Een kwestie van balans

Een circusartiest hoog in de nog. Op een stalen draad met in zijn handen een stok. Zonder die stok heeft hij geen enkele kans. Het blijft een kwestie van balans.

Denkend aan al mijn ggz jaren. Ik kon het niet alleen en ik ben een stok nodig. Die stok waren zij.  Of ik het op een dag zonder die stok kan. Dat was wel het streven en uiteindelijk lukt het me.

Mijn lief is soms of vaak ook die stok. Zonder wordt het een stukje lastiger. Misschien ben ik zo sterk dat ik het zonder die stok kan. Maar waarom ? Als het moet en dan zien we wel weer.

De GGZ als die stok. Ik kan nu zonder. Gekozen voor de WAO en gekozen voor het schrijven. Gekozen voor het pilletje als extra steun. En nog veel meer gekozen. Ouder en wijzer geworden. Of is het door schade en schande wijs worden. Allebei den ik en niet altijd met een glimlach.

Ik kijk naar het grotere en het gebeuren in ons landje. Waar maken we ons druk om en waar maken we ons niet druk om. Hoe zit het met de grote balans ?  Kopen en kopen moet. Anders verliest de balans de balans.  Het moet om te zorgen voor.   Lijkt me wel grappig. Massaal stoppen met kopen en kopen. En een koning die ons gaat smeken om !  Al te vaak over gehad. En.

Gelukkig is meedoen niet verplicht. Dat is dan weer mijn balans. Ook het geld niet voor te veel kopen en kopen.

9 miljoen auto’s in ons landje zorgen ook voor een goede balans

En dan de mensen die nog echt zonder doen. Ik ben er 1 van. Lang geleden onderwerp van 1 van mijn psychoses. Een strijd tegen de auto en ik was de enige overgeblevene die nog niet meedeed.  De psychose doofde gelukkig uit. Maar nog steeds doe ik het zonder en met een glimlach.

De balans en de aarde. We verbruiken als Nederlands volk meer dan de aarde ons jaarlijks biedt. De balans is weg.  Gelukkig zijn er plekjes waar ze minder gebruiken en dan zorgt weer voor de balans. Of : -(  Dus niet echt met een glimlach. Ook wel weten dat het niet anders meer kan. Misschien ooit maar nu zijn we er nog niet aan toe.  Eerst (r) evolutie.

Niet alles kan hetzelfde blijven. Ook dat hoort bij de balans en dan zorgen dat de veranderingen niet te snel gaan. Dan maak ik me af en toe zorgen om de balans. Gaat het niet te snel voor ons mensen. Of kunnen we die snelheid aan.

De zwakste schakel en de hulp die we ze moeten geven om mee te kunnen met de voortrazende trein. Het is een sneltrein met hoge snelheid geworden. En velen kunnen zonder hulp niet meer mee komen. Ze raken de balans kwijt….

De eerste zinnen van dit stukje komen uit een liedje van Normaal. Een kwestie van balans.  Nog een stukje uit dit mooie liedje.   De gulden middenweg wordt door iedereen gezocht. Omdat ze dat te snel wilt vliegt ze vaak uit de bocht.

Lekker rustig aan doen is dus af en toe nodig.  Gas d’r bij kan niet altijd. Ach ja. Ik geef wat dat betreft elke dag het goede voorbeeld : -)  En meer kan ik ook niet doen.

Het leven blijft een kwestie van balans.