Gezondheidszorg en de vooruitgang

Hoe  mijn vader de gifbeker tot het laatst toe moest leegdrinken. Hoe hij moest sterven. Het was in 1986. De gezondheidszorg is sindsdien veel verbetert.  Niemand hoeft meer op die manier te sterven.  Hoe veel toen het einde betekende en ongeneeslijk is.  Verder gaan en zo is veel wat toen het einde betekende niet het einde meer.

Hoe veel als het gaat om de gezondheidszorg verandert is. Hoe snel het is gegaan. Ik klaag weleens over meer en meer maar als het om de gezondheid gaat kan het niet genoeg zijn…… Met een beetje twijfel.

Euthanasie was in de jaren 80 en 90 onmogelijk. Nu heel normaal. Een vooruitgang ? Niet meer onnodig ondragelijk moeten lijden. Alleen maar goed. 

Het leven is eindig en dan dit einde kunnen uitstellen. Wie wil dit nu niet ? Na de dood is er niets meer en wie wil dit ?  Ze zijn er natuurlijk wel. Het leven is voltooid en ik heb er geen zin meer in. Het komt vaak voor of het komt voor.

Het leven gekregen van je ouders. Of gekregen van God. En je moet er goed mee omgaan en nog veel meer moet je.

De vooruitgang in de gezondheidszorg als iets leuks zien. De tijd en de vooruitgang doet veel veranderen. We zijn wijzer geworden. In ons landje ook. Veel is goed geregeld of meer dan goed geregeld.  En we worden steeds ouder.

De geestelijke gezondheidszorg en een beetje meer verstand van hebben dan het lichamelijke.  Allemaal eigen ervaring. Zie ik dan ook de vooruitgang ? Mijn eerste kennismaking in de jaren 80 en mijn afscheid van de ggz begin deze eeuw. En de tijd doet zijn ding.  

Niet klagen maar dragen en bidden voor kracht.  Mentaal niet lekker in je vel zitten en het dan gewoon accepteren. Het hoeft allang niet meer. Vele vormen van hulp en ondersteuning mogelijk. Ook een voordeel van leven in een rijk land. En natuurlijk de vooruitgang….

Hoe zwaar ik het soms nog kan hebben. Soms en vaker niet. En soms andersom. En dan niet klagen maar dragen. Je hoeft niet voor iedere scheet die dwars zit direct hulp te gaan zoeken.

Dat mis ik soms. Niet klagen maar dragen. Alles heeft een bedoeling en alles heeft zin. Wel blij dat ik in de vorige eeuw aan de bel getrokken heb. Het is de reden dat ik er nog ben. En dat ik mocht klagen……

Hoe lang ben ik er nog ? Geen idee en ik zie wel. Ik wil wel proberen het echte ziekenhuis te vermijden.  Of maakt dat niet uit.   Ik zie de dood ook niet als een definitief einde. En dat scheelt.

Niemand hoeft te lijden. En ook dat is het leven in ons landje. Maar een beetje lijden is goed voor de ziel.  Het kan niet alleen maar rozengeur en maneschijn zijn. Ook waar.

Op een dag zal ik misschien ook wel ongeneeslijk ziek worden. Wil ik dan ook tot het einde toe doorgaan ? Of het gaat anders.  Dat kan natuurlijk ook. Eigenlijk ben ik al ongeneeslijk ziek.  Schizofrenie is niet te genezen maar je kunt er wel oud mee worden en dat scheelt.

De zomer zit er bijna op

Vandaag 16 september. Over 7 dagen begint de herfst. Normaal gesproken op 21 september en nu even twee dagen later. Waarom ?  Hoe de herfst altijd begint met het in balans zijn van licht en donker.  Net als de dag dat de lente begint.  Na het begin van de lente worden de dagen langer en gaan we naar de langste dag toe.  Na het begin van de herfst worden de dagen korter en gaan we naar de kortste dag toe. Het begin van de winter.

Terugblikken en het wordt veel gedaan. En dan vooral voor de weerkundigen voor wie de zomer op 1 juni begint en eindigt op 1 september. Vinden ze gemakkelijker.  Het bleek 1 vab de warmste zomers ooit gemeten te zijn geweest.  En dan de verwachting dat deze zomer in de toekomst de gemiddelde zomer is.  Dus de verwachting is dat het nog warmer wordt. Klimaatverandering.

Mijn zomers beginnen op 21 juni. Met de kortste nacht en het begon met een hittegolf. 30 plus dagen en erger 35 plus dagen. Erger ? Een facebookvriend noemt het noodweer.  Zelf had ik er niet echt veel last van. Ik kan goed omgaan met hitte. Het scheelt dat ik met pensioen ben dus lekker rustig aan kan doen. Verder heb ik even last van de langste dag.  Of is het toch de hitte. Gedoe in mijn hoofd.  Effe geen rust en geen stilte.  Het duurde een weekje en daarna was het weer rustig…

De inloop is op die hele warme dagen dicht. Oud gebouw en slecht geïsoleerd.  Een eigenschap kan dan heet in de zomer en koud in de winter zijn. Het is te warm om : -)  Nog niet eerder meegemaakt. Ik kan het me niet herinneren. Dicht omdat.   En zo moet voor alles een eerste keer zijn.

Ook een droge zomer. En niet alleen droog in ons landje. Dat zie je dan terug aan de waterstand van de grote rivieren. Zorgt ook voor problemen. Problemen die niet direct op te lossen zijn. We kunnen het nog steeds niet laten regenen.

Mijn eigen zomer en het is weer snel voorbijgegaan. Genieten van het vele licht. Dat vind ik het mooiste.  De hele hete dagen goed doorgekomen. Zonder noemenswaardige problemen. In zomer 2025 was onze kleinzoon een weekje bij ons.  Dit jaar niet en dat heb ik wel gemist.

Vooral genoten van het buiten zijn. Vooral op die hele warme dagen en dan de mooie avond die er dan meestal op volgt.  Genieten met een hoofdletter. En dan neem ik die hitte voor lief.   Ons huisje is goed geïsoleerd en we hebben een paar bomen voor het huis die in de middag de zon tegenhouden.  27 graden was het maximum en dat is best te doen. Ook zonder airco.

Houden van de Nederlandse jaargetijden en de eigenschappen die bij elk jaargetijde horen.  Nu warmere zomers. Ook de luchtvochtigheid is minder geworden. Niet zo benauwd meer als vroeger.

Nu langzaam en rustig aan afscheid nemen van de zomer.  De zomerkleding kan weer opgeborgen en worden. 

Al vele zomers meegemaakt en altijd weer is het vele licht en veel buiten zijn voor mij de zomer. Vele zomerherinneringen en er komen weer een paar bij. Nu zin in de herfst. Het kan niet altijd zomer zijn.   Wat ik verwacht van de herfst ?  Veel wind en veel regen en vallende bladeren. Of anders : -).  Hoe de bladeren steeds later van de bomen gaan…..  Ook klimaatverandering…..

Een 8 voor deze zomer en dat ik er nog vele mag meemaken !!

armoede en rijkdom

Ik hoor in een tv programma dat 40 procent van de Nederlanders moeite moet doen voor het betalen van de boodschappen.  Ik kijk om me heen en ik zie iets anders.  Terrassen die vol zitten en de vele restaurants in het centrum van Emmen en aan klandizie geen gebrek.

Ik kijk om me heen in de inloop en ik zie dat bijna niemand moeite moet doen voor het nemen van een lunch. Niet echt duur maar als je weinig hebt kan ook goedkoop duur zijn.

Ik kijk om me heen en ik zie de vele auto’s. Voor bijna niemand nog te duur. Ik hoor de klagende Nederlander over de benzineprijzen en fietsen doen ze nog steeds niet.

Prinsjesdag ligt achter ons en we gaan er in koopkracht iets op achteruit. Lijkt me voor de meeste mensen niet echt een probleem.  De minima en gepensioneerden worden een beetje ontzien.

Meer en meer moet en dat is al een tijdje ons streven. Meer hebben dan je ouders en grootouders en dan doen we het goed.  Meer hebben denk ik dan als een boer met kiespijn.  Al genoeg over geschreven.

Ik zie een plaatje en sommige mensen zijn zo arm. Het enige wat ze hebben is geld.  Dat kun je ook armoede noemen. En dan steeds meer van dat spul willen. En dan niet stilstaan bij de gevolgen van dat steeds maar meer willen.  Ik zie het niet echt als rijk zijn. Geld kan vergif zijn.  Of is vergif.

Velen willen dat wel. 1 miljoen euro winnen en vrij zijn. Maakt geld vrij ? Ik denk het wel of zeker weten. Zelf een uitkering en dan niet te veel willen en dan kun je echt vrij zijn.

Rijkdom is niet te veel willen en genoeg hebben aan genoeg !  Me geen auto kunnen veroorloven. Of ik wil het niet. Nog veel meer niet nodig hebben en dan natuurlijk ook niet willen. Dat zie ik dan als echte rijkdom.

Veel geld betekent vaak ook veel nodig hebben. Daar zit dan weer een kern van waarheid in.  Velen willen veel geld. En dan ? Vaak geen idee.

Echte Armoede is er ook in ons landje. Ook dat is armoede. Waarom mensen arm moeten zijn en dan in een rijk land als Nederland. Ik snap het niet. Rijk zijn kan niet zonder mensen die als het om geld gaat arm zijn. Of is het andersom.

Zelf denk ik altijd dat het wel meevalt met die echte armoede. Weten dat de werkelijkheid anders kan zijn. Of misschien wel is.  En dan wil je wel veel geld. Even niet bezig hoeven zijn met hoe haal ik het einde van de maand.  Het is er.

Maar echte armoede is nog steeds veel te veel geld hebben.  En dan altijd weer meer willen. Zo arm zijn dat je alleen maar met geld bezig wilt zijn.

Het systeem en de economische koopkracht. Economische koopkracht ook een beetje zien als armoede.  Het is zo gewoon geworden. Elk jaar meer economische koopkracht en zo normaal is dat natuurlijk niet. 

Op een dag wordt echte koopkracht de mode !! Niet meer willen dan je echt nodig bent.  En dat is in mijn ogen de echte rijkdom. En natuurlijk veel beter voor de aarde. En beter voor het klimaat : -) en met een glimlach……..

de schade beperken

We nemen een poepzakje mee voor de ontlasting van onze hond. Zodat zijn resten niet in de natuur of op de stoep terechtkomen. Zelf zijn we niet zo netjes. In ons landje valt het denk ik nog wel mee.  We zijn lief voor onze omgeving en voor de natuur. Braaf ons afval in de prullenbak en komt het toch buiten die afvalbak terecht. Dan zijn er mensen die het opruimen.  We houden ons landje zo goed als het kan schoon en netjes. 

Op andere plekjes zijn ze nog niet zover. Ik zie het op de tv en dan weer blij dat ik daar niet woon.  De aarde als iets waar er maar 1 van is en daar moet je zuinig mee omgaan.  En dan ook niet meer willen dat de planeet ons kan bieden. Ook wel grappig om te weten dat we als Nederlandse volk elk jaar meer nemen dan de aarde ons jaarlijks biedt.  Gelukkig zijn er ook plekjes waar ze niet zo rijk zijn.  En dat zorgt weer voor een iets betere balans.

Het plaatje in dit stukje zegt genoeg. Laten we ook onze eigen afval netjes opruimen en laten we vooral niet te veel schade toebrengen aan en vul zelf maar in.

Niet te veel schade willen toebrengen aan en het systeem zegt iets anders. Meer moet en geld verdienen is belangrijker dan de natuur.  Het mag best ten koste gaan van die natuur en ten koste gaan van nog veel meer.  Misschien zijn we als mensheid wel in staat om die schade later te herstellen.  Wie weet maar het kan ook onomkeerbaar zijn.

De aarde in bruikleen hebben van onze kinderen. Niet veel mensen zijn daar mee bezig. Het leven is dan anders dan dit. Het kapitalistische systeem en de groei economie. Ten koste van veel en dan is er geen ruimte om stil te staan bij de schade die je daarmee aanbrengt aan.

Inheemse volkeren denk ik met een glimlach en ze hebben gelijk. Meer in balans met de natuur en  meer in balans met nog veel meer.  Dan gaat het voor hen meestal niet om meer moet.  Anders dan de Westerse manier van leven.

Zelf wil ik niet te veel schade toebrengen. Mijn ecologische voetafdruk klein laten. Ik hoef niet zo nodig en dat geldt voor veel. Ik hoef niet zo nodig.

Hoop is er natuurlijk altijd en dat zie ik ook. Mensen die het al anders doen en bijvoorbeeld anders boeren. Biologisch en dynamisch. Dan gaat het even niet om meer moet.

Boeren moet economisch en productief. Anders is er niet genoeg om iedereen eten en drinken te geven. Dan is er geen ruimte voor natuur en diervriendelijk boeren. Produceren moet en meer moet.  Misschien wel maar als we allemaal tevreden kunnen zijn met minder kan het anders.  Evolutie of is het revolutie.

De schade beperken kan ook een leuk streven zijn. Niet te veel en niet onomkeerbaar. Er komen nog zo ontzettend veel mensen na ons en die willen ook een goed leven. En dan moeten we zorgen dat ze niet te veel last hebben van wat wij als eerdere generaties hebben achtergelaten.

over eerste en laatste keren

De eerste woordjes. De eerste stapjes. De eerste tandjes. De eerste lach.  Het kan voor ouders een hoogtepunt staan. Zelf vergeet je het alweer snel.  Soms later hoor je van je ouders hoe het was. De vijfde in de rij zijn en mijn ouders vonden het volgens mij niet echt bijzonder meer.

Verhalen over het leren fietsen. Ik wilde het niet. Totdat een jongere zus en toen kon ik het ook snel. Nog steeds doe ik alles zoveel mogelijk op fietse.

Mijn rijbewijs halen en voor het eerst zelfstandig auto rijden. Ik weet het nog en het was geen feestje.  De laatste keer dat ik zelf auto heb gereden en hoe blij ik was met het feit dat het de laatste keer was.

De eerste keer naar Normaal. Herfst 1977 en veel weet ik er niet meer van. Bier in glas en dat was geen succes. Blij dat ik klompen aan had.  De laatste keer Normaal was in 2015 en ik weet het nog. Als de dag van gisteren en ook het einde van een voor mij lange traditie.  De eerste single en de eerste elpee die ik van Normaal kocht. Ik weet het nog. En de laatste keer ligt ook achter me.  Er komt deze maand een nieuwe elpee en ik koop het niet.

Mijn eerste pilsje en ik weet het nog een beetje. Mijn laatste pilsje en ik weet het nog. Blij dat het achter me ligt.

Vele eerste en laatste keren en meer is het leven niet.  Iets voor de eerste keer doen en als het bevalt blijf je het doen. iets voor de laatste keer doen kan er ook bij horen. Tijd voor iets nieuws.

De eerste en tevens laatste keer. Ook dat komt voor. Beide ouders zijn er niet meer. Hun sterven maak je maar 1 keer mee.  Het is de eerste en tevens laatste keer. 

De eerste dode die ik zag. Ik weet het nog.  De eerste keer dat ik met de dood werd geconfronteerd. Ik was kleuter en opa en oma woonden naast ons. Ikke in de tuin en ik zie opa in elkaar zakken. Ik loop naar binnen en zeg dat opa is gaan slapen. Herinneringen heb ik er verder niet aan. Dit verhaal heb ik van horen zeggen. Later en nn de zesde klas van de lagere school. Een klasgenootje sterft. Met de bus naar een crematorium en afscheid nemen. Een herinnering blijft het.

De eerste keer dat ik in een vliegtuig stap. Ik zal het denk ik niet meemaken. Zo zijn er meer dingen die ik graag aan me voorbij laat gaan. Geen zin in.

