maandag 13 april 2026

1978 tot nu. Over mijn computerervaringen

In 1978 volgde ik even kort een administratieve opleiding en gelijk mijn kennismaking met de computer. Bij bouwfonds Nederlandse gemeenten. Gegevens die ingevoerd moesten worden. Ponskaartjes met gaatjes erin. Reeksen van 8 gaatjes op een rij en geen of wel een gaatje. Een zal vol met typistes die niets anders deed dan de ponskaartjes bewerken. Invoeren en hoe alles nog in de kinderschoenen stond. Ik zie en : -) 

Wieter goan en in de jaren 80 mijn eerste echte computer. Het stond in mijn tweede slaapkamer en het stond er werkeloos bij. Ik kon er nog niet zoveel mee. Nog geen windows en nog veel meer niet. Af en toe een simpel spelletje en : -)

Begin jaren 90 volg ik een Toegepaste Informatica Opleiding. MS Dos, WP 5.1 (tekstverwerking)  Dbase en de spreadsheet. Het begint wat meer te leven. Ik ga op de dagbesteding les geven en : -)  Nog steeds blij met de kennis die ik toen opdeed.

De jaren nul van deze eeuw of was het eind vorige eeuw. Ik ga lesgeven. Windows. Internet en e mail. Word en nog veel meer. Mensen de basis bijbrengen en natuurlijk zorgen dat ik zelf iets meer weet dan de basis. Het was buurtwerk en vrijwilligerswerk. Steeds een beetje wijzer worden en steeds iets meer weten en willen weten van de computer.

Ook dat stopt. En dan een computer boven op 1 van de slaapkamers. Hoeveel tijd ik daar wel niet doorbracht. Het downloaden van films en muziek. Het kostte veel tijd en : -)  Verder gaan met.

Nu hou ik nog twee websites bij. Op de jaren nul manier. Met het programma Frontpage 2003. Het zal weinig mensen iets zeggen. Mij wel.

AI nu en er is veel mogelijk. In den beginne tijdens de lessen zei ik als ik iets niet wist… Het kan nu nog niet.  Met de klemtoon op Nu. Kun je dat Nu ook nog zeggen. Het kan Nu nog niet.  Ja denk ik dan en een volmondig ja.  Of het zal nooit kunnen. Kan ik dan ook volmondig ja zeggen. Ja !!

Nu de laptop en beneden gewoon in de kamer. Ik doe veel aan facebook. Alles voor een mooiere wereld. Mijn eigen blog en het schrijven ontdekt. Houden van het toetsenbord en houden van die manier van uiten. Ook heb ik een smartphone met niet te veel apps. Kritisch blijven over wat ik er mee wil. Niet te veel en de ‘oude’ manieren een beetje in ere houden.

Wel leuk dat ik al zo lang meedoe en veel weet. De basis beheers ik nog steeds. En : -) De computer in ons leven. Hoe belangrijk het is geworden. Bijna geen mens kan en doet nog zonder. Ons systeem kan echt niet meer zonder.

Hoe het er over 5 jaar uitziet ? Nog meer AI in ons leven of : -)  Met een glimlach of moet het anders zijn. : -( kan natuurlijk ook.  Wil ik terug naar de tijd voor het internet en de tijd voor de computer ? Nee of is het soms nee en vaak ja. Nee zeg ik dan en met een beetje twijfel.

Zal de computer het op een dag echt kunnen overnemen. Dan doen ze het werk alleen en zijn ze ons mensen niet meer nodig. Ik denk het niet. Of het is zeker weten van niet.  Of geen idee. We zien wel.

zondag 12 april 2026

Verdraagzaamheid

Lijkt me wel een leuk woord van het jaar. Afscheid nemen van de onverdraagzaamheid. Afscheid nemen van ikke en zij. Zij zien het anders dus ze zijn gek.  Zij zien het anders dus ze moeten bestreden en uitgeroeid worden.

In het groot. Nu Iran en Trump. Iran is dan een streng islamitisch land waar weinig tot geen ruimte is voor anders. Echt verdraagzaam zijn ze niet. De ongelovigen moeten bestreden worden en als het niet anders kan uitgeroeid. De VS en wat zij vinden ?  Geen ruimte in de wereld voor extreme ideeën en meer. Soms net zo onverdraagzaam als  Iran. Of ik zie het verkeerd. Dat kan ook.

In eigen landje moet er meer geld naar defensie. De grote vijand Rusland en die verstaat maar 1 taal en dat is de taal van oorlog. Als we niets doen… Dan is het einde in zicht.   Verdraagzaam zijn de Russen niet en dat kun je alleen maar bestrijden met zelf ook niet verdraagzaam zijn. Met voorbereid zijn op oorlog bevorder je de vrede.

Doet me denken aan een vredig volkje lang geleden. Ze zagen het gevaar niet en dachten dat iedereen zo dacht en leefde. Lang leve de liefde. Een agressief volk kwam en weg was het vredig volkje. Niet aan wapens en defensie doen is dom. 

Een eigen mening moeten hebben en wie een andere eigen mening heeft is gek. Komt ook vaak voor. De berichtjes die ik lees op facebook en vaak zijn het de reacties. Weinig verdraagzaam. Het bestaat even niet.

Een politieke partij die verdraagzaamheid predikt. Samen moeten we het doen en geen mens ziet het echt fout. Ook dat komt niet voor. Zelf denken dat links verdraagzamer is dan rechts.  Het echte links bestaat misschien wel niet meer en het echte rechts ook niet.

Verdraagzaamheid is in mijn leven eigenlijk best wel belangrijk. Soms is zwijgen beter dan ruzie zoeken. De ander mag het fout zien en wie weet zie ik het zelf ook wel fout. Wat is de waarheid ? Misschien moet de waarheid nog uitgevonden worden.  En er is geen echte waarheid.

Maar verdraagzaamheid moet grenzen hebben. Ook belangrijk. In hoe verre verdraag je de onwaarheid van de ander. Totdat denk ik dan. En toch vind ik zwijgen soms beter.

Mens zijn en zo zitten we nog lang niet allemaal op dezelfde golflengte. Ook intelligentie speelt dan een rol. En natuurlijk het eigen belang. Het gezamenlijke belang wordt dan vaak vergeten. Wij en zij is de waarheid en niets meer dan de waarheid. Het zij afschaffen en dan blijft er alleen maar wij over. Dat kan een mooie droom zijn.

Samen zijn we de mensheid en samen mogen we het doen. Er is maar 1 ras en dat is de mensheid. Hoe verschillend we soms of vaak ook of nog zijn.

Verdraagzaamheid moet van twee kanten komen. Alleen ikke of wij. Verdraagzaam en de tegenpartij zal er blij mee zijn en er misbruik van gaan maken. Of dat zo is ?  Vaak wel of geen idee.

Het extreme in de wereld bestrijden met verdraagzaamheid. Jij mag het anders zien maar waarom erom vechten. De aarde is toch groot genoeg voor ons allebei.  Dat is dan weer mijn mening.

zaterdag 11 april 2026

Werken in de fabriek

Ik ben 18 en uitgeleerd. Ik wil aan het werk. Mijn oudere broers werken in de fabriek en ik ga het ook doen. Als vakantiewerk en ik doe het goed dus krijg ik een contract voor 6 maanden. Daarna militaire dienstplicht.

Tapijtgaren en FUN. Ze werd het genoemd. Drie ploegendienst.  Simpel werk en als je het dan goed doet hoef je niet echt hard te werken. Ik kom Harry en Ronnie tegen. Ook jong en rebels : -)  We hebben heel veel lol. Het is een mooie tijd. Harry woont in Zwartmeer. Lang haar en veel tattoo’s. Een echte rocker en : -) Hoe het daarna met hem ging. Af en toe hoor ik er iets over. 5 of 6 jaar geleden stopte er regelmatig iemand voor een praatje. Hij kwam ook regelmatig bij Harry. Harry kende me nog. Harry is inmiddels overleden.  Ronnie kwam ik later tegen bij de EMCO groep. Hij werkte in de plantsoenen.  Ik heb hem nu al jaren niet gezien. Ook overleden ? Geen idee en ik denk het wel.

Na mijn diensttijd meld ik me weer bij personeelszaken van die fabriek (1981). Tapijtgaren is niet meer maar ze hebben voor mij een plekje op het grote terrein. 4 ploegen.  Korrels en met bunkerwagens sjouwen. Van de begane grond naar de 3de verdieping brengen. Leuk om te doen en soms hard werken. Leuke ploeg.  Maar we moesten een opleiding gaan volgen. Technisch. VAPRO-B of zoiets. Een test en ik ben niet geschikt. Niet technisch genoeg dus een andere afdeling.

Het wordt FUV. Vezels. Niet alles kan ik. Dus het wordt de productie inpakken. Balen van 250 kg. Sneller en sneller moet het. 1986 overleed mijn vader en ik woonde inmiddels alleen op een flatje. Psychisch ging het niet echt goed en ik val uit. (1986) WAO en al genoeg over gezegd. Van 4 naar 5 ploegen meegemaakt. Van 7 dagen achter elkaar naar 5 dagen achter elkaar.

Had ik het willen blijven doen. Eigenlijk wel maar het werd anders. De mooiste tijd was de begintijd op FUN. Meer ambitie dan een beetje lol, het pilsje en Normaal had ik niet.

1999 begin ik bij de sociale werkplaats (EMCO groep). Ook een fabriek. Het magazijn en daarna de productie in. Veel met een elektrische palletkar en met  zware pallets van a naar b.. Ook leuk om te doen. Het magazijn werd een magazijn bij de buren van het bedrijf. Lekker vrij en altijd koffie en als het werk het toeliet altijd koffie. Daarna IAMS diervoerders inpakken. Ook hard werken en leuk om te doen.

Het eindigde op een elektro afdeling (ook EMCO groep) Spotjes, tl balken. Montage van begin tot eind. Zittend werk en ook weer hard werken : -)  Daarnaast de inloop en op een dag het schrijven. Het werd psychisch ook steeds zwaarder. Dus maar terug naar de inloop en me daar weer nuttig maken. Het EMCO groep avontuur eindigde in 2012. Na twee jaar ziektepret : -  Al die jaren ook gewoon WAO. 80-100 procent arbeidsongeschikt, 

Tijdens mijn EMCO avontuur nog een blauwe maandag hulpje geweest op een kaasboerderij. Gerund door een echtpaar.  Had ik wel wat langer willen doen.  Maar helaas. Wel een goede sfeer, veel begrip en ook veel lol.

Een pagina vol over werken in de fabriek. Als het een beetje mee had gezeten had ik nog in een fabriek gewerkt. Het zat niet mee.

Nu 65 en ik richt me volledig op en vul zelf maar in.  En dan af en toe nog iets doen voor de inloop. Mijn stamcafé.  Verder pensioen en samen met mijn lief genieten van het goede leven.  

vrijdag 10 april 2026

loslaten van wat niet meer bij je past

Best wel belangrijk. Als een fossiel vasthouden aan kan natuurlijk ook. Maar voor mij was het anders. Al veel losgelaten in het leven.

Normaal bijvoorbeeld. In de jaren 70 en 80 de grootste Normaal fan van het land. Dat vonden de mensen met wie ik toen omging.  Ik heb het losgelaten. Muziek en het is alleen maar muziek. Of ik het echt losgelaten heb ?  De muziek wel en verder wil ik nog steeds Normaal zijn : -).

Het bierdrinken heb ik ook losgelaten. Alcohol was nooit goed voor me en ik heb een pilsje eigenlijk nooit lekker gevonden.  Bier drinken omdat het er bij hoort. Bier drinken omdat het bij de muziek hoorde of ging horen. Hoe meer jullie drinken hoe beter wij klinken.  Bier en de blues. Ook afscheid genomen van de blues. Kan dat ?  Afscheid nemen van de blues. Af en toe luister ik nog naar de blues muziek en zonder bier klinkt het veur geen meter. Af en toe heb ik nog de blues……

Op mijn 28ste beland ik in de WAO. Ik mag afscheid nemen van werken moet. Ik accepteer het niet. En dan ?  Aangepast werk en de sociale werkplaats. Inmiddels werken moet losgelaten. Je kunt je op verschillende manieren nuttig maken voor de samenleving. En dat hoeft niet altijd betaald.

