Op 23 september kwam Ksenia Marasarova naar de Grote Kerk met de voorstelling: “Zij zagen Oorlog”. In deze voorstelling speelt ze achter elkaar een aantal korte verhalen over mensen in tijd van oorlog en hun keuzes. Ook zingt ze hun liederen. Zes mensen hebben twee overeenkomsten. Ze moeten allemaal een keuze maken. En ze hebben goede bedoelingen. “Zij zagen Oorlog” gaat over universele emoties als woede, liefde en het vermogen tot vergeving.
1 van de
verhalen gaat over een psychisch zwaar gewonde man. Keuzes die hij moest maken
in oorlogstijd en dan de gevolgen.
Elke nacht
weer wordt hij gillend wakker. En slapen lukt daarna niet meer. Een
nachtmerrie. Ze kruipt in de huid van die man en laat hem die nachtmerrie
vertellen. Het is echte horror en een echte nachtmerrie. Hij wil er van af maar
weet niet hoe ! Hoe keuzes die je moet
maken in het leven doorwerkt in je dromen.
Ik beschrijf
die nachtmerrie hier maar even niet maar het is echte horror en ik zou ook
gillend wakker worden en niet meer durven slapen.
Het over
dromen willen hebben en daar horen nachtmerries bij. Dromen zijn ook heel
persoonlijk. Wat voor de 1 zorgt voor nachtmerries kan op de ander geen enkel
effect hebben. Waarom het zo is ? Geen
idee en volgens mij hebben de wetenschappers hier ook geen goede verklaring
voor.
Dromen en
zelf hou ik van dagdromen en dan dromen van een wereld die anders is. Die
afscheid heeft genomen van oorlog.
Allemaal op dezelfde golflengte en vechten is niet meer nodig. Een wereld zonder honger en armoede. We
hebben afscheid genomen van de sterkeren die alleen maar sterker willen worden. De sterkeren gaan het anders doen ! Weten dat de kans dat die dromen uitkomen
klein zijn.
Dromen kunnen
ook levensecht zijn. Wakker worden naast je geliefde en het is een nacht die je
alleen maar in dromen tegenkomt.
Dromen van
rijk worden hebben alles met het systeem te maken. Zelf heb ik dromen die niets
met het systeem te maken hebben. Ik hoef niet zo nodig de staatsloterij te
winnen. Systeemdromen en dan kun je met
dat geld heel veel armoede uit de wereld helpen. Misschien is dromen van vrede
ook wel een systeemdroom : -)
Echte dromen
en zo wordt ik ook weleens wakker uit een droom. Ik moet naar het toilet.
Gillend wakker worden ken ik gelukkig niet.
En daarvoor dank ik God op mijn blote knieƫn. Mijn echte dromen zijn heel onschuldig en
verder zonder echte betekenis. Het is ook verwerken van wat je overdag
meemaakt.
Of het zijn
mooie dromen. Gelukkig niet de nachtmerries van die man uit het begin van dit verhaal.
Natuurlijk
zijn er ook mensen die dagdromen van oorlog en nog meer ellende. Het is voor
hen een mooie droom. Bloederig, veel dood en meer. Of dat zo is ? Ik denk het
wel.
Als je over
de grenzen van je mens zijn gaat kun je nachtmerries krijgen. Dat is dan denk
ik de oorzaak. Soms heb je geen keuze en
moet het. Het systeem accepteert geen nee.
Blij dat ik zonder oorlog mag leven en hopen dat het zo blijft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten