Schizofrenie en medicijnen

 In de krant een stukje over een 39 jarige schizofrene man. Hij stopt met de medicatie omdat hij niet om kan gaan met de bijwerkingen. In plaats van medicatie rookt hij af en toe een jointje.  Na 4 dagen wakker te zijn geweest valt hij met het jointje in slaap. Er ontstaat brand.  In paniek loopt hij naar buiten met een windbuks.  Met die windbuks bedreigt hij uit paniek een buschauffeur.  Hij wordt opgepakt.  Brandstichting en bedreiging. Voor de rechter en een gevangenisstraf en opname in een kliniek wordt verplicht.

39 jaar zijn en ik denk even terug aan mijn 30tiger jaren. Ik had op een gegeven moment ook niet zoveel meer met medicatie. Het biertje vond ik lekkerder en dat gaat niet samen met medicatie.

Ontremd zijn en dat was ik wel.  Gezien door de ogen van de RIAGG was ik psychotisch.  Een mooie tijd. Lekker ontremd en lekker gek. Zonder dat anderen er echt last van hadden.   Het begin van dit stukje en had het mij toen ook kunnen overkomen. In de jaren 80 wel.  De jaren 90 ? Misschien wel.

Psychoses en de oorzaak. Vele oorzaken mogelijk en het hoeft natuurlijk niet alleen schizofrenie te zijn…..  Ook mee eens. Medicijnen moet. Niet altijd mee eens. Soms/vaak natuurlijk wel. Het is niet altijd zo onschuldig wat je kunt doen in een psychose.

Nu 65 jaren oud en mijn antipsychotica pilletje neem ik zonder problemen in. De GGZ kom ik niet meer.  Geen zin meer in. Inmiddels zo wijs dat ik het op eigen kracht kan.

Medicijnen en bijwerkingen. Ik lees een stukje in het maandblad van Anoiksis. Een pleidooi voor meer aandacht voor de bijwerkingen. Soms heb je het zelf niet meer door. Dat het bijwerkingen zijn.  Je komt daar pas achter als je stopt en dat is volgens de psychiater verboden.

Een medebezoeker van de inloop is er mee gestopt. En je ziet opeens iemand anders. Niet meer verdoofd door de medicatie. Bij hem gaat het verder goed. Wel ontremd zonder dat het echt….. en dat zijn uitzonderingen.

Kritisch zijn tegenover medicijnen. De psychiater vertelt. Ik zie in 10 minuten wat er mis is. Het kan echter jaren duren voordat de schizofreen het doorheeft. Hij ziet niet dat.  En dat hoort soms ook bij het ziektebeeld.

Mijn wens om te praten over wat volgens mij de oorzaak was van die psychoses. Ik kwam er bij psychiaters niet echt aan toe. Zij zagen alleen maar de diagnose. 

Terug naar het begin en degene die me dat stempel heeft gegeven. Ik heb het gedaan en : -( of is het : -)  Het is een ernstige ziekte maar er zijn verschillen tussen. Intelligentie speelt dan een rol en nog veel meer natuurlijk…… Ik kwam niet echt verder.

Nu jaren verder en ik schrijf af en toe dat ik proud ben to b e a schizo. Er is echter meer en dan is het een ernstig iets. Maar weinig kunnen er goed mee omgaan en : -(

Bij Anoiksis (een vereniging voor psychosegevoelige mensen) kom ik ze wel tegen.  Psychoses zonder geweld en zonder nog veel meer.  Het valt voor de meesten mee of valt het altijd tegen……