Loslaten van wat niet meer bij je past. Ouder worden en groeien. Anders gaan denken over. Het leuke van ouder worden. Ouder en wijzer geworden. Zo noem ik het dan zelf.

Afscheid nemen van mijn domme jaren. De mens wordt dom geboren en leert soms niet. Soms veel. Daar schade en schande wijzer worden….   En natuurlijk door gewoon te blijven ademhalen.  

1 van mijn dromen. We laten het oude los en kiezen massaal voor een nieuwe en andere manier van leven. Ook oud nieuws. Op een dag lachen we om de gekte van vroeger en zijn we blij dat we het hebben losgelaten. Dat kan dan in het klein of in het groot.

Wel geloven in loslaten wat niet meer bij ons past.  Soms positief en soms negatief. Verbitterd raken kan er ook bij horen of bij gaan horen. Hoe voorkom je verbitterdheid ?  Me blijven uiten en blijven schrijven over. Mijn dromen delen.

Zijn mijn dromen over ook anders geworden ? Wel veel van mijn dromen moeten loslaten. Dat brengt het leven ook met zich mee. Gelukkig ben ik geen 18 meer.

Laten zien dat veranderen mag. Dat wat gisteren waar is vandaag onwaar mag zijn.

Misschien ga ik morgen weer anders denken over wat de ideale wereld is en mag zijn. Ik leef al in de perfecte wereld.  De tv uit en alles aan de kant. Dan ben ik blij met ons landje en blij met nog veel meer.  Zet ik de tv dan weer aan. Dan denk ik er weer anders over.

Geloof in het goede laat ik niet los. Op een dag en dan hoeft die dag niet morgen te zijn. Evolutie kost tijd en heel veel tijd.

Zelf ook veel losgelaten. Soms vrijwillig en soms verplicht. Op een dag doen we het massaal anders en laten we massaal het oude los.  Dan gaan onze ogen open en zien we.  Hopen dat het dan niet te laat is voor.echt anders.....   

donderdag 9 april 2026

Zul je me missen. Als ik er niet meer ben

De titel van een liedje van Bennie Jolink. Geinspireerd door een  Amerikaans liedje van Lynyrd Skynyrd.  If I leave here tommorow. Would you still remmember me.  Free bird.  Ik kan niet eeuwig leven en moet op een dag sterven.

Op een dag ben ik alleen nog maar een herinnering. Zorgen dat het leuke herinneringen zullen zijn. Weten dat ik soms een goed voorbeeld ben en soms een slecht voorbeeld. Het mag allebei.

Sterven doen we op een dag allemaal. Sommigen van ons halen op een positieve manier de geschiedenisboekjes. Ook negatief komt voor. Over ??  jaar zijn we allemaal niet meer dan een herinnering en over ?? jaar zijn we niets meer en zijn we er nooit geweest.

Een naam in een stamboom en meer ook niet. Zul je me missen. Als ik er niet meer ben. Of gaat het leven al heel snel verder en is het net of ik er nooit ben geweest.

Leven blijft natuurlijk ook belangrijk en dan niet te veel stilstaan bij dit soort dingen. Mijn lief zal me missen. En de rest ?  Het duurt dan maar even of ik ben er nooit geweest.

Will you still remember me.  De zanger van dit liedje kwam eind jaren 70 om het leven. En hij leeft nog in de harten van velen. Men is hem nog niet vergeten. Ik denk dat het bij mij anders zal gaan : -)  Of het valt mee.

Sterfelijk zijn we allemaal en daar moet je dan ook niet te lang bij stilstaan of over nadenken. Ik mag er zijn en op een dag mag ik er niet meer zijn. En ik ben er geweest.  Een steen verleggen in een rivier zodat de loop nooit meer hetzelfde zal zijn….

Zoveel wat ik nog moet ontdekken en zoveel wat ik nog niet heb gezien. Op een dag vrij zijn als een vogel en : -)  Is er een leven na de dood ? In de hoofden van de mensen die nog verder mogen.  Ben ik er dan geweest ?  En over de doden niets dan goeds.

