Later met pensioen en niet eerder. Eerder met pensioen mogen zien als vooruitgang en als logisch.. Zo zou het moeten zijn. Het is anders. Genoeg is genoeg en dan mag je langer niksen. Met pensioen en niksen : -)  Hoort ook niet echt bij elkaar. En bezig blijven moet. Maar ik doe het zelf best wel veel en ik neem er de tijd voor. Lekker niksen, lummelen en lanterfanten : -). 

Verder wil ik wel een beetje bezig blijven. Schrijven is ook iets doen en meer moet : -) Ergens mee bezig willen zijn. Het grote niksen komt wel als ik in mijn kist lig. Eeuwenlang niets doen : -)

Jarenlang wilde ik Koos werkeloos zijn. Genoeg is genoeg en als geld gratis kan hoef je er niet voor te werken. Leek me altijd wel een leuk streven. Allemaal een werkweek van 20 uur en de rest doet de computer wel. Al een oud liedje….. Van Het Klein Orkest en de zanger kon door het succes rustig aan doen en genieten van het niets doen. Hij had er voor gewerkt.

Het moeten en het doorgaan met meer en meer moet. Het hoort bij de mens en het hoort zeker bij het Nederlandse volk. Er zijn natuurlijk ook volkeren die het een beetje anders doen. Daar ben ik dan af en toe jaloers op : -)

Het leven is eindig

Plannen voor de Nedersaksenspoorlijn. Van Groningen via Stadskanaal naar Emmen. En dan naar Zwolle. Emmen is nu een eindstation en wordt dan een tussenstation. Het is toekomstmuziek en het kan nog wel 20 jaar duren voor het zo ver is. Ik zal het denk ik niet meemaken.  Eind dit jaar via Coevorden met de trein Duitsland in. Ik hoop het mee te maken en dat gaan we zeker doen : -).

Zo is het met meer toekomst. Leuk om te weten dat en meer ook niet. Ik zal het niet meemaken.  

65 jaren oud zijn en geen 20 jaar meer te gaan. Met een beetje mazzel natuurlijk wel. Ook een roker zijn en dan is de einddatum ook anders en eerder dan de niet roker..

Dromen van het paradijs op aarde. Een wereld met alleen maar het goede. Alleen maar de liefde en geen haat meer. Meer dan een droom zal het niet worden en dat maakt ook niet uit. Ik mag er nog steeds van en vul zelf maar in..   

Onze kleinzoon is 14 jaar. Al 14 jaar mag ik onderdeel zijn van zijn leven. Hoe lang nog ? Geen idee. Over 30 jaar is hij 44 jaren jong en ben ik alleen nog maar een herinnering. En dan de kinderen van mijn lief. De oudste wordt volgend jaar 50…..  En : -) Zelf heb ik denk ik geen kinderen en het heel soms jammer vinden. Mijn genen gaan niet verder…..

Het leven is eindig en dat is maar goed ook. Dromen van onsterfelijk zijn. Velen doen het en ze zijn er verder ook mee bezig. Hoe maak je die droom werkelijkheid ? Liever niet denk ik dan. Blij dat het leven voor iedereen eindig is. De goede en de slechte mensen. Op een dag stopt het voor iedereen.

Geld en er zijn mensen die hebben het als water en ze zullen het bij leven nooit op krijgen. De kinderen en kleinkinderen hoeven denk ik ook niet te werken voor de centen. Waarom ze zoveel willen hebben ? Geen idee. Hebzucht of hobby of iets anders.  

De erfenis of is het ergernis : -)  Het kan allebei. Hoe zal het met mij gaan ? Gelukkig, hij is er niet meer. Of de tranen. Ook allebei denk ik dan.   Over de doden niets dan goeds.

In de inloop hebben we het af en toe over de bezoekers die zijn overleden. Een lange lijst en elk jaar meer. Op een dag hoor ik daar ook bij. Voor de levenden is het verder gaan en op den duur vergeten. En iemand is er pas echt niet meer als er niemand meer over is om aan ze te denken….

De geschiedenisboekjes staan vol met mensen die in hun tijd een stempel op het leven hebben gedrukt…. Soms positief en soms negatief. Ze leven een beetje voort…. Ik zal die geschiedenisboekjes niet halen. Jammer of maakt het niet uit.

