water en vuur

Afgelopen zaterdag theater in het Rensenpark. Zang, dans en toneelspel. Een leuk thema. Water en vuur. Tegenstellingen in de samenleving. Conflicten tussen ouders en kinderen. En nog veel meer conflicten…

Het eindigt met een strijd tussen rood en blauw. Rood is voor en Blauw is natuurlijk tegen. Veel geschreeuw en nog net geen vechtpartij. In het echt zie je het natuurlijk ook. Demonstraties die net niet uit de hand lopen. Die nog net niet ontaarden in een grote vechtpartij. Soms bijna en gelukkig is er dan de M.E. die erger weet te voorkomen. En dan richten beide partijen zich tot de M.E. Vechten willen ze : -(

Laat ze maar vechten denk ik dan en dat de sterkste moge winnen. Of die sterkste dan ook terecht de strijd wint. Als het gaat om de sterkste zijn natuurlijk wel.

De voorstelling begint met baas in eigen buik en de dolle mina’s. Voor velen van jullie een andere wereld en voor mij ook een beetje. De jaren 60 en lang geleden. Soms vind ik het wel weer tijd worden voor een opstand van de vrouw. En dat is een ander verhaal.

Ook de pubertijd en je afzetten tegen je ouders komt aan de orde. De lange haren en de vader wil dat je naar de kapper gaat. En als het niet anders kan met geweld : -) Langharig tuig dat niet wil werken. Het wordt mooi uitgebeeld.

Naast de tribune zie je een paar jongens op een fatbike. Weten dat velen zich eraan ergeren. De fatbike. De kloof tussen oud en jong. En oud moet zich natuurlijk ergeren aan de jeugd. Of ik dat ook heb ? Iets minder.

Polarisatie en laat de mening van de ander je dag niet verpesten. Het zorgt voor ruzies binnen families en in vriendenkringen. Waarom vechten als het ook anders kan. En dan is zwijgen goud en spreken zilver…..

Zelf niet veel zin in een extreme mening. Leven en laten leven is veel leuker. Ook een afwijkend iets. De meesten willen in het extreme voor of tegen zijn. En dan maar ruzie.

Soms doe ik mijn Che Guevara shirtje aan. Om te provoceren of om te laten zien dat er meer is dan. Beide en ik vind het gewoon leuk om te laten zien dat ik……. Of als wij veranderen hoeft het klimaat het niet te doen. Het staat op 1 van mijn shirtjes en ik draag het met liefde…

Water en vuur zijn en ze kunnen niet zonder elkaar. Het hoort bij het leven. Of kan het anders ? Geen idee. Het is ook mens zijn denk ik dan. Gelukkig is meedoen niet verplicht.

Ik mag voor en ik mag tegen zijn. Soms is tegen zijn verplicht. Als je vindt dat voor zijn veel te ver gaat. Als tegen zijn veel te ver gaat moet je voor zijn. Je moet kiezen. Ik kies dan als het effe kan voor niet tegen en niet voor zijn. Ik laat het verder graag aan een ander over…..

Soms kan ik het niet laten. Laten zien dat ik tegen het extreme ben. Iedereen tegen asielzoekers. Dan laten zien dat er ook nog zoiets is als medemenselijkheid. Ook dat is dan in ogen van anderen extreem.

Zo gaat het leven door. Hopen dat het niet te ver doorschiet. Dat mens zijn blijft winnen. Dat de liefde het blijft winnen van de haat. Dat en nog veel meer dat.

Het was een leuke avond met veel water en vuur. En ook leerzaam.  Het laat zien dat het extreme nooit de manier is.

Emmen en ambitie

Een nieuw gemeentebestuur en nieuwe plannen. 1 van die plannen is bevolkingsgroei.  Op naar de 120.000 inwoners voor de gemeente. Nu iets meer dan 100.000 inwoners. Waar ze die mensen willen weghalen. In een land waar op dit moment de bevolking alleen maar groeit door migratie. Dus veel niet Drenten naar Emmen halen. Bij die ambitie hoort natuurlijk ook werk voor die nieuwe mensen.

