D45

Af en toe zit ik weer bij D45 op loopafstand van de inloop. Met de letter D en een nummer worden de hunebedden in Drenthe en 1 of een paar in Groningen aangeduid. Zittend op een bankje denk ik terug aan 5000 jaar geleden. Natuurlijk bestond ik toen nog niet en wie wel ? Stenen zijn zo oud als de aarde of iets korter geleden. Ze sterven ook niet en ze leven natuurlijk ook niet. Alles wat leeft sterft op een dag. Zo is er natuurlijk nog meer te vinden wat niet kan sterven en niet leeft. Maar het is er wel.

Terug in de tijd of is het fantaseren over die tijd. Ik laat mijn fantasie de vrije loop. Wel grappig. 5000 jaar geleden legde men met veel moeite een paar stenen op elkaar. En ze hebben alle stormen overleeft en nog steeds liggen die stenen op elkaar. Hoe ze toen leefden ? Niemand weet het en toch denken we te weten hoe ze toen leefden. Ik doe het hier maar even met mijn eigen fantasie.

Veel wat nu normaal is of normaal is geworden was er in die tijd niet. Geen bezit, geen geld, geen auto, geen ziekenhuizen en ga zo maar door. Ook de taal zal er wel anders uitgezien hebben. Minder woorden denk ik dan. Landbouw en misschien veeteelt. Eten en drinken moet. En verder heb ik echt geen idee. Er zijn natuurlijk wel mensen die wel een idee hebben en dat laat ik maar even zo. Zelf hoef ik niet alles te weten. Leuker is om !!

Men vindt het nu wel een prestatie van formaat. Hoe hebben ze die stenen op elkaar gekregen ? De moderne mens van nu probeert zich daar een voorstelling van te maken. Zonder al die middelen die we er nu voor hebben.

Een paar jaar geleden was een deksteen geknapt door een vuurtje. Met een grote kraan haalde men die deksteen eraf en met moderne middelen werd het gerepareerd. We zijn zuinig op de hunebedden die er nog zijn. Monumenten en het wordt gezien als een prehistorisch graf. Zo gaan we er niet vaak mee om. Spelende kinderen op die stenen en je gaat toch ook niet op een kerkhof spelen.

Leven en sterven en weten dat over 1000 jaar misschien wel iemand anders bij het hunebed zit. Fantaseren over vroeger en in gesprek met een bult stenen.

Een bezoekje brengen aan het hunebedcentrum in Borger. Een museum waar je meer te weten kunt komen over 5000 jaar geleden. Ook de mens van nu die laat zien hoe het toen waarschijnlijk ging. Kan de mens van nu zich verplaatsen in de mens van 5000 jaar geleden. Lijkt me lastig zo niet onmogelijk.

Gaan klok en geen jaren en nog veel meer niet. Zo anders dan nu en toch niet helemaal anders… Landbouw en veeteelt is er nog steeds. Nu met moderne middelen die inmiddels heel normaal zijn geworden. Verzamelen deed met toen ook en ook de mens van nu kan een verzamelaar zijn.

Soms had ik wel in die tijd willen leven. We noemen het soms of vaak primitief. Ik zie beelden op tv van een Afrikaans dorpje. Die in deze tijd op een hele ouderwetse manier leven. Al eeuwenlang is er niets verandert en geen vooruitgang…Ik stel me dan voor dat het 5000 jaar geleden in Drenthe ook zo ging. Ik vind het een mooie manier van leven.

Straks weer even een uurtje op het bankje bij het hunebed. Fantaseren over het leven toen. Leuk om te doen.

Financiële prikkels.

Een paar jaren geleden gaan we in op het aanbod voor een paar zonnepanelen. Meer dan een financiële prikkel is het niet. Of speelt minder stroom en goed voor het milieu en de natuur ook een rol ? Allebei een beetje of : -)

De nieuwe plannen van het kabinet. Een verhoging van het eigen risico. Het is een financiële prikkel en moet zorgen voor mindere belasting op de zorg. Doet men in de politiek wel vaker.

Het leven is soms niet meer dan financiële prikkels. Ik kan vele voorbeelden geven voor het kiezen van het 1 of het ander Met geld in de hoofdrol.

Overstappen naar een andere energieleverancier is ook een leuk voorbeeld. Geld verdienen is dan de motivatie. De vrije markt en de laagste prijs. Leuker is om van gas en stroom een basisvoorziening te maken. Net als water. Water is geen handel. Dat horen gas en stroom ook niet te zijn. Ook niet meer dan een mening…..

Werken of niet werken is ook een voorbeeld. Werken moet lonen en dat betekent dat het een financiële voordeel moet hebben. Pech voor de mensen die niet kunnen werken en daardoor afhankelijk zijn van een uitkering.

Geld regeert de wereld. Ook waar en het is jammer genoeg waar.

Goedkoop is duurkoop zeggen sommigen dan en ze gaan weer naar the action voor de laagste prijs. Hoe ik dan het tegenovergestelde doe en kies voor iets duurder.

Hoe mijn lief de reclame leest en gaat voor de laagste prijs. Ik doe het tegenovergestelde en ik koop zonder echt op de prijs te letten. Samen doen we het anders. Door de houding van mijn lief kan ik het op mijn manier doen.

Het leven zien als een financiële prikkel. Bij elke keuze staat het geld voorop. Zelfs als het om de liefde gaat. Ik denk even aan die vrouwelijke en misschien ook wel mannelijke gouddelvers.

Het leven is meer dan geld. Of dat zo is ? Als je genoeg van dat spul heb kun je gemakkelijk zeggen dat er meer is dan geld. Bij te weinig ben je alleen maar bezig met geld. Dat lijkt me ook geen pretje. Armoede en steeds weer bezig moeten zijn met. Gelukkig is het voor ons een beetje anders.

Vaak geen zin om bezig te moeten zijn met financiële prikkels. Het leven is meer dan. Gelukkig wel. En dan ook blij met het feit dat onze uitkeringen bij elkaar opgeteld genoeg zijn om van te kunnen leven…..

Dromen van meer en meer is ook zoiets. En dan weer een staatslot kopen. Dromen van veel geld winnen en rijk worden. Dan kun je beter gewoon genoeg is genoeg vinden. Dan ben je al rijk zonder die miljoenen die je heel misschien kunt winnen.

De mens heeft nooit genoeg. Een feit of een mening. Het is ook het systeem die nooit genoeg heeft. En de mens wordt er door besmet. Of het is andersom. De mens is onverzadigbaar en daardoor het systeem ook.

Laat mij maar een rebel zijn en daarom doe ik aan vele financiële prikkels niet mee. Anders zorgt ervoor dat !!

14-02-1916 De geboortedag van mijn vader.

1916. Het geboortejaar van mijn vader.  Ze kregen 4 kinderen tussen 1943 en 1949. En nog drie tussen 1961 en 1964.  Ik mocht de eerste zijn van de tweede leg.

Hij was 45 toen ik werd geboren. Al oud.  Of ik nog veel herinneringen aan hem heb.  Soms en soms niet. Hij stierf in 1986. Ook alweer 40 jaar geleden. Nog wel een aantal foto’s van hem en die koester ik. Jammer genoeg geen foto waar ik alleen met hem opsta.  Er is er wel 1tje en (nog) niet in mijn bezit.

Een vrije opvoeding heb ik wel gehad. Streng was hij niet.  De eerste 4 proberen op te voeden en bij de laatste drie het opvoeden loslaten.  Bij de eerste 4 was er bijvoorbeeld nog geen tv.  In mijn leven wel. Ik zeg weleens dat ik door de tv ben opgevoed. Dat ding stond altijd aan. Het kleine huis op de prairie. Bonanza, de Waltons en Swiebertje. Na de fabeltjeskrant slapen. Nog steeds de tv vaak aan.  Overdag is het gewoon radio kijken : -).

Verder een onbezorgde jeugd gehad. Mijn eigen kamertje en nog veel meer. Hij was ook een zwijgzame man. In de avond in bed hoorde ik hem tegen mijn moeder praten en dat was het dan wel.

Herinneringen en zijn sierduiven en sierhoenders. Belangrijk voor hem. Misschien wel belangrijker dan het gebeuren in huis.  Of ik verder bijvoorbeeld straf van hem heb gehad. Geen idee en soms heb ik over meer geen idee meer. Jammer genoeg niet.

Hij was een boerenknecht. Een echte arbeider. Op tijd ziek en kwakkelen. Hoe ik mijn rijbewijs voor mijn ouders heb gehaald. Zodat ik met hen op stap kon. Dat kan ik me nog wel herinneren. Naar een oom en tante om voer voor de dieren te halen. En meer uitstapjes.

In 1986 overleden na een ziekbed. Hij rookte en hij kreeg longkanker. Of hij met tegenzin rookte ? De laatste jaren van zijn leven wel.  Daarvoor misschien wel met plezier. Zelf rook ik ook en vaak nog met plezier : -).

Oudere ouders hebben die geen zin meer hebben in opvoeden. Begeleiding bij de keuzes die ik op een gegeven moment moest maken had ik niet.  Het niet alleen kunnen en toch moeten. Wel veel vrijheid en ik mocht bijna alles : -).

Na zijn overlijden in 1986 begonnen voor mij de crisisjaren. Niemand meer om het voor te doen en voor te laten. Ook niemand die er echt voor me was. Hij kan het wel alleen en ik kon het niet alleen. Hij heeft gelukkig mijn opnames en veel meer niet meegemaakt.

Wat ik verder weet van bijvoorbeeld zijn dromen en van zijn leven. Geen idee en eigenlijk niets.  Mijn vader was geen prater.  Niet weten wat zijn dromen waren en veel meer niet weten.  Niet echt een open boek. Misschien voor mij wel de reden om te schrijven en om te delen. Verder kan ik ook zwijgzaam en gesloten zijn.

Misschien kom ik hem straks in het hiernamaals wel tegen. En dan wil ik veel van hem weten. Ik denk dat die kans klein is.

Mijn moeder stierf in 1996. 10 jaren na mijn vader.  Hoe ze toen ze net voor haar sterven in het ziekenhuis lag om mijn vader riep. Ik ben er van overtuigd dat hij haar is komen halen.

Zijn laatste nacht van dichtbij meegemaakt. Ernstig ziek en zijn lichaam en geest waren op. Hallucineren en meer. Samen met mijn moeder aan zijn sterfbed en hun liefde zien. Ik zal het nooit vergeten !   Het overlijden zelf heb ik net niet meegemaakt.

nog een paar foto's              

jaren 60 .  Aan de oostelijke doorsnee.  Ik als klein jochie. Samen met mijn zusjes en pa en ma 

Mijn vader wordt 65.  1981.

Jaren 40  vorige eeuw.  Met de drie oudste kinderen 

Jaren 20 van de vorige eeuw.    Mijn vader als jochie met zijn ouders en broers en zussen. 

Het NOS journaal

 Net het NOS journaal gezien.  Europese en ook Nederlandse banken willen minder afhankelijk worden van de VS.  Nu. Met 1 druk op de knop in de VS kunnen we niet meer pinnen.  Zo zijn we als het gaat om veel meer afhankelijk van de grote landen in de wereld : -)(   Ook diabetes in het nieuws.  400.000 mensen hebben zonder dat ze het doorhebben diabetes type 2.  Dat concludeert het diabetesfonds uit een groot onderzoek. Ik ben benieuwd of de huisartsen het vandaag druk hebben met het meten van de suiker.

Zonder rampen gaat het volgens mij ook niet.  Waar ook ter wereld gebeurt wel iets ergs.  Vaak zie ik dat dan terug in het journaal.

En natuurlijk de problemen van deze tijd.  Komt ook altijd terug,. Problemen zijn er altijd. En oplossingen ook. Zo hebben we al veel problemen opgelost : -)  Problemen en ze komen en ze gaan.  En de zon blijft schijnen.  

Wat waren 30 jaar geleden de grote problemen in de wereld en in ons landje. Geen idee meer....  Straks even kijken of ik een NOS journaal van 30 jaar geleden terug kan vinden. Het terugvinden is gelukt.  Een journaal uit september 1996.  Wat was toen het NOS nieuws.  Spanningen tussen de Palestijnen en Israël.  Nu ook nog in het nieuws.  Afghanistan en de Sharia wordt er ingevoerd.  Wordt vervolgd en nu is Afghanistan weer een streng Islamitisch land.  Er is wel veel gebeurd tussen toen en nu. Of helemaal niets.  Een vliegramp boven de Waddenzee. En een optreden van Michael Jackson in ons landje.

30 jaar geleden en nu.  Zie ik verschillen.  Spanningen in de wereld.  Is er in die 30 jaar iets verandert ? Nee denk ik dan met een glimlach.

De waan van de dag zie ik natuurlijk ook terug.  De waan van toen en de waan van nu.  Zonder problemen gaat het niet.  Je weet dan even wat volgens het journaal de problemen zijn of waren.....

Dat hoor en lees ik nu wel. Het NOS journaal wordt propaganda en nep genoemd. Natuurlijk weet ik dat er meer is dan dit journaal en wat de redactie de moeite waard vindt om uit te zenden….

Wel grappig om te zien dat in die 30 jaar soms niets verandert is.  Wat toen het nieuws domineerde en wat nu het nieuws is.  Niets verandert zegt iemand die ik spreek en die al meer dan 10 jaar geleden afscheid heeft genomen van de tv. En hij heeft gelijk : -)

30 jaar geleden was ik niet echt met het gebeuren in de wereld bezig. Nu iets meer. Of het zin heeft ? Of ik me er beter door ga voelen ?  Beter voelen kan ook een reden zijn om er mee te stoppen.  Van al die ellende ga je je niet echt goed voelen.  Zien dat de mens verre van perfect is.  Problemen kunnen ze oplossen maar voorkomen is een ander verhaal.  Regeren is vooruitzien.  Hoe lastig dit kan zijn.  Problemen blijven er en ook oplossingen zijn er dan weer.  

Verder beïnvloedt het mijn stemming niet echt. Ik kan het snel weer loslaten. Ook al die andere verhalen over wat volgens andere mensen het echte nieuws is.   Het zal mijn tijd wel duren.   En weten dat er meer is dan wat de tv en het internet laten zien.    En de zon schijnt : -)

1961 en 2011

Geboren in 1961.  Lang geleden. En kind zijn in de jaren 60. Een echt arbeidersgezin en ik was de eerste van de tweede leg.  Boven mij 4 en onder mij 2.  De eerste vier geboren tussen 1943 en 1949.  En toen kwam ik.  1961. Ns mij nog twee meisjes.  Mijn vader was toen ik werd geboren 45 en mijn moeder 41.  Kinderen op oudere leeftijd krijgen. En oudere ouders hebben…..Sommige van de eerste vier waren niet blij met ons. Daar had ik als kind weinig last van…..  Later…… Hiernaast een foto met mijn ouders en mijn twee zusjes.  Aan de oostelijke doorsnee.    

Kind zijn in de jaren 60. Wat weet ik nog.  Een iets ouder iemand uit de buurt heeft het over dat lachende jochie.  Zo zag hij me toen. Ik had het ook wel naar mijn zin.  Een eigen kamer had ik.  Dat kan ik me nog herinneren.  Een oudere zus die het huis uit was.  Daar moest ik dan af en toe het grote bed mee delen. Het was een groot bed.  Met een zwaar dekbed.  Af en toe mis ik dit nog.