Een wensenlijstje. Dingen die je in je leven in ieder geval 1 keer wilt doen. Ik heb het niet : -)  Ooit wil ik nog en dan geen idee. Ik heb alles wat ik wil al gedaan. Of : -)

Afgelopen zomer voor het eerst naar Orvelte gefietst. Nog nooit eerder gedaan. 68 km heen en terug. Een nieuw record. Als het gaat om fietsen wel. Ik denk dat er nog wel meer dingen zullen volgen die ik voor de eerste keer ga doen.

Elke dag weer een eerste keer. Koffie zetten en een sigaretje. Al jarenlang elke dag mijn begin van de dag. Misschien ooit een eerste keer zonder.  Het laatste wat ik elke dag doe ? Mijn pilletjes innemen. Misschien ooit weer zonder en weten dat dit niet kan.

De eerste keren in het leven en dan al die laatste keren. Het houdt ons aan de gang.

Op een dag mijn laatste ademteugen en dan op naar het licht !  Sterven zal ik ook maar 1 keer doen. Of is er zoiets als reïncarnatie ? Voor de tweede keer geboren worden.  Ik denk het niet. Of zeker weten van niet. 

Vriendelijk zijn

Zeggen wat je denkt kan ook iets liefs zijn. Waarom altijd met het gestrekt been. Waarom niet wat liever.  De ander is ook niet perfect en de ander doet ook zijn best.

Vele redenen om vriendelijk te zijn. Het kost geen cent en je kunt de ander een plezier doen. ‘

Een politicus klaagt.  Ze baalt van al die haatreacties onder haar berichtjes. En toch bedoelt ze het goed. Een foto van haar/hem is al een reden om er iets onvriendelijks onder te zetten. Ik ben fout verzuchten ze.   Gelukkig is niet iedereen haatdragend en staan er ook lieve berichtjes tussen.

Het gaat goed in ons landje. Een kleine minderheid heeft het nog niet echt goed. De meerderheid heeft het meer dan goed.  De vooruitzichten en de toekomst ? Anders of doorgaan op de ingeslagen weg.  Mensen die zich zorgen maken over de toekomst. Daar hoor ik ook bij.  En weten dat het een storm in een glas water kan zijn en dat het mee kan vallen. En dan worden de zorgen minder.  En ik heb het nu goed en kan tevreden zijn.

En dan al die ontevreden mensen. En dat zijn dan mensen die het verder ook goed hebben. En natuurlijk mensen die het minder goed hebben. Ze houden allebei van vrijheid van meningsuiting. En het liefst zonder grenzen. En dan hoef je niet aardig en lief te zijn. Dat vinden ze onzin.

Alles mag gezegd worden. Ook al is het kwetsend en beledigend. Grenzen zijn er bijna niet meer.  De toetsenbordhelden zegt een vriend en hij zegt het als een boer met kiespijn.

Iemand anders heeft het over de denkende mensen en minder denkende mensen. Volgens hem zijn het vooral de minder denkende mensen die niet aardig en lief willen zijn. Ze denken niet na en voelen zich al snel beledigd en mogen daarom ook beledigen.

Haatzaaiers zijn het en meer ook niet. Waarom ? Geen idee. Ik denk dat ze niet echt tevreden zijn met hun leven en dan moeten ze zich afreageren. Misschien geeft dat onaardig zijn ook wel een goed gevoel.

Zelf geen zin om onaardig te zijn. Vriendelijkheid levert een veel beter gevoel op. Wat gij niet wilt dat U geschiedt doe dat ook een ander niet.

Er ook vanuit gaan dat een ieder zijn best doet. Al die onaardige mensen zijn misschien wel met het verkeerde been uit bed gestapt. Of een andere goede reden om onaardig te zijn. 

Lang leve de vriendelijkheid. Wees aardig tegen mensen die niet aardig doen. Ze hebben het aardig doen het meeste nodig.  Uit een liedje van Daniel Lohues en gelijk heeft hij.

