de basis

Blij dat ik niet bezig hoef te zijn met mijn basis. Het drinkwater uit de kraan. Hoe dit op vele plekjes anders is. Dan is men uren bezig met schoon water. De kraan waar dan het water uitkomt is er niet.

Het eten uit de supermarkt. Voor ons zo gewoon. Ook dat is op vele plekjes anders. Dan is men ook uren bezig met het eten. De supermarkt bestaat er niet. Wat voor ons zo gewoon is.  Op vele andere plekjes een mooie droom. Ik snap dan heel goed dat mensen dan in een land als Nederland willen wonen. En het lijkt wel gratis.

De basis is best wel belangrijk. Als het eten en drinken goed geregeld is kun je met andere dingen bezig zijn.

Het vermaak in ons landje. De vele festivals en andere feestjes. Meer dan je echt nodig bent. En het kan. De vele restaurants en de vele terrasjes. Het goede leven in ons landje.

Oorlog is ook zoiets. Al die oorlogen in de wereld en dan kun je niet bezig zijn met feestvieren. Allesvernietigend en wachten op vrede. En dan de wederopbouw. Alles ligt in puin. Dan is er geen ruimte voor feestjes en is het leven zwaar.

Ik denk ook even aan al die problemen die het goede leventje met zich meebrengt. Er wordt te veel gevraagd en nog veel meer. Niet iedereen komt mee en de trein wacht niet. Gelukkig is er dan ruimte voor hulp. Ook een teken van het goede leven. In ons landje is er ruimte voor depressief zijn. Om maar iets te noemen.

Ook wel grappig. Een vraag aan iemand in een arm land. Ben je weleens depressief ? Geen tijd voor zegt men. Het eten en drinken gaat voor en : - In oorlogstijd is er ook geen ruimte voor en vul zelf maar in.

Om me heen kijkend en dan is de basis in ons landje goed in orde. Niemand hoeft honger te hebben en niemand hoeft en vul zelf maar in.

Straks even douchen. Het kan. Later even met de bus naar het station. Een lekke band. Dus moet het even anders. Lopen kan natuurlijk ook maar geen zin in. Ik mag geen zin hebben. Ook bijzonder om bij stil te staan. Geen zin hebben mag en kan.

Klagen over het kapitalistische systeem en meer moet. Ik mag het graag doen. Aan de andere kant heeft het ons veel gebracht. Anders moet zeg ik dan. Ook omdat meer moet veel te veel vraagt van de aarde.

Dat goede anders moet. Dat goede anders moet nog uitgevonden worden. Het goede anders is er nog niet. Met de klemtoon op nog niet.

Het is natuurlijk ook luxe. Klagen over. In ons landje mag dat. Op vele andere plekjes mag het niet. Kritiek op de regering is dan dodelijk en levensgevaarlijk.  Die basis bestaat er niet.

Klagen en tevreden zijn. Ik klaag weleens maar ik kan ook heel tevreden zijn. Dat kan ook een vorm van verzet zijn.  Tevreden zijn en genoeg is weer genoeg.  

We zijn een migratieland

Al jarenlang sterven er meer mensen dan er geboren worden. Dat betekent krimp. Toch elk jaar weer meer inwoners in ons landje. Ze komen van elders en soms van buiten Europa.

De arbeidsmigrant die het werk doen wat wij als Nederlanders niet meer kunnen of willen doen. Kunnen we zonder dat werk. Er is natuurlijk al veel van dat werk verdwenen naar het buitenland. Maar helemaal zonder kan ons systeem niet. Dan zijn er mensen die het voor ons willen doen. Gelukkig wel.

De vluchteling die een veilig en leuk plekje zoekt. Ook daar genoeg van in ons landje. Regeltjes en procedures en soms mogen ze blijven. En soms niet. In het nieuws de kinderen van die asielzoekers. Hier geworteld en geschoold en ze mogen niet blijven. Wat ik daarvan vind ? Van mij mogen ze blijven en ze kunnen waardevol voor ons landje zijn.

