Afgelopen dinsdagavond een lezing gegeven door dr. Kitty Bouwman bijgewoond. Over deze bijzondere vrouw. Een verslag. Als tiende kind werd ze uitgekozen voor het klooster. Gebeurde toen vaker in adellijke kringen. Meisjes mochten of moesten het klooster in. En ze maakte carrière.
Niet weten of
ik het hier goed neerschrijf. Ik had tot voor deze avond nog nooit van haar
gehoord. Er is een film van Herman Finkers.
De beentjes van Sint Hildegard. Er is een bedevaartsoord waar dit op
slaat. In katholieke kringen is ze
wereldberoemd.
Over haar
visioenen en het licht wat ze dan zag. En de boodschappen die ze doorkreeg en
waar ze iets mee kon en moest doen. het licht zag ze al op 4 jarige leeftijd en
toen kon ze er nog niets mee.
Vooruitstrevend
voor die tijd en dan heb ik het over de elfde en twaalfde eeuw. Lang geleden en
de wereld zag er anders uit. Nog geen machines en nog veel meer niet. Verder weet ik niet echt veel van die tijd.
Er waren toen
wel veel kloosters en het geestelijke leven was er toen meer dan nu. Dat denk
ik dan. Er is nu bijna niemand meer die het klooster ingaat en zeker niet op
jonge leeftijd.
Anders was ze
wel. Anders dan de andere kloosterlingen en anders dan de gemiddelde mens van
toen. Visioenen en ze moest er ook wel
iets mee doen. Deed ze niets dan merkte ze dit lichamelijk. Psychosomatisch noemde de vertelster dit.
Komt nog wel voor maar dan anders…
Lichamelijke klachten die voortkomen uit de psyché. Er is dan verder
geen goede lichamelijke verklaring voor.
Een eigen
klooster begon ze ook. Eerst samen met de monniken. De nonnen waren in de
minderheid en werden verder niet echt serieus genomen. Tegen de stroom in en
anders dan gebruikelijk begon ze haar eigen klooster. Met veel tegenwerking. Maar ze werd gezien als bijzonder en ze was
bijzonder dus het kon.
De elfde en
twaalfde eeuw. En hoe lang geleden dat is ! Hoe anders de wereld er toen
uitzag. Hoe bijzonder ze toen was en nog steeds is. In 2012 werd ze heilig
verklaard en benoemd tot kerklerares. Hoe ze vele bewonderaars heeft. Ikke ook wel een beetje. Ook al is 1 avond
daarvoor niet genoeg.
Haar gezangen
werden ook genoemd. Ook anders dan toen gewoon was.. Eenheid en vloeiend
geschreven. 1 van de gezangen werd
afgespeeld. In het latijn. Op het scherm de Latijnse tekst en de Nederlandse vertaling.
De vele brieven die ze schreef aan kerkelijke en wereldlijke leiders en de
grote invloed die ze had. Ze nam ook geen blad voor haar mond. Ze durfde !!
En de straf
die ze op een gegeven moment kreeg. En
natuurlijk wieter goan.
Na haar dood
en op haar graf en de wonderen die er toen gebeurden. Echt of nep ? Geen idee.
De nonnen konden het niet meer aan en ze vroegen aan een hooggeplaatste
kerkelijke meneer of het iets minder kon. En het gebeurde.
Het was een
leuke en leerzame avond. Er is meer dan.
Wil je meer
weten. Het internet en Wikipedia……
Geen opmerkingen:
Een reactie posten