de schade beperken

We nemen een poepzakje mee voor de ontlasting van onze hond. Zodat zijn resten niet in de natuur of op de stoep terechtkomen. Zelf zijn we niet zo netjes. In ons landje valt het denk ik nog wel mee.  We zijn lief voor onze omgeving en voor de natuur. Braaf ons afval in de prullenbak en komt het toch buiten die afvalbak terecht. Dan zijn er mensen die het opruimen.  We houden ons landje zo goed als het kan schoon en netjes. 

Op andere plekjes zijn ze nog niet zover. Ik zie het op de tv en dan weer blij dat ik daar niet woon.  De aarde als iets waar er maar 1 van is en daar moet je zuinig mee omgaan.  En dan ook niet meer willen dat de planeet ons kan bieden. Ook wel grappig om te weten dat we als Nederlandse volk elk jaar meer nemen dan de aarde ons biedt.  Gelukkig zijn er ook plekjes waar ze niet zo rijk zijn.  En dat zorgt weer voor een iets betere balans.

Het plaatje in dit stukje zegt genoeg. Laten we ook onze eigen afval netjes opruimen en laten we vooral niet te veel schade toebrengen aan en vul zelf maar in.

Niet te veel schade willen toebrengen aan en het systeem zegt iets anders. Meer moet en geld verdienen is belangrijker dan de natuur.  Het mag best ten koste gaan van die natuur en ten koste gaan van nog veel meer.  Misschien zijn we als mensheid wel in staat om die schade later te herstellen.  Wie weet maar het kan ook onomkeerbaar zijn.

De aarde in bruikleen hebben van onze kinderen. Niet veel mensen zijn daar mee bezig. Het leven is dan anders dan dit. Het kapitalistische systeem en de groei economie. Ten koste van veel en dan is er geen ruimte om stil te staan bij de schade die je daarmee aanbrengt aan.

Inheemse volkeren denk ik met een glimlach en ze hebben gelijk. Meer in balans met de natuur en  meer in balans met nog veel meer.  Dan gaat het voor hen meestal niet om meer moet.  Anders dan de Westerse manier van leven.

Zelf wil ik niet te veel schade toebrengen. Mijn ecologische voetafdruk klein laten. Ik hoef niet zo nodig en dat geldt voor veel. Ik hoef niet zo nodig.

Hoop is er natuurlijk altijd en dat zie ik ook. Mensen die het al anders doen en bijvoorbeeld anders boeren. Biologisch en dynamisch. Dan gaat het even niet om meer moet.

Boeren moet economisch en productief. Anders is er niet genoeg om iedereen eten en drinken te geven. Dan is er geen ruimte voor natuur en diervriendelijk boeren. Produceren moet en meer moet.  Misschien wel maar als we allemaal tevreden kunnen zijn met minder kan het anders.  Evolutie of is het revolutie.

De schade beperken kan ook een leuk streven zijn. Niet te veel en niet onomkeerbaar. Er komen nog zo ontzettend veel mensen na ons en die willen ook een goed leven. En dan moeten we zorgen dat ze niet te veel last hebben van wat wij als eerdere generaties hebben achtergelaten.