een unieke denkwijze

In 1990 het hele jaar in Licht en Kracht te Assen.  Na voor de zoveelste keer vastlopen besloot ik te kiezen voor de diagnose schizofrenie plus een daarbij horende opname. 8 maanden intern en in het teken van schizofrenie.

Lang geleden en ik denk regelmatig aan 1990 terug. Elke week met de bus van Assen naar Emmen en weer terug. De weekenden in mijn flatje en door de week in Assen. Ik dronk nog bier en dan de combinatie met die antipsychotica die ik in depotvorm kreeg toegediend.  Ik noem 1990 ook een zombiejaar.

 

8 maanden in het teken van schizofrenie en iets meer. Leren koken.  Soms pas ik ook nog de ontspanningsoefeningen die ik toen geleerd heb toe. Verder was het lekker rustig aan. Tijd voor rouw. Hoe me verteld werd dat het een ernstige ziekte is en dat je moet accepteren dat.  Een lange lijst. Verder was ik er niet echt mee bezig. 1 jaar lang intern. Ook omdat er verder als het gaat om dagbesteding nog niets te doen was in Emmen. Geen plekjes waar je naar toe kon.

Daarna de draad weer oppikken. In maart 1991 ging ik weer naar huis en ik wilde het minimaal een jaar volhouden zonder opnames. In januari 1992 startte de dagbesteding ggz in Emmen.  Opnames volgden nog en toch anders dan daarvoor. Het kon ook in Emmen.

Schizofrenie is een ernstige ziekte. Of is het iets meer. Iets meer denk ik dan. Inmiddels ook lid van een patiëntenvereniging. Anoiksis wat open geest betekent. En die vereniging ging op zoek naar een andere naam voor schizofrenie.  Het wordt Psychosegevoeligheid. Veel mooier dan.

Een tegeltje. Henk Driessen bedacht het. Lang geleden was hij te gast in de inloop. Om te vertellen over zijn unieke denkwijze. Op mijn uitnodiging. Een unieke denkwijze en geen ziekte. Of ik een unieke denkwijze heb ? Dat oordeel laat ik aan jullie over.  Of het altijd een unieke denkwijze is ? : -)

Psychotisch zijn en door niemand begrepen worden. Je bent verward.  Hoe je verward zijn kunt zien als een unieke denkwijze.

Wakker worden uit de psychose en je weet ! Daarnaast kun je  ook onder normale omstandigheden een unieke denkwijze hebben.  Soms is dit het gevolg van de psychose…...  Er is natuurlijk meer dan !!

Het kan nog steeds iets ernstigs zijn. Een klein percentage redt het zelfstandig en zonder al te veel gedoe.  Voor die groep is het een unieke denkwijze en natuurlijk iets meer. Een zeldzame groep. De mensen die het redden zonder hulp en zonder vul zelf maar in. Medicijnen moet en hoe ik me daar vaak tegen heb verzet. Nu weten of vinden dat het moet.  Of het ziek zijn is ? Vaak iets meer dan dit. Proud to be a schizo zeg ik vaak en ook dat kan. Het kan een ziekte zijn maar ook iets meer. Ouder worden en leren van het leven en leren omgaan met mezelf.. Dan is het iets meer of veel meer dan ziek zijn. Wat mezelf betreft. Het maakt me ook uniek en zeldzaam :- ) en met een glimlach.

Tijdens al mijn opnames veel psychotische mensen tegengekomen en het kan iedereen overkomen. Onder de juiste omstandigheden kan iedereen gek worden. Dan noem ik psychotisch zijn maar even gek zijn : -). En er lopen nog steeds meer gekken vrij rond dan dat er opgesloten zitten in de psychiatrie. En er is natuurlijk altijd meer dan.  

