Hoe zien de musjes die ik elke ochtend in de tuin tegenkom mij. Hoe denken ze over mij en de mens ? Denken ze wel ? Of denken ze niet ? Geen idee. De meeste mensen zullen denk ik zeggen dat ze niet denken.
Ze vertrouwen
me niet. 1 onverwachte beweging en ze zijn weg. Eventjes geduld en ze komen
voorzichtig terug. Elke dag is er voer voor ze en ze maken er dankbaar gebruik
van. Maar echt vertrouwen doen ze me niet. Door schade en schande wijs
geworden. Ik lees een stukje in de krant. Op een plekje waar de mens nog niet
geweest is. De vogeltjes daar zijn goed van vertrouwen en ze vertrouwen de mens
nog. Hoe anders het in onze tuin is : -(
De mens en de
huismus. Ze kunnen niet zonder elkaar.
De huismus is wel zeldzaam geworden. Gelukkig zie ik ze nog rond ons
huis. Elke dag weer word ik wakker en het eerste wat ik hoor zijn de vogeltjes.
Weten dat er een
studie gemaakt is van die vogeltjes. Ik hoef zelf niet alles van ze te weten.
De mus herken ik nog. Meer dan een vogeltje is het voor mij niet. En verder laat ik graag mijn fantasie zijn gang
gaan. Zonder dat ik verder iets weet.
Het beperkte
brein van de mus en het uitgebreide brein van de mens. Grote verschillen als
het om denken gaat. Dat denk ik dan. De mus denkt niet. Gewoon eten en drinken
en de voorplanting. Zo anders dan de mens. Dat denken wij mensen dan. Of we het
hebben het onderzocht. De mus maakt
geen studie van de mens. Of juist wel. En dan weten ze dat we niet te vertrouwen
zijn.
De mens doet
verder niet zoveel met zijn denken. Of juist heel veel. Met ons denken kunnen
we nog steeds niet vreedzaam samenleven. Strijd moet. Wat we verder met ons
denken doen ? Soms geen idee.
Ik ben vaak
jaloers op de musjes. Zij mogen vrij
zijn en zijn ook niet echt veel nodig om gelukkig te zijn. Ze doen niet aan
bezit en ze doen niet aan meer en meer moet.
Als het om tevredenheid gaat kunnen we veel leren van de musjes. En natuurlijk ook van andere dieren.
Per ongeluk
een musje in mijn huisje en het diertje wordt helemaal gek. Wild en met heel
veel moeite krijg ik hem weer buiten. Je moet een musje niet in een kooi
stoppen. Hij moet vrij zijn.
Het denken
van de mens en ons brein. Wij hebben wat dat betreft veel meer mogelijkheden
dan dat musje. En toch is het musje gelukkiger dan. Weet een musje wat gelukkig zijn is ? Ik denk
het wel of is het zeker weten van wel. Wat is gelukkig zijn voor de mus ? Ik
zie dat ze dankbaar gebruik maken van het voer dat we voor ze hebben gekocht. En
ze maken geluid. Is het meer dan het
geluid dat wij soms maken ? Of hetzelfde als het praten bij de mens ? Geen idee. Vertellen ze elkaar dat er weer gratis
voer is ? Misschien wel.
Ik praat in
mijn fantasie weleens met een musje. Ik
vertel hem hoe jaloers ik op hem ben. Dat ik in mijn volgende leven zo vrij als
een vogel wil zijn. Ook de dromen veel
meer mensen. Vrij zijn als een vogel. Dt wil toch iedereen : -). Zo vrij als de musjes in onze tuinen. Met
een beperkt brein en met nog veel meer beperkingen. Beperkingen die zorgen voor
echte vrijheid !!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten