kopen

Er is natuurlijk veel meer te kopen dan 40 jaar geleden. Elke dat verbaas ik me over de vele producten in de supermarkt. Over hoe groot het is geworden. Over wat we allemaal wel niet kunnen kopen.  Anders en veel meer dan 40 jaar geleden.

40 jaar terug in de tijd. 1986. Voor het internettijdperk. Voor AI ?  AI was er al maar niet zo als nu. Wel voor het internettijdperk. Computers tegenkomen was zeldzaam. Ook ver voor de smartphone.

Kopen en kopen. We hebben het goed en we kunnen veel kopen. Ook weer weggooien natuurlijk. Of naar de kringloop brengen. Dat is er ook bijgekomen. De vele kringloopwinkels en hergebruik. Doen we zelf ook. Kopen bij de kringloop.

Kooprobots zijn we geworden vertelde iemand me. We zijn allemaal kooprobots. Als we stoppen met kopen stort het hele systeem in. Streven naar beter is gewoon streven naar meer en meer. Of het zo is ? Ik denk het wel.

Van de gulden naar de euro. We kregen het steeds beter en willen het nog beter hebben. Oh ja. Streven naar meer en meer. Genoeg is genoeg bestaat niet.

Oh ja kopen. Hoe veel we nu kunnen kopen en we doen het ook nog. Ouder worden en zelf minder zin in kopen. Ik zie het aan mijn bankrekening. Het wordt meer en meer.  Of ik er ook iets nuttigs mee doen.  Soms of ja.

Waar gaf ik 40 jaar geleden mijn geld aan uit en waaraan nu.  Wat doe ik niet meer en wat ben ik gaan doen. Ik geef bijvoorbeeld geen geld meer uit aan bier : -). Ik geef geen geld meer uit aan muziek. En nog veel meer niet. Toen vrijgezel en nu al jaren niet meer.  Samen ben je meer kwijt dan alleen. Dat hoor ik dan weleens. Bij ons niet.

Met zijn alleen 40 jaar terug in de tijd.  In gedachten doe ik dat weleens en ik zie dan wat er als het gaat om veel veranderd is. Beter geworden ? Twijfel en soms ja. Ik ben wel blij met internet. Wel blij met zoiets als facebook. Wel blij met de vooruitgang van AI.    Minder blij met en vul zelf maar in. Ook dat hoort erbij.

Ik ben wel minder gaan kopen. Vergeleken met 40 jaar geleden. Door al dat aanzetten tot kopen en kopen heb ik er een hekel aangekregen. Net alsof het leven niet meer is dan kooprobot zijn. 

Kooprobots genoeg in ons landje. De zin van het leven voor velen. Kopen en kopen. Consumeren moet.  En dan zorgen dat het meer en meer wordt.

Op een gegeven moment gaat iedereen wel zien dat er meer is dan meer en meer moet.  Vroeg of laat gaan je ogen open en zie je de gekte van veel.

Bij mij is dat al een tijdje zo. En het bevalt me goed. Afscheid genomen van. Hoe moeilijk dat is als je al dat kopen en kopen en consumeren moet om je heen ziet.  Hoe moeilijk niet meedoen kan zijn.  Je ziet het pas echt als je het doorhebt. En velen hebben het nog niet door.  Nog niet en er is hoop.

Op een dag ziet de massa het en die dag komt. Het blijft een kwestie van geduld.