Veur het goede doel

Eergisteren weer kijken naar Floortje. Ze is in Indonesië en het is een heel ander land dan ons landje. Vooral als het gaat om afvalinzameling. Niet zo gestructureerd en niet zo goed geregeld als in ons landje. Ook veel oceaan rond dat land.  En plastic : -(.  Als je dat ziet ben je niet meer zo blij met dat spul. En dan het goede.  De inwoners van dat land die bezig zijn met het inzamelen van plastic. Voor het goede doel. Of het echt effect heeft ? Een druppel op de gloeiende plaat en meer is het niet. Maar ze doen het.

Afval en zo produceren we als mensheid een bult afval. En het moet goed afgevoerd worden. Horen dat India nog erger is en dat is 1 grote afvalbult.

Terug naar het goede doel. Al die mensen in ons landje die voor het goede doel werken. Zonder kunnen we niet en zonder gaat het niet.  Lang leve het vrijwilligerswerk. Een ander woord voor werken voor het goede doel. Liefdewerk oud papier zeiden we vroeger…..

In het kapitalistische Nederland. Het kan. Gratis iets doen voor het goede doel. Waarom moet alles geld opleveren.  Mijn eigen situatie en lang geleden besluit ik alleen nog maar te gaan werken voor het goede doel. Mijn uitkering zien als een basisinkomen en verder alles voor niks doen. Aan het werk voor een mooiere wereld en voor een mooier Nederland.

Droom ik ook weleens van. Iemand kiest om een paar jaar te gaan werken voor veel geld. En dan een paar jaren gratis. Ik denk even aan al die goede doelen organisaties en wat de top verdient. Dat kan ook anders.

Werken voor het goede doel en je komt in de politiek terecht. Doe je het dan kapitalistisch of doe je het gratis ? Gratis komt niet voor. Het kapitalistische systeem laat dat niet toe. Kapitalistisch opgevoed worden we allemaal.

Doe maar Normaal, zing een toontje lager voor het goede doel dan krijg je drukwerk.  Al die vrijwilligers in ons landje. Hulde.  Ze doen het niet voor het geld. Ze doen het niet kapitalistisch en niet economisch. Ze doen het voor het goede doel.

Iedere Nederlander wordt verplicht tien procent van zijn leven te geven aan het goede doel : -)  En dat goede doel is iets anders dan het eigen belang. Het is ook iets anders dan meer en meer. Het is iets anders dan…..

Zwemmen tegen de stroom in en weten dat wat je doet niet meer is dan een druppel op de gloeiende plaat. Soms zie ik het iets positiever. Dan is het de gestage druppel die de steen uitholt. En dan wordt doorzetten uiteindelijk beloond.

Er is altijd iemand die op ons let en die ons in de gaten houdt. Hij wordt blij van al die druppels.  Het geeft hem hoop en het geeft hem vul zelf maar in.

Een uitzondering op de regel zijn en die mensen zijn nodig. Het zijn de mensen die afwijken die je nodig hebt voor grote uitvindingen. Niet dat ik altijd blij ben met die grote uitvindingen.

Terug naar het begin van dit stukje en de plastic. Niet echt een leuke uitvinding. Het maakt ons leven gemakkelijker maar we vergiftigen er de planeet en onszelf mee. Vind ik van meer uitvindingen. Het maakt ons leven gemakkelijker en tegelijkertijd is het vergif………

Gelukkig zijn er dan mensen die !! 

Over 100 jaar

Zittend op het bankje met uitzicht op het winkelcentrum. Hoe zal het op dit plekje over 100 jaar zijn. Geen idee en hoe gaat het verder. 100 jaar geleden en weten dat de woonwijk er nog niet was. Hier woonden boeren.

100 jaar en al die veranderingen in de laatste 100 jaar. Met een tweede wereldoorlog. Ook alweer meer dan 80 jaar geleden.  Hoe snel de tijd kan gaan. Zelf ben ik nu 65 en hoe oud mag ik worden. Alleen God weet het en als God het wil word ik 80.  Natuurlijk ligt dit ook aan mijn manier van leven.  En aan nog veel meer.

100 jaar. Weinigen halen die leeftijd. Het is maar voor een paar weggelegd. Gelukkig maar. Of is het jammer ?

Technologie merkte iemand op en er is nog nooit zoveel verandert als in de afgelopen 100 jaar.  100 jaar geleden de eerste auto’s en inmiddels zijn er heel veel van die dingen. Machines aan de macht.  Binnenkort of is het al zo ?

Leven en verder gaan. Streven naar meer en meer. Generatie na generatie. Dan is het niet erg dat ik het zelf niet zo goed heb. Als mijn kinderen het maar beter krijgen.

100 jaar geleden was mijn vader 10. Wat waren zijn dromen en wieter goan. Veel weet ik er niet van. In 1986 overleed hij. 70 jaren oud en het lichaam was op en misschien zijn geest ook wel. Een prater was hij niet dus niet weten hoe zijn leven was en meer.

100 jaar na vandaag. Nog steeds zonder oorlog in ons landje. De komende 100 jaar ?  Vrede op aarde over 100 jaar.  We hebben afscheid genomen van meer en meer moet ?  De aarde is er nog steeds ? Met de mens als bewoner ?  Rijden we nog auto ? Zijn er nog computers ?  Is de computer de baas ? en zijn wij mensen slaven geworden van de computer ?  En nog veel meer vragen

Van een landbouw en een veeteelt samenleving 100 jaar geleden naar ? Hoe moet je de samenleving nu noemen ? De consumptiesamenleving waarin alles draait om consumeren moet ?  De computer waar we niet meer zonder kunnen. De rijken die steeds rijker worden. De aarde die we misbruiken. Zo zie ik het vaak wel.

Over 100 jaar zijn we allemaal dood en velen zijn ook weer vergeten. Misschien dat iemand 100 jaar na vandaag meer wil weten van zijn ouders en mijn naam tegenkomt in de stamboom. Zonder te weten wie ik was en wat ik deed voor de kost.

Er voor zorgen dat de aarde leefbaar blijft. Een mooi streven. Zijn we daar dan ook mee bezig ? Of de aarde kan alles aan ? Er zijn natuurlijk wel mensen mee bezig. Ze willen de aarde mooi achterlaten. Het gaat niet altijd om meer en meer moet. Het gaat niet altijd om geld. Het gaat niet altijd om het eigen belang.

Waar ben ik over 100 jaar ? Is mijn graf er nog ? Bestaat Drenthe nog ? Hoe doet de mens het dan ? Is het nog steeds economisch en kapitalistisch en zo nog veel meer. Dingen die ik nooit zal weten. Maakt me ook niet uit.  Of wel ?

Drukker en drukker. Snel en sneller

Op het muurtje en ik zit te kijken naar rijdende auto’s. En ze hebben het allemaal druk. Hoort ook een beetje bij deze tijd. Het druk hebben. En dan doe ik weer mijn best om het niet druk te hebben : -) Ik ben dan weer graag een uitzondering op de regel.

Op fietse en Tonnie komt me achterop. Een gewone fiets ? vraagt hij en alweer nee maar ik heb nooit haast. De tijd nemen om ergens te komen en dat hoeft niet zo snel. Hoe leuk rustig aan doen kan zijn. Misschien moet ik over een tijdje een scootmobiel en dan kan ik nog rustiger aan doen.

Een paar christelijke organisaties pleiten voor het terugkeren van de zondagsrust. Ik lees de reacties en men moet er niet aan denken. Al die saaie zondagen van vroeger terug.

Het zondagse tempo en ik doe altijd mijn best om op dat tempo mijn dingetjes te doen. Lekker rustig aan en de tijd nemen voor : -)  Mijn uitkering geeft me ook die mogelijkheid.

Druk en drukker en waarom ? Nog meer meer en meer. Nog meer en vul zelf maar in. Waarom we het druk moeten hebben ? Ik snap het vaak niet. Waarom we het druk hebben ? Ook vaak geen idee. De samenleving vraagt het van ons. Of we vragen het van onszelf. Het kan allebei.  Of is het toch het systeem dat ons ertoe dwingt ?  En velen hoeven niet gedwongen te worden. Ze willen het druk hebben.

We groeien er nu ook mee op. Ouders die een volle agenda hebben en de kinderen moeten het ook hebben. We willen zoveel en/of we moeten zoveel.

Misschien is het ook wel mijn leeftijd. Geen zin meer in het druk hebben.

Sneller en sneller moet. Ook iets wat bij deze tijd hoort. De tijd ergens voornemen en die tijd hebben we niet meer. Ik geef de computer de schuld. Ook sneller en sneller geworden en wij volgen. Het internet lang geleden en hoeveel geduld je moest hebben. En sneller en sneller moest en wij gaan mee.

Of het bij mij ook sneller en sneller moet. Ik doe mijn best om de tijd te nemen. Ook een voordeel van niet hoeven werken en van een lege agenda. Dan kun je nog echt ergens de tijd voor nemen.

En dan het altijd maar weer moeten consumeren. Ook als het gaat om onze vrije tijd. Consumeren moet.  En het is natuurlijk goed voor de economie. We moeten ! Of is het meer dan moeten. Kan dat ? Meer dan moeten ?  Gelukkig zijn er mensen die niet meer meedoen. Ikke ben er ook mee gestopt…  

De tijd nemen om ergens over na te denken. In het begin van mijn blog carrière deed ik dit. Een uurtje in de bus en dan nadenken over wat ik wil gaan schrijven. En dan thuis komen en het doen.  Vaak anders dan wat ik van plan was. Maar het nadenken was de moeite waard.

Veel tijd nemen we niet meer voor ergens over nadenken. Of ik denk dat de meeste mensen daar geen tijd meer voor nemen.  Dan lijkt me de terugkeer van die zondagsrust geen slecht idee : -)  Dan moet je de tijd nemen voor. En dan heb je de tijd voor een dagje niksen. En om de geest te laten waaien.

Iedereen moet verplicht elke dag een half uurtje niksen. En als je het druk hebt wordt dat 1 uur : -)

Mijn rode hoed.

Rood = de kleur van de liefde.

Rood = de kleur van samen en sociaal.

Rood = de kleur van gevaar

De kleur van de liefde en als je met liefde door het leven kunt lopen is zelfs een slechte periode niet erg.  Houden van de zon en die dag met regen kun je met  met liefde ontvangen. Wetende dat morgen de zon weer kan schijnen.

Soms snap ik het ook niet. Al die diepe dalen waar ik doorheen moest en altijd het gevoel dat er betere dagen zullen komen. Altijd iemand die op me let en me in de gaten houdt.  De cirkel van goddelijke liefde noemde iemand het.  Is God degene die op me let en zorgt dat het leven weer zin kreeg ? Vaak denk ik van wel.

De liefde en het leven. Hoe we elkaar kunnen haten en mekaar ook kunnen liefhebben. Hoe we elkaar het leven zuur kunnen maken. En de andere kant is er gelukkig ook. We kunnen elkaar ook gelukkig maken.

Naar het journaal kijken en ik zie hoe we elkaar het leven zuur maken. Niemand is in staat water bij de wijn te doen. Al die ellende en al dat vechten. En gelukkig kan ik het in het klein anders doen en voor anders kiezen. Ik kijk om me heen en ik zie dat ik niet de enige ben die kiest voor de liefde !!

De kleur van samen en sociaal. Een beetje politiek. De kleur van de voormalige PVDA en natuurlijk de SP.  Het spreekt me wel aan. De zwakkeren die gesteund worden door de sterkeren. Ervoor zorgen dat de zwakkeren sterker worden en de sterkeren natuurlijk iets minder sterk. Samen en sociaal.  Wie niet mee kan doen hoeft dat ook niet. Je mag zwak zijn. En de plicht van de sterkeren om een beetje te zorgen voor de zwakkeren.  Rood als kleur van de revolutie en evolutie.  Soms een beetje meer.