Een digitaal leven hebben en ook dat stopt. Mensen die er niet meer zijn en hun facebookpagina bestaat nog. Ze leven voort of : -)  Na mijn dood blijft het ook nog even. Mijn woorden blijven nog even staan. En dat is het dan.

Voortleven in de harten van de mensen en in de hoofden van de mensen. Stof word ik en meer ook niet.

Dromen van een leven na de dood en je kunt beter dromen van. Je dromen waarmaken en dan kan het gaan om de rol die je als mens mag spelen. Rijk worden en iets betekenen voor de medemens en voor de samenleving. Of het zin heeft ? Samen zijn we de samenleving en samen mogen we het doen.

Over 200 jaar of eerder. Ik ben er echt niet meer.  Is er over 200 jaar nog menselijk leven mogelijk ?  Twijfel en weten dat ik het niet zal weten.

Misschien ben ik dan aangekomen op mijn eindbestemming en : -)  Kijk ik van een afstandje naar het leven op de aarde.  Of het grote niets. Voor eeuwig rust.

zondag 5 april 2026

Normaal immaterieel erfgoed

Dialectrock is bij Nederland gaan horen. Om het te behouden heeft het anhangerschap (fanclub Normaal) de status immaterieel erfgoed aangevraagd.  Hoe het lang geleden begon met oerend hard. Bijna 50 jaar geleden en het is nog steeds springlevend.

Hoe ik jarenlang fan was van Normaal. Om de muziek of om de naam. Ik wilde Normaal zijn en ik was het niet : -)  Hoe Normaal jarenlang ook verre van Normaal was.

De kranten stonden vol over hun normale gedrag. Verre van Normaal. De liedjes waren het in mijn oren wel. Meer dan 30 jaar lang was het mijn leven. Helemaal opgaan in het Normale gebeuren en door mijn biergebruik klonk het goed.

Hoe de zanger van de band dat later ook toegaf. Hoe meer jullie drinken hoe beter wij klinken. Hoe vele liedjes ook niet nuchter werden geschreven.

Ook al laat ik een scheet en ik zet het op de plaat. Dan worden er 10.000 van verkocht. Zo was ik ook wel. Alles kopen en alles willen hebben. En dan het live gebeuren. De band meer dan 100 keer live gezien. Mijn leven en meer was er niet.

Ik had vaak ook niets beters te doen. Vrijgezellig en verder niet zoveel om voor te leven.

Meer dan 30 jaar was Normaal nummer 1. En dan echt iets ouder en wijzer worden en nu weten dat er nog zoveel meer is.  Het huwelijk en een poging doen om..... Mijn lief heeft drie kinderen uit haar eerste huwelijk. Samen niet... Wel een echte opa kunnen zijn. Wat is normaal en wat is verre van normaal. Nog steeds weet ik niet wat echt normaal is : -))

Høken is normaal. Dus jarenlang mijn leven. Alles wat ruig en onbenullig is. Zolang het maar niets met seks of geweld te maken heeft. Of het is ongeremd feestvieren. Ergens helemaal in op gaan en onbelemmerd beleven.  Een echte fan zijn. Fan mag je dan niet zeggen. Je bent een anhanger van het Normale geloof.

Ik geloof normaal geloof ik en het niet zeker weten.  Het waren leuke jaren en als ik het over mocht doen. Dan deed ik het (niet).  Zeker weten en met de kennis van nu weet ik het zeker.  Met de kennis van nu terug in de tijd. Onmogelijk.  En het dan toch maar overdoen of moeten overdoen. 

Nu immaterieel erfgoed. De dialectrock mag niet verloren gaan. Mee eens. De opvolgers van Normaal en soms leuke liedjes. En soms iets minder leuke liedjes.

Mijn leven is nu meer dan muziek. Meer dan Normaal zijn : -) Meer dan bier en meer dan høken is normaal. Soms weer zin om te gaan høken maar vaker niet.  Laat mij maar gewoon nuchter door het leven gaan. Nuchter is alles anders. Nuchter is alles beter en dan een beetje twijfel : -)

Of ik nog Normaal wil zijn ? Nee of is het nog steeds ja : -). Weten dat ik speciaal ben en vaak niet normaal.  En is iedereen niet anders dan de ander ?  Is iedereen speciaal ?  Nee denk ik dan met een glimlach.