Door die migratie verandert ons landje. De bevolkingssamenstelling. Zelf vind ik dat niet erg. Niet alles kan hetzelfde blijven. Grenzen dicht is onmogelijk. Of moet je dat willen ? Grenzen dicht en we worden als het om mensen en werk gaat weer zelfvoorzienend.

Hoe we altijd al afhankelijk zijn van mensen van buiten. Het is al heel lang zo. We kunnen het niet alleen. En groei moet. Ook als het om het aantal inwoners gaat.

Het brengt natuurlijk wel problemen met zich mee en daarvoor hebben we een regering. Die weet hoe je dat een beetje goed moet regelen. Huisvesting en meer. Of ze dat goed doen ? Geen idee of nee.

En dan al die mensen die vinden dat de grenzen dicht moeten. Niet te veel of geen mensen van buiten in ons landje. Nederland moet Nederland blijven. Ze zijn bang dat !  Dat kan ook terecht zijn.

Zelf maakt het me niet zoveel uit. Wie of wat is de echte Nederlander. Hoe onze voorouders lang geleden ook uit andere delen van Europa kwamen. Hoe we als je naar de geschiedenis kijkt nooit zonder mensen van buiten hebben gekund.

8 of het 9 miljard mensen waarvan 18 miljoen mensen in ons landje. Waarvan velen nieuweling zijn. Door al die nieuwelingen is onze bevolking de laatste jaren gegroeid. Zonder die niewelingen minder mensen in ons landje.  Maar ja. Meer moet : -)

Belangrijk vinden dat die nieuwelingen de kans krijgen een beetje mee te doen. of de kans krijgen om mee te doen. Zijn het niet de ouders dan zijn het de kinderen. Geef ze een kans.

Een complottheorie en Europa willen veranderen door al die mensen van buiten Europa.  Wie of wat is de echte Europeaan ? Bestaat de echte Europeaan wel ? Bestaat de echte Nederlander nog wel : -) En met een glimlach.

Niet alles hoeft hetzelfde te blijven. Vaak denk ik er zo over. Een wereldburger willen zijn. En dan pas een Nederlander. En dan pas een Drenth. En dan pas…

Of gewoon mens willen zijn en hoe dat weer voer voor discussie kan zijn. En natuurlijk meer en meer moet……..   minder is dan leuker maar niet echt in de mode. Misschien wel als het om het aantal mensen op het kleine stukje aarde Nederland gaat.

1 mei dag van de arbeid

1 mei vieren we de dag van de arbeid. Ouderwets of : -) Hoe we houden van werken en ook vaak houden van hard werken. Door al ons harde werken hebben we het goed gekregen. De groei economie en meer moet. Dat kan alleen door de schouders eronder te zetten.

Zelf hield ik ook altijd van hard werken. Veel doen en sneller en sneller moet. Gewoon meedoen met de massa. Of ik nog hou van hard werken ? Soms wel : -)  De aard van het beestje. Natuurlijk wel arbeidsongeschikt verklaard en dat was geen reden om helemaal niets meer te doen.

Lui zijn en lanterfanten. Een beetje rondlummelen en nietsen. Er wordt vaak schande van gesproken. Gratis geld krijgen. Je moet dat niet willen. Ook het Nederlandse leven. Schande spreken van de asielzoeker die alles gratis krijgt. Politici doen het graag en het levert stemmen op.

We zijn een nijver volk en al eeuwenlang de schouders eronder en hard werken. Nu niet meer ?? Het lichamelijke is er wel een beetje af.  Kunnen we nog wel lichamelijk hard werken. Ik denk even aan al die mensen van buiten ons landje die hier komen om lichamelijk hard te werken. Wij kunnen het niet meer.  Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen op die regel.

1 mei. De dag van de arbeid. Het is geen feestdag en het wordt door velen niet gevierd. Jammer. We mogen er af en toe wel even bij stilstaan. Voor bijvoorbeeld het harde werken van onze voorouders. Zonder machines en zonder nog veel meer is ons landje geworden wat het nu is. Voor niet meer dan een dubbeltje en armoede.  Ze deden het natuurlijk niet voor niets. Voor hun kinderen en voor !

