Over er niet meer zijn

Dat zijn er best veel. Mensen die ik heb gekend en die er inmiddels niet meer zijn. Mijn ouders bijvoorbeeld. Zonder hen was ik er niet geweest en zonder hen !! Ze zijn er allang niet meer.  Het hoort bij het mens zijn. Sterven en zonder kan het niet.  Zo sterven er elke dag weer mensen. Net zoals ze geboren worden.

En dan wat kleiner en al die mensen die ik heb gekend en die al verder zijn gegaan. Zo zie ik sterven ook weleens. Soms is er dan niets meer en soms mag men verder gaan. Of is het altijd verder gaan ?

Mijn eigen leventje en bijvoorbeeld de inloop en dan kom ik op een hele lange lijst van mensen die verder zijn gegaan dus die er niet meer zijn. Iemand is pas echt dood als er niemand meer is die aan ze denkt.  En ik sta nog vaak stil bij hun leven.

Afscheid nemen en onze manier.  Afscheid nemen bestaat niet zegt een kameraad. Begrafenissen en crematies. Het definitieve afscheid maar vaker nog bestaat het afscheid nemen niet.

Wieter goan en herinneringen vervagen en je vergeet en vergeet nog veel meer. Wat weet ik nog echt van mijn vader. 40 jaar geleden gestorven. Of van mijn moeder. 30 jaar geleden gestorven. Ik denk nog wel vaak aan ze. En dat denken verandert.  

Sterven en het kan op vele manieren. Ouderdom en lichaam en geest zijn op. Ziekte die niet te genezen is.  Een zelfgekozen dood. Ook dat kan. Euthanasie of anders. Genoeg is dan genoeg.

Een lijstje maken van alle mensen die er niet meer zijn. Elke dag kan dat lijstje langer worden. Op het muurtje en velen komen even langs. In mijn hoofd speelt zich veel af.

Zul je me echt missen ? Als ik er niet meer ben, Of gaat het leven al heel snel verder en het was een beste kerel en over de doden niets dan goeds.

Lijden en het leven. Hoe lang sterven kan duren en hoeveel lijden er aan vooraf kan gaan. Voordat. Ook iets om bij stil te staan. Een zus die krijgt te horen dat het voorbij is. Voordat het echt voorbij is zijn we maanden verder. Lijden of ! Het kan ook heel snel.  Dan ga je slapen om nooit meer wakker te worden. Plotseling en pijnloos.  Of ik stap op fietse en !!

Je moet eruit halen wat erin zit want het leven duurt maar even en je bent ook snel vergeten. Over 100 jaar denkt er niemand meer aan me. Tussen nu en 100 jaar verder zal ik sterven. En mag ik verder gaan. Of verdwijnen in het niets.

Denken aan mensen die er niet meer zijn. Ik doe het best wel vaak. Heb ik dan niets beters te doen. Soms niet : -)  Het leven en hoe kort het eigenlijk is en eigenlijk ook best wel lang. Gemiddeld worden we nu boven de 80. Gemiddeld en het zegt verder niets over hoe lang mijn leven nog gaat duren.

Ik hoop altijd dat ik een goede herinnering mag zijn. Dat mensen het nog eens over me zullen hebben. Dat en vul zelf maar in.  Ik zal het niet weten.  De dood en wat is het ? Niets meer of ?  Echt een vraag die bij de mens hoort.  De dieren en planten vragen zich het nooit af en !