Inflatie

Af en toe kan ik het niet laten. Van de euro naar de gulden en andersom. Even weer omrekenen. 1 euro is 2 gulden en 20 eurocent. Lang geleden dat ik dat moest doen. We gaan als land van de gulden naar de euro. Volgens mij 2002.  

Als ik omreken schrik ik. Meer dan 10 gulden voor een kopje koffie op het terras. Hoe snel het is gegaan en hoe snel geld minder waard is geworden. Het hoort erbij zegt men dan.

Of ik het vaak doe ? Een kopje koffie op het terras. Soms en liever nog zit ik op het muurtje bij de Hema. Met mijn flesje water. Vlakbij twee terrassen en dan kan ik ook mensen kijken. En het is veel goedkoper : -)  

Geld moet minder waard worden ? Waarom dat moet ?  Iets met vraag en aanbod en schaarste en natuurlijk economie. Verder ben ik een leek op dat gebied. Ik kan niet overal verstand van hebben.

Maar hoe meer geld hoe minder waard het wordt. Dat denk ik dan. 5 of 6 jaar geleden een pandemie en men is veel geld nodig. Om en om !  Er worden vele euro’s bijgedrukt en het kan niet anders. Het geld kan dan alleen maar minder waard worden. En dan de rijken die steeds rijker willen worden. 

Gelukkig is mijn uitkering ook vele malen hoger geworden. Gekoppeld aan het minimumloon en als dat stijgt, stijgt mijn uitkering mee. Soms reken ik om naar de gulden en dan voel ik me even rijk. Vergeleken met het guldentijdperk. En dan de prijzen en het rijke gevoel is weer snel verdwenen : -)

Grenzen heb ik inmiddels wel. Iets te duur vinden. Dat doe ik en dan maar niet. Het is denk ik ook de leeftijd. Ouder worden en weten dat het meer nooit vol komt. Meer en meer moet schiet niet op. Je kunt het beter anders gaan zien. Dat maakt veel gelukkiger.

Koopkracht genoeg en dan de kracht om te laten liggen wat ik niet echt nodig ben. Ik doe het meer en meer. Geld over en dat gaat dan naar de erfenis. Waarom niet opmaken. Je kunt het toch niet meenemen. Ik denk er dan iets anders over.

Wel blij dat de lonen en uitkeringen meestijgen met de prijzen. Gelukkig wel. Ik ken de verhalen waarbij dat niet gebeurt. En dan heb je pas echt een probleem. Waarom het in ons landje wel kan en ergens anders niet. Geen idee. Ook daar heb ik geen verstand van.

De tijden dat een pakje sigaretten een stuiver kostte. Ook heel erg lang geleden. En het was veel geld. Een stuiver. Hoe ik nu graag briefjes van 5 euro pin. En het is zo op. Is die 5 euro net zo veel waard als een stuiver lang geleden ? En het pakje sigaretten is voor velen inmiddels onbetaalbaar geworden……

Ook blij met de inloop. En met de lage prijzen. Zodat het ook voor de zwakste schakel betaalbaar is. Een kopje koffie voor 50 eurocent. En dan geen zin meer om 4 euro voor een kopje koffie te betalen.   

Kan het ? De prijzen even stilzetten. Dan blijft het een paar jaren hetzelfde. Hetzelfde : -) Of alles wordt weer goedkoper en ook mijn uitkering gaat weer naar beneden. Van mij mag het : -) 

De vrijheid vieren

als ik wil kan ik doen en laten wat ik wil

het hoeft niet en het moet pas als ik wil

wil ik gaan fietsen, lopen of met de bus

al wil ik kruipen dan doe ik dat lekker dus

't is zo vertrouwd te doen wat het hart ingeeft

en ik besef me wat ik besef

 

als ik wil kan ik denken wat ik wil

en ik denk dat ik alles kan zeggen wat ik wil

alles lezen alles zien

horen proeven ruiken voelen schrijven

 

Mei 1945. Beelden van die tijd en beelden van de bevrijding. Groot feest in het land. De Duitsers zijn er niet meer en we mogen weer. Het einde van het fluisteren en het einde van het bang zijn voor. Lang geleden en vrij zijn we nog steeds.

Bevrijdingsdag. 5 mei. Om de 5 jaar een nationale feestdag en tussendoor gewoon bescheiden vieren dat we in een vrij land mogen wonen.

Vrij zijn en we zijn een vrij volk. Niet helemaal vrij. Werken moet bijvoorbeeld. Iedereen die kan moet zijn steentje bijdragen aan de samenleving. Is dat vrij zijn? Of gewoon normaal en het hoort erbij. Voor mij ook. Ik draag ook door deze woorden even mijn steentje bij aan de samenleving.

5 mei 1945 en Nederland mag weer Nederland zijn. Er komt een einde aan de bezetting door de Duitsers en veel mag weer. Ik zie dan op tv de beelden uit die tijd. De bevrijders uit andere delen van de wereld. Ik ben ze nog steeds dankbaar.

Laten zien dat we dankbaar zijn en nooit meer een nieuwe oorlog beginnen. Er kunnen natuurlijk wel andere landen zijn die beginnen en dan moeten we ons verdedigen. Ook waar natuurlijk. Er is maar 1 land en dat is de aarde. Een mooie droom en werkelijkheid zal het nooit worden…….

Elk jaar de bevrijdingsfestivals in de provinciehoofdsteden. Muziek voor de jeugd en voor wie maar wil.

Elk jaar een thema en een liedje. De ambassadeurs. Jaren geleden mocht de Drentse band Skik het liedje schrijven. Bovenaan dit stukje staan enkele regels uit dit liedje. Als ik wil.  

Of ik vrij ben ? Zo vrij als een vogel. Werken hoef ik niet meer. Ik kan doen en laten wat ik echt wil. En alleen omdat ik het echt wil. Jaren geleden de reden om te stoppen met werken bij de sociale werkplaats. Vrij willen zijn. Natuurlijk wel altijd bezig gebleven en ik ben nog steeds bezig. Nog steeds arbeidsongeschikt. En wat is arbeidsongeschikt zijn ? Ik draag altijd nog mijn steentje bij aan het grote geheel.

Terug naar het vieren van de vrijheid. Bij vrijheid hoort bijvoorbeeld ook vrijheid van meningsuiting. Ik hoef niet bang te zijn dat ze me oppakken. Voor het feit dat ik het anders zie dan de machthebbers en ik het anders zie dan de meerderheid. Ik mag.

Zeggen wat je denkt kan ook iets liefs zijn. Helemaal mee eens. Hoe de meeste mensen omgaan met de vrijheid van meningsuiting. Ik heb er geen goed woord voor over.  Alles mag en letterlijk bijna alles mag. De toetsenbordridders : -( Aardig zijn lijkt wel verboden…..

Leven in een vrij land en leven in een inmiddels rijk land. Het bevalt me wel. Dankbaar voor het feit dat anderen lang geleden hun leven gaven voor de vrijheid van mijn ouders. En dus ook indirect voor mij.

Uit dankbaarheid elk jaar (of elke dag) de vrijheid en de vrede vieren. Vanavond koffie met gebak. Om de vrijheid te vieren.    

Herdenken 4 mei

Het officiële gedenkschrift voor 4 mei luidt: Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord SINDS het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en vredesoperaties.

Al mijn hele leven en zolang ik me kan herinneren ben ik op 4 mei 1 of twee minuten stil. Lang geleden was het 1 minuut. Nu twee minuten. Uit respect voor al die mensen die het leven hebben gelaten in oorlogen.  Elke dag weer zijn er nog oorlogen en elke dag sneuvelen er mensen.

De meer dan 100.000 joden die als afval vernietigt werden. Het waren geen mensen en ze werden niet als mensen gezien. Een tijdje geleden in museum kamp Westerbork geweest en dan zie je de geschiedenis terug.

Persoonlijke verhalen van mijn ouders. Een oom die in het verzet zat. Verraden werd en doodgeschoten. Het herdenken begint bij de gesneuvelde verzetsstrijders. Mensen die niet zwegen en actief in verzet kwamen. Het waren er niet zoveel. Ook omdat het levensgevaarlijk was. En de verrader sliep nooit.

Mijn ouders die de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt. Jammer genoeg waren ze niet echt spraakzaam dus ook niet over deze oorlog. Ik ken verhalen en misschien heb ik ze wel zelf verzonnen. Bij gebrek aan beter.

Nooit meer een oorlog. Al 81 jaar vrede in ons landje. De laatste jaren is er weer een vijand en moeten we ons weer bewapenen. Rusland. Zo zijn er nog meer bedreigingen voor ons goede leven. Niet alleen in de vorm van mensen maar ook in de vorm van ons eigen gedrag. Meer en meer moet kan niet meer en is levensbedreigend geworden. Ik wil het toch even noemen : -))  En de meningen zijn verdeeld.

Vanavond dus weer 2 minuten stil. Stilstaan bij het feit dat we nog steeds niet in vrede kunnen samenleven. Er moet een vijand zijn en strijd moet. Ook anno 2026. Nog steeds zijn er mensen die hun medemens zien als afval. Ze moeten weg en vernietigd worden.

Oorlogen om stukjes grond en bezit. Ze zijn er nog steeds.  Oorlogen om het geloof en religie. Ze zijn er nog.  Volgens sommigen komen er ook klimaatoorlogen aan. Mensen op zoek naar een klimaatvriendelijker land. Hun eigen land is onbewoonbaar geworden.

De mens met al zijn tekortkomingen. Daar denk ik vanavond ook even aan. De goede en slechte mensen. Ook een tekortkoming. Waarom kunnen we niet allemaal goed zijn.

Persoonlijk en mijn vader had 1 volle zus en die haar man werd vermoord. Ik hoor dan dat hij en mijn vader kop en kont waren. Goede kameraden. Hoe het dan is om hem te verliezen ? Hij had natuurlijk meer broers en zussen maar die hadden een andere vader…   

Stel je eens voor. De tweede wereldoorlog heeft nooit plaatsgevonden. Als en dan. Zonder had ons landje er misschien wel anders uitgezien. Maar het is niet zo. Het was er.

Elke 4 mei even twee minuten stil. Uit eerbied en respect. Van mij mag het ook elke dag. Even stil staan bij de imperfectie van de mens……

de basis

Blij dat ik niet bezig hoef te zijn met mijn basis. Het drinkwater uit de kraan. Hoe dit op vele plekjes anders is. Dan is men uren bezig met schoon water. De kraan waar dan het water uitkomt is er niet.

Het eten uit de supermarkt. Voor ons zo gewoon. Ook dat is op vele plekjes anders. Dan is men ook uren bezig met het eten. De supermarkt bestaat er niet. Wat voor ons zo gewoon is.  Op vele andere plekjes een mooie droom. Ik snap dan heel goed dat mensen dan in een land als Nederland willen wonen. En het lijkt wel gratis.

De basis is best wel belangrijk. Als het eten en drinken goed geregeld is kun je met andere dingen bezig zijn.

Het vermaak in ons landje. De vele festivals en andere feestjes. Meer dan je echt nodig bent. En het kan. De vele restaurants en de vele terrasjes. Het goede leven in ons landje.

Oorlog is ook zoiets. Al die oorlogen in de wereld en dan kun je niet bezig zijn met feestvieren. Allesvernietigend en wachten op vrede. En dan de wederopbouw. Alles ligt in puin. Dan is er geen ruimte voor feestjes en is het leven zwaar.

Ik denk ook even aan al die problemen die het goede leventje met zich meebrengt. Er wordt te veel gevraagd en nog veel meer. Niet iedereen komt mee en de trein wacht niet. Gelukkig is er dan ruimte voor hulp. Ook een teken van het goede leven. In ons landje is er ruimte voor depressief zijn. Om maar iets te noemen.

Ook wel grappig. Een vraag aan iemand in een arm land. Ben je weleens depressief ? Geen tijd voor zegt men. Het eten en drinken gaat voor en : - In oorlogstijd is er ook geen ruimte voor en vul zelf maar in.

Om me heen kijkend en dan is de basis in ons landje goed in orde. Niemand hoeft honger te hebben en niemand hoeft en vul zelf maar in.

Straks even douchen. Het kan. Later even met de bus naar het station. Een lekke band. Dus moet het even anders. Lopen kan natuurlijk ook maar geen zin in. Ik mag geen zin hebben. Ook bijzonder om bij stil te staan. Geen zin hebben mag en kan.

Klagen over het kapitalistische systeem en meer moet. Ik mag het graag doen. Aan de andere kant heeft het ons veel gebracht. Anders moet zeg ik dan. Ook omdat meer moet veel te veel vraagt van de aarde.

Dat goede anders moet. Dat goede anders moet nog uitgevonden worden. Het goede anders is er nog niet. Met de klemtoon op nog niet.

Het is natuurlijk ook luxe. Klagen over. In ons landje mag dat. Op vele andere plekjes mag het niet. Kritiek op de regering is dan dodelijk en levensgevaarlijk.  Die basis bestaat er niet.

Klagen en tevreden zijn. Ik klaag weleens maar ik kan ook heel tevreden zijn. Dat kan ook een vorm van verzet zijn.  Tevreden zijn en genoeg is weer genoeg.  

We zijn een migratieland

Al jarenlang sterven er meer mensen dan er geboren worden. Dat betekent krimp. Toch elk jaar weer meer inwoners in ons landje. Ze komen van elders en soms van buiten Europa.

De arbeidsmigrant die het werk doen wat wij als Nederlanders niet meer kunnen of willen doen. Kunnen we zonder dat werk. Er is natuurlijk al veel van dat werk verdwenen naar het buitenland. Maar helemaal zonder kan ons systeem niet. Dan zijn er mensen die het voor ons willen doen. Gelukkig wel.

De vluchteling die een veilig en leuk plekje zoekt. Ook daar genoeg van in ons landje. Regeltjes en procedures en soms mogen ze blijven. En soms niet. In het nieuws de kinderen van die asielzoekers. Hier geworteld en geschoold en ze mogen niet blijven. Wat ik daarvan vind ? Van mij mogen ze blijven en ze kunnen waardevol voor ons landje zijn.

Door die migratie verandert ons landje. De bevolkingssamenstelling. Zelf vind ik dat niet erg. Niet alles kan hetzelfde blijven. Grenzen dicht is onmogelijk. Of moet je dat willen ? Grenzen dicht en we worden als het om mensen en werk gaat weer zelfvoorzienend.

Hoe we altijd al afhankelijk zijn van mensen van buiten. Het is al heel lang zo. We kunnen het niet alleen. En groei moet. Ook als het om het aantal inwoners gaat.

Het brengt natuurlijk wel problemen met zich mee en daarvoor hebben we een regering. Die weet hoe je dat een beetje goed moet regelen. Huisvesting en meer. Of ze dat goed doen ? Geen idee of nee.

En dan al die mensen die vinden dat de grenzen dicht moeten. Niet te veel of geen mensen van buiten in ons landje. Nederland moet Nederland blijven. Ze zijn bang dat !  Dat kan ook terecht zijn.

Zelf maakt het me niet zoveel uit. Wie of wat is de echte Nederlander. Hoe onze voorouders lang geleden ook uit andere delen van Europa kwamen. Hoe we als je naar de geschiedenis kijkt nooit zonder mensen van buiten hebben gekund.

8 of het 9 miljard mensen waarvan 18 miljoen mensen in ons landje. Waarvan velen nieuweling zijn. Door al die nieuwelingen is onze bevolking de laatste jaren gegroeid. Zonder die niewelingen minder mensen in ons landje.  Maar ja. Meer moet : -)

Belangrijk vinden dat die nieuwelingen de kans krijgen een beetje mee te doen. of de kans krijgen om mee te doen. Zijn het niet de ouders dan zijn het de kinderen. Geef ze een kans.

Een complottheorie en Europa willen veranderen door al die mensen van buiten Europa.  Wie of wat is de echte Europeaan ? Bestaat de echte Europeaan wel ? Bestaat de echte Nederlander nog wel : -) En met een glimlach.

Niet alles hoeft hetzelfde te blijven. Vaak denk ik er zo over. Een wereldburger willen zijn. En dan pas een Nederlander. En dan pas een Drenth. En dan pas…

Of gewoon mens willen zijn en hoe dat weer voer voor discussie kan zijn. En natuurlijk meer en meer moet……..   minder is dan leuker maar niet echt in de mode. Misschien wel als het om het aantal mensen op het kleine stukje aarde Nederland gaat.

1 mei dag van de arbeid

1 mei vieren we de dag van de arbeid. Ouderwets of : -) Hoe we houden van werken en ook vaak houden van hard werken. Door al ons harde werken hebben we het goed gekregen. De groei economie en meer moet. Dat kan alleen door de schouders eronder te zetten.

Zelf hield ik ook altijd van hard werken. Veel doen en sneller en sneller moet. Gewoon meedoen met de massa. Of ik nog hou van hard werken ? Soms wel : -)  De aard van het beestje. Natuurlijk wel arbeidsongeschikt verklaard en dat was geen reden om helemaal niets meer te doen.

Lui zijn en lanterfanten. Een beetje rondlummelen en nietsen. Er wordt vaak schande van gesproken. Gratis geld krijgen. Je moet dat niet willen. Ook het Nederlandse leven. Schande spreken van de asielzoeker die alles gratis krijgt. Politici doen het graag en het levert stemmen op.

We zijn een nijver volk en al eeuwenlang de schouders eronder en hard werken. Nu niet meer ?? Het lichamelijke is er wel een beetje af.  Kunnen we nog wel lichamelijk hard werken. Ik denk even aan al die mensen van buiten ons landje die hier komen om lichamelijk hard te werken. Wij kunnen het niet meer.  Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen op die regel.

1 mei. De dag van de arbeid. Het is geen feestdag en het wordt door velen niet gevierd. Jammer. We mogen er af en toe wel even bij stilstaan. Voor bijvoorbeeld het harde werken van onze voorouders. Zonder machines en zonder nog veel meer is ons landje geworden wat het nu is. Voor niet meer dan een dubbeltje en armoede.  Ze deden het natuurlijk niet voor niets. Voor hun kinderen en voor !

We mogen elke dag weer profiteren van hun harde werken. We hebben het nu goed en natuurlijk nog wel veel te klagen. Echt tevreden met wat we hebben bereikt mogen we nog steeds niet zijn.

Tevreden zijn met en we mogen wel wat minder hard gaan werken en meer tijd gebruiken om te niksen en om te lanterfanten. Genoeg kan ook genoeg zijn. We hebben het verdient !!

Later met pensioen en niet eerder. Eerder met pensioen mogen zien als vooruitgang en als logisch.. Zo zou het moeten zijn. Het is anders. Genoeg is genoeg en dan mag je langer niksen. Met pensioen en niksen : -)  Hoort ook niet echt bij elkaar. En bezig blijven moet. Maar ik doe het zelf best wel veel en ik neem er de tijd voor. Lekker niksen, lummelen en lanterfanten : -). 

Verder wil ik wel een beetje bezig blijven. Schrijven is ook iets doen en meer moet : -) Ergens mee bezig willen zijn. Het grote niksen komt wel als ik in mijn kist lig. Eeuwenlang niets doen : -)

Jarenlang wilde ik Koos werkeloos zijn. Genoeg is genoeg en als geld gratis kan hoef je er niet voor te werken. Leek me altijd wel een leuk streven. Allemaal een werkweek van 20 uur en de rest doet de computer wel. Al een oud liedje….. Van Het Klein Orkest en de zanger kon door het succes rustig aan doen en genieten van het niets doen. Hij had er voor gewerkt.