Soms wel de gedachte dat ik iets achter wil laten. Zodat ze me voorlopig niet zullen vergeten. Positief bedoeld : -)>.  Het digitale gedoe denk ik dan en dan heb ik daarin ook een steen verlegd zodat de stroming nooit meer hetzelfde zal zijn. Ik kom ze ook elke dag weer tegen. Mensen die zijn overleden en die digitaal een beetje voortleven. Ik wil ook en : -)  

Over 100 jaar zijn we allemaal dood. En jij ook ! Niet meer dan een naam in een stamboom. 

we zien wel of ik zie wel

Het grote gebeuren in de wereld. Het gedoe in het Midden Oosten. President Trump met al zijn nukken en kuren. En de invloed van al dat gedoe op het dagelijkse leven in ons landje. Je ziet het vooral terug in de benzineprijzen en straks in nog veel meer.

Als ik het voor het zeggen had is het morgen vrede op aarde. Ik heb het jammer genoeg niet voor het zeggen. Ik denk dat ik ook niet de enige ben die er zo over denkt.

Invloed op dit grote gebeuren heb ik verder niet. Ik zie wel hoe het verder gaat en er iets aan veranderen kan ik niet. Ook al zou ik willen..

Het gebeuren in ons landje en even iets meer dan 80 jaren terug in de tijd. De Duitse bezetting van ons landje. Hoe de meeste mensen hier mee omgingen. We zien wel wanneer het voorbij is en er is niets aan te doen.. Gelukkig waren er ook mensen die daar anders over dachten en in verzet kwamen. Voor de meerderheid was het denk ik wel gewoon we zien wel en er is niets aan te doen. Wachten op de bevrijding….  En dan feest…..

Nu het gebeuren in ons landje. De asielzoeker en ik kan er niet omheen. Een kleine groep is tegen en ze laten het overduidelijk merken. De grenzen moeten dicht en meer van dit gedoe. De meerderheid denkt er denk ik anders over. En ze laten het verder niet merken. We zien wel hoe het verder gaat. Als rijk volk heb je natuurlijk de plicht om er te zijn voor !  Of maakt dat niet uit.  Ieder voor zich en God voor ons allen…..  Een vluchteling met goede bedoelingen hoort welkom te zijn. Die goede bedoelingen blijven natuurlijk wel belangrijk.

De opwarming van de aarde door meer en meer moet. Ik kan het dan niet laten om iets te vinden van dat meer en meer moet. Grenzen moet zoiets ook hebben. De meerderheid gaat echter gewoon door met.  Willen ze niet anders ? Of kunnen ze niet anders meer ?  De mensen die zich druk maken om morgen en overmorgen zijn er gelukkig ook.

Wanneer stopt ik zie wel en dan laat je je stem horen. Tegen zijn is soms nodig. Het kan niet altijd met ik zie wel of we zien wel.

Inmiddels ben ik 65 en steeds meer ik zie wel. Het zal mijn tijd wel duren en er zijn genoeg mensen die er wat van zeggen. Mijn mening zit er ook tussen en dat is genoeg en meer dan dat hoeft het niet te zijn. Ik laat het verder maar aan de jeugd over……

Soms kan ik het niet laten. Dan neem ik afscheid van ik zie wel of we zien wel. Een tegenstem is broodnodig.  Ook met ik zie wel kom je er natuurlijk wel……. Je stem laten horen en je mening verkondigen kan ook vele nadelen hebben….

Problemen komen en ze gaan en er is altijd iemand die op ons let en over ons waakt. Dat kan natuurlijk ook. Vaak denk ik er ook zo over.  Er is altijd iemand die op me let en die over me waakt. Maar die iemand kan het niet alleen. En dan is verzet verplicht. Blij met al die mensen die afscheid hebben genomen van ik zie wel. Ook al doe ik het zelf nog te vaak. Of denk ik het nog veel te vaak. Ik zie wel.

Te veel mensen met ik zie wel. Het heeft vele nadelen. Mensen die het niet zo goed voor hebben met de wereld en met de mensheid kunnen dan gewoon hun gang gaan. Verzet is soms meer dan verplicht. En dat kan op vele manieren en naar vermogen.

Nederlander zijn

Wanneer voel ik me een Nederlander. En wat is Nederlander zijn voor mij. Gisteren op tv twee bekende Nederlanders die het hebben over Nederlander zijn.

Voor de 1 is het oranje en dan samen voetbal kijken. Het Nederlands elftal en vooral bij succes. Het hele land oranje.  Zelf heb ik dat niet. Weten dat het iets voor het volk is. Oranje kleding heb ik ook niet.  Ik zal zelf nooit iets oranjes aan doen. Zelfs geen onderbroek : -)

Voor de ander is het de taal. Daar kan ik me dan wel in vinden. Hoe de Nederlandse taal me Nederlander maakt. Ik hou van het Nederlands. Nog meer dan van het dialect. In het Nederlands denken en in het Nederlands schrijven. Dat maakt me dan een Nederlander.

Verder denken en het Koningshuis. Ik denk even aan mijn achternaam. Lang geleden had je de Staatsen en de Oranjegezinden. Dus dan mag ik niet echt een fan zijn van het Koningshuis : -).

Lang geleden met koningin Juliana en als kind kijken naar het defilé (soestdijk) op Koninginnedag. Dat vond ik dan wel weer bijzonder. En maandag is het weer Koningsdag. Het volk juicht de koning toe. Ook lang geleden en als de koning naar de stad kwam was er gratis bier voor het volk. Dan wil men wel even juichen.

Weten dat ze ook goed werk doen voor Nederland. En er is maar 1 koning. Beter dan een republiek en ze worden er ook goed voor opgeleid. Koning zijn. En : -)  Maar juichen voor de koning. Dat gaat me dan weer te ver. Ik denk dan ook even aan mijn achternaam : -). 

Vechten voor het vaderland en dan eventueel je leven verliezen. Zelf wel in het leger gezeten. Meer just for fun dan voor het vaderland.  Wil ik mijn leven geven voor Nederland. Misschien wel en misschien niet. Twijfel.  Wel houden van de vrijheid die je in ons landje hebt. Wil ik daar dan mijn leven voor geven ? Als het zin heeft wel…..  heeft vechten zin ?  geen idee, nee of ja.

Nederland mijn vader en moederland. Ik wil ook niet echt ergens anders wonen. Natuurlijk is er altijd iets voor verbetering vatbaar. En als je dan kijkt naar het (kapitalistische) systeem ? Ik ben geen fan maar ook niet direct weten hoe het anders kan.

Mens zijn met al zijn beperkingen en al zijn vul zelf maar in. En dan is het in ons landje goed toeven. Met al zijn voor en tegen. Ergens anders is het vast niet beter. Hoe het gras bij de buren altijd groener lijkt. Lijkt en het kan ook vies tegenvallen. Misschien is het ook wel kunstgras.

Wat maakt mij nu Nederlander. Het is mijn geboortegrond en dan verder de taal. Houden van : -)  Als ik ergens anders geboren was ?  Geen idee en het is niet zo dus ook even geen zin om daar verder over na te denken.

Kan het leven ergens anders beter zijn ?  Geen idee en ook dan geen zin om er verder op in te gaan of om over na te denken. Volgens mij kan het alleen maar slechter en niet echt beter….

Ik ben een Drent en dan een Nederlander en dan een Wereldburger. Dromen van een wereld zonder grenzen en zonder nog veel meer. En Blij dat ik een Nederlander ben en dat ik !

1990 Licht en Kracht Assen.

Even terug in de tijd.

In september 1987 werd ik voor het eerst (gedwongen) opgenomen in de GGZ. Volgens de hulpverleenster die ik toen had was ik een gevaar. Het ging niet echt goed met me en zwak uitgedrukt. 

Vele opnames volgden. Ook vaak vrijwillig. Ik wil het wel telkens weer opnieuw op eigen kracht proberen en telkens weer loop ik vast. Het bier en het alleen zijn en nog veel meer.

December 1989 weer een gedwongen opname. De zevende opname sinds 1987.  Het gaat echt goed mis. Ik kan het niet alleen en alleen moest ik het wel doen. Niemand die me echt kon helpen. Al die opnames die ik achter de rug had en al die gesprekken. Het hielp niet. 

