de onrechtvaardige wereld

Ik moet tot mijn pensioen voor een hongerloontje werken. Zonder echt zicht op beter.  Ik natuurlijk niet.  Ik kreeg op mijn 28^ste een WAO uitkering (natuurlijk niet alleen voor mijn zweetvoeten) en genoeg om van te leven.  Een ander moet soms tot zijn pensioen hard werken voor een minimumloon. Verschillen moeten er zijn of mogen er zijn.

Waarom het leven voor de 1 een lange strijd moet zijn.  En de ander heeft geluk en mag genieten van het arbeidsongeschikt zijn.

De 1 wil jong sterven en met veel moeite lukt het. De ander wil oud worden en wordt ziek en sterft ook jong.   De onrechtvaardige wereld vind je overal terug.

Of het zo moet of dat het anders kan ? Geen idee. Met een beetje mazzel wordt je in een rijk gezin geboren en zit het verder ook mee.  Soms heb je pech en dan ben je je hele leven arm.  Armoede is zwaar en dan zul je het nooit echt gemakkelijk hebben.

Intelligentie is net zoiets.  De 1 wordt met een goed stel hersenen geboren. Terwijl een ander en vul zelf maar in.

Het systeem is onrechtvaardig.  Goed voor de 1 en slecht voor de ander.  En dan nog het plekje waar je wiegje staat. Ook bepalend voor de rest van je leven.

En dan blij zijn dat mijn wiegje in Nederland stond. Een echt arbeidersgezin en in de wieg gelegd voor werken in de fabriek. Het werd een leven lang WAO. Vanaf mijn 28^ste.    Soms wou ik dat mijn wiegje in bijvoorbeeld een ander gezin had gestaan. Je moet natuurlijk roeien met de riemen die je hebt en die je bij de geboorte meekrijgt.

Ik wil niet klagen en ik heb ook niets te klagen.  Het systeem en het leven was me welgezind. Het had ook anders kunnen zijn en het had ook anders kunnen gaan. Velen zullen of kunnen jaloers op me zijn. Een goed leven kunnen leiden. Een lieve vrouw en nog meer zegeningen.

Je hebt het niet altijd voor het zeggen. Iemand die voor een hongerloontje elke dag weer moet werken wil graag met me ruilen.  En ruilen kan ook zorgen voor huilen. Ook niet altijd waar natuurlijk

Op tv zie ik dan een programma waar steenrijk een week gaat ruilen met straatarm. Of steenrijk er ook wijzer van wordt ? Meestal niet. Of straatarm er wijzer van wordt ? Ook niet echt.  Een onrechtvaardige wereld is dan mijn conclusie. Waarom de 1 steenrijk mag zijn en de ander straatarm moet zijn ? Ik snap het niet. Wat meer balans tussen die twee is veel leuker.

En dan al die plekjes waar oorlog is.  Die plekjes waar honger is. Die plekjes waar en vul zelf maar in.  Dan is het leven geen feestje. Hoe de plek waar je wiegje staat bepalend kan zijn voor je leven.  Zie de foto hiernaast.  De meeste kinderen in ons rijke landje en ergens anders waar ze arm zijn !!

Af en toe wil ik dan even stilstaan bij het feit dat we in een onrechtvaardige wereld leven.  Waar het recht van de sterkste regeert en waar je als je pech hebt geen leuk leven hebt !!  

En dan ben ik weer heel blij en dankbaar voor mijn leven.   Af en toe een beetje balen van hoe het is gelopen.  Maar het had vele malen slechter gekund. 

weer een jaartje ouder

30 januari werd ik 65. Leek me altijd wel bijzonder. 65 worden. Mijn vader werd het in 1981 en kreeg een mooie taart. Ik koop voor mezelf zo’n mooie taart. Om hem te eren en om te vieren dat ik 65 mag worden. 65 mogen worden is nu heel normaal. Vroeger wat minder en er waren tijden dat 65 jaar oud worden zeldzaam was.

Ook was het jarenlang de pensioengerechtigde leeftijd. We worden gemiddeld ouder en te duur was de reden om die leeftijd te verhogen. Voor mij 67 en een paar maanden. Persoonlijk maakt het me niet uit.  WAO en dan kun je en hoef je niet te werken. Ook mijn bezigheden een beetje afgebouwd.  Mijn lief is al een tijdje met pensioen en samen is leuker dan alleen. Dan doe ik maar alsof.

65 en hoe ver weg dat was in het jaar dat mijn vader 65 werd.  Heel ver weg. En nu is het dan zover.  65+ mogen zijn. Soms krijg je dan korting. 65+ korting en het bestaat nog : -)

Mijn vader mocht 70 worden. Ik ben benieuwd wat mijn einddatum zal zijn. Ik doe het ook voor 70 : -)  Of ouder. Ik ben het leven nog lang niet zat.

Iets anders en ook het inloophuis wordt binnenkort een jaartje ouder. 31 jaren jong en ook al 31 jaar een onderdeel van mijn leven. Een plekje voor wie een steuntje in de rug nodig heeft.  Een plekje voor sociale contacten en eten en drinken. Jarenlang voor mij dagbesteding. Ik heb er veel gedaan. Nu wat minder en minder : -)  Soms wel lastig. Loslaten en zien dat !!    Het wordt nu bekostigd vanuit de WMO. Gemeenschapsgeld.  In een rijk en sociaal landje kan dat.  Hoe lang nog ?  Ik blijf er zolang het kan komen.

Ook een leuk pand. Gebouwd in de jaren 30 van de vorige eeuw. Nog steeds enkel glas en gaskachels. Gemeentelijk bezit. En er is de laatste jaren niets gedaan aan onderhoud.  Alleen het hoogstnoodzakelijke.  Wel een gebouw met een ziel en geschiedenis.

Nog iets anders. Muziek en Normaal. Ik werd fan in 1976 en besluit een jaartje later fan te blijven. Zolang ze bestaan. Dit jaar vieren ze 51 jaar. Ik ben al meer dan 47 jaar lid van het Anhangerschap (de fanclub)  Al jaren niet echt fanatiek fan meer.

Er is meer dan. Gelukkig wel.  Terugkijken naar al die jaren høken, brekken en angoan. Al die jaren bier. Al die jaren deurdonderen.  Hoe meer jullie drinken. Hoe beter wij klinken. Het klopt.

Gestopt met bier drinken en alles wordt anders. Ook Normaal. Fanatieke jaren en bezig met het normaliseren van Nederland. De grootste Normaal fan van ons landje zijn.  Dat zeiden mensen uit mijn directe omgeving.

Lang geleden dat ik naar muziek van Normaal heb geluisterd. Zonder bier klinkt het niet meer.  Of ik spijt heb van al die fanatieke jaren. Nee en ik had ook niets beters te doen : -)  Nu wel.

65 jaren oud zijn. Nog ouder en wijzer willen worden. Je kunt pas oud en wijs worden als je weet wat jong en dom zijn is.  Klopt dat ? Soms denk ik van wel.

Geen spijt van jong en dom zijn  en weten dat  

De echte revolutie van deze tijd is vriendelijkheid !!

De echte revolutie van deze tijd is vriendelijkheid door henk staats en AI (kunstmatige intelligentie) : -)

Als je vriendelijk denkt wordt de wereld zachter.

als je vriendelijk doet wordt de wereld mooier. 

Als je vriendelijk !!

 

Hoe ik het op fietse altijd druk heb met het vriendelijk groeten van iedereen die ik tegenkom. De medefietser en wandelaar : -)  Dat doe ik al jaren en met een bedoeling.  Of gewoon om vriendelijk te zijn.  Emmen normaliseren denk ik dan met een glimlach. Elke dag weer.

 

Dromen van een stad met alleen maar vriendelijke mensen. En ik krijg meestal een vriendelijke groet terug.  Soms niet en dat is ook niet erg.  Het doet me dan denken aan een liedje van Daniel Lohues. Aardig doen tegen mensen die niet aardig doen. Hoe die het aardig doen het meest nodig hebben.

 

Het aardig doen nodig hebben.  Je kunt best wel veel meemaken in het leven.  Daardoor heb je geen zin of even geen zin om aardig te doen. Ook dat snap ik.  Mens zijn en zelf heb ik ook niet altijd zin om aardig te zijn of te doen. Op fietse lukt me dat meestal wel.

 

Dromen van een stad met alleen maar aardige en vriendelijke mensen. Ik denk even aan de titel van dit stukje.  Hoe vriendelijkheid in deze tijd een revolutie kan zijn. Met al die tegenstellingen en al die negatieve energie.  Dan is positieve energie verspreiden een revolutie !!

 

Als je vriendelijk denkt wordt de wereld zachter. Ook waar.  Ook weten dat ook dit niet altijd lukt.  Elke dag weer proberen en opnieuw. Oefening baart kunst.

 

Lang geleden in mijn kwetsbare tijd deed vriendelijkheid wonderen. Ik durfde dan mezelf te zijn !   Vriendelijkheid maakte het verschil.  Nu sterker en niet altijd meer afhankelijk van vriendelijkheid…..

 

Hieronder een stukje AI.  De titel van dit stukje in google zetten en ik krijg het volgende antwoord. Ook over een stofje in je brein dat vrijkomt bij vriendelijkheid. Ik merk het elke dag weer en ik ga me er goed bij voelen !!

 

De echte revolutie van deze tijd is vriendelijkheid. 

Je slaat de spijker op zijn kop. In een wereld die vaak aanvoelt als een wedstrijd in 'gelijk hebben' of 'het luidst schreeuwen', is oprechte vriendelijkheid inderdaad een radicale daad.

 

Het is niet langer een zachte vaardigheid, maar een vorm van emotionele intelligentie die structuren kan doorbreken. Terwijl algoritmes vaak polarisatie belonen, werkt vriendelijkheid als een "systeem-onderbreker" die menselijkheid terugbrengt in het contact.

 

Wat deze revolutie zo krachtig maakt:

 

Het is besmettelijk: Onderzoek naar het Ripple Effect op LinkedIn laat zien dat één vriendelijke actie vaak een kettingreactie veroorzaakt.

 

Het vereist moed: Het is makkelijk om cynisch te zijn, maar het vergt ruggengraat om kwetsbaar en vriendelijk te blijven als de omgeving verhardt.

 

Biologische impact: Volgens Psychology Today verlaagt vriendelijkheid niet alleen de cortisolspiegel van de ontvanger, maar ook die van de gever.

Vasten

Na het carnaval volgt het vasten. Vooral onder katholieken de gewoonte. Even minderen met alles. Of even minderen met eten en drinken. Of even minderen met en vul zelf maar in.

Niet zomaar even minderen. De tijd nemen voor bezinning. De tijd nemen voor wat dan ook.   Vaak hebben we het te druk met van alles en nog wat. Te druk met verder gaan. Te druk met consumeren moet. Te druk met en vul zelf maar in.

Carnaval. 4 of 5 dagen alle remmen los en daarna even tot Pasen lekker rustig aan. Na feest volgt een pauze. 

Vroeger had ik elk jaar de dorpsfeesten. Een jaarlijkse feestweek. Normaal komt dan optreden : -)  Vele feestjes bezocht waar ze op traden. Mensen die maar 1 keer per jaar tijdens het dorpsfeest gaan en de fans. Die alle dorpsfeesten waar ze optraden bezoeken. En de vele tradities die erbij gingen horen. Ik heb ze allemaal zien komen. Het biergooien, de stro het shirtje scheuren en de naakte bovenlichamen en nog veel meer. Ook een soort carnaval : -)  Voor mij was het iets anders en iets meer.

Dat was het zijstraatje. Nu weer verder met vasten. Lijkt me ook wel iets leuks voor iedereen. Leuk of gewoon broodnodig. Om verder te komen en om te beseffen dat er meer is dan.

Dan heb je ook nog de Ramadan. De vastenperiode van de moslim. Vandaag ook in het nieuws. Ook nu. Waarom nu. Geen idee. Ik heb geen verstand van dat geloof. Ik weet dan wel dat ze tussen zonsopgang en zonsondergang niet eten, niet drinken en nog iets.  Ook een tijd van bezinning en een tijd om even stil te staan bij.  En aan het eind het Suikerfeest of zoiets.  Iets anders dan bij de katholieken die beginnen met feest.

Feest en soms het idee dat het Nederlandse volk alleen maar bezig is met feest vieren en genieten van het goede leven. We hebben het steeds beter gekregen. Ook feesten zijn er meer dan genoeg.  Niet alleen meer de traditionele dorpsfeesten en het carnaval. Veel meer dan dat.

Daarom lijkt het me wel leuk. 1 maand lang geen feesten. Alles wat met vermaak en feest te maken heeft wordt even stopgezet. Gewoon omdat altijd maar feest niet gezond kan zijn. Ik denk dat het economisch niet zal kunnen. Er wordt ook veel geld verdient in de feestindustrie.  

Vasten en ik doe het al een tijdje. Niet meer nemen dan echt nodig is. Of het financieel moet.  Nee.  Maar dat boeit me eigenlijk ook wat minder.  Gewoon lekker sober en lekker zuinig leven. Het bevalt me wel. Alcohol taboe en ik lust het niet meer. Lekker saai en lekker rustig aan.

En wat je dan om je heen ziet.  Nuchter naar een feestje en je ziet de gekte. Niet bezig zijn met consumeren (moet) en je ziet ! Anders leven, zittend op het muurtje en ik zie de gekte …….. Gewoon met zijn allen even pauze nemen lijkt me heel gezond en kan heel leerzaam zijn.

De christenen of is het alleen de katholiek die het nu ook even rustig aan doen. De moslim heeft de ramadan. Een mooie gewoonte en traditie. 

De carnavalsvierder heeft het geld op en moet eerst weer sparen voor.

D45

Af en toe zit ik weer bij D45 op loopafstand van de inloop. Met de letter D en een nummer worden de hunebedden in Drenthe en 1 of een paar in Groningen aangeduid. Zittend op een bankje denk ik terug aan 5000 jaar geleden. Natuurlijk bestond ik toen nog niet en wie wel ? Stenen zijn zo oud als de aarde of iets korter geleden. Ze sterven ook niet en ze leven natuurlijk ook niet. Alles wat leeft sterft op een dag. Zo is er natuurlijk nog meer te vinden wat niet kan sterven en niet leeft. Maar het is er wel.

Terug in de tijd of is het fantaseren over die tijd. Ik laat mijn fantasie de vrije loop. Wel grappig. 5000 jaar geleden legde men met veel moeite een paar stenen op elkaar. En ze hebben alle stormen overleeft en nog steeds liggen die stenen op elkaar. Hoe ze toen leefden ? Niemand weet het en toch denken we te weten hoe ze toen leefden. Ik doe het hier maar even met mijn eigen fantasie.

Veel wat nu normaal is of normaal is geworden was er in die tijd niet. Geen bezit, geen geld, geen auto, geen ziekenhuizen en ga zo maar door. Ook de taal zal er wel anders uitgezien hebben. Minder woorden denk ik dan. Landbouw en misschien veeteelt. Eten en drinken moet. En verder heb ik echt geen idee. Er zijn natuurlijk wel mensen die wel een idee hebben en dat laat ik maar even zo. Zelf hoef ik niet alles te weten. Leuker is om !!

Men vindt het nu wel een prestatie van formaat. Hoe hebben ze die stenen op elkaar gekregen ? De moderne mens van nu probeert zich daar een voorstelling van te maken. Zonder al die middelen die we er nu voor hebben.

Een paar jaar geleden was een deksteen geknapt door een vuurtje. Met een grote kraan haalde men die deksteen eraf en met moderne middelen werd het gerepareerd. We zijn zuinig op de hunebedden die er nog zijn. Monumenten en het wordt gezien als een prehistorisch graf. Zo gaan we er niet vaak mee om. Spelende kinderen op die stenen en je gaat toch ook niet op een kerkhof spelen.

