Over 100 jaar

Zittend op het bankje met uitzicht op het winkelcentrum. Hoe zal het op dit plekje over 100 jaar zijn. Geen idee en hoe gaat het verder. 100 jaar geleden en weten dat de woonwijk er nog niet was. Hier woonden boeren.

100 jaar en al die veranderingen in de laatste 100 jaar. Met een tweede wereldoorlog. Ook alweer meer dan 80 jaar geleden.  Hoe snel de tijd kan gaan. Zelf ben ik nu 65 en hoe oud mag ik worden. Alleen God weet het en als God het wil word ik 80.  Natuurlijk ligt dit ook aan mijn manier van leven.  En aan nog veel meer.

100 jaar. Weinigen halen die leeftijd. Het is maar voor een paar weggelegd. Gelukkig maar. Of is het jammer ?

Technologie merkte iemand op en er is nog nooit zoveel verandert als in de afgelopen 100 jaar.  100 jaar geleden de eerste auto’s en inmiddels zijn er heel veel van die dingen. Machines aan de macht.  Binnenkort of is het al zo ?

Leven en verder gaan. Streven naar meer en meer. Generatie na generatie. Dan is het niet erg dat ik het zelf niet zo goed heb. Als mijn kinderen het maar beter krijgen.

100 jaar geleden was mijn vader 10. Wat waren zijn dromen en wieter goan. Veel weet ik er niet van. In 1986 overleed hij. 70 jaren oud en het lichaam was op en misschien zijn geest ook wel. Een prater was hij niet dus niet weten hoe zijn leven was en meer.

100 jaar na vandaag. Nog steeds zonder oorlog in ons landje. De komende 100 jaar ?  Vrede op aarde over 100 jaar.  We hebben afscheid genomen van meer en meer moet ?  De aarde is er nog steeds ? Met de mens als bewoner ?  Rijden we nog auto ? Zijn er nog computers ?  Is de computer de baas ? en zijn wij mensen slaven geworden van de computer ?  En nog veel meer vragen

Van een landbouw en een veeteelt samenleving 100 jaar geleden naar ? Hoe moet je de samenleving nu noemen ? De consumptiesamenleving waarin alles draait om consumeren moet ?  De computer waar we niet meer zonder kunnen. De rijken die steeds rijker worden. De aarde die we misbruiken. Zo zie ik het vaak wel.

Over 100 jaar zijn we allemaal dood en velen zijn ook weer vergeten. Misschien dat iemand 100 jaar na vandaag meer wil weten van zijn ouders en mijn naam tegenkomt in de stamboom. Zonder te weten wie ik was en wat ik deed voor de kost.

Er voor zorgen dat de aarde leefbaar blijft. Een mooi streven. Zijn we daar dan ook mee bezig ? Of de aarde kan alles aan ? Er zijn natuurlijk wel mensen mee bezig. Ze willen de aarde mooi achterlaten. Het gaat niet altijd om meer en meer moet. Het gaat niet altijd om geld. Het gaat niet altijd om het eigen belang.

Waar ben ik over 100 jaar ? Is mijn graf er nog ? Bestaat Drenthe nog ? Hoe doet de mens het dan ? Is het nog steeds economisch en kapitalistisch en zo nog veel meer. Dingen die ik nooit zal weten. Maakt me ook niet uit.  Of wel ?