Terug naar mijn twintiger jaren. 1982 en 1983. Ik ben 21 en Ik woon nog bij mijn ouders. En aan het werk op de fabriek. Net mijn dienstplicht afgesloten. Al een aantal jaren Normaal fan. Deurdonderen. De eerste echte veldtocht van Normaal in een lange rij. Een compleet nieuw achterdoek en vele concerten. Normaal was het voor mij helemaal.
Springleavend
in 1981 met de Engelsman Allan op gitaar.
Mijn favoriete Normaal gitarist.
Høken was het en is het helemaal. De grootste Normaal fan van het land
zijn. Alles was Normaal in mijn leven.
Deurdonderen
en het wordt goud. Een mooie elpee met twee klassiekers die je nu terug vindt
in de top 2000 Deurdonderen en de boer
dat is de kearl. Met duizend man dit liedje meezingen en meeklappen. Mooier dan
seks en mooier dan nog veel meer.
Net mijn
rijbewijs en de mogelijkheden die dat biedt. Samen met anderen op veldtocht. We
slaan geen optreden in Drenthe over. En dan af en toe een uitstapje naar de
Achterhoek. Anderen die voor het eerst gaan komen me tegen en ze worden ook
fan. Fan mag je in Normaal kringen niet
zeggen. Je bent anhanger. Ik blijf het fan noemen.
Ver voor mijn
bluesjaren. De ggz was nog ver weg. En nog veel meer was nog ver weg.
Deurdonderen en de boer is troef. De Gaspiepe verlaat begin 1983 de groep. Niet
weten waarom en ook niet mee bezig. Gewoon deurdonderen. Vorig jaar las ik in
een boek de reden van zijn vertrek. De
boer is troef. 1983. Met Paul Kemper op gitaar.
Hij speelt nog niet mee op die elpee. Men huurt een goede Engelsman in
en met succes. De boer is troef en
natuurlijk Rocky. Mijn favoriete liedje van die elpee. De kisjeskearl is ook een leuk liedje. En nu
anno 2026 een Normaal coverband die zichzelf de kisjeskearls noemt. Gouden jaren.
Zonder piano en zonder de blazers op het podium. Nog echte rock ‘n’ roll
en de ruigste band van het land.
Ook gouden
jaren voor de band met een manager die wel weet wat hij met dat vele geld moet
doen. Groter en groter en meer en meer.
Het gaat mis. 1987 en crisis binnen de band en crisis in mijn
leven. De liefde is even weg. Ik verlies mijn onbevangenheid en ik verlies
nog veel meer. Het leven is begonnen.
Deurdonderen
doet het nu beter dan oerend hard. Voor de fans het favoriete liedje. Nu live
met een drumsolo. Moet dat ? Geen idee en leuk vind ik anders. 1982 en de
donderslagen en onweer waarmee men een optreden begon. Het doek gaat los en ik
ga ook helemaal los. Vaak mis ik die tijd en soms ook niet.
Wieter goan
en ouder worden. Het leven denk ik met een glimlach. Soms natuurlijk als een
boer met kiespijn. Normaal doet het nog steeds. Of Bennie Jolink doet het nog
steeds. De boer is troef en de zanger
herschrijft het. Hij staat niet meer achter de originele tekst. Hij was toen
dronken. Was of is hij wel vaker : -)
Mooie
jaren. Deurdonderen en de boer is troef.
Ik denk er met veel plezier aan terug. Als ik alles had geweten……… en gelukkig
wist ik toen niet alles. En alles weten
maakt niet gelukkig. Als je alles van te voren weet kun je met een kwartje de
wereld rond.

