Herhalingen

Elke dag weer beginnen met koffie zetten.  Daarna een sigaretje. Koffie drinken en de tv aan. Of ik het weleens een ochtend anders doe ?  Eigenlijk niet.

Wieter goan en alweer koffie en dan een boterham. Het beleg wissel ik af en toch ook weer niet.  Samen speelt natuurlijk ook een rol. Getrouwd en met mijn lief elke dag weer genieten. Houden van elkaar.  Of dat anders is dan een tijdje geleden. Ook weer niet.

Het muurtje bij het station en de inloop. Een plekje voor de zwakkeren in de samenleving. Voor mensen die het niet altijd gemakkelijk hebben. De sfeer is er voor mij de laatste tijd een beetje anders.  Geen zin in die humor die er de boventoon voert en toch ga ik bijna elke werkdag even. Mijn eigen geschiedenis speelt dan een grote rol.  Na 31 jaar neem je niet zomaar afscheid. En dan het plekje en het gebouw.  Ook meer dan belangrijk.

Iemand heeft het over de zekerheden waarvoor de meeste mensen kiezen en waar men van houdt. Ze hebben geen zin in avontuur en onzekerheden. Houden van herhaling en houden van elke dag weer hetzelfde.

De dagelijkse sleur. Zo kun je het ook wel noemen. Voor de meeste mensen het leven en het is goed genoeg.  Voor mij ook. Houden van de dagelijkse sleur. En dan af en toe mijn geest laten waaien en woorden aan het internet toevertrouwen. Ook dat is inmiddels een sleur geworden : -).

Af en toe kijk ik op tv naar programma’s over mensen die afscheid hebben genomen van al die zekerheden. Ze kiezen voor het avontuur. Ze willen die zekerheden niet meer. Ze kiezen voor anders. Of het altijd een keuze is ? Het zijn natuurlijk avonturiers en niet iedereen is dat. 

Balen van de herhaling en wat doe je dan ? Het accepteren of de mogelijkheden die je hebt voor iets anders gebruiken.  Leuk om naar te kijken en om te zien dat er meer is dan. Veel meer !

Toch kies ik zelf altijd voor zekerheid. Ik hou niet van avontuur. Of avonturen genoeg gehad in mijn leven. Ik denk even aan al die psychoses. Ook avontuur en dan weer wakker worden in de realiteit en weer moeten accepteren dat. Ook altijd weer lastig. Daarom besloten te accepteren dat ik gewoon medicatie nodig ben.  Ook niet echt lastig meer.  Alles beter dan !!

De beperkingen van mijn mens zijn. Ik heb het geaccepteerd en ik ben er blij mee. Voor mij geen avontuur maar gewoon elke dag hetzelfde. Het bevalt me meer dan goed. Ik ben geen avonturier.

Een type mens zijn voor avontuur. Of net als ik een type mens zijn voor elke dag hetzelfde. Kiezen voor herhaling en voor niet meer dan dat.  Soms is het natuurlijk geen keuze. Ook dat is waar.

Veroordeeld tot elke dag weer hetzelfde. Of het dan een straf is ?  Niet meer of niet minder dan dat. Ik zie het niet als een straf.  Het leven en meer hoeft het niet te zijn.  En voor de mensen die het anders willen. Gewoon doen. Soms kan het en soms kan het niet.  Angst is maar voor even en spijt kan voor altijd zijn. Een liedje van Daniel Lohues over : -)