Kind zijn in een wereld zonder auto’s.  Ook waar. In mijn geboortejaar waren er maar een half miljoen auto’s in ons landje.  Twee oudere broers die nog thuis woonden werkten in de fabriek en deden het verder op de brommer. Ook mijn vader had zo’n ding.  En dan onze fietsjes.  Een schuur vol vervoersmiddelen.

De school binnen een kwartiertje fietsen en ik was zoals ik al zei een vrolijk kind.  Of ik ook een lief kind was.  Geen idee.  Of mijn ouders deden aan opvoeding. Ook niet echt.  De tv altijd aan en dat was de grote opvoeder.  Veel herinneringen aan die tv tijd.  En het buiten zijn.  Ruimte genoeg rond het huis en omgeving.

Vooruit in de tijd en in 2011 werd ik opa.  Een opa willen zijn die ik zelf graag gehad had willen hebben.  Om mee te stoeien en om gek mee te doen.  : -)  Daar heb ik mijn best voor gedaan. Hiernaast een foto : -)  Het opa zijn heeft me verder wel verandert.  Of is dat het ouder worden ?  

Hoe ik in de jaren ervoor een oom wilde zijn die ik zelf niet gehad heb. Ook dat is in sommige opzichten gelukt.

Houden van kinderen of houden van.  Van de kindertijd van onze kleinzoon heb ik genoten en wat ik wilde is gelukt.

Kind zijn in de jaren 60 of kind zijn in de jaren 10 van deze eeuw.  Een kind blijft een kind. In welke tijd dan ook.  Toch wel verschillen. Hij wordt elke dag met de auto naar school gebracht.  Ikke mocht elke dag fietsen.  En dan zijn tablet en het digitale gedoe. In mijn jeugd nog ver weg.  Verder verschillen ?  Kind is kind zei ik al.     Hij heeft het beter voor elkaar dan ik of als ik. En dan speelgoed. De lol die je kunt hebben met een simpele bal : -)

De basis van het leven wordt gelegd in je kind zijn.  Dan zal ik wel iets te kort zijn gekomen.  Hij niet. Of.   Je weet het pas later.

Opa zijn en hopen dat hij later met een glimlach aan me terug zal denken. We zien wel.  

Of ik ook met een glimlach aan bepaalde personen in mijn kindertijd terugdenk....  Die zijn er.  Ik noem dan even mijn oudste broer en zijn traditie om ons op onze verjaardag over de knie te leggen.  Toe ik 6 werd kreeg ik 6 klappen.....  enzovoort en onzovoort.  En zijn gewoonte om mijn veters los te trekken.  En ik was nog niet zo slim om er een dubbele knoop in te leggen.  Ik liet ze gewoon los.  Doe ik nu af en toe nogf en dan de opmerking van andere krijgen dat mijn veters los zijn en of ik niet bang ben erover te struikelen.  Nee zeg ik dan met een glimlach. 

Het huisje aan de oostelijke doorsnee. De rustige straat van mijn jeugd. Het staat er nog. Een paar jaar geleden op fietse door mijn kindertijd.  In de komende lente ga ik dat weer een keertje doen.  

een nieuw kabinet

Op je achttiende mag je voor het eerst stemmen.  Voor mij was dat 1979. Ik heb het toen braaf gedaan. Ik denk PVDA.  Net effe google en je had toen het kabinet Van Agt.  Verhalen over hoe moeilijk hij het kon maken.  En den Uil van de PVDA kon niets anders dan hem gelijk geven. Ook omdat hij er niets van snapte.

Politiek en al die kabinetten die ik tot nu toe heb meegemaakt. Al die jaren dat ik niet echt met politiek bezig was.  Andere zorgen en problemen. In 1987 of was het 1988 de start van mijn WAO uitkering en al die pogingen die ik heb gedaan om weer aan het werk te komen.

Later verliefd en mijn relatie en nog meer zaken buiten de politiek waar ik mee bezig was. Politiek is mien geen bliksem weerd : -))

Ik zie de rijkdom in ons landje. Door de democratie of iets anders.  Geen idee. Meer dan 80 jaar vrede en stabiliteit.  Elke 4 jaar verkiezingen en een beetje naar links of naar rechts bijsturen. Rijker worden als volk blijft het doel.

Leven in een echte democratie. Zeldzaam lees ik dan als ik effe google gebruik. Anders kan of is de norm. Mensenrechten en hoe op veel plekjes het veel slechter is als in ons landje. Politieke gevangenen hebben we in ons landje niet. En zo kan ik nog veel even doorgaan.

Een rijk en sociaal landje. Daar denk ik dan als eerste aan als ik aan Nederland denk. Waar er leuke plekjes zijn voor mensen die afhankelijk zijn van een uitkering. Waar er voedselbanken zijn voor wie het eten en drinken te duur is of is geworden. Ook iets om je voor te schamen zegt men dan. Hoe kan dat. In een rijk landje als Nederland.  Gelukkig kan het.

Vele keren naar de stembus geweest en vaak links gestemd.  De rijken mogen van mij nog steeds een beetje minder rijk worden. Laat de zwakkeren merken dat we een rijk volk zijn.  De ketting is zo sterk als de zwakste schakel.

Politiek bepaalt de koers. Of zijn het de ambtenaren ? Het kan beide.  Of het er beter op is geworden. Nog steeds heb ik zelf genoeg geld om van rond te komen. Slimheid of mazzel. Beide kan. Regeren is ook vooruitzien…..

Blij met de democratie en dat de meerderheid de koers bepaalt. Vaak hoor ik bij de minderheid.  Ook niet erg.  En misschien heeft de meerderheid wel gelijk.

2026 en nu premier Jetten. En de grootste partij is nog nooit zo klein geweest. De verdeeldheid in ons landje is groot en misschien wel te groot.  Ik loop natuurlijk al een tijdje mee en vele pemiers en kabinetten meegemaakt.   En we hebben het steeds beter gekregen.  We zijn ook een braaf volk. Ook gemakkelijk voor de elite en voor die mensen die de koers uitzetten en bepalen.

Men heeft het nu over een vrijheidsbijdrage.  Voor wapens en voor defensie. Het grote gevaar ligt op de loer. . Het zal mijn tijd wel duren en ik heb niet zoveel tijd meer.  Een jaar of 10 en niet veel langer.

Ook later met pensioen mogen of moeten.  Gaat ook wel door of het wordt weer een beetje bijgestuurd.  Samen moeten we of samen mogen we het nog steeds doen.  

In die wereld wil ik niet leven........

Iemand heeft het over een groot plan. En de economie en het klimaat spelen de hoofdrol. Ik wil het niet weten  Ik wil ook niet leven in een economie. Een samenleving kan genoeg zijn.

Weten dat het voor velen eerst de economie is en dan pas de samenleving is. Of.. Bezuinigen op levensbeschouwelijke dingen en dat geld steken in de economie. Ook dit kan de werkelijkheid zijn. Zolang het goed gaat met de economie gaat het goed met ons.  Al heel erg lang de werkelijkheid.   

De krant lezen en dan letten op wat de redactie belangrijk vindt. Wat moet de hoofdrol spelen. Ik doorzie het en ik ben niet meer geboeid. Weten dat het de boodschap is die me niet boeit. Er is meer dan.

