water en vuur

Afgelopen zaterdag theater in het Rensenpark. Zang, dans en toneelspel. Een leuk thema. Water en vuur. Tegenstellingen in de samenleving. Conflicten tussen ouders en kinderen. En nog veel meer conflicten…

Het eindigt met een strijd tussen rood en blauw. Rood is voor en Blauw is natuurlijk tegen. Veel geschreeuw en nog net geen vechtpartij. In het echt zie je het natuurlijk ook. Demonstraties die net niet uit de hand lopen. Die nog net niet ontaarden in een grote vechtpartij. Soms bijna en gelukkig is er dan de M.E. die erger weet te voorkomen. En dan richten beide partijen zich tot de M.E. Vechten willen ze : -(

Laat ze maar vechten denk ik dan en dat de sterkste moge winnen. Of die sterkste dan ook terecht de strijd wint. Als het gaat om de sterkste zijn natuurlijk wel.

De voorstelling begint met baas in eigen buik en de dolle mina’s. Voor velen van jullie een andere wereld en voor mij ook een beetje. De jaren 60 en lang geleden. Soms vind ik het wel weer tijd worden voor een opstand van de vrouw. En dat is een ander verhaal.

Ook de pubertijd en je afzetten tegen je ouders komt aan de orde. De lange haren en de vader wil dat je naar de kapper gaat. En als het niet anders kan met geweld : -) Langharig tuig dat niet wil werken. Het wordt mooi uitgebeeld.

Naast de tribune zie je een paar jongens op een fatbike. Weten dat velen zich eraan ergeren. De fatbike. De kloof tussen oud en jong. En oud moet zich natuurlijk ergeren aan de jeugd. Of ik dat ook heb ? Iets minder.

Polarisatie en laat de mening van de ander je dag niet verpesten. Het zorgt voor ruzies binnen families en in vriendenkringen. Waarom vechten als het ook anders kan. En dan is zwijgen goud en spreken zilver…..

Zelf niet veel zin in een extreme mening. Leven en laten leven is veel leuker. Ook een afwijkend iets. De meesten willen in het extreme voor of tegen zijn. En dan maar ruzie.

Soms doe ik mijn Che Guevara shirtje aan. Om te provoceren of om te laten zien dat er meer is dan. Beide en ik vind het gewoon leuk om te laten zien dat ik……. Of als wij veranderen hoeft het klimaat het niet te doen. Het staat op 1 van mijn shirtjes en ik draag het met liefde…

Water en vuur zijn en ze kunnen niet zonder elkaar. Het hoort bij het leven. Of kan het anders ? Geen idee. Het is ook mens zijn denk ik dan. Gelukkig is meedoen niet verplicht.

Ik mag voor en ik mag tegen zijn. Soms is tegen zijn verplicht. Als je vindt dat voor zijn veel te ver gaat. Als tegen zijn veel te ver gaat moet je voor zijn. Je moet kiezen. Ik kies dan als het effe kan voor niet tegen en niet voor zijn. Ik laat het verder graag aan een ander over…..

Soms kan ik het niet laten. Laten zien dat ik tegen het extreme ben. Iedereen tegen asielzoekers. Dan laten zien dat er ook nog zoiets is als medemenselijkheid. Ook dat is dan in ogen van anderen extreem.

Zo gaat het leven door. Hopen dat het niet te ver doorschiet. Dat mens zijn blijft winnen. Dat de liefde het blijft winnen van de haat. Dat en nog veel meer dat.

Het was een leuke avond met veel water en vuur. En ook leerzaam.  Het laat zien dat het extreme nooit de manier is.