Jarenlang was ik een klein radartje in het Normaal gebeuren.  Zonder al die kleine radartjes was het niets geworden.  Samen hebben we van dialectrock immaterieel erfgoed gemaakt.  En dat maakt me wel een beetje trots.  Een beetje is genoeg : -)

vrijdag 3 april 2026

de nieuwe gouden eeuw

Geschiedenisles en nooit wordt de gouden eeuw vergeten. De glorietijd van Nederland. Hoe goed de elite het toen had.  En dan al die armoede die er toen in ons landje was.  Je had het goed tenzij.  Meer was het volgens mij niet.

Ik kijk naar mijn leven en naar deze tijd. Hoe goed ik het altijd heb gehad. Zonder dat ik in staat was om te werken. De manier waarop er voor de mensen die niet kunnen werken wordt gezorgd. De goede sociale voorzieningen en de WAO. Inmiddels iets veranderd en minder sociaal geworden. En toch..

Op leeftijd komen en de AOW en het pensioen. Ook iets wat er niet zo lang is. Ik noem deze tijd soms of vaak de nieuwe gouden eeuw. Die begon net na de tweede wereldoorlog. Streven naar meer moet. En dat is gelukt. We hebben het goed of de meerderheid heeft het meer dan goed.

Stijgende lonen. Meer dan de prijzen stijgen. Duurder moet het worden en meer geld moeten we hebben. Waarom dat zo is ? Economie zegt men dan en daar heb ik verder niet echt veel verstand van.

Ik noem het soms gekte want al dat meer moet leidt uiteindelijk tot onze ondergang. Waarom ? Meer gebruiken dan de aarde ons jaarlijks kan bieden is nooit goed. Of het echt anders kan ?  Misschien wel en misschien niet. Geen idee. Ik heb er verder ook niet voor geleerd. Ik laat het aan de mensen die er voor geleerd hebben over.

Ik zie wel met mijn gezond verstand dat er een keertje een einde moet komen aan steeds maar meer moet.  Meer dan 80 jaar vrede en hoeveel ruimte dat geeft voor. 

Wel blij dat ik in deze nieuwe gouden eeuw mag leven. Een echte gouden eeuw. Of deze tijd zo de geschiedenis ingaat ? Hoe kijkt men over 300 jaar naar deze tijd terug ?  Geen idee. 

En misschien is het morgen wel voorbij. Een vijand maakt er met een paar bommen een einde aan. Of we krijgen echt ruzie met China of met Rusland en dan is het snel voorbij.   No oorlog in het Midden Oosten. Onze grote vriend Amerika.  Onze grote vriend en het kan ook een vijand worden. En dan ? Dan is het zo afgelopen met deze nieuwe gouden eeuw.

De tijd na 1945 en we hebben het steeds beter gekregen. Niet alleen de elite maar bijna iedereen. Armoede is er natuurlijk nog steeds. Dan naar Nederlandse en nieuwe begrippen.   Armoede nu is natuurlijk iets anders dan de armoede in de gouden eeuw. Lang geleden.

Kun je die gouden eeuw van lang geleden vergelijken met de tijd waarin we nu inleven. We hebben zo veel meer dan de mensen toen.  Ontwikkeling en evolutie.  En natuurlijk vrede in ons landje. Hoe lang blijft het nog vrede ? Geen idee.

Op een dag krijgt iemand in de toekomst les over de 2oste en 21ste eeuw. Hoe gaat deze tijd de geschiedenis in. Komt er een toekomst ? Is er een toekomst ? Als we ons een beetje gedragen is er over 1000 jaar nog menselijk leven mogelijk op aarde.  Als we ons een beetje gedragen………

1978 tot nu. Over mijn computerervaringen

In 1978 volgde ik even kort een administratieve opleiding en gelijk mijn kennismaking met de computer. Bij bouwfonds Nederlandse gemeenten. ...