Sommige programma’s op de tv sla ik ook over. Opsporing verzocht of zoiets. Niet mijn wereld en niet de wereld waarin ik wil leven. Voetbal is ook iets wat ik oversla. Voor het volk en niet voor mij : -)

Als je het weet ga je het zien. Ook een waarheid. Ik weet en ik zie en ik kies voor iets anders. Als de meerderheid fan is  en dan weten dat wat de meerderheid belangrijk vindt voor mij onbelangrijk kan zijn.

De misdaadwereld en de bewondering voor de crimineel die uit handen van de politie weet te blijven. En dan de grenzen die deze bewondering heeft. Voor sommige misdaad mag je geen bewondering hebben. Of voor geen enkele misdaad kun je bewondering hebben.

Blij dat ik een uitkering heb en dat ik sommige werelden niet belangrijk hoef te vinden. Ik ben er natuurlijk wel afhankelijk van en ook geen probleem. Weten dat er meer is dan.

De autowereld is ook niet mijn wereld. Men wil onafhankelijk zijn en koopt een auto. De heilige koe van een paar jaren geleden en de vanzelfsprekendheid van nu. Zonder auto hoor je er niet bij en ik wil er niet bij horen. Mijn wereld mag anders zijn.

Anders zijn en gelukkig kan dit in ons landje. Op vele andere plekjes mag je niet anders zijn en dan is niemand  anders.  Soms wel en dan heb je geen gemakkelijk leven. Zwak uitgedrukt.

Geen fan zijn van de economie en ons economisch denken. En ik heb mijn uitkering wel te danken aan het feit dat.  Leven in een rijk en sociaal landje en dan weten dat je niet hoeft te verhongeren. Dat je nog veel meer niet hoeft.

Verwend ben ik wel. Het moeten afgeschaft en ook niet meer weten wat iets moeten is. Soms vind ik dat jammer. Mijn wereldje bestaat alleen nog maar uit mogen en zin hebben in de dingen die ik doe. Soms kun je die dingen zien als moeten. Zo voelt het niet meer.

Onderdeel zijn van het verwende Nederlandse volk. Blij mee en soms minder blij mee. Het gaat natuurlijk om een goede balans. Ook dat is het leven.

Nu even kijken naar een misdaadserie. Duidelijk nep en duidelijk een andere wereld dan de echte. En het goede wint altijd. Of dat in de werkelijke wereld ook zo is ? Soms en jammer genoeg soms of vaak niet......

De hardwerkende mens

Ik denk even aan mijn oudste broer. Hard werken totdat zijn lichaam het niet meer kon. Af en toe baalt hij nu van zijn niet meer kunnen.  Deed hij het voor het geld. Nee. Omdat hij hard werken leuk vond !   Omdat het zo hoorde of omdat.  Ook niet.  Het is gewoon leuk om hard te werken.

Zelf wist ik ook wat hard werken was. Totdat ik er over na ging denken en besloot om er mee te stoppen. Waarom hard werken als je het geld ook gratis kunt krijgen : -)  Hard werken moet lonen. En als je dan ook nog ziek wordt van dat werk. . Dan kun je beter accepteren dat het ook anders mag.

Hard werkende mensen moeten het beter hebben dan al die anderen die het niet meer kunnen. Arbeidsongeschikt zijn of iets anders.  De hard werkende Nederlander mag het natuurlijk ook beter hebben dan.  Mee eens. Beter mag.

Ook mag iedereen het in ons landje goed hebben. Daarover kunnen we weer van mening verschillen. Al die mensen die willen profiteren van.  Ook dan is er meer.  Niet kunnen werken is vaak geen keuze of bijna nooit een keuze.

Ik lees iets over werkende arme mensen. Voor hun loont het werken niet. Waarom ze het dan doen. Geen keuze en het kan niet anders. Het hoort erbij zegt een systeemliefhebber.  De nadelen van !

Zo heeft het systeem vele nadelen. We moeten het steeds beter krijgen. Ook onderdeel van het systeem. En dan met de leus dat werken moet lonen de verkiezingen in.

Rijken die rijker moeten worden. Niet altijd door hard werken. Niet lichamelijk maar systeem hard werken of geestelijk hard werken... En dan de misdaad. Mensen die op een hele ‘gemakkelijke’ en oneerlijke manier rijk willen worden.

Werken moet. Met dat idee worden we geschoold en opgevoed. Zonder te werken hoor je er niet bij.  Natuurlijk kan niet iedereen erbij horen.  Daar zijn daar weer genoeg redenen voor te bedenken en ook goede redenen.. 

Ik zit alweer een aantal jaren volledig in de WAO.  In 2011 gestopt met de sociale werkplaats. Daarna wel altijd iets gedaan voor de samenleving. Dat moet. Of ik vind dat dat moet.

Sinds een jaar of 5 mijn bezigheden afgeschaald. Schrijven doe ik nog wel. Dat kan ook hard werken zijn. In den beginne wel. Nu gaat het vanzelf. Geen hard werken meer. Het mag en het kan.

Nu 65. Een leuke leeftijd om en dat ga ik ook doen. Schrijven blijf ik doen en nog meer blijf ik doen. Verder genieten van het goede leven. Ook iets wat we vaak vergeten.

We hebben het nog nooit zo goed gehad. En dan nog meer willen ? Ik snap het niet.  Het meer overstroomt of het meer komt nooit vol. Dat brengt het systeem ook met zich mee.

Natuurlijk is er een minderheid die graag iets meer wil en het ook nodig heeft….  Dat zal ook altijd zo blijven.  En natuurlijk is er een minderheid die het veel te goed heeft. Ook dat hoort erbij…….

diversiteit

Mijn waarheid hoeft niet jouw waarheid te zijn. We mogen een verschillende waarheid hebben.  Er zitten natuurlijk wel grenzen aan onze waarheden. Of dat zo is ? Ik denk het wel.  De wet is 1 van die grenzen. Het mag niet dus het kan niet de waarheid zijn. 

Waarheden en meningen. Er zijn er genoeg van. Ik denk even aan de politiek en die vele waarheden. Hoe moet het land bestuurd worden en wat gaat voor en wat is minder belangrijk.

En dan al die beroepen in ons landje. Diversiteit is dan heel belangrijk. Er moet veel gebeuren om alles goed te laten draaien. Alleen theoretisch opgeleide mensen en het gaat mis. Net als alleen maar praktisch opgeleide mensen. Ook dan gaat het mis. Of alleen maar ongeschoolde mensen. En wat is ongeschoold zijn ?  Iedereen is nodig. Hoe belangrijk diversiteit dan is !

Alleen maar mensen zonder een beperking in een landje en iedereen kan werken. Dan hoeven we ook geen 40 uur meer te werken. 20 uur is genoeg.

Mensen met een beperking kan ook een mening zijn. Soms een feit. Of het is alleen maar een feit. In het land der blinden is 1 oog koning.  Of andersom.  Dan is in het land der blinden 1 oog hebben een beperking en handicap : -)

Mensen van buiten halen is ook heel normaal geworden. We kunnen niet zonder en we kunnen het niet alleen. Eigenlijk doen we dat al heel lang. Mensen van buiten halen.  Wanneer ben je een echte Nederlander.  Bestaat de echte Nederlander wel ?

Het niet alleen kunnen is ook belangrijk om te beseffen. Allemaal zelfvoorzienend zijn kan niet. Daarvoor is de diversiteit te groot. Als iedereen zijn eigen huis kan bouwen en iedereen zijn eigen voedsel. Dat mag je dan het ideaal vinden.

Ons plekje op aarde is ook belangrijk. Niet alles wat we eten en drinken wil hier groeien. En we zijn natuurlijk gas nodig. Dat was eerder het hout en de turf. En dat is ook op.

Soms kom ik harde woorden tegen. Over mensen die er een andere waarheid op na houden. Ze zijn lui en ze zijn gek. Anders zijn dan jezelf mag niet of kan niet. Luie mensen zijn er niet. Zo denk ik er over.  Want er is meer dan.  Veel meer. En dat moet je kunnen zien.

Ook dat is diversiteit. Hoeveel we ook van elkaar verschillen. Samen moeten of is het mogen we het doen. Daarvoor is ook diversiteit nodig. En dan ben je ook vele waarheden nodig.

Of is er maar 1 waarheid. Dat kan natuurlijk ook. Dan is het je eigen waarheid en bestaat er geen andere waarheid meer. Ik ken mensen met maar 1 waarheid en dat is hun eigen waarheid.  Alles wat daar van afwijkt moet bestreden worden. Ook zoiets kun je zien als een beperking.

Onze imperfectie zorgt voor een bult diversiteit. Volmaaktheid bestaat niet.  Ook een waarheid en weer mijn eigen waarheid. Daar mag je dan weer anders over denken.

Lang leve onze imperfecite en lang leve de diversiteit.

De dood

Ik ben 4 jaar en ik speel in de tuin. We wonen naast opa en oma. Ik zie opa vallen en ik loop naar mijn ouders.  Opa is gaan slapen vertel ik.  Later horen dat het zo is gegaan. Hij valt neer en sterft.

Ik ben een paar jaar ouder en een buurvrouw komt te overlijden. Ik mag even kijken. Ze vinden me er oud genoeg voor. Geen leven zien en een slapende vrouw.

Mijn kennismaking met de dood en nog steeds zie ik het als slapen gaan om misschien ooit weer wakker te worden.

De dood hoort bij het leven en we gaan allemaal een keertje. Ouder worden en al veel mensen verloren door de dood. 1 broer en 1 zus zijn al gaan hemelen. Zo noem ik het ook weleens.

En dan de inloop en al die bezoekers die er niet meer zijn. Af en toe hebben we het er over. En over hun leven en hun lijden. Ook mensen die door euthanasie zijn gaan hemelen. Psychisch lijden wordt ook erkend als ondragelijk en ook dan is er euthanasie.

Ik denk aan het sterven van mijn vader. In 1986. Lang geleden en euthanasie was er nog niet. En dan kan sterven lang duren. Langzaam zag je hem achteruit gaan. Tot zijn laatste nacht en ik mocht het meemaken. Indrukwekkend en nog steeds niet vergeten.

De dood kan ook onverwachts komen en ook dat is het leven. Verwachten dat je 80 wordt en veel eerder is het gebeurd.

Op een dag komen mensen ook afscheid nemen van mijn lichaam en meer is er dan niet meer. Wat er met de ziel of geest gebeurt ? Misschien ook wel gestorven. Maar soms denk ik van niet. Of ik hoop van niet.

En dan mijn psychoses. Zien wat je onder normale omstandigheden niet kunt zien en dan de conclusies die ik er soms uittrek. Soms en niet altijd.  Dan was het mijn brein die ziek was en werd en meer ook niet.

De dood. Ik hoor dan dat er in Iran meer dan 2000 demonstranten zijn vermoord. Hun leven is voorbij. Hoe snel het kan gaan. Een niet natuurlijke dood.

Zelf hoop ik op een natuurlijke manier te sterven. Zonder geweld en andere dingen van buiten. Hij is Oet de tied zeggen ze dan over mij.  Hoop dat ik digitaal nog even voort mag leven. 

Mijn dood zal het journaal niet halen. Hoeft ook niet. Misschien of zeker een rouwadvertentie in de krant.  En dan het afscheid.

Een graf hebben we al uitgezocht en verder doen mijn dierbaren de Nederlandse traditie.  Dat denk ik dan. Ik zal het niet weten.  Koffie met cake na de begrafenis en dan gaat een ieder verder met zijn leven. Ik denk dat ze het daarna nog af en toe over me gaan hebben en hopen dat het niets dan goeds is of mag zijn.  Ook dat hoeft natuurlijk niet.

Verder wil ik er ook niet te veel bij stilstaan. Het hoort erbij en meer ook niet. Ik hoop wel dat ik nog een tijdje verder mag. En altijd D.V.  Ik heb het wel naar mijn zin en voltooid is mijn leven nog lang niet.  

Herhalingen

Elke dag weer beginnen met koffie zetten.  Daarna een sigaretje. Koffie drinken en de tv aan. Of ik het weleens een ochtend anders doe ?  Eigenlijk niet.

Wieter goan en alweer koffie en dan een boterham. Het beleg wissel ik af en toch ook weer niet.  Samen speelt natuurlijk ook een rol. Getrouwd en met mijn lief elke dag weer genieten. Houden van elkaar.  Of dat anders is dan een tijdje geleden. Ook weer niet.

Het muurtje bij het station en de inloop. Een plekje voor de zwakkeren in de samenleving. Voor mensen die het niet altijd gemakkelijk hebben. De sfeer is er voor mij de laatste tijd een beetje anders.  Geen zin in die humor die er de boventoon voert en toch ga ik bijna elke werkdag even. Mijn eigen geschiedenis speelt dan een grote rol.  Na 31 jaar neem je niet zomaar afscheid. En dan het plekje en het gebouw.  Ook meer dan belangrijk.

Iemand heeft het over de zekerheden waarvoor de meeste mensen kiezen en waar men van houdt. Ze hebben geen zin in avontuur en onzekerheden. Houden van herhaling en houden van elke dag weer hetzelfde.

De dagelijkse sleur. Zo kun je het ook wel noemen. Voor de meeste mensen het leven en het is goed genoeg.  Voor mij ook. Houden van de dagelijkse sleur. En dan af en toe mijn geest laten waaien en woorden aan het internet toevertrouwen. Ook dat is inmiddels een sleur geworden : -).

Af en toe kijk ik op tv naar programma’s over mensen die afscheid hebben genomen van al die zekerheden. Ze kiezen voor het avontuur. Ze willen die zekerheden niet meer. Ze kiezen voor anders. Of het altijd een keuze is ? Het zijn natuurlijk avonturiers en niet iedereen is dat. 

Balen van de herhaling en wat doe je dan ? Het accepteren of de mogelijkheden die je hebt voor iets anders gebruiken.  Leuk om naar te kijken en om te zien dat er meer is dan. Veel meer !

Toch kies ik zelf altijd voor zekerheid. Ik hou niet van avontuur. Of avonturen genoeg gehad in mijn leven. Ik denk even aan al die psychoses. Ook avontuur en dan weer wakker worden in de realiteit en weer moeten accepteren dat. Ook altijd weer lastig. Daarom besloten te accepteren dat ik gewoon medicatie nodig ben.  Ook niet echt lastig meer.  Alles beter dan !!

De beperkingen van mijn mens zijn. Ik heb het geaccepteerd en ik ben er blij mee. Voor mij geen avontuur maar gewoon elke dag hetzelfde. Het bevalt me meer dan goed. Ik ben geen avonturier.

Een type mens zijn voor avontuur. Of net als ik een type mens zijn voor elke dag hetzelfde. Kiezen voor herhaling en voor niet meer dan dat.  Soms is het natuurlijk geen keuze. Ook dat is waar.

Veroordeeld tot elke dag weer hetzelfde. Of het dan een straf is ?  Niet meer of niet minder dan dat. Ik zie het niet als een straf.  Het leven en meer hoeft het niet te zijn.  En voor de mensen die het anders willen. Gewoon doen. Soms kan het en soms kan het niet.  Angst is maar voor even en spijt kan voor altijd zijn. Een liedje van Daniel Lohues over : -)

armoede (in ons landje)

Met een bijstandsuitkering ben je arm.  Ik ken ze.  Mensen met een bijstandsuitkering of ander minimum. Wel alleenstaand. Dat moet ik er wel even bij zeggen. Weten dat met zijn tweeën en eventueel kinderen afhankelijk zijn van met name een bijstandsuitkering anders is.

Of ze echt arm zijn. Genoeg om rustig van te kunnen leven en genoeg om onder ‘normale’ omstandigheden van rond te komen. Veel is niet mogelijk en ook dat vindt men soms niet erg en geen probleem.

Dat gelul over mensen met een bijstandsuitkering zijn te lui om te werken. Dom rechts gelul.  Het is niet altijd of vaak geen eigen keuze. En er is meer dan lui zijn.

Zelf het geluk dat ik werkte toen ik psychisch ziek werd. En dan heb je recht op een WAO uitkering.  Lang geleden en de WAO is inmiddels vervangen door een andere afkorting.

Voor 1tje meer dan genoeg en voor twee te weinig.  Gelukkig wilde mijn lief ook geld verdienen en dan blijft het te doen.

Arm zijn in Nederland is een schande. Of een schande voor het systeem. In het rijke Nederland en ons zien als een rijk volk. Waarom er dan nog mensen naar de voedselbank moeten en waarom arm zijn nog steeds moet.  Geen idee. Het systeem is verre van perfect en we moeten het er mee doen.

Het is de laatste jaren wel een beetje verandert. Minder sociaal en het wantrouwen deed zijn intrede.  Wantrouwen vanuit de overheid en wantrouwen vanuit de burger.  Dankzij de VVD en dankzij…… 

Ik lees dan dat 2 procent van de werkende Nederlanders in armoede moet leven.. Is dat dan bijstandsniveau. Of nog slechter.  Gelukkig zijn er dan opties om  en ook dat heeft zijn beperkingen. 

2 procent van de werkenden en dan al die mensen die niet werken. Leeft daar ook 2 procent van in armoede ?  Ik denk meer dan die 2 procent.  Of het een eigen keuze is.  Nee !  met een uitroepteken.

Is het mogelijk ? Het systeem zo hervormen en zo veranderen dat echt arm zijn tot het verleden gaat behoren.  Armoede kan natuurlijk ook een mening zijn. Heel vaak is het natuurlijk meer dan een mening. Is het dan een feit ?  Geen idee.

Blij dat ik arbeidsongeschikt in Nederland mag zijn. Dat is nog wel te doen. Op andere plekjes op aarde betekent arbeidsongeschikt  zijn iets anders dan in ons landje.  Daar is arbeidsongeschikt zijn armoede….   

De definitie van arm zijn. Even google vragen. Arm zijn betekent dat een persoon of huishouden langdurig onvoldoende financiële middelen (inkomen en vermogen) heeft om te voorzien in de minimaal noodzakelijke levensbehoeften, zoals voeding, huisvesting, energie en zorg.

Armoede in een rijk land.  Het zou niet nodig moeten zijn.  Het laat dan weer zien dat het systeem voor verbetering vatbaar is…..   Of er ooit een dag komt dat er geen armoede meer is….   Zolang aan armoede geld te verdienen is zal het niet uitsterven… Ook een mening.  Of is het een feit ?   

bedreigingen voor ons goede leven

Een tijdje geleden kregen we allemaal het advies om een noodpakket samen te stellen. Een advies en brief van de overheid.  Rusland is dan het grote gevaar. En we moeten ons op het ergste voorbereiden.   Zelf heb ik het nog niet gedaan. Ik ga er vanuit de soep niet zo heet gegeten wordt dan het wordt opgediend.

Ook moet er meer geld naar defensie. We moeten als Europa zorgen dat Rusland geen zin heeft om ons aan te vallen. Nederland als onderdeel van Europa en lid van de NAVO en dat brengt verplichtingen met zich mee.

Ons goede leventje. 80 jaar vrede en 80 jaar economische groei. Het heeft ons veel gebracht en ervoor gezorgd dat de meeste mensen een goed leventje hebben. Genoeg mag het jammer genoeg nog niet zijn. Kan het genoeg zijn ? Ook een boeiende vraag. Meer en meer moet. Het systeem doet het alleen goed als we blijven streven naar meer.

Bedreigingen voor ons goede leventje zijn er genoeg. De opwarming van de aarde maar even noemen en al die maatregelen die we moeten nemen om dit te voorkomen. Of we het echt tegen kunnen houden ?  Geen idee en vaak denk ik van niet. Gelukkig zullen we er in Nederland  niet echt veel last van hebben. Of dat klopt ? Geen idee. Ik ben geen deskundige.

De mens en zijn natuurlijke vijanden. De mens is de enige soort die in staat is zijn eigen leefomgeving te vernietigen. Misschien is dat wel de grootste bedreiging voor ons goede leventje.

En natuurlijk genoeg mag het niet zijn. Ook dat zie ik als een grote bedreiging. Hoe veel kan de aarde aan en als het te veel wordt. Wat zijn dan de gevolgen ? De aarde overleeft het wel. De mens is een ander verhaal. Of het echt zo’n vaart loopt. Geen idee.

Zoals jullie weten ben ik geen van fan de groei economie. Anders lijkt me veel leuker. In het klein zijn er leuke voorbeelden van. In het groot kan het denk ik niet meer anders.  De hele wereld doet mee aan en voor anders is het veel te laat.

En dan al die mensen die alleen maar aan zichzelf en aan hun eigen landje denken. 1 land en dat is de aarde is dan nog ver weg. 

Elke dag geniet ik van het (te) goede leven in ons landje. We hebben het met elkaar bereikt. Ik gun iedereen op aarde een goed leven. Genoeg te eten en drinken en genoeg van alles.  Grenzen blijven natuurlijk wel belangrijk. Wat is goed en wanneer wordt het te  

Te vind ik het wel als ik om me heen kijk. In mijn vorige blog al over gehad. Te is ook een bedreiging.

En dan al die wereldleiders die alleen maar bezig zijn met hun eigen land en hun eigen belang. Ze vergeten dat er meer is dan economische groei en dat er meer is dan het hebben van een vijand.

Nederland  zien als onderdeel van Europa  en zo heb je nu China, Trump en Poetin. Ook dat is nu het leven en we moeten het er mee doen.

Of er over 500 jaar nog mensen op aarde rondlopen ? Ik denk het wel en soms denk ik van niet. Of het leven dan nog net zo goed als nu. Ik denk het niet…..

van alles veel te veel

Jarenlang stijgen de lonen harder dan de prijzen. We hebben veel geld te besteden. Meer dan ooit.  Natuurlijk zijn er uitzonderingen op deze regel en dat laat ik nu even buiten beschouwing.

De jaren 60 en 70 van de vorige eeuw meegemaakt.  De start van de groei. Velen konden zich opeens een auto veroorloven en nog veel meer veroorloven…. We werden rijker en rijker.

Wat voor de meesten een mooie droom was kwam uit. Geld in overvloed. En het kwam ook bij de arbeiders terecht. Ze moesten er hard voor knokken en het lukte.

Mijn ouders zijn van voor de oorlog. Ze wisten wat armoede was. 4 kinderen tussen 1943 en 1949 en er was niet veel. Later nog 3 kinderen en ze merkten het verschil.  De kinderen ook.  Mijn oudste zus die heel erg blij was met nieuwe schoentjes die ze kreeg bij 1 van de feestdagen. Verder was het klompentijd. En ikke die vaak mee moest naar de schoenmaker voor alweer nieuwe schoenen : -)

Ik zie wat de meeste kinderen van nu aan speelgoed hebben. Ze komen niets te kort. En dan hun ouders.  Ik zie de vele restaurants en lunchcafés in het centrum en aan klanten geen gebrek. Het hele goede leven vieren.

Ik zie de in mijn ogen gekte in de supermarkt. Overvloed en alleen maar overvloed. Aan de andere kant klagers over de kwaliteit van dat voedsel. En worden ouder en ouder.

Een prestatiegerichte samenleving en de zwakkeren vallen uit. Dan de vele mogelijkheden die we die zwakkeren geven om toch nog een beetje mee te doen. Ik noem ons landje sociaal en rijk.  We moeten er natuurlijk wel veel voor doen. De eisen zijn hoger en hoger geworden.

Vroeger kon je moeiteloos meedoen. Nu ben je bij veel hulp nodig. Ook dat komt voor.  De licht verstandelijke medemens.  Waren ze geboren in de jaren 50. Dan hadden ze moeiteloos mee kunnen doen. Nu niet meer.   De keerzijde van de medaille.  De vooruitgang

Van alles veel te veel. Dat denk ik dan vaak als ik om me heen kijk. Het kan niet zo blijven. We maken het veel te gek.  Er moet iets te wensen blijven.  En de wensen worden steeds extremer.

Of ik het beter heb dan mijn ouders toen die mijn leeftijd hadden. Gelukkig zijn we gewoon met zijn tweetjes. Iets wat mijn ouders sinds de geboorte van hun eerste kind niet meer hebben meegemaakt.

Verder kun je hun tijd niet met deze tijd vergelijken. Ik denk even aan al dat digitale gedoe van deze tijd.  Mijn vader heeft de komst van de computer niet meegemaakt.  Hij had er denk ik ook geen zin in gehad.

We leven ergens voor en willen dat de kinderen het beter krijgen dan wij zelf. Of ze het echt beter krijgen ? En wat is beter ?  Tot je 70^ste moeten werken en waarvoor. Om de ‘gekte’ in stand te houden ?  

Is rijkdom nu anders dan rijkdom in de jaren 60 ?  Wel een beetje denk ik dan en je kunt die tijden eigenlijk ook niet met elkaar vergelijken.

En dan de gevaren die ons goede leventje bedrijgen.  Daarover misschien de volgende keer meer....

Anders zijn is niet verkeerd.

anders zijn is niet simpel

anders zijn is iets waar je weinig aan kunt doen : -)

anders zijn is leuk en soms ook minder leuk

anders zijn en iedereen om je heen vindt dat je het vaak mis hebt.

anders zijn kan altijd de moeite waard zijn

Het zijn de mensen die anders zijn die het verschil maken

het zijn de mensen die anders zijn die het leven kleuren.

anders zijn.

Of ik echt anders ben of eigenlijk heel normaal ? : -)

Dat oordeel laat ik graag aan jullie over.

Op het muurtje bij het station en ik zie vele mensen langskomen. Iedereen ziet er hetzelfde uit.  Soms denk ik dat met een glimlach. Ik let altijd op de mensen die er uiterlijk en als het gaat om kleding anders uitzien.  Ze zijn er nog.  Vaak is het veel van hetzelfde en het gaat mij om de uitzondering.

Een jochie van een jaar of 14 of 15. Lang haar en op een speciale fiets. Regelmatig zie ik hem langskomen. Genieten van mijn kant. Het is er nog. Iemand die kiest voor anders zijn. Als het dan om uiterlijk gaat. Het is wel een uitzondering.

Bussen vol met scholieren. Allemaal hetzelfde maar heel af en toe zie ik een uitzondering op die regel. Heeft die uitzondering het zwaar ?  Ook dat kan. Anders zijn is niet altijd gemakkelijk. 

Niemand wil anders zijn denk ik dan.  Al die mensen die anders zijn of zichzelf anders vinden en die dan uiteindelijk bij de GGZ terechtkomen. Ook een grote groep. Anders zijn ! En dan ?

Het zijn juist de mensen die anders zijn die het verschil maken. Iedereen vond dat de aarde plat was.  Totdat er iemand kwam die er anders over dacht….  Of het zo ging ?  Geen idee en ik denk van wel.

De inloop met al die mensen die anders zijn dan de grote meerderheid. Ook binnen de inloop heb je dan weer mensen die anders zijn dan de groep. Of die het anders willen doen ? Of ze altijd populair zijn ?  Net als in andere groepen. Je moet een beetje meedoen om er bij te horen.

Lang leve de mensen die het anders doen en anders zien. Iedereen hetzelfde is heel erg saai.  Iedereen hetzelfde en er worden geen grote uitvindingen meer gedaan. Iedereen hetzelfde en we kunnen wel stoppen met !

Of ik zelf anders ben ? Ieder mens is anders dan zijn of haar medemens. Dat maakt ons mens zegt men dan. Zelf doe ik het ook altijd anders dan een ander. Dat kan iedereen wel van zichzelf vinden.   We zijn verre van perfect en onze imperfectie maakt ons allemaal verschillend.

Jaren geleden vond mijn hulpverleenster mij psychotisch. Ik zag het anders dan hoe het hoorde..  Of het achteraf echt een psychose was ?  Soms denk ik van niet. Ik zag het gewoon anders en dat werd door haar als gekte gezien. Wat voor de 1 normaal is kan door de ander als gekte worden gezien. Niet altijd zo simpel denk ik dan….. 

over het goede leven

Een goed leven hebben is heel persoonlijk. Wat voor de 1 een goed leven is kan voor een ander een ramp zijn. Dit stukje gaat over mijn eigen persoonlijke goede leven.

Al jaren bij huis. Een WAO uitkering hebben dus ongeschikt om te werken. Om medische redenen. Al heel lang heb ik deze uitkering. Niet met tegenzin. De vrijheid die het geeft en doordat ik in ploegendienst werkte toen ik afgekeurd werd is het ook genoeg.  Ook mijn lief werkte en heeft nu AOW en een klein pensioen.

Nietdat ik niet wilde werken. Nog een aantal jaren bij de sociale werkplaats gewerkt en dat ging niet meer. Genoeg is genoeg en dan is het als het voor mij bijvoorbeeld om geld gaat ook meer dan genoeg. Mazzel of intelligentie. Allebei kan.

Geen auto en dat is ook een keuze. Het zou financieel kunnen maar dan blijft er niets meer over. En wat moet ik met een auto ? Geen idee. Dat heb ik met meer. Wat moet ik ermee en dan geen idee hebben.

Een 7 geef ik mijn leven als het om gelukkig zijn gaat en dat is ook meer dan genoeg.

Kijkend naar ons landje en hoe goed je het kunt hebben. Dan zijn velen jaloers op het leven in ons landje. Ook weten dat niet iedereen het zo goed als de mensen in ons landje kan hebben. Dan is de aarde veel te klein.

Geboren in 1961 en ons landje en de mensen werden rijker en rijker. Nu in 2026 heeft de overgrote meerderheid veel meer dan ze echt nodig hebben. Zelf hoor ik ook een beetje bij die meerderheid.  En wat is meer hebben dan je echt nodig  hebt ? Het is ook wat je gewend bent.

Iemand heeft het over het rijke Nederlandse verwende volk. Wat veel betreft zijn we natuurlijk verwend. Laat ik het maar bij mezelf houden en dan ben ik ook een beetje verwend : -)

Om psychische redenen niet kunnen werken en dan zijn er vele mogelijkheden voor een zinvolle dagbesteding.. Vaak betaald uit de algemene middelen. Het inloophuis waar ik dagelijks kom is zo’n plekje. Waar mensen die een steuntje in de rug nodig hebben terecht kunnen. Een leuk ontmoetingsplekje waar je anders mag zijn en waar je gewoon jezelf kunt zijn. Zo zijn er vele plekjes waar je als iemand met een beperking terecht kunt. Dankzij al die werkenden en dankzij de rijkdom in ons landje.

 

Het goede leven heeft natuurlijk ook grenzen. Dat snap ik ook. Sommige dingen die bijvoorbeeld de meeste werkenden zich kunnen veroorloven kan ik me niet veroorloven. En dat is ook geen probleem. Al die vrije tijd die ik heb en die ik zelf mag invullen. Dat is rijkdom.

Natuurlijk zijn er altijd gevaren die ons goede leventje bedreigen. Oorlog bijvoorbeeld. En die dreiging is nu aanwezig.  De aarde die het niet meer aankan kun je ook zien als een gevaar. Dan moeten we noodgedwongen met iets minder genoegen nemen. En zo zijn er denk ik nog wel meer gevaren.  Alles weten maakt in dit geval niet echt gelukkig.  Als je alles weet kun je niet meer echt genieten van….. 

Negeren lukt me gelukkig ook en dan is er niet meer dan genoeg geld hebben voor wat ik vind dat ik nodig heb….  En dan de vele vrije tijd die ik heb…..  En nog veel meer…..  Het goede leven.

Niet iedere psychose is een gevaar !!

Weer een gevalletje verward in de krant. Hij doet iets ergs tijdens een psychose. Hij krijgt geen straf.  TBS en ontoerekeningsvatbaar. Ik kom het af en toe tegen in de krant. Je kunt dan gaan denken dat iedere psychose : -(  Gelukkig weet ik beter.

Hoeveel mensen worden er jaarlijks psychotisch ?  Effe google vragen. Het komt het vaakst voor in de jongvolwassenheid. Meer dan 3000 jong volwassenen per jaar. Oorzaken staan er ook bij.  Vele verschillende oorzaken. Drugs, te veel stress, erfelijk en nog veel meer.  Er is niet 1 specifieke oorzaak aan te wijzen.

De mensen onder die groep die een ander iets ergs aandoen is heel klein. Waar het dan in zit. Intelligentie speelt een grote rol en natuurlijk een niet goed ontwikkeld geweten.  Dat zie ik soms als de grootste oorzaak. Er is dan veel meer aan de hand dan alleen maar een psychose.

Zelf weet ik ook wat een psychose is.  Sommige grenzen ben ik nog nooit overgegaan. Is dit mijn goed ontwikkelde geweten ? Natuurlijk niet trots op mijn gedrag tijdens een psychose en wie wel ? En : -(  Oorzaak. Misschien bij mij wel erfelijk en natuurlijk andere oorzaken. Te veel stress is er 1 van. En medicijnontrouw. Komt ook vaak voor. Hoort bij de diagnose schizofrenie zal de psychiater zeggen.

Het kunnen hele gewetensvolle mensen zijn. Ook een mening of een vooroordeel van mijn kant. In mijn leven ben ik vele psychotische mensen tegengekomen. Verward geraakt door de gekte om hen heen. Vele opnames en vele ervaringen met.  Soms de gekte van het systeem. En vaak meer.

De laatste ervaringen liggen al weer ver achter me. Niet meer weten hoe het nu op een gesloten afdeling in de GGZ is. In het verleden veel tijd doorgebracht in de GGZ. Het verleden en nu niet meer.

Velen worden dus psychotisch en daarna ?   Het leven weer oppikken en zo goed en zo kwaad als het kan verder gaan.  Een persoon is meer dan een diagnose en meer dan wat dan ook.

Als je je gaat verdiepen in wat het echt is.  En dan de vele verschillende oorzaken. Geen psychose is hetzelfde en we zijn allemaal uniek.

Een berichtje in de krant en de verontwaardiging die ik om me heen hoor. Dan zeg je niet zo gauw meer dat je de diagnose schizofrenie hebt.  Dan zeg je niet zo gauw meer dat je persoonlijk weet wat een psychose is. 

En dan weten dat de mensen die dan de fout ingaan een hele kleine minderheid is. De meesten of de meerderheid blijven binnen de lijntjes en ze zullen een ander nooit iets slechts aandoen.

Ze hebben denk ik een goed ontwikkeld geweten en ze blijven binnen de grenzen. Ook willen ze soms of is het vaak gewoon een mooiere wereld en weten ze !  Ook dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn.

TBS en ontoerekeningsvatbaar. Ook dat is geen feestje. Als je dan  geen goed ontwikkeld geweten hebt…   Hoe komt het dan ooit weer goed.  TBS en leren dat er meer is dan. Wordt je met een geweten geboren en/of is het aan te leren ? Ook een leuk onderwerp voor een blog.

wat zijn we nodig

Ik ga even naar de mediamarkt voor inkt voor de printer. Nodig. Achterin de winkel en ik weet de weg.  Ik zie al die zooi die ze er verkopen.  De meeste niet echt nodig. Ik zal het nooit kopen.  Niet nodig en ook het geld heb ik er niet voor.

Ik loop door de supermarkt om het nodige te kopen. Al die andere levensmiddelen die ik nooit zal kopen. Het maakt de supermarkt een beetje groter en druk is het er.   Alleen wat volgens mij echt nodig is. Dan kan die supermarkt vele malen kleiner.

Wat de 1 nodig vindt kan voor de ander niet nodig zijn. Gelukkig denkt niet iedereen op mijn manier over nodig en niet nodig hebben. Dan stort alles in en kunnen de helft van de winkels dicht.

We hebben het goed in ons landje. Ik loop nu bijna 65 jaar rond op deze aarde en in ons landje. Zien dat we steeds meer nodig hebben. Nodig hebben om gelukkig te zijn of om !

Of om denk ik dan. Het systeem en de vooruitgang. Meer moet en dan meer dan 80 jaar vrede en stabiliteit,  Kopen en kopen zorgt er ook voor dat we steeds meer kunnen kopen.

Zijn we het ook echt nodig ? Dat is dan de vraag. Het systeem is het nodig. De mens niet. Of alles wat het systeem nodig heeft zijn wij ook nodig.

Klagende mensen zijn er ook nog steeds genoeg. Ze kunnen niet kopen wat ze nodig hebben. Er zijn natuurlijk meer dingen waar je over kunt klagen.

Zelf weinig zin om te klagen. Iedereen koopt maar. Zolang het niet verplicht is heb ik er geen last van.  Wel last van al dat aanzetten tot.  Is dat last hebben van of ergernissen.

Als iedereen om je heen. Dan is het lastig om het anders te zien. Met zijn allen gaan voor. En dan de enkeling die het anders ziet en doet.

Wat ben ik echt nodig ? Eten en drinken en een beetje kunnen kopen. Een beetje is meer dan genoeg.  Als iedereen het op mijn manier zou doen. Dan moet het wel anders. Kan het anders als de hele wereld en iedereen. Ik denk het niet.

Gelukkig mag er een minderheid zijn en laat mij maar bij die minderheid horen. Dat maakt me gelukkig en dat ben ik nodig.

Zonder een meerderheid heeft de minderheid geen bestaansrecht. En natuurlijk andersom.

Iemand heeft het over al die dingen die we als mens nodig hebben en die niets te maken hebben met geld hebben en met geld uitgeven. Veel belangrijker dan. Ik denk even aan zoiets als liefde.  Geen mens kan zonder en meestal kun je het niet kopen. Meestal en soms wel : -)

Wat we echt nodig hebben is niet met geld te koop. Ik denk even aan 1 van mijn eerdere blogs over een klein Afrikaans dorp waar men het zonder geld en zonder nog veel meer doet.  Ze zijn gelukkig.  Ik ben jaloers,  Ik probeer voor mezelf ook op die manier te leven.  Zonder mee te doen aan.  Dat kan natuurlijk alleen maar doordat de meerderheid wel meedoet aan.