Het moeten en het doorgaan met meer en meer moet. Het hoort bij de mens en het hoort zeker bij het Nederlandse volk. Er zijn natuurlijk ook volkeren die het een beetje anders doen. Daar ben ik dan af en toe jaloers op : -)

Het leven is eindig

Plannen voor de Nedersaksenspoorlijn. Van Groningen via Stadskanaal naar Emmen. En dan naar Zwolle. Emmen is nu een eindstation en wordt dan een tussenstation. Het is toekomstmuziek en het kan nog wel 20 jaar duren voor het zo ver is. Ik zal het denk ik niet meemaken.  Eind dit jaar via Coevorden met de trein Duitsland in. Ik hoop het mee te maken en dat gaan we zeker doen : -).

Zo is het met meer toekomst. Leuk om te weten dat en meer ook niet. Ik zal het niet meemaken.  

65 jaren oud zijn en geen 20 jaar meer te gaan. Met een beetje mazzel natuurlijk wel. Ook een roker zijn en dan is de einddatum ook anders en eerder dan de niet roker..

Dromen van het paradijs op aarde. Een wereld met alleen maar het goede. Alleen maar de liefde en geen haat meer. Meer dan een droom zal het niet worden en dat maakt ook niet uit. Ik mag er nog steeds van en vul zelf maar in..   

Onze kleinzoon is 14 jaar. Al 14 jaar mag ik onderdeel zijn van zijn leven. Hoe lang nog ? Geen idee. Over 30 jaar is hij 44 jaren jong en ben ik alleen nog maar een herinnering. En dan de kinderen van mijn lief. De oudste wordt volgend jaar 50…..  En : -) Zelf heb ik denk ik geen kinderen en het heel soms jammer vinden. Mijn genen gaan niet verder…..

Het leven is eindig en dat is maar goed ook. Dromen van onsterfelijk zijn. Velen doen het en ze zijn er verder ook mee bezig. Hoe maak je die droom werkelijkheid ? Liever niet denk ik dan. Blij dat het leven voor iedereen eindig is. De goede en de slechte mensen. Op een dag stopt het voor iedereen.

Geld en er zijn mensen die hebben het als water en ze zullen het bij leven nooit op krijgen. De kinderen en kleinkinderen hoeven denk ik ook niet te werken voor de centen. Waarom ze zoveel willen hebben ? Geen idee. Hebzucht of hobby of iets anders.  

De erfenis of is het ergernis : -)  Het kan allebei. Hoe zal het met mij gaan ? Gelukkig, hij is er niet meer. Of de tranen. Ook allebei denk ik dan.   Over de doden niets dan goeds.

In de inloop hebben we het af en toe over de bezoekers die zijn overleden. Een lange lijst en elk jaar meer. Op een dag hoor ik daar ook bij. Voor de levenden is het verder gaan en op den duur vergeten. En iemand is er pas echt niet meer als er niemand meer over is om aan ze te denken….

De geschiedenisboekjes staan vol met mensen die in hun tijd een stempel op het leven hebben gedrukt…. Soms positief en soms negatief. Ze leven een beetje voort…. Ik zal die geschiedenisboekjes niet halen. Jammer of maakt het niet uit.

Soms wel de gedachte dat ik iets achter wil laten. Zodat ze me voorlopig niet zullen vergeten. Positief bedoeld : -)>.  Het digitale gedoe denk ik dan en dan heb ik daarin ook een steen verlegd zodat de stroming nooit meer hetzelfde zal zijn. Ik kom ze ook elke dag weer tegen. Mensen die zijn overleden en die digitaal een beetje voortleven. Ik wil ook en : -)  

Over 100 jaar zijn we allemaal dood. En jij ook ! Niet meer dan een naam in een stamboom.