Januari 1990 en ik ga even een weekend naar huis. Ik zie de puinhoop en niemand die het even heeft opgeruimd. De tv stond weer op zijn plek en meer was het niet. En ik heb geen zin meer.  Geen zin meer om weer vast te lopen. Geen zin meer in die diepe dalen.

Inmiddels definitief de diagnose schizofrenie gekregen en het advies om intern een 8 maanden durend programma te gaan volgen. Ik heb er wel zin in. Een lange tijd intern. Een lange tijd eventjes niet(s) meer. Een lange tijd.  Het wordt het hele jaar 1990. Gelukkig wel heel snel een kamer voor mij alleen.   

Eerst even wachten tot het programma begint. Dat kan ook intern. Ik wil en ik hoef voorlopig niet naar huis. Blij mee.

Het programma. 20 uur in de week iets te doen en verder veel tijd voor. Waarvoor eigenlijk ? Geen idee meer. Ik leer koken. Daar ben ik nog steeds blij mee. Ook met de ontspanningsoefeningen. Mijn tenen een beetje bewegen en : -)  Af en toe psychologische tests.  Wat is het effect van de therapie. Wat ik me nog van die testjes herinner ? Emoties herkennen op gezichten van mensen en meer. Natuurlijk ook veel info over schizofrenie.  Hersenspoeling. Gelukkig viel het verder bij mij mee.  Het advies was om beschermd te gaan wonen. Schizofrenie is een hele ernstige ziekte….. Gelukkig kan ik er nu goed mee omgaan en : -) Natuurlijk niet altijd met een glimlach.

Het effect van het verblijf in zo’n oud gebouw. En de omgeving en de vaste bewoners.  Die sfeer heeft veel invloed op me. En dan elke 4 weken een depot (medicatie in de vorm van een injectie in de bilspier. Het bloed stroomt erdoor en neemt dan een beetje mee).  Wel elk weekend naar huis. Buslijn 21 Assen naar Emmen en terug.  En natuurlijk het erger maken van die verdoving (depot) door een pilsje. Af en toe kom ik een beetje los en daarna ben ik alweer snel een zombie en ik wil eigenlijk ook even niet anders.

Maart 1991 weer naar huis en het goede voornemen om het minimaal 1 jaar zonder opname te doen. Het lukt. Januari 1992 begint de ggz met een dagbestedingsproject in Emmen en ik ben 1 van de eerste deelnemers. Een veilige omgeving om te herstellen en eindelijk mensen om me heen die me echt konden helpen en die er echt voor me waren. Nog steeds dankbaar voor.

Inmiddels meer dan 36 jaar geleden en wieter goan en sterker worden. Geen alcohol meer en geen depot meer. Wel elke dag een pilletje. Ik denk nog wel vaak aan die tijd terug. Gelukkig ook niet altijd.  De aanhouder wint en door gaan met ademhalen heeft geloond.

Of ik sinds 1991 opnamevrij ben geweest ? Nee, maar zulke diepe dalen dan toen werden het niet meer. Die opnames daarna waren in Emmen. Soms ook just for fun en : -()  Opname in Emmen kan nu ook niet meer.   Nu wel al meer dan 15 jaar opnamevrij en ik schrijf ook al 15 jaar. Ook heb ik al jaren geen contact meer met de GGZ. 2 jaar geleden even kort (crisis) en genoeg is meer dan genoeg. Ik kan het nu op eigen kracht en ik blijf braaf mijn pilletje slikken.   

De zin van het leven

Ik zet de tv aan. Reclame en nog meer reclame. Is dat de zin van het leven ? Kopen en kopen moet. Soms denk ik dat dit de reden is van ons bestaan.  Even later het journaal. Veel oorlog. Botsende manieren van leven en men wil elkaar pijn doen en erger vernietigen.. De vele oorlogen nu en in de geschiedenis en het gaat maar door en door.  Waarom we dit doen ? Geen idee.  

De zin van het leven kan een boeiende vraag zijn. In het verleden zijn vele denkers en filosofen aan de slag gegaan met die vraag. Hoe een ieder kwam met zijn eigen conclusie en een verschillende uitkomst. Zijn er dan altijd verschillende antwoorden op de zin van het leven ?

