Verdraagzaamheid

Lijkt me wel een leuk woord van het jaar. Afscheid nemen van de onverdraagzaamheid. Afscheid nemen van ikke en zij. Zij zien het anders dus ze zijn gek.  Zij zien het anders dus ze moeten bestreden en uitgeroeid worden.

In het groot. Nu Iran en Trump. Iran is dan een streng islamitisch land waar weinig tot geen ruimte is voor anders. Echt verdraagzaam zijn ze niet. De ongelovigen moeten bestreden worden en als het niet anders kan uitgeroeid. De VS en wat zij vinden ?  Geen ruimte in de wereld voor extreme ideeën en meer. Soms net zo onverdraagzaam als  Iran. Of ik zie het verkeerd. Dat kan ook.

In eigen landje moet er meer geld naar defensie. De grote vijand Rusland en die verstaat maar 1 taal en dat is de taal van oorlog. Als we niets doen… Dan is het einde in zicht.   Verdraagzaam zijn de Russen niet en dat kun je alleen maar bestrijden met zelf ook niet verdraagzaam zijn. Met voorbereid zijn op oorlog bevorder je de vrede.

Doet me denken aan een vredig volkje lang geleden. Ze zagen het gevaar niet en dachten dat iedereen zo dacht en leefde. Lang leve de liefde. Een agressief volk kwam en weg was het vredig volkje. Niet aan wapens en defensie doen is dom. 

Een eigen mening moeten hebben en wie een andere eigen mening heeft is gek. Komt ook vaak voor. De berichtjes die ik lees op facebook en vaak zijn het de reacties. Weinig verdraagzaam. Het bestaat even niet.

Een politieke partij die verdraagzaamheid predikt. Samen moeten we het doen en geen mens ziet het echt fout. Ook dat komt niet voor. Zelf denken dat links verdraagzamer is dan rechts.  Het echte links bestaat misschien wel niet meer en het echte rechts ook niet.

Verdraagzaamheid is in mijn leven eigenlijk best wel belangrijk. Soms is zwijgen beter dan ruzie zoeken. De ander mag het fout zien en wie weet zie ik het zelf ook wel fout. Wat is de waarheid ? Misschien moet de waarheid nog uitgevonden worden.  En er is geen echte waarheid.

Maar verdraagzaamheid moet grenzen hebben. Ook belangrijk. In hoe verre verdraag je de onwaarheid van de ander. Totdat denk ik dan. En toch vind ik zwijgen soms beter.

Mens zijn en zo zitten we nog lang niet allemaal op dezelfde golflengte. Ook intelligentie speelt dan een rol. En natuurlijk het eigen belang. Het gezamenlijke belang wordt dan vaak vergeten. Wij en zij is de waarheid en niets meer dan de waarheid. Het zij afschaffen en dan blijft er alleen maar wij over. Dat kan een mooie droom zijn.

Samen zijn we de mensheid en samen mogen we het doen. Er is maar 1 ras en dat is de mensheid. Hoe verschillend we soms of vaak ook of nog zijn.

Verdraagzaamheid moet van twee kanten komen. Alleen ikke of wij. Verdraagzaam en de tegenpartij zal er blij mee zijn en er misbruik van gaan maken. Of dat zo is ?  Vaak wel of geen idee.

Het extreme in de wereld bestrijden met verdraagzaamheid. Jij mag het anders zien maar waarom erom vechten. De aarde is toch groot genoeg voor ons allebei.  Dat is dan weer mijn mening.