Fatsoen

Vandaag had ik het op facebook over fatsoen. Er ontstaat een leuke discussie. Hoe ik vroeger mijn mond moest spoelen met groene zeep als ik had gevloekt of iets anders onbehoorlijks had gezegd.  Wat zeg je en wat hou je voor jezelf. Je mag het denken maar niet direct zeggen.  Zeggen wat je denkt.  Schrijven wat je denkt.  Zonder grenzen en zonder rekening te houden met wat dan ook. Het lijkt heel normaal en het is het niet.

Ik kom het vaak tegen op met name facebook. Het fatsoen is ver te zoeken. En ook respect lees ik niet terug.  Hoe erger hoe beter.  Of het bij deze tijd hoort ?   Of bij met name sociale media hoort ?  De toetsenbord ridders zegt iemand anders.  Soms anoniem en vaak zonder grenzen lekker te keer gaan.

Wie bepaalt wat fatsoen is en wie bepaalt of iets echt te ver gaat. Je kunt dan als je weet wie het heeft geschreven de rechter vragen om er over te oordelen. Soms gebeurt dat. Gelukkig wel.

Eerst even nadenken voordat je iets zegt kan een hele goede eigenschap zijn. Eerst even tot 10 tellen voordat je reageert. Eerst even de drie poorten zegt een ander.  De drie poorten. Is het nodig dat je erop reageert.  Is het aardig wat je wilt gaan zeggen. En is het waar. 

Wat is echt en wat mag nep zijn. Ook dat is deze tijd en ook dat is sociale media. Niet meer weten wat echt en wat nep is. Hoe zie je het verschil ? Soms niet meer te zien. Jammer genoeg niet.  En het zorgt voor vele misverstanden, ruzie  en erger.

Terug naar fatsoen en wat zeg je en wat zeg je niet. Een paar jaren geleden werd ik regelmatig uitgescholden voor pedo. Hardop en zonder grenzen. Pubers denk ik dan en je kunt het ze ook niet kwalijk nemen. Het deed wel pijn. En dan denken dat ze ouder en wijzer zullen worden.  Nu valt het gelukkig mee.  Waarom ze het deden en sommigen het nog doen ? Geen idee en ook geen zin om er verder over na te denken.  Wat zeg je en wat laat je alleen maar bij denken. Of het nog pijn doet ?  Minder en weten dat !

Denken wat je zegt. Het lijkt zo normaal. En het is soms verre van normaal.   Denken wat je zegt kan ook iets aardigs zijn. Daar ben ik het dan wel weer mee eens. Waarom kwetsen en waarom iemand pijn doen.  

Vrijheid van meningsuiting hoort grenzen te hebben. Gelukkig heeft het dat ook. En gelukkig mag je in ons landje veel zeggen. Maar soms en dan ben ik even niet blij met die vrijheid. Ik hou het maar weer even bij mezelf en zo blijf ik altijd netjes en fatsoenlijk. Weten dat er meer is dan !

Wie ben ik om en ook dat is voor mij belangrijk. Wie ben ik om te oordelen, Wie ben ik om te veroordelen. En dan mijn vooroordelen. Die zal ik denk ik ook wel hebben. Maar wie ben ik om !!

Verder altijd eerst even nadenken voordat ik iets zeg of schrijf. Vaker nog doe ik dit niet meer.  Niet meer nodig en weten dat ik sommige grenzen nooit over zal gaan. Opvoeding en ervaring en meer is het niet. En natuurlijk respect voor mijn medemens en ook respect voor wie het anders ziet !