Minder lijkt me veel leuker. Even tegen de trend in. Niet meer maar minder en dan inzetten op kwaliteit voor de inwoner. En wat minder kwantiteit.

Vorig jaar een lezing bijgewoond waar een econoom iets anders wil dan meer moet. Als het om kwantiteit gaat verlies je altijd van China. Als Europa inzetten op kwaliteit en circulair.  Hergebruik.   Was een leuke lezing. Ook wel weten dat het niks gaat worden. We zijn verslaafd aan meer moet. Maar je weet het niet ( r) evolutie

Plannen voor Emmen en dan het sterke benadrukken. De Drentse vriendelijkheid en noaberschap.  Borden bij het station met hier zeggen wij Moi.  Kwam ik vorig jaar tegen in een Duitse stad waar ze Moin tegen elkaar zeggen en ze maakten er reclame voor.  Een grote MOI bij het station en dan komen ze mij tegen die direct vriendelijk Moi tegen ze zegt : -)

Maak van Emmen een vriendelijke stad. En dat gaan promoten. Maak van Emmen een groene stad. Oh ja dat hoeft niet meer. Het is al de groenste stad van het land. Of de groenste stad in dat lijstje van de 50 grote gemeentes/steden.

We staan ook onderaan in dat lijstje. Waarom ? Geen idee. Voor mij is Emmen nummer 1. Vorige week vroeg een studente of ze me iets mocht vragen over wonen in Angelslo. Te gek zeg ik. Kijk eens om je heen.  Het vele gras en de ruimte die je hier hebt. Ik heb vele andere plekjes gezien en geen wijk die zo groen is.  En dan alleen maar platte daken. Uniek. Ik hoor vaak iets anders zegt ze. Gewoon gaan kijken naar waar de zon wel schijnt zeg ik

Drentenieren of Emmenieren. Pensioen en dan naar Drenthe komen of willen wonen in Emmen en dat op nummer 1 zetten. Richten op toerisme en de rust en ruimte en natuurlijk de vriendelijkheid.

Emmen is druk met autorijders.  Iedereen rijdt auto en dan 50.000 mensen. Dat zijn heel veel auto’s. Dat kan ook ambitie zijn. Meer op fietse !  Weten dat dit niet zal lukken. Of : -)  Je weet nooit.  

Oh ja de Nedersaksenlijn wil ik ook nog even noemen. Van Groningen via Stadskanaal en Emmen naar het Oosten. Waarom ? Ook economische groei redenen. Ik lees vandaag iets over een paar dorpjes waar die lijn dan langs gaat lopen. De inwoners maken zich zorgen over hun kwaliteit van wonen. Waarom die lijn er moet komen ? Geen idee. Meer moet zal het wel zijn.

Je kunt nu binnen een uurtje met de bus vanuit Emmen naar de stad Groningen en andersom. De trein gaat er denk ik langer over doen.

Ambitie en als ik het mocht zeggen. Minder is leuker dan meer.  Kwaliteit is veel leuker dan kwantiteit.

een tevreden roker is geen onruststoker

 Schrijf eens iets over het roken. Een tip die ik gisteren kreeg. Over hoe het veranderd is. Hoe we er anders over zijn gaan denken.

De jaren 70 en een bruiloft. Meer dan 80 procent van de gasten rookt. Er staan glaasjes met sigaretten op tafel. Naast de borrelnootjes.Niemand heeft het over het schadelijk zijn van dat spul.   Roken wordt als heel normaal gezien en het mag overal.

Wanneer het echt veranderd is ? Geen idee. Hoe we anno 2025 anders over roken denken. Het is heel erg schadelijk en het zorgt ervoor dat je eerder sterft dan gemiddeld.

Mijn eigen roken en begonnen in de jaren 70. Toen roken nog normaal was en je het overal tegenkwam. In den beginne twijfel. Wil ik het wel of wil ik het niet ? Dat duurde niet lang en het werd ja ik wil.

Roken in de trein nog meegemaakt. Op een rokersplekje. Want stel je voor dat je zin krijgt en het niet mag.  Nu mag het al jaren niet meer en voor mij ook geen probleem. Ik kan best een paar uurtjes zonder en dat zonder echte problemen.

Roken op de perrons. Het mag ook niet meer. Heel soms loop ik dan als er tijd voor is het station uit. Waar het wel mag…. 

Roken in de inloop en binnen mag niet meer. Dan maar naar buiten. Rokers zoeken elkaar op en natuurlijk de gezelligheid. Ik doe niet mee. Heel soms met iemand samen en verder rook ik alleen.

Binnen roken en ik doe het nooit meer. Mijn lief kan er niet tegen en daardoor gewend buiten te roken. En natuurlijk nog steeds alleen.

Of ik zelf wel een poging tot stoppen heb gedaan. Dan kom je er pas echt achter hoe verslavend dat spul is. Verder ben ik ook niet echt gemotiveerd.  Geniet meestal wel van mijn sigaretje en dan ga ik maar eerder dood…..

Roken is dus nu verre van normaal. Omdat het schadelijker is geworden ? Niet echt denk ik dan. Omdat we meer weten over de gevolgen en schadelijkheid ? Dat is het wel denk ik dan. We zijn ouder en wijzer geworden.

Het roken om me heen. Een middelbare school in de buurt. Opleiding Zorg en welzijn : -) En de meerderheid rookt.  Dan hebben ze het over een rookvrije generatie…..

Ook minder plekjes waar je het kunt kopen. Ik haal het in Duitsland. Veel goedkoper. Of het financieel ook moet ? Privé.  Of de prijs me ooit doet stoppen. Het kan op een dag motivatie worden…..

Wil ik dan niet 80 worden. Of ouder ?  Soms wel en soms niet.

Roken en dan mag je met pensioen en vlak daarna ga je hemelen. Zonder echt van je pensioen te genieten.  Voor mij een reden om eerder te stoppen met werken. 1 van de redenen. Er waren meer…..  De WAO uitkering is genoeg en mag genoeg zijn.

Wil ik terug naar de jaren 70 en 80. Je mocht overal roker zijn en je mocht overal roken.  De gemiddelde levensverwachting was nog niet zo hoog dan nu.  Dat kwam mede door het vele roken.

Morgen wordt het verboden en van de markt gehaald. Dan moet ik wel stoppen. Zal ik dat erg vinden ? Of koop ik het dan illegaal en ga ik echt stiekem roken.

Soms denkt men dat ik een niet roker ben. Ik weet het goed te verbergen en : -)

Het blijft natuurlijk een slechte en ongezonde gewoonte.  Dat doet me altijd denken aan een liejde van de Dijk.  Slechte gewoontes zijn het lekkerst. Slechte gewoonte zijn het hardnekkigst en meer 

Een kwestie van balans

Een circusartiest hoog in de nok. Op een stalen draad met in zijn handen een stok. Zonder die stok heeft hij geen enkele kans. Het blijft een kwestie van balans.

Denkend aan al mijn ggz jaren. Ik kon het niet alleen en ik ben een stok nodig. Die stok waren zij.  Of ik het op een dag zonder die stok kan. Dat was wel het streven en uiteindelijk lukt het me.

Mijn lief is soms of vaak ook die stok. Zonder wordt het een stukje lastiger. Misschien ben ik zo sterk dat ik het zonder die stok kan. Maar waarom ? Als het moet en dan zien we wel weer.

De GGZ als die stok. Ik kan nu zonder. Gekozen voor de WAO en gekozen voor het schrijven. Gekozen voor het pilletje als extra steun. En nog veel meer gekozen. Ouder en wijzer geworden. Of is het door schade en schande wijs worden. Allebei denk ik dan en niet altijd met een glimlach.

Ik kijk naar het grotere en het gebeuren in ons landje. Waar maken we ons druk om en waar maken we ons niet druk om. Hoe zit het met de grote balans ?  Kopen en kopen moet. Anders verliest de balans de balans.  Het moet om te zorgen voor.   Lijkt me wel grappig. Massaal stoppen met kopen en kopen. En een koning die ons gaat smeken om !  Al te vaak over gehad. En.

Gelukkig is meedoen niet verplicht. Dat is dan weer mijn balans. Ook het geld niet voor te veel kopen en kopen.

9 miljoen auto’s in ons landje zorgen ook voor een goede balans

En dan de mensen die nog echt zonder doen. Ik ben er 1 van. Lang geleden onderwerp van 1 van mijn psychoses. Een strijd tegen de auto en ik was de enige overgeblevene die nog niet meedeed.  De psychose doofde gelukkig uit. Maar nog steeds doe ik het zonder en met een glimlach.

De balans en de aarde. We verbruiken als Nederlands volk meer dan de aarde ons jaarlijks biedt. De balans is weg.  Gelukkig zijn er plekjes waar ze minder gebruiken en dan zorgt weer voor de balans. Of : -(  Dus niet echt met een glimlach. Ook wel weten dat het niet anders meer kan. Misschien ooit maar nu zijn we er nog niet aan toe.  Eerst (r) evolutie.

Niet alles kan hetzelfde blijven. Ook dat hoort bij de balans en dan zorgen dat de veranderingen niet te snel gaan. Dan maak ik me af en toe wel zorgen om de balans. Gaat het niet te snel voor ons mensen. Of kunnen we die snelheid aan.

De zwakste schakel en de hulp die we ze moeten geven om mee te kunnen met de voortrazende trein. Het is een sneltrein met hoge snelheid geworden. En velen kunnen zonder hulp niet meer mee komen. Ze raken anders de balans kwijt….

De eerste zinnen van dit stukje komen uit een liedje van Normaal. Een kwestie van balans.  Nog een stukje uit dit mooie liedje.   De gulden middenweg wordt door iedereen gezocht. Omdat ze dat te snel wilt vliegt ze vaak uit de bocht. Met diploma's en een juppie pak heb je misschien meer kans. Een boer op klompen is ook in balans.......

Lekker rustig aan doen is dus af en toe nodig.  Gas d’r bij kan niet altijd. Ach ja. Ik geef wat dat betreft elke dag het goede voorbeeld : -) Ik doe elke dag lekker rustig aan.  En meer kan ik ook niet doen.

Het leven blijft een kwestie van balans.

Praten en praten

Een plaatje dat laat zien waar men het in de tweede kamer over heeft. Met stip al jaren op 1 de asielkwestie. Men raakt er maar niet over uitgepraat. De tweede kamer die problemen moet oplossen. Zorgen dat men er samen uitkomt. Soms komt men er niet samen uit en blijft het maar terugkomen.

En dan de invloed die het heeft op het volk. Het volk wil een oplossing en als het dan te lang duurt.  Dan eisen ze een oplossing. Als het dan nog langer duurt.   Tja dan : -(

Vele onderwerpen die langskomen in die tweede kamer en steeds weer kunnen ze het niet eens worden. Als iets dan te lang duurt.  Tja dan zie je de gevolgen.

Praten en praten en we zijn er goed in. Net zo lang praten totdat we het eens worden. Als dat eens worden dan niet lukt ? Dan mogen we weer stemmen en ook dan zijn wij het niet eens.  Steeds meer meningen en meer politieke partijen. De keuze uit twee zou het wel wat gemakkelijker maken…  En dan is er altijd een meerderheid.

Of helemaal niet mogen kiezen. De kinderen opvoeden met het idee dat de hoge raad het wel beslist en dat ze weten wat goed is voor het volk. Dat duurt dan wel even. En iedereen bij wie de boodschap niet goed overkomt….. Tja wat doe je dan met die mensen.  Vraag maar in China……

Houden van de democratie en soms niet. Soms niet en laat het dan maar bij soms blijven.  Lang leve de democratie en heel soms anders. 

Blij dat ik in een democratie mag wonen maar soms…..   En dan het volk dat zich zo ontzettend gemakkelijk laat beïnvloeden…  Met veel geld kun je als politicus veel bereiken.  Lezen dat er dan superrijke mensen zijn die !!

Goede scholing zien als heel belangrijk. Daar begint het mee.  De kinderen leren dat.  Ook dat kan politiek zijn. Een politieke partij die speciale scholen wil. Zodat in de toekomst……    Het blijft lastig en soms onmogelijk.

Een Geert Wilders die al jaren roept. Het zijn de asielzoekers en als je dat maar lang genoeg roept gaat het volk het vanzelf geloven. Of een gedeelte van het volk. 10 procent kan al te veel zijn.

Het is links zegt men dan en iedereen gaat het geloven…….

De oplossing is alweer de gulden middenweg. Of is het voor mij de oplossing. De gulden middenweg. Velen denken daar anders over.  Dan moet het extreem en met geweld.

Politiek is tegen zijn en tegen blijven. Alleen op onze manier en anders maar niet. Als je dat dan lang genoeg blijft zeggen en niet beweegt.  Dan is het een kwestie van geduld. Rustig wachten op de dag.

De problemen zo groot laten worden. Dan is er nog maar 1 oplossing….. Dan heeft praten geen zin meer…..

Mijn boodschap aan de politiek.  Geen woorden maar daden en praatjes vullen geen gaatjes.......

voor of tegen zijn

Ben ik voor de asielzoeker ? Kunnen we niet gastvrij genoeg zijn ? Of mag genoeg ook gewoon genoeg zijn. Soms geen idee. Ik deel de zorgen van de mensen die tegen zijn. Aan de andere kant kunnen we niet gastvrij genoeg zijn.

Wat vindt de asielzoeker er zelf van ? Willen ze welkom zijn ? Willen ze meedoen met het systeem en meedoen met. De meesten willen denk ik gewoon een plekje zonder bang te hoeven zijn voor.     En ze willen zich natuurlijk ook een beetje welkom voelen.

Zo zijn er natuurlijk nog veel meer dingen waar je voor of tegen kunt zijn. De luie mensen bijvoorbeeld. Zijn die er dan ?  Werken moet en als je dit niet wilt ben je lui en moet je aangepakt worden.  Of ik voor of tegen luiheid ben ? Wat is de oorzaak van dit lui zijn is dan de eerste en enige vraag.  Vele redenen om lui te zijn.   Ik denk dan even aan het liedje Koos Werkeloos.  Wil ik voor of tegen luie mensen zijn. Weten dat er meer is dan.

Rijkdom en ben ik voor of tegen rijke mensen. Ik ben wel tegen mensen die niet willen delen en alles voor zichzelf willen houden. De samenleving is meer dan ikke en ikke.  Maar misschien hebben ze wel een goede reden om niet te willen delen. Geen idee. Oordelen en voor en tegen zijn is zo ontzettend gemakkelijk. Wil ik het gemakkelijke….

Ben ik voor of tegen de gemakkelijke weg ? Meer tegen dan voor. Weten dat er altijd meer is dan. Veel meer dan.

Niet verder kijken dan je neus lang is en dan kun je snel voor of tegen iets zijn. Tegen de mensen in de bijstand en je hebt nog nooit met ze gepraat.  Tegen de asielzoeker en je kent hun verhaal niet. Tegen zijn moet en verder is het niet belangrijk.

Tegen de mensen zijn die nooit genoeg hebben. Ook dat ben ik. En toch weer niet. Als je hun verhaal kent kun je niet meer tegen zijn. Of juist wel.

De mens met al zijn voor en tegen zijn. Is dat dan het mens zijn ? Vaak niet veel meer dan dat.

Tegen het oppervlakkige zijn. Tegen niet verder dan je neus lang is kijken zijn. En toch kan het soms niet anders. Wat moet je dan. Van alles het voor en tegen zien en dan niet meer voor en tegen kunnen zijn.

Het extreme van deze tijd en hoe doe je daar niet aan mee ? Dat kan best lastig zijn. Je wordt besmet door de mensen met wie je omgaat. Je wordt besmet door de media. Je wordt besmet door de politiek. Je wordt besmet door en vul zelf maar in.

Zelf weet ik dat er meer is dan. Dat er meer is dan het hebben van een mening. Er is altijd meer.  Ook best wel lastig. Voor of tegen willen zijn en dan weten dat er meer is dan.

De gulden middenweg vind ik zelf het leukste streven. Niet kiezen tussen voor en tegen zijn. Maar kiezen voor het midden. Samen moeten we het doen. Er is altijd iets te zeggen voor tegen zijn. Dan wil ik een rebel zijn en ben ik even tegen. Soms ben ik een rebel en kies ik voor de minderheid. Je bent in deze tijd pas echt een rebel als je kiest voor de gulden middenweg…….

hutje op de hei

Ik zie een plaatje van iemand op een onbewoond eiland. Hij wordt gered. Het eerste wat hij wil is de krant lezen. Na het lezen of tijdens het lezen krijgt hij alweer zin in het bestaan op zijn onbewoonde eiland.

In de jaren 80 had ik het even helemaal gehad. Mijn hulpverleenster vroeg wat ik het liefst wilde. Een hutje op de hei zeg ik en kom me dan maar eten en bier brengen. Meer wil ik niet. Ik heb genoeg van al die gekte om me heen. Van steeds maar weer !  Verder praten en ik krijg een gedwongen opname. Een gevaar voor…. Of het echt nodig was.  In een andere wereld dan de wereld van de hulpverleenster.  En ze kon niet anders dan !

Daar denk ik dan aan als ik dit plaatje van die man zie. Ik heb soms nog steeds een beetje zin in dat hutje op de heide. Een beetje en meer ook niet.

Op een onbewoond eiland. Natuurlijk doe ik nu vaak net alsof. Zittend op het muurtje of op een bankje. In mijn hoofd ben ik dan even op een onbewoond eiland. Het nieuws bestaat even niet en nog veel meer bestaat even niet. 

Ik ben even alleen op de wereld. Al dat verkeer en ik zie het even niet. Al dat gedoe in de wereld en het bestaat even niet. Ik ben even in dat hutje op de hei.

Of ik het echt weer wil ? Dat hutje op de hei. Dan wordt het leven wel erg saai. Geen rijdende auto’s en geen mensen die langskomen met een vriendelijke groet.

Ik ben niet in de wieg gelegd voor kluizenaar zijn. Niet in de wieg gelegd voor alleen op de wereld.

Al die prikkels ben ik nodig. Ik kan niet zonder. En dan de mens die al die dingen doet die het doet. Kan het anders ? Ik denk het niet. En toch geen zin meer om echt mee te gaan doen. Het kan anders !!  En laten zien dat het anders kan.

Op mijn eigen manier doe ik natuurlijk een beetje mee. Ik kies niet voor de hele dag in mijn hutje op de heide. Zo zie ik mijn huisje weleens. Een hutje op de hei en elke morgen gewekt worden door de vogeltjes.

Als ik alles om me heen zie ben ik blij dat ik normaal ben gebleven. Meedoen aan is gelukkig niet verplicht. Ik doe het wel op mijn eigen unieke manier. Net als iedereen.

Als ik alles om me heen serieus moet nemen. Dan kan ik net zo goed een stuk touw gaan kopen en vertrekken.  Iets te negatief natuurlijk. Er is nog zoveel wat ik echt kan waarderen en dat onbewoonde eiland en dat stuk touw hoeft niet. Ik ben in staat het anders te doen.

Natuurlijk ook blij dat mijn hutje op de heide in Nederland staat. Blij mee en ook niet meer dan dat.  Heel erg blij mee.

Mensen die genoeg hebben van en vertrekken naar en vul zelf maar in. Gelukkig hoef ik dat niet en kan ik het anders doen en zien. Ik wil de rest van mijn leven door blijven brengen in hunebeddenland.  In een hutje vlakbij het hunebed en in het mooie Emmen