We mogen elke dag weer profiteren van hun harde werken. We hebben het nu goed en natuurlijk nog wel veel te klagen. Echt tevreden met wat we hebben bereikt mogen we nog steeds niet zijn.

Tevreden zijn met en we mogen wel wat minder hard gaan werken en meer tijd gebruiken om te niksen en om te lanterfanten. Genoeg kan ook genoeg zijn. We hebben het verdient !!

Later met pensioen en niet eerder. Eerder met pensioen mogen zien als vooruitgang en als logisch.. Zo zou het moeten zijn. Het is anders. Genoeg is genoeg en dan mag je langer niksen. Met pensioen en niksen : -)  Hoort ook niet echt bij elkaar. En bezig blijven moet. Maar ik doe het zelf best wel veel en ik neem er de tijd voor. Lekker niksen, lummelen en lanterfanten : -). 

Verder wil ik wel een beetje bezig blijven. Schrijven is ook iets doen en meer moet : -) Ergens mee bezig willen zijn. Het grote niksen komt wel als ik in mijn kist lig. Eeuwenlang niets doen : -)

Jarenlang wilde ik Koos werkeloos zijn. Genoeg is genoeg en als geld gratis kan hoef je er niet voor te werken. Leek me altijd wel een leuk streven. Allemaal een werkweek van 20 uur en de rest doet de computer wel. Al een oud liedje….. Van Het Klein Orkest en de zanger kon door het succes rustig aan doen en genieten van het niets doen. Hij had er voor gewerkt.

Het moeten en het doorgaan met meer en meer moet. Het hoort bij de mens en het hoort zeker bij het Nederlandse volk. Er zijn natuurlijk ook volkeren die het een beetje anders doen. Daar ben ik dan af en toe jaloers op : -)

Het leven is eindig

Plannen voor de Nedersaksenspoorlijn. Van Groningen via Stadskanaal naar Emmen. En dan naar Zwolle. Emmen is nu een eindstation en wordt dan een tussenstation. Het is toekomstmuziek en het kan nog wel 20 jaar duren voor het zo ver is. Ik zal het denk ik niet meemaken.  Eind dit jaar via Coevorden met de trein Duitsland in. Ik hoop het mee te maken en dat gaan we zeker doen : -).

Zo is het met meer toekomst. Leuk om te weten dat en meer ook niet. Ik zal het niet meemaken.  

65 jaren oud zijn en geen 20 jaar meer te gaan. Met een beetje mazzel natuurlijk wel. Ook een roker zijn en dan is de einddatum ook anders en eerder dan de niet roker..

Dromen van het paradijs op aarde. Een wereld met alleen maar het goede. Alleen maar de liefde en geen haat meer. Meer dan een droom zal het niet worden en dat maakt ook niet uit. Ik mag er nog steeds van en vul zelf maar in..   

Onze kleinzoon is 14 jaar. Al 14 jaar mag ik onderdeel zijn van zijn leven. Hoe lang nog ? Geen idee. Over 30 jaar is hij 44 jaren jong en ben ik alleen nog maar een herinnering. En dan de kinderen van mijn lief. De oudste wordt volgend jaar 50…..  En : -) Zelf heb ik denk ik geen kinderen en het heel soms jammer vinden. Mijn genen gaan niet verder…..

Het leven is eindig en dat is maar goed ook. Dromen van onsterfelijk zijn. Velen doen het en ze zijn er verder ook mee bezig. Hoe maak je die droom werkelijkheid ? Liever niet denk ik dan. Blij dat het leven voor iedereen eindig is. De goede en de slechte mensen. Op een dag stopt het voor iedereen.

Geld en er zijn mensen die hebben het als water en ze zullen het bij leven nooit op krijgen. De kinderen en kleinkinderen hoeven denk ik ook niet te werken voor de centen. Waarom ze zoveel willen hebben ? Geen idee. Hebzucht of hobby of iets anders.  

De erfenis of is het ergernis : -)  Het kan allebei. Hoe zal het met mij gaan ? Gelukkig, hij is er niet meer. Of de tranen. Ook allebei denk ik dan.   Over de doden niets dan goeds.

