1916. Het geboortejaar van mijn vader. Ze kregen 4 kinderen tussen 1943 en 1949. En nog drie tussen 1961 en 1964. Ik mocht de eerste zijn van de tweede leg.
Hij was 45
toen ik werd geboren. Al oud. Of ik nog
veel herinneringen aan hem heb. Soms en
soms niet. Hij stierf in 1986. Ook alweer 40 jaar geleden. Nog wel een aantal
foto’s van hem en die koester ik. Jammer genoeg geen foto waar ik alleen met
hem opsta. Er is er wel 1tje en (nog)
niet in mijn bezit.
Een vrije
opvoeding heb ik wel gehad. Streng was hij niet. De eerste 4 proberen op te voeden en bij de
laatste drie het opvoeden loslaten. Bij
de eerste 4 was er bijvoorbeeld nog geen tv.
In mijn leven wel. Ik zeg weleens dat ik door de tv ben opgevoed. Dat
ding stond altijd aan. Het kleine huis op de prairie. Bonanza, de Waltons en Swiebertje.
Na de fabeltjeskrant slapen. Nog steeds de tv vaak aan. Overdag is het gewoon radio kijken : -).
Verder een onbezorgde jeugd gehad. Mijn eigen kamertje en nog veel meer. Hij was ook een zwijgzame man. In de avond in bed hoorde ik hem tegen mijn moeder praten en dat was het dan wel.
Herinneringen
en zijn sierduiven en sierhoenders. Belangrijk voor hem. Misschien wel
belangrijker dan het gebeuren in huis.
Of ik verder bijvoorbeeld straf van hem heb gehad. Geen idee en soms heb
ik over meer geen idee meer. Jammer genoeg niet.
Hij was een
boerenknecht. Een echte arbeider. Op tijd ziek en kwakkelen. Hoe ik mijn
rijbewijs voor mijn ouders heb gehaald. Zodat ik met hen op stap kon. Dat kan
ik me nog wel herinneren. Naar een oom en tante om voer voor de dieren te
halen. En meer uitstapjes.
In 1986
overleden na een ziekbed. Hij rookte en hij kreeg longkanker. Of hij met
tegenzin rookte ? De laatste jaren van zijn leven wel. Daarvoor misschien wel met plezier. Zelf rook
ik ook en vaak nog met plezier : -).
Oudere ouders
hebben die geen zin meer hebben in opvoeden. Begeleiding bij de keuzes die ik
op een gegeven moment moest maken had ik niet.
Het niet alleen kunnen en toch moeten. Wel veel vrijheid en ik mocht
bijna alles : -).
Na zijn
overlijden in 1986 begonnen voor mij de crisisjaren. Niemand meer om het voor
te doen en voor te laten. Ook niemand die er echt voor me was. Hij kan het wel
alleen en ik kon het niet alleen. Hij heeft gelukkig mijn opnames en veel meer
niet meegemaakt.
Wat ik verder
weet van bijvoorbeeld zijn dromen en van zijn leven. Geen idee en eigenlijk
niets. Mijn vader was geen prater. Niet weten wat zijn dromen waren en veel meer
niet weten. Niet echt een open boek. Misschien
voor mij wel de reden om te schrijven en om te delen. Verder kan ik ook
zwijgzaam en gesloten zijn.
Misschien kom
ik hem straks in het hiernamaals wel tegen. En dan wil ik veel van hem weten.
Ik denk dat die kans klein is.
Mijn moeder
stierf in 1996. 10 jaren na mijn vader.
Hoe ze toen ze net voor haar sterven in het ziekenhuis lag om mijn vader
riep. Ik ben er van overtuigd dat hij haar is komen halen.
Zijn laatste
nacht van dichtbij meegemaakt. Ernstig ziek en zijn lichaam en geest waren op.
Hallucineren en meer. Samen met mijn moeder aan zijn sterfbed en hun liefde
zien. Ik zal het nooit vergeten ! Het
overlijden zelf heb ik net niet meegemaakt.
nog een paar foto's
jaren 60 . Aan de oostelijke doorsnee. Ik als klein jochie. Samen met mijn zusjes en pa en ma
Jaren 20 van de vorige eeuw. Mijn vader als jochie met zijn ouders en broers en zussen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten