Ede Staal

Het onderwerp van het kenniscafé Emmen van november. De Groningse troubadour Ede Staal. Groot in Groningen en ook bekend in Drenthe en soms in de rest van ons landje.   Jaren geleden nieuws in de top 2000 wereld. Het liedje  't Het nog nooit zo donker west dreigt op 1 te komen.  De Groningers massaal in actie. En dat was niet de bedoeling dus het liedje wordt geblokkeerd.  Ik ken natuurlijk zelf ook veel van zijn liedjes en daar houdt mijn kennis van hem ook mee op.

De avond begint met een stukje over streektaalmuziek in het algemeen. En dan identiteit. En de liefde voor de eigen streek. Volksverhalen lang geleden. De witte wieven en wie heeft er niet van gehoord.  En dan de streektaalmuziek. Daniel Lohues komt langs. De Drent en de liefde voor Drenthe. Hier kom ik weg en op fietse. Welke Drent kent die liedjes niet ! En dan de muziek. Vaak geïnspireerd door de Amerikaanse rock ‘n’ roll en de blues. Ik denk zelf even aan Normaal. En de invloed van die band op mijn leven.

Daarna verder met Ede Staal en de Groningse identiteit. Het “t het nog nooit zo donker west al jaren op 1 staat in de Groninger top 1000. En dan het aantal stemmen vergeleken met de nummer 2.  Met stip op 1

Twee Groningers nemen de avond over en ze weten bijna alles of alles van Ede Staal Meer dan Ede Staal van zichzelf wist : -). Werkzaam bij radio Noord en : -)  De 1 was kameraad met 1 van de zoons van Ede en had zo veel informatie. Over zijn leven. Ze maken ook een podcast over Ede Staal en er komen 44 afleveringen. Hij mocht ook maar 44 jaar oud worden. Ze vertellen en het zijn mooie verhalen.

Maar twee elpees bracht hij uit. 24 Groningstalige liedjes ? en de cultstatus die hij na zijn dood kreeg. Vooral in Groningen. Verder was hij onderwijzer. Ook verhalen over zijn onderwijzers schap. Sociaal en opkomen voor de zwakkeren. En zo kom ik steeds meer te weten over de mens Ede Staal. Meer dan 14 keer verhuisd in zijn huwelijk. 6 zoons waarvan de jongste twee hem niet hebben meegemaakt. Ze waren peuter toen hij stierf. Ook weer reden voor een latere documentaire. Hoe het is om zonder vader op te groeien.

Leuk om al die verhalen te horen. Misschien binnenkort de podcast even beluisteren. Even ? 44 afleveringen en dan ben ik wel even bezig : -)

Zijn rechtlijnigheid in de muziek werd ook nog even genoemd. Het moet op mijn manier en geen ruimte voor iets anders.  En dan naast Groningstalig ook Engelstalige liedjes en een enkele Duitse. En wat hij voor anderen schreef. Ook boeiend.

Naast de twee sprekers zat er een troubadour met gitaar op het podium die af en toe een liedje van hem speelde.

In 1986 overleden. In hetzelfde jaar als mijn vader. Mijn vader werd 70. Ede mocht maar 44 worden.   Inmiddels al 40 jaar geleden. En verder is hij nog springlevend. De Groningers zijn hem nog lang niet vergeten. Nu ga ik wel een beetje anders luisteren naar zijn liedjes. Nu ik iets meer weet van de mens Ede Staal.

De avond was meer dan de moeite waard.