Leven en sterven en weten dat over 1000 jaar misschien wel iemand anders bij het hunebed zit. Fantaseren over vroeger en in gesprek met een bult stenen.

Een bezoekje brengen aan het hunebedcentrum in Borger. Een museum waar je meer te weten kunt komen over 5000 jaar geleden. Ook de mens van nu die laat zien hoe het toen waarschijnlijk ging. Kan de mens van nu zich verplaatsen in de mens van 5000 jaar geleden. Lijkt me lastig zo niet onmogelijk.

Gaan klok en geen jaren en nog veel meer niet. Zo anders dan nu en toch niet helemaal anders… Landbouw en veeteelt is er nog steeds. Nu met moderne middelen die inmiddels heel normaal zijn geworden. Verzamelen deed met toen ook en ook de mens van nu kan een verzamelaar zijn.

Soms had ik wel in die tijd willen leven. We noemen het soms of vaak primitief. Ik zie beelden op tv van een Afrikaans dorpje. Die in deze tijd op een hele ouderwetse manier leven. Al eeuwenlang is er niets verandert en geen vooruitgang…Ik stel me dan voor dat het 5000 jaar geleden in Drenthe ook zo ging. Ik vind het een mooie manier van leven.

Straks weer even een uurtje op het bankje bij het hunebed. Fantaseren over het leven toen. Leuk om te doen.

Financiële prikkels.

Een paar jaren geleden gaan we in op het aanbod voor een paar zonnepanelen. Meer dan een financiële
prikkel is het niet. Of speelt minder stroom en goed voor het milieu en de natuur ook een rol ? Allebei een beetje of : -)

De nieuwe plannen van het kabinet. Een verhoging van het eigen risico. Het is een financiële prikkel en moet zorgen voor mindere belasting op de zorg. Doet men in de politiek wel vaker.

Het leven is soms niet meer dan financiële prikkels. Ik kan vele voorbeelden geven voor het kiezen van het 1 of het ander Met geld in de hoofdrol.

Overstappen naar een andere energieleverancier is ook een leuk voorbeeld. Geld verdienen is dan de motivatie. De vrije markt en de laagste prijs. Leuker is om van gas en stroom een basisvoorziening te maken. Net als water. Water is geen handel. Dat horen gas en stroom ook niet te zijn. Ook niet meer dan een mening…..

Werken of niet werken is ook een voorbeeld. Werken moet lonen en dat betekent dat het een financiële voordeel moet hebben. Pech voor de mensen die niet kunnen werken en daardoor afhankelijk zijn van een uitkering.

Geld regeert de wereld. Ook waar en het is jammer genoeg waar.

Goedkoop is duurkoop zeggen sommigen dan en ze gaan weer naar the action voor de laagste prijs. Hoe ik dan het tegenovergestelde doe en kies voor iets duurder.

Hoe mijn lief de reclame leest en gaat voor de laagste prijs. Ik doe het tegenovergestelde en ik koop zonder echt op de prijs te letten. Samen doen we het anders. Door de houding van mijn lief kan ik het op mijn manier doen.

Het leven zien als een financiële prikkel. Bij elke keuze staat het geld voorop. Zelfs als het om de liefde gaat. Ik denk even aan die vrouwelijke en misschien ook wel mannelijke gouddelvers.

Het leven is meer dan geld. Of dat zo is ? Als je genoeg van dat spul heb kun je gemakkelijk zeggen dat er meer is dan geld. Bij te weinig ben je alleen maar bezig met geld. Dat lijkt me ook geen pretje. Armoede en steeds weer bezig moeten zijn met. Gelukkig is het voor ons een beetje anders.

Vaak geen zin om bezig te moeten zijn met financiële prikkels. Het leven is meer dan. Gelukkig wel. En dan ook blij met het feit dat onze uitkeringen bij elkaar opgeteld genoeg zijn om van te kunnen leven…..

Dromen van meer en meer is ook zoiets. En dan weer een staatslot kopen. Dromen van veel geld winnen en rijk worden. Dan kun je beter gewoon genoeg is genoeg vinden. Dan ben je al rijk zonder die miljoenen die je heel misschien kunt winnen.

De mens heeft nooit genoeg. Een feit of een mening. Het is ook het systeem die nooit genoeg heeft. En de mens wordt er door besmet. Of het is andersom. De mens is onverzadigbaar en daardoor het systeem ook.

Laat mij maar een rebel zijn en daarom doe ik aan vele financiële prikkels niet mee. Anders zorgt ervoor dat !!

14-02-1916 De geboortedag van mijn vader.

1916. Het geboortejaar van mijn vader.  Ze kregen 4 kinderen tussen 1943 en 1949. En nog drie tussen 1961 en 1964.  Ik mocht de eerste zijn van de tweede leg.

Hij was 45 toen ik werd geboren. Al oud.  Of ik nog veel herinneringen aan hem heb.  Soms en soms niet. Hij stierf in 1986. Ook alweer 40 jaar geleden. Nog wel een aantal foto’s van hem en die koester ik. Jammer genoeg geen foto waar ik alleen met hem opsta.  Er is er wel 1tje en (nog) niet in mijn bezit.

Een vrije opvoeding heb ik wel gehad. Streng was hij niet.  De eerste 4 proberen op te voeden en bij de laatste drie het opvoeden loslaten.  Bij de eerste 4 was er bijvoorbeeld nog geen tv.  In mijn leven wel. Ik zeg weleens dat ik door de tv ben opgevoed. Dat ding stond altijd aan. Het kleine huis op de prairie. Bonanza, de Waltons en Swiebertje. Na de fabeltjeskrant slapen. Nog steeds de tv vaak aan.  Overdag is het gewoon radio kijken : -).

Verder een onbezorgde jeugd gehad. Mijn eigen kamertje en nog veel meer. Hij was ook een zwijgzame man. In de avond in bed hoorde ik hem tegen mijn moeder praten en dat was het dan wel.

Herinneringen en zijn sierduiven en sierhoenders. Belangrijk voor hem. Misschien wel belangrijker dan het gebeuren in huis.  Of ik verder bijvoorbeeld straf van hem heb gehad. Geen idee en soms heb ik over meer geen idee meer. Jammer genoeg niet.

Hij was een boerenknecht. Een echte arbeider. Op tijd ziek en kwakkelen. Hoe ik mijn rijbewijs voor mijn ouders heb gehaald. Zodat ik met hen op stap kon. Dat kan ik me nog wel herinneren. Naar een oom en tante om voer voor de dieren te halen. En meer uitstapjes.

In 1986 overleden na een ziekbed. Hij rookte en hij kreeg longkanker. Of hij met tegenzin rookte ? De laatste jaren van zijn leven wel.  Daarvoor misschien wel met plezier. Zelf rook ik ook en vaak nog met plezier : -).

Oudere ouders hebben die geen zin meer hebben in opvoeden. Begeleiding bij de keuzes die ik op een gegeven moment moest maken had ik niet.  Het niet alleen kunnen en toch moeten. Wel veel vrijheid en ik mocht bijna alles : -).

Na zijn overlijden in 1986 begonnen voor mij de crisisjaren. Niemand meer om het voor te doen en voor te laten. Ook niemand die er echt voor me was. Hij kan het wel alleen en ik kon het niet alleen. Hij heeft gelukkig mijn opnames en veel meer niet meegemaakt.

Wat ik verder weet van bijvoorbeeld zijn dromen en van zijn leven. Geen idee en eigenlijk niets.  Mijn vader was geen prater.  Niet weten wat zijn dromen waren en veel meer niet weten.  Niet echt een open boek. Misschien voor mij wel de reden om te schrijven en om te delen. Verder kan ik ook zwijgzaam en gesloten zijn.

Misschien kom ik hem straks in het hiernamaals wel tegen. En dan wil ik veel van hem weten. Ik denk dat die kans klein is.

Mijn moeder stierf in 1996. 10 jaren na mijn vader.  Hoe ze toen ze net voor haar sterven in het ziekenhuis lag om mijn vader riep. Ik ben er van overtuigd dat hij haar is komen halen.

Zijn laatste nacht van dichtbij meegemaakt. Ernstig ziek en zijn lichaam en geest waren op. Hallucineren en meer. Samen met mijn moeder aan zijn sterfbed en hun liefde zien. Ik zal het nooit vergeten !   Het overlijden zelf heb ik net niet meegemaakt.

nog een paar foto's              

jaren 60 .  Aan de oostelijke doorsnee.  Ik als klein jochie. Samen met mijn zusjes en pa en ma 

Mijn vader wordt 65.  1981.

Jaren 40  vorige eeuw.  Met de drie oudste kinderen 

Jaren 20 van de vorige eeuw.    Mijn vader als jochie met zijn ouders en broers en zussen. 

Het NOS journaal

 Net het NOS journaal gezien.  Europese en ook Nederlandse banken willen minder afhankelijk worden van de VS.  Nu. Met 1 druk op de knop in de VS kunnen we niet meer pinnen.  Zo zijn we als het gaat om veel meer afhankelijk van de grote landen in de wereld : -)(   Ook diabetes in het nieuws.  400.000 mensen hebben zonder dat ze het doorhebben diabetes type 2.  Dat concludeert het diabetesfonds uit een groot onderzoek. Ik ben benieuwd of de huisartsen het vandaag druk hebben met het meten van de suiker.

Zonder rampen gaat het volgens mij ook niet.  Waar ook ter wereld gebeurt wel iets ergs.  Vaak zie ik dat dan terug in het journaal.

En natuurlijk de problemen van deze tijd.  Komt ook altijd terug,. Problemen zijn er altijd. En oplossingen ook. Zo hebben we al veel problemen opgelost : -)  Problemen en ze komen en ze gaan.  En de zon blijft schijnen.  

Wat waren 30 jaar geleden de grote problemen in de wereld en in ons landje. Geen idee meer....  Straks even kijken of ik een NOS journaal van 30 jaar geleden terug kan vinden. Het terugvinden is gelukt.  Een journaal uit september 1996.  Wat was toen het NOS nieuws.  Spanningen tussen de Palestijnen en Israël.  Nu ook nog in het nieuws.  Afghanistan en de Sharia wordt er ingevoerd.  Wordt vervolgd en nu is Afghanistan weer een streng Islamitisch land.  Er is wel veel gebeurd tussen toen en nu. Of helemaal niets.  Een vliegramp boven de Waddenzee. En een optreden van Michael Jackson in ons landje.