In de inloop hebben we het af en toe over de bezoekers die zijn overleden. Een lange lijst en elk jaar meer. Op een dag hoor ik daar ook bij. Voor de levenden is het verder gaan en op den duur vergeten. En iemand is er pas echt niet meer als er niemand meer over is om aan ze te denken….

De geschiedenisboekjes staan vol met mensen die in hun tijd een stempel op het leven hebben gedrukt…. Soms positief en soms negatief. Ze leven een beetje voort…. Ik zal die geschiedenisboekjes niet halen. Jammer of maakt het niet uit.

Soms wel de gedachte dat ik iets achter wil laten. Zodat ze me voorlopig niet zullen vergeten. Positief bedoeld : -)>.  Het digitale gedoe denk ik dan en dan heb ik daarin ook een steen verlegd zodat de stroming nooit meer hetzelfde zal zijn. Ik kom ze ook elke dag weer tegen. Mensen die zijn overleden en die digitaal een beetje voortleven. Ik wil ook en : -)  

Over 100 jaar zijn we allemaal dood. En jij ook ! Niet meer dan een naam in een stamboom. 

we zien wel of ik zie wel

Het grote gebeuren in de wereld. Het gedoe in het Midden Oosten. President Trump met al zijn nukken en kuren. En de invloed van al dat gedoe op het dagelijkse leven in ons landje. Je ziet het vooral terug in de benzineprijzen en straks in nog veel meer.

Als ik het voor het zeggen had is het morgen vrede op aarde. Ik heb het jammer genoeg niet voor het zeggen. Ik denk dat ik ook niet de enige ben die er zo over denkt.

Invloed op dit grote gebeuren heb ik verder niet. Ik zie wel hoe het verder gaat en er iets aan veranderen kan ik niet. Ook al zou ik willen..

Het gebeuren in ons landje en even iets meer dan 80 jaren terug in de tijd. De Duitse bezetting van ons landje. Hoe de meeste mensen hier mee omgingen. We zien wel wanneer het voorbij is en er is niets aan te doen.. Gelukkig waren er ook mensen die daar anders over dachten en in verzet kwamen. Voor de meerderheid was het denk ik wel gewoon we zien wel en er is niets aan te doen. Wachten op de bevrijding….  En dan feest…..

Nu het gebeuren in ons landje. De asielzoeker en ik kan er niet omheen. Een kleine groep is tegen en ze laten het overduidelijk merken. De grenzen moeten dicht en meer van dit gedoe. De meerderheid denkt er denk ik anders over. En ze laten het verder niet merken. We zien wel hoe het verder gaat. Als rijk volk heb je natuurlijk de plicht om er te zijn voor !  Of maakt dat niet uit.  Ieder voor zich en God voor ons allen…..  Een vluchteling met goede bedoelingen hoort welkom te zijn. Die goede bedoelingen blijven natuurlijk wel belangrijk.

De opwarming van de aarde door meer en meer moet. Ik kan het dan niet laten om iets te vinden van dat meer en meer moet. Grenzen moet zoiets ook hebben. De meerderheid gaat echter gewoon door met.  Willen ze niet anders ? Of kunnen ze niet anders meer ?  De mensen die zich druk maken om morgen en overmorgen zijn er gelukkig ook.

Wanneer stopt ik zie wel en dan laat je je stem horen. Tegen zijn is soms nodig. Het kan niet altijd met ik zie wel of we zien wel.

Inmiddels ben ik 65 en steeds meer ik zie wel. Het zal mijn tijd wel duren en er zijn genoeg mensen die er wat van zeggen. Mijn mening zit er ook tussen en dat is genoeg en meer dan dat hoeft het niet te zijn. Ik laat het verder maar aan de jeugd over……

Soms kan ik het niet laten. Dan neem ik afscheid van ik zie wel of we zien wel. Een tegenstem is broodnodig.  Ook met ik zie wel kom je er natuurlijk wel……. Je stem laten horen en je mening verkondigen kan ook vele nadelen hebben….

Problemen komen en ze gaan en er is altijd iemand die op ons let en over ons waakt. Dat kan natuurlijk ook. Vaak denk ik er ook zo over.  Er is altijd iemand die op me let en die over me waakt. Maar die iemand kan het niet alleen. En dan is verzet verplicht. Blij met al die mensen die afscheid hebben genomen van ik zie wel. Ook al doe ik het zelf nog te vaak. Of denk ik het nog veel te vaak. Ik zie wel.

Te veel mensen met ik zie wel. Het heeft vele nadelen. Mensen die het niet zo goed voor hebben met de wereld en met de mensheid kunnen dan gewoon hun gang gaan. Verzet is soms meer dan verplicht. En dat kan op vele manieren en naar vermogen.

Nederlander zijn

Wanneer voel ik me een Nederlander. En wat is Nederlander zijn voor mij. Gisteren op tv twee bekende Nederlanders die het hebben over Nederlander zijn.

Voor de 1 is het oranje en dan samen voetbal kijken. Het Nederlands elftal en vooral bij succes. Het hele land oranje.  Zelf heb ik dat niet. Weten dat het iets voor het volk is. Oranje kleding heb ik ook niet.  Ik zal zelf nooit iets oranjes aan doen. Zelfs geen onderbroek : -)

Voor de ander is het de taal. Daar kan ik me dan wel in vinden. Hoe de Nederlandse taal me Nederlander maakt. Ik hou van het Nederlands. Nog meer dan van het dialect. In het Nederlands denken en in het Nederlands schrijven. Dat maakt me dan een Nederlander.

Verder denken en het Koningshuis. Ik denk even aan mijn achternaam. Lang geleden had je de Staatsen en de Oranjegezinden. Dus dan mag ik niet echt een fan zijn van het Koningshuis : -).

Lang geleden met koningin Juliana en als kind kijken naar het defilé (soestdijk) op Koninginnedag. Dat vond ik dan wel weer bijzonder. En maandag is het weer Koningsdag. Het volk juicht de koning toe. Ook lang geleden en als de koning naar de stad kwam was er gratis bier voor het volk. Dan wil men wel even juichen.

Weten dat ze ook goed werk doen voor Nederland. En er is maar 1 koning. Beter dan een republiek en ze worden er ook goed voor opgeleid. Koning zijn. En : -)  Maar juichen voor de koning. Dat gaat me dan weer te ver. Ik denk dan ook even aan mijn achternaam : -). 

Vechten voor het vaderland en dan eventueel je leven verliezen. Zelf wel in het leger gezeten. Meer just for fun dan voor het vaderland.  Wil ik mijn leven geven voor Nederland. Misschien wel en misschien niet. Twijfel.  Wel houden van de vrijheid die je in ons landje hebt. Wil ik daar dan mijn leven voor geven ? Als het zin heeft wel…..  heeft vechten zin ?  geen idee, nee of ja.

Nederland mijn vader en moederland. Ik wil ook niet echt ergens anders wonen. Natuurlijk is er altijd iets voor verbetering vatbaar. En als je dan kijkt naar het (kapitalistische) systeem ? Ik ben geen fan maar ook niet direct weten hoe het anders kan.

Mens zijn met al zijn beperkingen en al zijn vul zelf maar in. En dan is het in ons landje goed toeven. Met al zijn voor en tegen. Ergens anders is het vast niet beter. Hoe het gras bij de buren altijd groener lijkt. Lijkt en het kan ook vies tegenvallen. Misschien is het ook wel kunstgras.

Wat maakt mij nu Nederlander. Het is mijn geboortegrond en dan verder de taal. Houden van : -)  Als ik ergens anders geboren was ?  Geen idee en het is niet zo dus ook even geen zin om daar verder over na te denken.

Kan het leven ergens anders beter zijn ?  Geen idee en ook dan geen zin om er verder op in te gaan of om over na te denken. Volgens mij kan het alleen maar slechter en niet echt beter….

Ik ben een Drent en dan een Nederlander en dan een Wereldburger. Dromen van een wereld zonder grenzen en zonder nog veel meer. En Blij dat ik een Nederlander ben en dat ik !

1990 Licht en Kracht Assen.

Even terug in de tijd.

