een pessimist zijn of

Als het gaat om de toekomst ? Ben ik dan pessimistisch of optimistisch ?  Eerder negatief dan positief.  Hoe lang nog mogen we genieten van het goede leven ?

In het klein en hoe oud mag ik worden ? Geen idee wat mijn einddatum zal zijn. Mag ik ouder worden dan mijn pa. Die 70 mocht worden. Ik hoop dat ik dat mag halen. Ook eerder kan natuurlijk. Nu 65 jaren oud zijn en al een tijdje geleden gestopt met werken. Pensioen : -)

Arbeidsongeschikt zijn en hoe dit in ons landje een feestje kan zijn. En dan niet bezig willen zijn met mijn geestesziekte. Dat even los laten en dan is arbeidsongeschikt zijn in een landje als Nederland geen straf.

Leven in Nederland zien als leven in het paradijs. Eten en drinken in overvloed en nog veel meer in overvloed. Vergeleken met andere plekjes op deze mooie planeet is mogen leven in Europa en met name in Nederland een feestje.

Hoe lang nog blijft het een feestje. Gevaren genoeg die ons goede leventje bedreigen. Rusland zien als de grote vijand en we gaan ons bewapenen. Zodat die Russen geen zin hebben om echt ruzie met ons te gaan zoeken.

Het kapitalistische systeem en de meer moet samenleving zien als het grootste gevaar voor ons goede leventje. Genoeg mag het niet zijn. Weten dat dit ervoor kan zorgen dat !!

De mens zien als enige soort die zijn eigen leefomgeving aan het vernietigen is. Dan gaan we in ons landje wel goed met onze leefomgeving om. Ook daar kun je anders dan ik overdenken.  We doen naar vermogen ons best. En op andere plekjes : -(.

65 jaren oud zijn en elke dag genieten van het goede leven. Een kleinzoon hebben van bijna 15. Hoe is het voor hem over 50 jaar. Dan ben ik pessimistisch. Hoe is het leven op aarde en met name in ons landje over 50 jaar ?

Ik heb geen glazen bol en nog veel meer niet. De toekomst voorspellen is onmogelijk. En toch.  Doorgaan op de ingeslagen weg en dan ben ik pessimistisch. We moeten een keer stoppen met de groei economie en met meer moet. Of dit zal lukken ? Ik denk het niet. Of is het zeker weten van niet.

Niets is onmogelijk. Of veel zal onmogelijk blijken te zijn.

Elke dag weer geniet ik van het goede leven in ons landje. En dan de zorgen voor de toekomst. Die ervoor zorgen dat ik wat minder geniet.

De mens denk ik dan als een boer met kiespijn. En dan even vergeten dat ikzelf ook een mens ben : -) of is het : -(

Binnen nu en 10 jaar drones boven Nederland. Van de Russen en niet echt met goede bedoelingen.

Binnen nu en 10 jaar een grote klimaatverandering en niet echt leuk. Klimaatvluchtelingen en het onleefbaar worden van grote stukken aarde.  En die mensen gaan een plekje zoeken waar het wel leefbaar is en zal zijn. Is Nederland 1 van die plekjes ?

Zorgen genoeg en gelukkig kan ik die zorgen ook vaak loslaten. Dan geniet ik weer van hoe het nu is.  En niet weten hoe lang ik er nog van kan genieten. Elke dag zien als een geschenk….