1961 en 2011

Geboren in 1961.  Lang geleden. En kind zijn in de jaren 60. Een echt arbeidersgezin en ik was de eerste van de tweede leg.  Boven mij 4 en onder mij 2.  De eerste vier geboren tussen 1943 en 1949.  En toen kwam ik.  1961. Ns mij nog twee meisjes.  Mijn vader was toen ik werd geboren 45 en mijn moeder 41.  Kinderen op oudere leeftijd krijgen. En oudere ouders hebben…..Sommige van de eerste vier waren niet blij met ons. Daar had ik als kind weinig last van…..  Later…… Hiernaast een foto met mijn ouders en mijn twee zusjes.  Aan de oostelijke doorsnee.    

Kind zijn in de jaren 60. Wat weet ik nog.  Een iets ouder iemand uit de buurt heeft het over dat lachende jochie.  Zo zag hij me toen. Ik had het ook wel naar mijn zin.  Een eigen kamer had ik.  Dat kan ik me nog herinneren.  Een oudere zus die het huis uit was.  Daar moest ik dan af en toe het grote bed mee delen. Het was een groot bed.  Met een zwaar dekbed.  Af en toe mis ik dit nog.

Kind zijn in een wereld zonder auto’s.  Ook waar. In mijn geboortejaar waren er maar een half miljoen auto’s in ons landje.  Twee oudere broers die nog thuis woonden werkten in de fabriek en deden het verder op de brommer. Ook mijn vader had zo’n ding.  En dan onze fietsjes.  Een schuur vol vervoersmiddelen.

De school binnen een kwartiertje fietsen en ik was zoals ik al zei een vrolijk kind.  Of ik ook een lief kind was.  Geen idee.  Of mijn ouders deden aan opvoeding. Ook niet echt.  De tv altijd aan en dat was de grote opvoeder.  Veel herinneringen aan die tv tijd.  En het buiten zijn.  Ruimte genoeg rond het huis en omgeving.

Vooruit in de tijd en in 2011 werd ik opa.  Een opa willen zijn die ik zelf graag gehad had willen hebben.  Om mee te stoeien en om gek mee te doen.  : -)  Daar heb ik mijn best voor gedaan. Hiernaast een foto : -)  Het opa zijn heeft me verder wel verandert.  Of is dat het ouder worden ?  

Hoe ik in de jaren ervoor een oom wilde zijn die ik zelf niet gehad heb. Ook dat is in sommige opzichten gelukt.

Houden van kinderen of houden van.  Van de kindertijd van onze kleinzoon heb ik genoten en wat ik wilde is gelukt.

Kind zijn in de jaren 60 of kind zijn in de jaren 10 van deze eeuw.  Een kind blijft een kind. In welke tijd dan ook.  Toch wel verschillen. Hij wordt elke dag met de auto naar school gebracht.  Ikke mocht elke dag fietsen.  En dan zijn tablet en het digitale gedoe. In mijn jeugd nog ver weg.  Verder verschillen ?  Kind is kind zei ik al.     Hij heeft het beter voor elkaar dan ik of als ik. En dan speelgoed. De lol die je kunt hebben met een simpele bal : -)

De basis van het leven wordt gelegd in je kind zijn.  Dan zal ik wel iets te kort zijn gekomen.  Hij niet. Of.   Je weet het pas later.

Opa zijn en hopen dat hij later met een glimlach aan me terug zal denken. We zien wel.  

Of ik ook met een glimlach aan bepaalde personen in mijn kindertijd terugdenk....  Die zijn er.  Ik noem dan even mijn oudste broer en zijn traditie om ons op onze verjaardag over de knie te leggen.  Toe ik 6 werd kreeg ik 6 klappen.....  enzovoort en onzovoort.  En zijn gewoonte om mijn veters los te trekken.  En ik was nog niet zo slim om er een dubbele knoop in te leggen.  Ik liet ze gewoon los.  Doe ik nu af en toe nogf en dan de opmerking van andere krijgen dat mijn veters los zijn en of ik niet bang ben erover te struikelen.  Nee zeg ik dan met een glimlach. 

Het huisje aan de oostelijke doorsnee. De rustige straat van mijn jeugd. Het staat er nog. Een paar jaar geleden op fietse door mijn kindertijd.  In de komende lente ga ik dat weer een keertje doen.