Een moeder praat over haar kinderen. Voor haar de zin van het leven. Kinderen en ze op zien groeien en wieter goan. En dan als het meezit blijven ze gezond en op een dag wordt ze oma.  Zelf heb ik ook jarenlang een kinderwens gehad. Nu soms/vaak blij dat het niet gelukt is. Mijn genen gaan gelukkig niet verder. Of moet ik het jammer vinden. Geen idee.

De zin van het leven is het systeem dienen en zorgen dat de generaties na ons meer hebben en meer en meer moet. Dat kan natuurlijk ook zin geven aan het leven.

Streven naar beter is voor mij de zin van het leven. Elke dag een beetje beter worden dan de dag ervoor. Of dat zo is ?  Ook alweer geen idee.  Een goed mens willen zijn en willen blijven is voor mij wel belangrijk.  Goed in de zin van Gods woord. Of gewoon goed in de zin van het mens zijn. Wat is een goed mens zijn? Daar kan ik dan ook weer een uurtje over nadenken. Soms moet je niet teveel nadenken.  Ook weer waar.

De economie en het systeem waarin we leven. Wat we belangrijk moeten vinden. Of wat belangrijk is voor het systeem. Dat kan dan weer overeenkomen. Genoeg te eten en te drinken en verder nog veel meer. Het geeft het mens zijn nut.

Dromen van een wereld zonder oorlog en geweld. Zonder strijd en met alleen maar lachende en vrolijke mensen. Dromen kunnen het leven veel zin geven. Ook al is de kans dat ze uitkomen soms klein of onmogelijk.

De zin van het leven en soms geen idee. Soms wel natuurlijk. Dan schijnt de zon en is het mooi weer.  De vogeltjes in de tuin zingen het hoogste lied en ik zie de zin in het leven.   Mijn lief komt beneden en het eerste wat ze doet is mij een zoen geven en een goedemorgen.  Dan heeft het leven zin. En meer dan dit hoeft het niet te zijn.

En dan mijn gelovige kant. Ook dat mag ik niet vergeten te benoemen. Er is altijd iemand die over me waakt en als ik het dan goed doe volgt er een beloning. Of dat klopt ?  Geen idee en ook dat mag. Gewoon geen idee hebben.

Een paar mensen aan de deur die me willen vertellen over hun geloof. Ze laten me een boekje zien met een paar leuke plaatjes. Vrolijke mensen die van het leven genieten.  Als ik dan de tv uitzet en de rest ook even uitschakel. Dan weet ik weer wat de zin van het leven moet zijn.

Gewoon blijven ademhalen kan ook genoeg zin zijn. Totdat het een keertje stopt en dat mag ook. En dan het grote niets……  

Militaire dienst 1980 dienstplicht

Ik ben 19 en ik mag in militaire dienst. Daarvoor de fabriek. Veel lol en het pilsje en dan het leger. 13 weken opleiding in Nijmegen. De LIMOS.  Wat ik er nog van weet. Het serieuze natuurlijk en de vele lol en de kameraadschap.

Elke dag weer de schoolbanken. Alles leren van wapen en alles leren van nog veel meer. De schietoefeningen om te leren raak te schieten. Verder de vele losse flodders tijdens de oefeningen.

Marcheren en in de maat lopen. Met de kleintjes voorop. In de maat lopen kon ik al. De wandelclub waar ik als kind lid van was. Ook netjes in de maat en de zwakste schakel voorop. De zwakste schakel bepaalt het tempo. Ook belangrijk en voor mij nog steeds belangrijk. Het gaat niet om het recht van de sterkste. In mijn leven niet.

Elke week weer met de trein naar Nijmegen. Ik doe het anno 2026 soms nog. Met de trein naar Nijmegen en dan nog een stukje verder. Zwolle-Nijmegen is nog steeds mijn favoriete treintraject : -)

Al die herinneringen aan die tijd en wat blijft er na al die jaren nog van over. Elke avond feest en het bier. Jongvolwassenen uit het oosten van het land. De Tukker, de Groninger en de Twent. En natuurlijk de Drent. We hebben elkaar snel gevonden. De avonden. Feest en vrij zijn.

De kazerne en de kantine en het goedkope bier. Ik wil ze de kost niet geven. Na je diensttijd ga je door met bier drinken…   En dan wordt het niet leuk meer.  Bij mij ook het geval en : -(  of is het nog steeds : -)( Nu al jaren alcoholvrij en bier lust ik niet meer.

Na de opleiding kom ik terecht in Duitsland. Luchtmacht bewaking. Oost en west zijn niet eendrachtig. De koude oorlog en ik ben er verder niet echt mee bezig. Terecht komen in Hesepe en de raketten stonden in Bramsche. Of was het andersom. Geen idee meer.

Raketten en 12^de groep geleide wapens. De binnen en de buitenring en daartussen 4 torens die door ons bemand werden. Een kwartiertje per toren en dan de aflossing. 1 uur en een kwartier duurde een rondje en dan weer een uurtje of langer pauze. De ploegendienst. Dag, avond en nacht en in de weekenden 12 uur op en 12 uur af.  Verder was het wel serieus. Je liep op de ronde met scherp en een half geladen geweer. Voor de ronde aan het loket het magazijn vullen en op pad.

Jongens onder elkaar en de vele lol die we hadden.  Elke avond het goedkope bier en de feestjes. De kamer delen met anderen. Vele avonturen beleefd.

Ook even weg uit het ouderlijk huis. Even een andere en voor mij betere sfeer. 1 weekend op de drie vrij.  En dan naar Normaal.  Dat was er natuurlijk ook.

Of ik nog de namen van mijn maten weet ?  Allemaal vergeten. 1tje en dan ook twijfel. De Twentse korporaal zal ik niet zo snel vergeten. En zijn groet voor het op pad gaan. Altijd Tjoo hé. Lijkt wel een beetje op tjuu : -) En de sergeant die begrip had voor mijn nukken. Een ander kreeg minder krediet.

De laatste twee maanden mocht ik de corvee doen. Zorgen voor de koffie en zorgen voor de extraatjes. Kratten vol met lekkers kwam binnen en ik mocht het verdelen. Ik wordt ook nog soldaat eerste klas : -)  Een leuke afsluiting van een mooie tijd.

Nog even overwogen om bij te tekenen. Toch maar niet gedaan. Het bier was dan nog lekkerder geworden…..

Blij dat ik het meegemaakt heb !!  Hieronder nog een paar foto’s uit die tijd. Ik koester ze en ik ben er blij mee.  Op de ene foto door het water. Er was ook een touw maar een maat durfde dat niet. Even solidair zijn en met hem door het water. En een groepsfoto. Ik ben de enige met lang haar.

Een systeemverandering

Een groepje mensen maakt zich oprecht zorgen over de opwarming van de aarde. Ze protesteren en demonstreren. Ze willen hun zorgen met iedereen delen. Ze willen een systeemverandering.

Ik kan het wel met ze eens zijn. Op dezelfde voet verdergaan wordt een ramp. Voor wie het een ramp wordt ? Voor de mensheid en voor nog veel meer.  Of het echt zo is ? Of dat het niet meer dan een mening is…. Dan is het feitelijk iets anders en hoeven we ons geen zorgen te maken...…

Velen willen het zien als een mening want ze willen niet anders. Het goede leven bevalt zich wel. Meer en meer en genieten van de rijkdom. Of dit mijn mening is. Nee....

Dromen van anders en een ander systeem. Dat doe ik al een tijdje. Of ik dan weet hoe dat anders er uit moet zien ? Eigenlijk geen idee. Kan het eigenlijk wel anders ? Of is de mens gewoon de mens en moet het wel op de manier waarop we het al eeuwen doen. Ook geen idee.

Weten dat de mensen die het echt anders willen ver in de minderheid zijn. De meeste mensen bevalt het wel. Het kapitalisme en de groei economie. Steeds weer meer kunnen doen is de norm. Ik kan het me ook wel voorstellen. Het zit in onze genen en zo worden we ook grootgebracht en opgevoed.

Het moet anders. Als we daar nu eens allemaal zo over gaan denken. Dan kunnen we daarna met zijn allen op zoek naar een goed anders. Een goed anders kan lang duren. Bestaat dat wel ? Een goed anders. Waar de meerderheid het mee eens kan zijn.  Het communisme in het verleden was niet de oplossing. We zijn nu verder in de tijd en misschien wel een beetje wijzer geworden. Misschien kan het met enkele aanpassingen nu wel.

Het paradijs kan ook een oplossing zijn. Afscheid nemen van onze slechte eigenschappen. Een systeem dat het goede stimuleert en het slechte laat verdwijnen.   Mijn gedachte over een andere en mooiere wereld. 

Of een mooie mix tussen het kapitalisme, het communisme en het paradijs. Dat lijkt me de ideale wereld. Of het kan ? Geen idee.

Experimenteren kan ook een oplossing zijn. Nadenken over anders en met dat anders gaan experimenteren. Wat werkt wel en wat werkt niet. Kan dat ? Ik denk het niet.

Verslaafd aan onverzadigbaar zijn en hoe komen we van die verslaving af.

De mensen die demonstreren en die ons willen laten weten dat het 1 minuut voor twaalf is.  Of is het al te laat voor echt anders ?

Of het hoeft niet echt anders. Dat kan natuurlijk ook en dan kunnen we nog eeuwen doorgaan met meer en meer moet.  Dat denk en geloof ik dan weer niet.

Geloven in de mens doe ik dan weer wel. En ze zullen dan echt op een dag !  Of geloven in God en die zal op een dag !   Of geloven in het slechte en die zal op een dag !  Opties genoeg en we zien wel wat het gaat worden.     

Als we een beetje rustiger aan gaan doen heeft de mensheid nog een lange toekomst……  Of niet natuurlijk….

de musjes

Hoe zien de musjes die ik elke ochtend in de tuin tegenkom mij. Hoe denken ze over mij en de mens ?  Denken ze wel ?  Of denken ze niet ?  Geen idee. De meeste mensen zullen denk ik zeggen dat ze niet denken. 

Ze vertrouwen me niet. 1 onverwachte beweging en ze zijn weg. Eventjes geduld en ze komen voorzichtig terug. Elke dag is er voer voor ze en ze maken er dankbaar gebruik van. Maar echt vertrouwen doen ze me niet. Door schade en schande wijs geworden. Ik lees een stukje in de krant. Op een plekje waar de mens nog niet geweest is. De vogeltjes daar zijn goed van vertrouwen en ze vertrouwen de mens nog.  Hoe anders het in onze tuin is : -(

De mens en de huismus. Ze kunnen niet zonder elkaar.  De huismus is wel zeldzaam geworden. Gelukkig zie ik ze nog rond ons huis. Elke dag weer word ik wakker en het eerste wat ik hoor zijn de vogeltjes.

Weten dat er een studie gemaakt is van die vogeltjes. Ik hoef zelf niet alles van ze te weten. De mus herken ik nog. Meer dan een vogeltje is het voor mij niet.  En verder laat ik graag mijn fantasie zijn gang gaan. Zonder dat ik verder iets weet.

Het beperkte brein van de mus en het uitgebreide brein van de mens. Grote verschillen als het om denken gaat. Dat denk ik dan. De mus denkt niet. Gewoon eten en drinken en de voorplanting. Zo anders dan de mens. Dat denken wij mensen dan. Of we het hebben het onderzocht.   De mus maakt geen studie van de mens. Of juist wel. En dan weten ze dat we niet te vertrouwen zijn.

De mens doet verder niet zoveel met zijn denken. Of juist heel veel. Met ons denken kunnen we nog steeds niet vreedzaam samenleven. Strijd moet. Wat we verder met ons denken doen ? Soms geen idee.

Ik ben vaak jaloers op de musjes.  Zij mogen vrij zijn en zijn ook niet echt veel nodig om gelukkig te zijn. Ze doen niet aan bezit en ze doen niet aan meer en meer moet.  Als het om tevredenheid gaat kunnen we veel leren van de musjes.  En natuurlijk ook van andere dieren.

Per ongeluk een musje in mijn huisje en het diertje wordt helemaal gek. Wild en met heel veel moeite krijg ik hem weer buiten. Je moet een musje niet in een kooi stoppen. Hij moet vrij zijn.

