Het leven is eindig

Plannen voor de Nedersaksenspoorlijn. Van Groningen via Stadskanaal naar Emmen. En dan naar Zwolle. Emmen is nu een eindstation en wordt dan een tussenstation. Het is toekomstmuziek en het kan nog wel 20 jaar duren voor het zo ver is. Ik zal het denk ik niet meemaken.  Eind dit jaar via Coevorden met de trein Duitsland in. Ik hoop het mee te maken en dat gaan we zeker doen : -).

Zo is het met meer toekomst. Leuk om te weten dat en meer ook niet. Ik zal het niet meemaken.  

65 jaren oud zijn en geen 20 jaar meer te gaan. Met een beetje mazzel natuurlijk wel. Ook een roker zijn en dan is de einddatum ook anders en eerder dan de niet roker..

Dromen van het paradijs op aarde. Een wereld met alleen maar het goede. Alleen maar de liefde en geen haat meer. Meer dan een droom zal het niet worden en dat maakt ook niet uit. Ik mag er nog steeds van en vul zelf maar in..   

Onze kleinzoon is 14 jaar. Al 14 jaar mag ik onderdeel zijn van zijn leven. Hoe lang nog ? Geen idee. Over 30 jaar is hij 44 jaren jong en ben ik alleen nog maar een herinnering. En dan de kinderen van mijn lief. De oudste wordt volgend jaar 50…..  En : -) Zelf heb ik denk ik geen kinderen en het heel soms jammer vinden. Mijn genen gaan niet verder…..

Het leven is eindig en dat is maar goed ook. Dromen van onsterfelijk zijn. Velen doen het en ze zijn er verder ook mee bezig. Hoe maak je die droom werkelijkheid ? Liever niet denk ik dan. Blij dat het leven voor iedereen eindig is. De goede en de slechte mensen. Op een dag stopt het voor iedereen.

Geld en er zijn mensen die hebben het als water en ze zullen het bij leven nooit op krijgen. De kinderen en kleinkinderen hoeven denk ik ook niet te werken voor de centen. Waarom ze zoveel willen hebben ? Geen idee. Hebzucht of hobby of iets anders.  

De erfenis of is het ergernis : -)  Het kan allebei. Hoe zal het met mij gaan ? Gelukkig, hij is er niet meer. Of de tranen. Ook allebei denk ik dan.   Over de doden niets dan goeds.

In de inloop hebben we het af en toe over de bezoekers die zijn overleden. Een lange lijst en elk jaar meer. Op een dag hoor ik daar ook bij. Voor de levenden is het verder gaan en op den duur vergeten. En iemand is er pas echt niet meer als er niemand meer over is om aan ze te denken….

De geschiedenisboekjes staan vol met mensen die in hun tijd een stempel op het leven hebben gedrukt…. Soms positief en soms negatief. Ze leven een beetje voort…. Ik zal die geschiedenisboekjes niet halen. Jammer of maakt het niet uit.

Soms wel de gedachte dat ik iets achter wil laten. Zodat ze me voorlopig niet zullen vergeten. Positief bedoeld : -)>.  Het digitale gedoe denk ik dan en dan heb ik daarin ook een steen verlegd zodat de stroming nooit meer hetzelfde zal zijn. Ik kom ze ook elke dag weer tegen. Mensen die zijn overleden en die digitaal een beetje voortleven. Ik wil ook en : -)  

Over 100 jaar zijn we allemaal dood. En jij ook ! Niet meer dan een naam in een stamboom.