30 jaar geleden en nu.  Zie ik verschillen.  Spanningen in de wereld.  Is er in die 30 jaar iets verandert ? Nee denk ik dan met een glimlach.

De waan van de dag zie ik natuurlijk ook terug.  De waan van toen en de waan van nu.  Zonder problemen gaat het niet.  Je weet dan even wat volgens het journaal de problemen zijn of waren.....

Dat hoor en lees ik nu wel. Het NOS journaal wordt propaganda en nep genoemd. Natuurlijk weet ik dat er meer is dan dit journaal en wat de redactie de moeite waard vindt om uit te zenden….

Wel grappig om te zien dat in die 30 jaar soms niets verandert is.  Wat toen het nieuws domineerde en wat nu het nieuws is.  Niets verandert zegt iemand die ik spreek en die al meer dan 10 jaar geleden afscheid heeft genomen van de tv. En hij heeft gelijk : -)

30 jaar geleden was ik niet echt met het gebeuren in de wereld bezig. Nu iets meer. Of het zin heeft ? Of ik me er beter door ga voelen ?  Beter voelen kan ook een reden zijn om er mee te stoppen.  Van al die ellende ga je je niet echt goed voelen.  Zien dat de mens verre van perfect is.  Problemen kunnen ze oplossen maar voorkomen is een ander verhaal.  Regeren is vooruitzien.  Hoe lastig dit kan zijn.  Problemen blijven er en ook oplossingen zijn er dan weer.  

Verder beïnvloedt het mijn stemming niet echt. Ik kan het snel weer loslaten. Ook al die andere verhalen over wat volgens andere mensen het echte nieuws is.   Het zal mijn tijd wel duren.   En weten dat er meer is dan wat de tv en het internet laten zien.    En de zon schijnt : -)

1961 en 2011

Geboren in 1961.  Lang geleden. En kind zijn in de jaren 60. Een echt arbeidersgezin en ik was de eerste van de tweede leg.  Boven mij 4 en onder mij 2.  De eerste vier geboren tussen 1943 en 1949.  En toen kwam ik.  1961. Ns mij nog twee meisjes.  Mijn vader was toen ik werd geboren 45 en mijn moeder 41.  Kinderen op oudere leeftijd krijgen. En oudere ouders hebben…..Sommige van de eerste vier waren niet blij met ons. Daar had ik als kind weinig last van…..  Later…… Hiernaast een foto met mijn ouders en mijn twee zusjes.  Aan de oostelijke doorsnee.    

Kind zijn in de jaren 60. Wat weet ik nog.  Een iets ouder iemand uit de buurt heeft het over dat lachende jochie.  Zo zag hij me toen. Ik had het ook wel naar mijn zin.  Een eigen kamer had ik.  Dat kan ik me nog herinneren.  Een oudere zus die het huis uit was.  Daar moest ik dan af en toe het grote bed mee delen. Het was een groot bed.  Met een zwaar dekbed.  Af en toe mis ik dit nog.

Kind zijn in een wereld zonder auto’s.  Ook waar. In mijn geboortejaar waren er maar een half miljoen auto’s in ons landje.  Twee oudere broers die nog thuis woonden werkten in de fabriek en deden het verder op de brommer. Ook mijn vader had zo’n ding.  En dan onze fietsjes.  Een schuur vol vervoersmiddelen.

De school binnen een kwartiertje fietsen en ik was zoals ik al zei een vrolijk kind.  Of ik ook een lief kind was.  Geen idee.  Of mijn ouders deden aan opvoeding. Ook niet echt.  De tv altijd aan en dat was de grote opvoeder.  Veel herinneringen aan die tv tijd.  En het buiten zijn.  Ruimte genoeg rond het huis en omgeving.

Vooruit in de tijd en in 2011 werd ik opa.  Een opa willen zijn die ik zelf graag gehad had willen hebben.  Om mee te stoeien en om gek mee te doen.  : -)  Daar heb ik mijn best voor gedaan. Hiernaast een foto : -)  Het opa zijn heeft me verder wel verandert.  Of is dat het ouder worden ?  

Hoe ik in de jaren ervoor een oom wilde zijn die ik zelf niet gehad heb. Ook dat is in sommige opzichten gelukt.

Houden van kinderen of houden van.  Van de kindertijd van onze kleinzoon heb ik genoten en wat ik wilde is gelukt.

Kind zijn in de jaren 60 of kind zijn in de jaren 10 van deze eeuw.  Een kind blijft een kind. In welke tijd dan ook.  Toch wel verschillen. Hij wordt elke dag met de auto naar school gebracht.  Ikke mocht elke dag fietsen.  En dan zijn tablet en het digitale gedoe. In mijn jeugd nog ver weg.  Verder verschillen ?  Kind is kind zei ik al.     Hij heeft het beter voor elkaar dan ik of als ik. En dan speelgoed. De lol die je kunt hebben met een simpele bal : -)

De basis van het leven wordt gelegd in je kind zijn.  Dan zal ik wel iets te kort zijn gekomen.  Hij niet. Of.   Je weet het pas later.

Opa zijn en hopen dat hij later met een glimlach aan me terug zal denken. We zien wel.  

Of ik ook met een glimlach aan bepaalde personen in mijn kindertijd terugdenk....  Die zijn er.  Ik noem dan even mijn oudste broer en zijn traditie om ons op onze verjaardag over de knie te leggen.  Toe ik 6 werd kreeg ik 6 klappen.....  enzovoort en onzovoort.  En zijn gewoonte om mijn veters los te trekken.  En ik was nog niet zo slim om er een dubbele knoop in te leggen.  Ik liet ze gewoon los.  Doe ik nu af en toe nogf en dan de opmerking van andere krijgen dat mijn veters los zijn en of ik niet bang ben erover te struikelen.  Nee zeg ik dan met een glimlach. 

Het huisje aan de oostelijke doorsnee. De rustige straat van mijn jeugd. Het staat er nog. Een paar jaar geleden op fietse door mijn kindertijd.  In de komende lente ga ik dat weer een keertje doen.  

een nieuw kabinet

Op je achttiende mag je voor het eerst stemmen.  Voor mij was dat 1979. Ik heb het toen braaf gedaan. Ik denk PVDA.  Net effe google en je had toen het kabinet Van Agt.  Verhalen over hoe moeilijk hij het kon maken.  En den Uil van de PVDA kon niets anders dan hem gelijk geven. Ook omdat hij er niets van snapte.

Politiek en al die kabinetten die ik tot nu toe heb meegemaakt. Al die jaren dat ik niet echt met politiek bezig was.  Andere zorgen en problemen. In 1987 of was het 1988 de start van mijn WAO uitkering en al die pogingen die ik heb gedaan om weer aan het werk te komen.

Later verliefd en mijn relatie en nog meer zaken buiten de politiek waar ik mee bezig was. Politiek is mien geen bliksem weerd : -))

Ik zie de rijkdom in ons landje. Door de democratie of iets anders.  Geen idee. Meer dan 80 jaar vrede en stabiliteit.  Elke 4 jaar verkiezingen en een beetje naar links of naar rechts bijsturen. Rijker worden als volk blijft het doel.

Leven in een echte democratie. Zeldzaam lees ik dan als ik effe google gebruik. Anders kan of is de norm. Mensenrechten en hoe op veel plekjes het veel slechter is als in ons landje. Politieke gevangenen hebben we in ons landje niet. En zo kan ik nog veel even doorgaan.

Een rijk en sociaal landje. Daar denk ik dan als eerste aan als ik aan Nederland denk. Waar er leuke plekjes zijn voor mensen die afhankelijk zijn van een uitkering. Waar er voedselbanken zijn voor wie het eten en drinken te duur is of is geworden. Ook iets om je voor te schamen zegt men dan. Hoe kan dat. In een rijk landje als Nederland.  Gelukkig kan het.

Vele keren naar de stembus geweest en vaak links gestemd.  De rijken mogen van mij nog steeds een beetje minder rijk worden. Laat de zwakkeren merken dat we een rijk volk zijn.  De ketting is zo sterk als de zwakste schakel.

Politiek bepaalt de koers. Of zijn het de ambtenaren ? Het kan beide.  Of het er beter op is geworden. Nog steeds heb ik zelf genoeg geld om van rond te komen. Slimheid of mazzel. Beide kan. Regeren is ook vooruitzien…..

Blij met de democratie en dat de meerderheid de koers bepaalt. Vaak hoor ik bij de minderheid.  Ook niet erg.  En misschien heeft de meerderheid wel gelijk.

2026 en nu premier Jetten. En de grootste partij is nog nooit zo klein geweest. De verdeeldheid in ons landje is groot en misschien wel te groot.  Ik loop natuurlijk al een tijdje mee en vele pemiers en kabinetten meegemaakt.   En we hebben het steeds beter gekregen.  We zijn ook een braaf volk. Ook gemakkelijk voor de elite en voor die mensen die de koers uitzetten en bepalen.

Men heeft het nu over een vrijheidsbijdrage.  Voor wapens en voor defensie. Het grote gevaar ligt op de loer. . Het zal mijn tijd wel duren en ik heb niet zoveel tijd meer.  Een jaar of 10 en niet veel langer.

Ook later met pensioen mogen of moeten.  Gaat ook wel door of het wordt weer een beetje bijgestuurd.  Samen moeten we of samen mogen we het nog steeds doen.  

In die wereld wil ik niet leven........

Iemand heeft het over een groot plan. En de economie en het klimaat spelen de hoofdrol. Ik wil het niet weten  Ik wil ook niet leven in een economie. Een samenleving kan genoeg zijn.

Weten dat het voor velen eerst de economie is en dan pas de samenleving is. Of.. Bezuinigen op levensbeschouwelijke dingen en dat geld steken in de economie. Ook dit kan de werkelijkheid zijn. Zolang het goed gaat met de economie gaat het goed met ons.  Al heel erg lang de werkelijkheid.   

De krant lezen en dan letten op wat de redactie belangrijk vindt. Wat moet de hoofdrol spelen. Ik doorzie het en ik ben niet meer geboeid. Weten dat het de boodschap is die me niet boeit. Er is meer dan.

Sommige programma’s op de tv sla ik ook over. Opsporing verzocht of zoiets. Niet mijn wereld en niet de wereld waarin ik wil leven. Voetbal is ook iets wat ik oversla. Voor het volk en niet voor mij : -)

Als je het weet ga je het zien. Ook een waarheid. Ik weet en ik zie en ik kies voor iets anders. Als de meerderheid fan is  en dan weten dat wat de meerderheid belangrijk vindt voor mij onbelangrijk kan zijn.

De misdaadwereld en de bewondering voor de crimineel die uit handen van de politie weet te blijven. En dan de grenzen die deze bewondering heeft. Voor sommige misdaad mag je geen bewondering hebben. Of voor geen enkele misdaad kun je bewondering hebben.

Blij dat ik een uitkering heb en dat ik sommige werelden niet belangrijk hoef te vinden. Ik ben er natuurlijk wel afhankelijk van en ook geen probleem. Weten dat er meer is dan.

De autowereld is ook niet mijn wereld. Men wil onafhankelijk zijn en koopt een auto. De heilige koe van een paar jaren geleden en de vanzelfsprekendheid van nu. Zonder auto hoor je er niet bij en ik wil er niet bij horen. Mijn wereld mag anders zijn.

Anders zijn en gelukkig kan dit in ons landje. Op vele andere plekjes mag je niet anders zijn en dan is niemand  anders.  Soms wel en dan heb je geen gemakkelijk leven. Zwak uitgedrukt.

Geen fan zijn van de economie en ons economisch denken. En ik heb mijn uitkering wel te danken aan het feit dat.  Leven in een rijk en sociaal landje en dan weten dat je niet hoeft te verhongeren. Dat je nog veel meer niet hoeft.

Verwend ben ik wel. Het moeten afgeschaft en ook niet meer weten wat iets moeten is. Soms vind ik dat jammer. Mijn wereldje bestaat alleen nog maar uit mogen en zin hebben in de dingen die ik doe. Soms kun je die dingen zien als moeten. Zo voelt het niet meer.

Onderdeel zijn van het verwende Nederlandse volk. Blij mee en soms minder blij mee. Het gaat natuurlijk om een goede balans. Ook dat is het leven.

Nu even kijken naar een misdaadserie. Duidelijk nep en duidelijk een andere wereld dan de echte. En het goede wint altijd. Of dat in de werkelijke wereld ook zo is ? Soms en jammer genoeg soms of vaak niet......

De hardwerkende mens

Ik denk even aan mijn oudste broer. Hard werken totdat zijn lichaam het niet meer kon. Af en toe baalt hij nu van zijn niet meer kunnen.  Deed hij het voor het geld. Nee. Omdat hij hard werken leuk vond !   Omdat het zo hoorde of omdat.  Ook niet.  Het is gewoon leuk om hard te werken.

Zelf wist ik ook wat hard werken was. Totdat ik er over na ging denken en besloot om er mee te stoppen. Waarom hard werken als je het geld ook gratis kunt krijgen : -)  Hard werken moet lonen. En als je dan ook nog ziek wordt van dat werk. . Dan kun je beter accepteren dat het ook anders mag.

Hard werkende mensen moeten het beter hebben dan al die anderen die het niet meer kunnen. Arbeidsongeschikt zijn of iets anders.  De hard werkende Nederlander mag het natuurlijk ook beter hebben dan.  Mee eens. Beter mag.

Ook mag iedereen het in ons landje goed hebben. Daarover kunnen we weer van mening verschillen. Al die mensen die willen profiteren van.  Ook dan is er meer.  Niet kunnen werken is vaak geen keuze of bijna nooit een keuze.

Ik lees iets over werkende arme mensen. Voor hun loont het werken niet. Waarom ze het dan doen. Geen keuze en het kan niet anders. Het hoort erbij zegt een systeemliefhebber.  De nadelen van !

Zo heeft het systeem vele nadelen. We moeten het steeds beter krijgen. Ook onderdeel van het systeem. En dan met de leus dat werken moet lonen de verkiezingen in.

Rijken die rijker moeten worden. Niet altijd door hard werken. Niet lichamelijk maar systeem hard werken of geestelijk hard werken... En dan de misdaad. Mensen die op een hele ‘gemakkelijke’ en oneerlijke manier rijk willen worden.

Werken moet. Met dat idee worden we geschoold en opgevoed. Zonder te werken hoor je er niet bij.  Natuurlijk kan niet iedereen erbij horen.  Daar zijn daar weer genoeg redenen voor te bedenken en ook goede redenen.. 

Ik zit alweer een aantal jaren volledig in de WAO.  In 2011 gestopt met de sociale werkplaats. Daarna wel altijd iets gedaan voor de samenleving. Dat moet. Of ik vind dat dat moet.

Sinds een jaar of 5 mijn bezigheden afgeschaald. Schrijven doe ik nog wel. Dat kan ook hard werken zijn. In den beginne wel. Nu gaat het vanzelf. Geen hard werken meer. Het mag en het kan.

Nu 65. Een leuke leeftijd om en dat ga ik ook doen. Schrijven blijf ik doen en nog meer blijf ik doen. Verder genieten van het goede leven. Ook iets wat we vaak vergeten.

We hebben het nog nooit zo goed gehad. En dan nog meer willen ? Ik snap het niet.  Het meer overstroomt of het meer komt nooit vol. Dat brengt het systeem ook met zich mee.

Natuurlijk is er een minderheid die graag iets meer wil en het ook nodig heeft….  Dat zal ook altijd zo blijven.  En natuurlijk is er een minderheid die het veel te goed heeft. Ook dat hoort erbij…….