De aarde zien als 1 land. Meer theorie dan praktijk en dan moet het eigen belang voorop staan.  Waarom niet wat meer het algemeen belang ? Misschien ooit en dan vinden we het eigen belang domheid en primitief.  

De kleur van gevaar en met een glimlach. Iemand die mij echt heeft leren kennen en mijn stukjes leest kan anders in het leven komen te staan. Of je dat gevaarlijk moet noemen.  Niets zal meer hetzelfde zijn.  

En dan de momenten dat men mij een gevaar vond en men liet me gedwongen opnemen. Ik was staatsgevaarlijk. Nu met een glimlach.  Een unieke denkwijze kun je soms ook zien als verward zijn. Als de ander er niets van snapt. Dan is het al gauw gekte.  Terugkijkend en dan hadden ze wel een beetje gelijk. Het was ook gekte…..  En soms natuurlijk niet.

Rood en het blijft een mooie kleur.  Blij met mijn rode hoed. Ik krijg ook veel complimentjes.  Of het mijn lievelingskleur is ?  ROGGBIV denk ik dan.  De kleuren van de regenboog en de kleuren van het licht….  Groen vind ik ook wel een mooie kleur en dan al het groen wat je in de natuur ziet. Of Blauw.  Even naar de lucht kijken.  Of Geel…..  Ook een mooie kleur.  

koopzucht : -((

Het houdt ons al een tijdje aan de gang. Koopzucht. Er is ook alle ruimte voor. De meeste mensen hebben voor hun dagelijkse behoefte meer dan genoeg geld. Het eten en drinken en alles wat wonen met zich meebrengt. En dan blijft er genoeg over voor koopzucht.

Hobby zegt iemand. Ik hou van verzamelen en verzamelen en daar hoort natuurlijk kopen en kopen bij. Dat het ook koopzucht is staat hij dan even niet bij stil.

Het zorgt er natuurlijk ook voor dat we rijker en rijker worden ? Geld moet rollen en als je het laat rollen vermeerdert het zich. Een eigenschap van dat spul. En meer dan dat spul is het niet.

Een avondje tv kijken en al dat koopzuchtgas wat voorbij komt. Is toch niet erg zegt iemand. Of het niet erg is ?  Consumeren kan erg zijn. Vooral als je daarmee grenzen overgaat. Welke grenzen dan ?  Wat kan de planeet aan als het gaat om wat wij menen nodig te hebben.

Niet zoveel meer denk ik dan… 8 miljard mensen die allemaal veel willen hebben ? Gelukkig zijn er uitzonderingen en zijn er ook mensen die niet bezig willen zijn met meer moet.  Ze leven met een ander doel.  Ze laten zien dat er ook nog iets anders is dan kopen en kopen…..

Misschien moet ik stoppen met tv kijken. Zo dat ik al dat koopzuchtgas niet meer hoef te zien. Zodat ik me niet meer hoef te ergeren aan. En dan de hekel die ik erdoor heb gekregen. Aan kopen en kopen.  Het leven is meer dan.

De grenzen die er zijn aan en zo heeft alles zijn grenzen. Op een dag krijgen we allemaal een hekel aan.  Te is nooit goed. Voor de 1 komt dat moment eerder dan bij de ander…..  Rustig wachten op de dag.

Koopzucht en het is er nog niet zo lang. Of het is zo oud als de mensheid. Meer en meer moet.  Sinds we zijn verzamelen speelt het al een rol. En gelukkig altijd de mens die daar niet gevoelig voor is.

Rijk worden sommigen er ook door.  En wat is rijk zijn ? Veel geld bezitten. Of het tegendeel. Een zwerver kan in mijn ogen rijker zijn dan de miljardair.  Van miljardair naar zwerver worden.

De zwervers begrijpen het. En ze zien het.  En dan kiezen voor het zwerversbestaan. Geen media meer en geen koopzuchtgas meer. Op een dag zien we massaal dat.