Het denken van de mens en ons brein. Wij hebben wat dat betreft veel meer mogelijkheden dan dat musje. En toch is het musje gelukkiger dan.  Weet een musje wat gelukkig zijn is ? Ik denk het wel of is het zeker weten van wel. Wat is gelukkig zijn voor de mus ? Ik zie dat ze dankbaar gebruik maken van het voer dat we voor ze hebben gekocht. En ze maken geluid.  Is het meer dan het geluid dat wij soms maken ? Of hetzelfde als het praten bij de mens ?  Geen idee. Vertellen ze elkaar dat er weer gratis voer is ? Misschien wel.

Ik praat in mijn fantasie weleens met een musje.  Ik vertel hem hoe jaloers ik op hem ben. Dat ik in mijn volgende leven zo vrij als een vogel wil zijn. Ook  de dromen veel meer mensen. Vrij zijn als een vogel. Dt wil toch iedereen : -). Zo vrij als de musjes in onze tuinen. Met een beperkt brein en met nog veel meer beperkingen. Beperkingen die zorgen voor echte vrijheid !!

1995 de start van de inloop aan de boslaan

Er zijn van die jaren die me altijd bijblijven. 1995 is er zo 1.  34 jaren jong zijn en veel energie. Ik ging al een aantal jaren naar de ggz dagbesteding in Emmerhout. Beginnen als 1 van de bezoekers en al heel snel kreeg ik het predicaat vrijwilliger. Begonnen met koffiezetten en eindigen met het doen van alles en nog wat. Sommigen dachten dat ik de leiding had : -)

1 januari 1995 kregen we de sleutel van Boslaan 135.  Een aparte inloop. Los van de dagbesteding. Een eigen plekje voor de vrije tijd.  Samen schilderen en samen de meubels uitzoeken en samen nog veel meer.   Het was een leuke en gezellige tijd. 34 jaren jong zijn en niet gehinderd door de verdoving van de medicatie.…… en dat is nu weleens anders. 

Ook kwam ik in 1995 Alie tegen. Ze werd vrijwilligster in Emmerhout en we werden verliefd. En nog steeds samen.

De inloop was beperkt open. Vooral voor vrije tijd. En dan twee keer in de week  samen eten en twee middagen samen koffie drinken en ontmoeting. En twee avonden.  De donderdagmiddag en de zondagmiddag inloop.  De zondagmiddag en elke zondagmiddag was mijn pakkie an. Dromen van het hebben van een eigen cafétje en zo zag ik het ook vaak.  En gelukkig zonder bier.

Elke zondag van 14.00 tot 16.30 uur. en ik mag.  Hoe zag een wekelijkse  zondag er voor mij uit ? Zorgen dat ik om een uur of 1 in het gebouw ben.  De kas van boven halen en zorgen dat ik in de stemming kom voor een middagje inloop draaien.  De asbakken op tafel : -) en koffie zetten.  Om 14.00 uur de deur open doen.  Daarna de koffie en na een uurtje een rondje frituur.  Om 16.00 uur beginnen met de afwas.  De asbakken legen en de kas opmaken en weer noar huus.  Het was ook goed voor mijn zelfvertrouwen. Ik mag het alleen doen en dat deed me meer dan goed.

Toen lid zijn van team inloop en dienstbaar willen zijn. Kijken wat nodig is en het dan doen. 1 betaalde kracht en verder een aantal vrijwilligers met ieder een eigen taak. De vergaderingen en meer dan het rooster invullen is het soms niet.  We zijn echt een team en voelen elkaar aan.  Samen deden we het. Ook weer een beetje mens worden na zware tijden.  

Nu in 2026 kom ik nog steeds. De inloop is er nog. Nu wel veel anders dan in die begintijd.. Nu ben ik ook niet meer zijn dan 1 van de vele bezoekers. Mijn rol is wel verandert. Ouder worden en zwakker ?  Soms wel. De tijd doet zijn ding. En verder nog veel meer veranderingen. Ik ben geen 35 meer.

Het is de begintijd die me nog steeds doet komen. Vele goede herinneringen en meer.  Soms valt het nu tegen en dan denk ik altijd weer met een glimlach aan die begintijd.

Nu een paar leuke foto’s uit die begintijd en beelden kunnen meer zeggen dan woorden