In september 1987 werd ik voor het eerst (gedwongen) opgenomen in de GGZ. Volgens de hulpverleenster die ik toen had was ik een gevaar. Het ging niet echt goed met me en zwak uitgedrukt. 

Vele opnames volgden. Ook vaak vrijwillig. Ik wil het wel telkens weer opnieuw op eigen kracht proberen en telkens weer loop ik vast. Het bier en het alleen zijn en nog veel meer.

December 1989 weer een gedwongen opname. De zevende opname sinds 1987.  Het gaat echt goed mis. Ik kan het niet alleen en alleen moest ik het wel doen. Niemand die me echt kon helpen. Al die opnames die ik achter de rug had en al die gesprekken. Het hielp niet. 

Januari 1990 en ik ga even een weekend naar huis. Ik zie de puinhoop en niemand die het even heeft opgeruimd. De tv stond weer op zijn plek en meer was het niet. En ik heb geen zin meer.  Geen zin meer om weer vast te lopen. Geen zin meer in die diepe dalen.

Inmiddels definitief de diagnose schizofrenie gekregen en het advies om intern een 8 maanden durend programma te gaan volgen. Ik heb er wel zin in. Een lange tijd intern. Een lange tijd eventjes niet(s) meer. Een lange tijd.  Het wordt het hele jaar 1990. Gelukkig wel heel snel een kamer voor mij alleen.   

Eerst even wachten tot het programma begint. Dat kan ook intern. Ik wil en ik hoef voorlopig niet naar huis. Blij mee.

Het programma. 20 uur in de week iets te doen en verder veel tijd voor. Waarvoor eigenlijk ? Geen idee meer. Ik leer koken. Daar ben ik nog steeds blij mee. Ook met de ontspanningsoefeningen. Mijn tenen een beetje bewegen en : -)  Af en toe psychologische tests.  Wat is het effect van de therapie. Wat ik me nog van die testjes herinner ? Emoties herkennen op gezichten van mensen en meer. Natuurlijk ook veel info over schizofrenie.  Hersenspoeling. Gelukkig viel het verder bij mij mee.  Het advies was om beschermd te gaan wonen. Schizofrenie is een hele ernstige ziekte….. Gelukkig kan ik er nu goed mee omgaan en : -) Natuurlijk niet altijd met een glimlach.

Het effect van het verblijf in zo’n oud gebouw. En de omgeving en de vaste bewoners.  Die sfeer heeft veel invloed op me. En dan elke 4 weken een depot (medicatie in de vorm van een injectie in de bilspier. Het bloed stroomt erdoor en neemt dan een beetje mee).  Wel elk weekend naar huis. Buslijn 21 Assen naar Emmen en terug.  En natuurlijk het erger maken van die verdoving (depot) door een pilsje. Af en toe kom ik een beetje los en daarna ben ik alweer snel een zombie en ik wil eigenlijk ook even niet anders.

Maart 1991 weer naar huis en het goede voornemen om het minimaal 1 jaar zonder opname te doen. Het lukt. Januari 1992 begint de ggz met een dagbestedingsproject in Emmen en ik ben 1 van de eerste deelnemers. Een veilige omgeving om te herstellen en eindelijk mensen om me heen die me echt konden helpen en die er echt voor me waren. Nog steeds dankbaar voor.

Inmiddels meer dan 36 jaar geleden en wieter goan en sterker worden. Geen alcohol meer en geen depot meer. Wel elke dag een pilletje. Ik denk nog wel vaak aan die tijd terug. Gelukkig ook niet altijd.  De aanhouder wint en door gaan met ademhalen heeft geloond.

Of ik sinds 1991 opnamevrij ben geweest ? Nee, maar zulke diepe dalen dan toen werden het niet meer. Die opnames daarna waren in Emmen. Soms ook just for fun en : -()  Opname in Emmen kan nu ook niet meer.   Nu wel al meer dan 15 jaar opnamevrij en ik schrijf ook al 15 jaar. Ook heb ik al jaren geen contact meer met de GGZ. 2 jaar geleden even kort (crisis) en genoeg is meer dan genoeg. Ik kan het nu op eigen kracht en ik blijf braaf mijn pilletje slikken.