De hardwerkende mens

Ik denk even aan mijn oudste broer. Hard werken totdat zijn lichaam het niet meer kon. Af en toe baalt hij nu van zijn niet meer kunnen.  Deed hij het voor het geld. Nee. Omdat hij hard werken leuk vond !   Omdat het zo hoorde of omdat.  Ook niet.  Het is gewoon leuk om hard te werken.

Zelf wist ik ook wat hard werken was. Totdat ik er over na ging denken en besloot om er mee te stoppen. Waarom hard werken als je het geld ook gratis kunt krijgen : -)  Hard werken moet lonen. En als je dan ook nog ziek wordt van dat werk. . Dan kun je beter accepteren dat het ook anders mag.

Hard werkende mensen moeten het beter hebben dan al die anderen die het niet meer kunnen. Arbeidsongeschikt zijn of iets anders.  De hard werkende Nederlander mag het natuurlijk ook beter hebben dan.  Mee eens. Beter mag.

Ook mag iedereen het in ons landje goed hebben. Daarover kunnen we weer van mening verschillen. Al die mensen die willen profiteren van.  Ook dan is er meer.  Niet kunnen werken is vaak geen keuze of bijna nooit een keuze.

Ik lees iets over werkende arme mensen. Voor hun loont het werken niet. Waarom ze het dan doen. Geen keuze en het kan niet anders. Het hoort erbij zegt een systeemliefhebber.  De nadelen van !

Zo heeft het systeem vele nadelen. We moeten het steeds beter krijgen. Ook onderdeel van het systeem. En dan met de leus dat werken moet lonen de verkiezingen in.

Rijken die rijker moeten worden. Niet altijd door hard werken. Niet lichamelijk maar systeem hard werken of geestelijk hard werken... En dan de misdaad. Mensen die op een hele ‘gemakkelijke’ en oneerlijke manier rijk willen worden.

Werken moet. Met dat idee worden we geschoold en opgevoed. Zonder te werken hoor je er niet bij.  Natuurlijk kan niet iedereen erbij horen.  Daar zijn daar weer genoeg redenen voor te bedenken en ook goede redenen.. 

Ik zit alweer een aantal jaren volledig in de WAO.  In 2011 gestopt met de sociale werkplaats. Daarna wel altijd iets gedaan voor de samenleving. Dat moet. Of ik vind dat dat moet.

Sinds een jaar of 5 mijn bezigheden afgeschaald. Schrijven doe ik nog wel. Dat kan ook hard werken zijn. In den beginne wel. Nu gaat het vanzelf. Geen hard werken meer. Het mag en het kan.

Nu 65. Een leuke leeftijd om en dat ga ik ook doen. Schrijven blijf ik doen en nog meer blijf ik doen. Verder genieten van het goede leven. Ook iets wat we vaak vergeten.

We hebben het nog nooit zo goed gehad. En dan nog meer willen ? Ik snap het niet.  Het meer overstroomt of het meer komt nooit vol. Dat brengt het systeem ook met zich mee.

Natuurlijk is er een minderheid die graag iets meer wil en het ook nodig heeft….  Dat zal ook altijd zo blijven.  En natuurlijk is er een minderheid die het veel te goed heeft. Ook dat hoort erbij…….