We worden er mee opgevoed en mee nog veel meer. Zonder kan het niet meer. Het is goed voor de economie en wat goed is voor de economie is goed voor de mens….

Het is in onze genen gaan zitten en hoe doorbreek je die cirkel. Niet in ieders genen en dat geeft de burger moed.   Rustig wachten op de dag dat  en dan kun je wachten tot je een ons weegt.

Lang leve onze koopzucht en het maakt ons rijker en rijker.  Of armer en armer. Het ligt aan de bril die je opzet.

20 jaar inloophuisemmen.nl

 uit het inlopertje van november  

Terug naar de jaren 00 van deze eeuw. Ik werk bij de sociale werkplaats.  Wieter goan en na de eerste 5 jaar inloop terug naar het echte werk : -). Ervaringsdeskundigheid en als client betaald werken in de zorg ? het behoorde nog niet tot de mogelijkheden. Dus dan maar de sociale werkplaats. Van 2000 tot 2012 gewerkt met veel ziek zijn. Het was zwaar en uiteindelijk te zwaar. Maar ik heb het geprobeerd.

De jaren 00 van deze eeuw en op mijn vrije dag en tijdens het ziek zijn kwam ik veel in de Inloop. Loslaten lukte niet en met een glimlach. Ook gaf ik in die tijd computerles in Emmermeer. Ook leuk om te doen. En steeds weer iets nieuws bedenken voor de cursisten.

Zo kwam ik in 2004 op het idee voor een cursus website bouwen. Met FrontPage 2003. Toen een onderdeel van het office pakket. Ook voor mezelf natuurlijk. Al een tijdje op zoek naar een manier om op een simpele manier een website te bouwen. En dit was de manier.

De inloop niet los kunnen en willen laten en het idee ontstond om een website voor de inloop te maken. Aline werkte toen in de inloop en vond het ook wel een leuk idee. 2006 en de start was er. Ontwerpen en online zetten. Iets moeilijker dan nu.

Alweer 20 jaar geleden en inmiddels is er best wel veel verandert binnen de inloop. Soms niet natuurlijk. Het is maar welke bril je opzet.   Het inlopertje bijvoorbeeld en vorig nummer al genoeg over geschreven. Best wel uniek. Een maandblad.  We zijn volgens mij de enige locatie binnen Cosis met een eigen maandblad. Net zoals we denk ik de enige locatie zijn met een echte eigen website. Die bijgehouden wordt door een bezoeker : -)

2026 en ik doe de website nog steeds. Iets minder fanatiek dan in het begin. Wel elke maand trouw de menulijst plaatsen. En natuurlijk de agenda. Verder mag ik het lekker zelfstandig doen. Natuurlijk hebben de medewerksters inspraak en met een glimlach.

Nog steeds old school dus op de ouderwetse jaren 00 manier. Soms zin om me te gaan verdiepen in een modernere manier. Het blijft bij soms. Zelf vind ik het wel iets hebben.  De old school manier en natuurlijk authentiek en oorspronkelijk willen zijn.

Naast de menulijst vind je er de Inlopertjes. Inmiddels 8 jaargangen en ze worden heel erg goed gelezen. Honderden keren per maand. Op 1 staat de menulijst en op plek 2 de agenda en dan de vele Inlopertjes. Ook iets waar ik trots op ben. Ons maandblad.

Al 20 jaar lang iets doen voor de inloop en natuurlijk al veel langer actief binnen de ggz dagbesteding. Niets doen is geen optie en allemaal gratis. Ik zeg weleens dat ik de enige ben die betaald om iets voor de inloop te mogen doen : -) Liefdewerk oud papier : -)

Of het nog van deze tijd is. Een eigen website. Het heeft voor mij nog steeds een toegevoegde waarde. Ook niet weten hoeveel bezoekers van de inloop de website bezoeken. Ook niet echt ontworpen voor de smartphone maar met een beetje moeite is het goed te doen.   Op naar de volgende 20 jaar ? Met een glimlach.  En we zien wel hoe lang nog…..