We zijn natuurlijk ook allemaal verschillend en soms zit aardig zijn gewoon niet in iemands genen.  En dan lukt het niet.  Sta ik ook weleens bij stil.   En wanneer weet je het hele verhaal.  Er kan natuurlijk altijd meer zijn dan !!  En dan ben ik gewoon weer aardig en vriendelijk !!  Soms lukt het mij ook niet.  Aardig en vriendelijk zijn.......

lekker rustig aan

Het voornemen voor de rest van mijn leven. Gewoon lekker rustig aan doen. Het leven gaat al snel genoeg.

Het is niet echt meer de mode. Lekker rustig aan doen. Alles moet snel en als het kan nog een beetje sneller. De baas zijn centen zijn niet van blik. Wat vroeger 8 uur mocht duren moet nu binnen 6 uur of nog sneller.

Mijn jaren bij de sociale werkplaats. De laatste paar jaren in de productie. Rustig aan doen mocht en daar had ik geen zin in. Sneller moest. Sommigen werden al moe door het naar mijn tempo kijken. Lekker rustig aan doen en ik had er een hekel aan.

Nog eerder en in de jaren 80 In de fabriek... Het begon met 50 in 8 uur en dat was al hard werken. Maar het was te doen. Sneller moest en dat ging het. Te snel voor de mens en het werd geautomatiseerd. Hoe het verder ging. De fabriek ging failliet. Het bleef te duur. Het verhaal van meer fabriekswerk. Het werd verplaatst naar het buitenland. Waar de factor arbeid goedkoper was.

Eigenlijk het verhaal van de laatste 30 jaar. Sneller moet. De lonen stijgen en het werk moest sneller. Hoe productief is het Nederlandse volk ? Wel veel leuk werk dat naar het buitenland ging. We waren er te duur voor geworden.

En dan wat we niet meer kunnen. De arbeidsmigrant kwam om dat werk te doen. Eigenlijk ook iets wat van alle tijden is. Zonder mensen van buiten konden we niet en kunnen we nog steeds niet.

Ik word 50 en ik besluit me weer anders in te gaan zetten voor de samenleving. Ik stop met de sociale werkplaats. Iets doen voor de samenleving kan ook meer zijn dan werken moet. Vijwilligerswerk kan ook. En mijn uitkering werd een basisinkomen : -)

Nu 65 en gewoon lekker rustig aan ouder willen worden. Echt niets doen is nog steeds geen optie en ik heb er ook geen zin in. Ik wil nog steeds productief z : -).

Ik zie de haast om me heen. Ik ben een rebel en besluit het anders te gaan doen. Laten zien dat haast hebben niet voor mij geldt. Dat anders ook mag.  Ik loop naar de winkel in het weekend en ik doe heel erg rustig aan. Hardlopers zijn doodlopers zeiden we vroeger. Misschien wordt het wel weer de mode. Lekker rustig aan.

Gas d’r bij zong Normaal jaren geleden. Niks niet remmen en gas erop zingt Mooi Wark. Zijn er ook liedjes over lekker rustig aan doen ? Slow down van Douwe Bob is een leuke. Het was de Nederlandse inzending voor het Eurovisie songfestival in 2016.

Economisch gezien mag het dus niet meer lekker rustig aan. Jammer genoeg niet. We zijn er te duur voor geworden. Als iedereen lekker rustig aan gaat doen wordt alles nog duurder. Of alles loopt vast.

65 jaar zijn en ik vind dat ik het nu lekker rustig aan mag doen. Gewoon tegen de stroom in. Ik kom er wel en laat het maar wat langer duren.

Dromen van een samenleving waar alles lekker rustig aan gaat. De lonen gaan heel langzaam een heel klein beetje omhoog. Net als de prijzen. We halen de snelheid uit de samenleving…..  Natuurlijk niet meer dan een droom. En echt lekker rustig aan deed ik zelf vroeger ook niet. 

Lekker rustig aan doen. Misschien hoort het wel bij mijn leeftijd en bij mijn met pensioen zijn.