Iemand heeft het over een groot plan. En de economie en het klimaat spelen de hoofdrol. Ik wil het niet weten Ik wil ook niet leven in een economie. Een samenleving kan genoeg zijn.
Weten dat het
voor velen eerst de economie is en dan pas de samenleving is. Of.. Bezuinigen op
levensbeschouwelijke dingen en dat geld steken in de economie. Ook dit kan de
werkelijkheid zijn. Zolang het goed gaat met de economie gaat het goed met
ons. Al heel erg lang de werkelijkheid.
De krant
lezen en dan letten op wat de redactie belangrijk vindt. Wat moet de hoofdrol
spelen. Ik doorzie het en ik ben niet meer geboeid. Weten dat het de boodschap
is die me niet boeit. Er is meer dan.
Sommige
programma’s op de tv sla ik ook over. Opsporing verzocht of zoiets. Niet mijn
wereld en niet de wereld waarin ik wil leven. Voetbal is ook iets wat ik oversla.
Voor het volk en niet voor mij : -)
Als je het
weet ga je het zien. Ook een waarheid. Ik weet en ik zie en ik kies voor iets
anders. Als de meerderheid fan is en dan
weten dat wat de meerderheid belangrijk vindt voor mij onbelangrijk kan zijn.
De
misdaadwereld en de bewondering voor de crimineel die uit handen van de politie
weet te blijven. En dan de grenzen die deze bewondering heeft. Voor sommige
misdaad mag je geen bewondering hebben. Of voor geen enkele misdaad kun je
bewondering hebben.
Blij dat ik
een uitkering heb en dat ik sommige werelden niet belangrijk hoef te vinden. Ik
ben er natuurlijk wel afhankelijk van en ook geen probleem. Weten dat er meer
is dan.
De autowereld
is ook niet mijn wereld. Men wil onafhankelijk zijn en koopt een auto. De
heilige koe van een paar jaren geleden en de vanzelfsprekendheid van nu. Zonder
auto hoor je er niet bij en ik wil er niet bij horen. Mijn wereld mag anders
zijn.
Anders zijn
en gelukkig kan dit in ons landje. Op vele andere plekjes mag je niet anders
zijn en dan is niemand anders. Soms wel en dan heb je geen gemakkelijk
leven. Zwak uitgedrukt.
Geen fan zijn
van de economie en ons economisch denken. En ik heb mijn uitkering wel te
danken aan het feit dat. Leven in een
rijk en sociaal landje en dan weten dat je niet hoeft te verhongeren. Dat je
nog veel meer niet hoeft.
Verwend ben
ik wel. Het moeten afgeschaft en ook niet meer weten wat iets moeten is. Soms
vind ik dat jammer. Mijn wereldje bestaat alleen nog maar uit mogen en zin
hebben in de dingen die ik doe. Soms kun je die dingen zien als moeten. Zo
voelt het niet meer.
Onderdeel
zijn van het verwende Nederlandse volk. Blij mee en soms minder blij mee. Het
gaat natuurlijk om een goede balans. Ook dat is het leven.
Nu even
kijken naar een misdaadserie. Duidelijk nep en duidelijk een andere wereld dan
de echte. En het goede wint altijd. Of dat in de werkelijke wereld ook zo is ?
Soms en jammer genoeg soms of vaak niet......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten