Normaal immaterieel erfgoed

Dialectrock is bij Nederland gaan horen. Om het te behouden heeft het anhangerschap (fanclub Normaal) de status immaterieel erfgoed aangevraagd.  Hoe het lang geleden begon met oerend hard. Bijna 50 jaar geleden en het is nog steeds springlevend.

Hoe ik jarenlang fan was van Normaal. Om de muziek of om de naam. Ik wilde Normaal zijn en ik was het niet : -)  Hoe Normaal jarenlang ook verre van Normaal was.

De kranten stonden vol over hun normale gedrag. Verre van Normaal. De liedjes waren het in mijn oren wel. Meer dan 30 jaar lang was het mijn leven. Helemaal opgaan in het Normale gebeuren en door mijn biergebruik klonk het goed.

Hoe de zanger van de band dat later ook toegaf. Hoe meer jullie drinken hoe beter wij klinken. Hoe vele liedjes ook niet nuchter werden geschreven.

Ook al laat ik een scheet en ik zet het op de plaat. Dan worden er 10.000 van verkocht. Zo was ik ook wel. Alles kopen en alles willen hebben. En dan het live gebeuren. De band meer dan 100 keer live gezien. Mijn leven en meer was er niet.

Ik had vaak ook niets beters te doen. Vrijgezellig en verder niet zoveel om voor te leven.

Meer dan 30 jaar was Normaal nummer 1. En dan echt iets ouder en wijzer worden en nu weten dat er nog zoveel meer is.  Het huwelijk en een poging doen om..... Mijn lief heeft drie kinderen uit haar eerste huwelijk. Samen niet... Wel een echte opa kunnen zijn. Wat is normaal en wat is verre van normaal. Nog steeds weet ik niet wat echt normaal is : -))

Høken is normaal. Dus jarenlang mijn leven. Alles wat ruig en onbenullig is. Zolang het maar niets met seks of geweld te maken heeft. Of het is ongeremd feestvieren. Ergens helemaal in op gaan en onbelemmerd beleven.  Een echte fan zijn. Fan mag je dan niet zeggen. Je bent een anhanger van het Normale geloof.

Ik geloof normaal geloof ik en het niet zeker weten.  Het waren leuke jaren en als ik het over mocht doen. Dan deed ik het (niet).  Zeker weten en met de kennis van nu weet ik het zeker.  Met de kennis van nu terug in de tijd. Onmogelijk.  En het dan toch maar overdoen of moeten overdoen. 

Nu immaterieel erfgoed. De dialectrock mag niet verloren gaan. Mee eens. De opvolgers van Normaal en soms leuke liedjes. En soms iets minder leuke liedjes.

Mijn leven is nu meer dan muziek. Meer dan Normaal zijn : -) Meer dan bier en meer dan høken is normaal. Soms weer zin om te gaan høken maar vaker niet.  Laat mij maar gewoon nuchter door het leven gaan. Nuchter is alles anders. Nuchter is alles beter en dan een beetje twijfel : -)

Of ik nog Normaal wil zijn ? Nee of is het nog steeds ja : -). Weten dat ik speciaal ben en vaak niet normaal.  En is iedereen niet anders dan de ander ?  Is iedereen speciaal ?  Nee denk ik dan met een glimlach.

Jarenlang was ik een klein radartje in het Normaal gebeuren.  Zonder al die kleine radartjes was het niets geworden.  Samen hebben we van dialectrock immaterieel erfgoed gemaakt.  En dat maakt me wel een beetje trots.  Een beetje is genoeg : -)