Een zegen of een vloek

Ik hoor iets over plastic en dan plastic afval. Voor altijd op de aarde en niet meer uit te wissen. De plastic soep in de oceanen en al het leven vol met plastic microstukjes. Niet meer terug te draaien. Ik zie hoe ze in ons landje met plastic afval omgaan. Anders en gelukkig anders dan in sommige andere landen.  En er is maar 1 land en dat is de aarde….

Ik zie en ik vraag me af. En niet alleen bij plastic. Is het een zegen of een vloek ? Geld verdienen is belangrijker dan even nadenken hoe het verder moet en gaat. Bij ieder nieuw iets in het leven van de mens. Is het een zegen of is het een vloek ?

Het kan eerst een zegen zijn en dan een vloek worden….  De uitvinder van de atoombom en de kernwapens die er op volgen. Gelukkig worden ze niet gebruikt. Men weet dat er dan geen weg terug is.

Een zegen of een vloek. Soms is er een weg terug. Ik zie en ik kijk tv. Ik zie hoe plekjes eerst bijna vernietigd door de mens. En dat die door dezelfde mens in ere worden hersteld. Net op tijd zijn we tot bezinning gekomen.

De natuur in ons landje en de mooie natuur. Ik zie hoe het in ere wordt hersteld en dat er een weg terug is. Ook weten dat het voor sommige stukjes natuur te laat is. Er is geen weg terug.

Meer en meer zien als een zegen. Of wordt het op een dag een vloek ? Dan krijgen we spijt en voor eeuwig spijt. Al veel over geschreven en dan een pleidooi voor streven naar beter. In plaats van streven naar meer en meer.

Hoe gemakzucht ook een streven is van de mens. Zo is al veel gemakkelijker geworden. Uitvindingen om het leven gemakkelijker te maken. Of dat gemakkelijker aan het eind van de rit ook echte verbeteringen zijn ? En dan weer twijfel.

Het geld bijvoorbeeld. Het zien als een leuke manier om te ruilen. Ook een leuke manier om de hebzucht aan te wakkeren. Verslaafd aan meer en meer zijn we. Misschien niet iedereen maar de meerderheid wel. Geld is niet echt een leuke uitvinding.  Of wel natuurlijk. Wat is goed en zal aan het eind van de rit slecht zijn.

Het plastic in het begin van dit stukje. Niet echt een zegen. Of wel ? Zo is het met meer. In het begin de oplossing en later een probleem. Gelukkig zijn we gek op het oplossen van problemen. Maar soms is het niet meer op te lossen…..

Sommige problemen zijn niet meer op te lossen en dan moeten we ermee leren leven en mee leren omgaan. En dat kunnen we.

De opwarmende aarde waar we nu mee moeten leren omgaan. De mens die invloed heeft en niet in staat is om de aarde te laten afkoelen. Een op hol geslagen systeem en de op hol geslagen mens. Niet meer te stoppen. Niet echt een zegen. De mens zien als een zegen voor de schepping. We hebben het veel mooier gemaakt. Of het is precies andersom. We zijn een vloek en hebben al veel moois vernietigd en we gaan door met.

Leven alsof er nog 3 planeten aarde zijn. We doen het. Waarom ? Geen idee.  We weten niet beter meer. Of het is anders ? Ik hoop het.

De cirkel die vierkant wil worden

Ik schrijf bijna nooit over mensen. Geen zin in. Ik ben ook niet goed in mensenkennis en dan kan het al snel verkeerd gaan.  Nu even een beetje een uitzondering.

Frans, een kameraad van lang geleden en hij is niet oud geworden. Gestorven door een medische fout. Ook schizofrenie en nog iets meer. De bezoekers die net als ik vanaf de begintijd komen weten over wie ik het heb.

Hij schreef een gedicht.  De cirkel die graag een vierkant wil zijn. Anders zijn dan en daar had hij moeite mee. Veel liever was hij gewoon net als een ieder geweest.

De cirkel die graag een vierkant wil zijn. Vierkanten hebben meer land en ook altijd gelijk. Zijn best om mee te draaien in het systeem heeft hij gedaan. Ook de sociale werkplaats en het einde van zijn mooie droom. Daarna was het anders. Tussen allemaal vierkanten en hoe doe je het dan als cirkel. Het ging dus niet goed op die sociale werkplaats en hij werd gepest. Zelfs iets meer dan dat. En wat dit met hem deed.  De oude Frans verdween en….

Daarna maar accepteren dat het de cirkel is die hij is. Een gewonde vierkant zijn is nog erger dus dan maar cirkel blijven. Ik ga zo even in mijn digitale archief op zoek naar dat gedicht en misschien plaatsen.

Cirkels en vierkanten en meer zijn mensen niet. Mensen die moeiteloos mee kunnen doen noem ik dan even vierkanten. En dan de cirkels die niet anders kunnen dan cirkel zijn. Aanpassen en dan vierkant worden. Velen willen dit. Of hebben dit even gewild ! Het is te moeilijk.  En dan maar gewoon accepteren. Ik ben een cirkel ! En daar blij mee leren zijn.

De inloop met al zijn cirkels. Of moet ik het vierkanten noemen : -) Soms merk ik dat de cirkels het ook in de inloop zwaar hebben. Sommigen zijn  weggebleven.

Binnen en buiten de lijntjes kleuren en soms kan men niet omgaan met de mensen die niet binnen de lijntjes kunnen kleuren. Hokjesdenken noem ik het ook weleens. En zolang je binnen het hokje van de ander kunt blijven is er niets aan de hand. Is het begrip voor andersdenkenden wat men mist. Of is het ook een beetje intelligentie ?  Geen idee.

Zelf ook een beetje ervaren. Men wilde mij wegpesten. Ik was ook even niet mezelf.  En het is goed gekomen…..  Maar vergeten is dan lastiger.

Dromen van een samenleving waar ruimte is voor cirkels en vierkanten. Ook begrip voor de cirkels van de vierkanten en natuurlijk andersom hoort daarbij.

In ons landje valt het verder wel een beetje mee. Alhoewel het soms ook tegen kan vallen. Het is maar hoe je het bekijkt. Even buiten de lijntjes kleuren en dan valt het mee. Of valt het dan tegen ?   

Niet van iedereen kunnen verlangen dat men alles snapt. Zolang er ook maar mensen zijn die het wel snappen en het dan kunnen uitleggen. Dan denk ik even aan de inloop.  

Frans en altijd weer denk ik aan dat gedicht. Ik ben benieuwd of ik het nog kan vinden.  Er is natuurlijk ook iets meer dan dat gedicht. Ik woon nu op een plekje waar hij vlakbij heeft gewoond….. En er is meer dan. . Altijd weer meer dan.

Met pensioen en

De cirkel en de piramide.

Elders in dit mooie blad een verhaal over de cirkel die vierkant wilde worden. Doet me ook denken aan de piramide en de cirkel. En dat doet me weer denken aan mijn actieve inloopjaren.

De begintijd en elke zondag inloop draaien. Niet als een piramide en ikke ben de baas maar als een cirkel. Degene met de sleutel zijn en die zorgt voor de koffie. En dan niet veel meer willen zijn dan de ander. En het ging altijd goed. Geen enkele wanklank en 112 bellen was nooit nodig : -). En met een glimlach. Kan het anno 2026 nog steeds ? Een bezoeker die als vrijwilliger de inloop draait. Verder in de tijd zijn en dan gaat het als snel om diploma’s en stel je eens voor dat ?  Wie is dan verantwoordelijk? In de begintijd stonden we daar nooit bij stil.

Mijn actieve jaren als voorzitter van de activiteitencommissie en alles wat ik heb georganiseerd. Van 2010 tot 2020.  In de jaren negentig een paar studentes van de activiteiten begeleiding opleiding begeleidt. Of zij begeleiden mij. Veel kennis opgedaan en nu in de praktijk brengen. Ook de ruimte krijgen om het op mijn manier te doen. Ook heel belangrijk. Het komt goed en vertrouwen !!

Uitjes en zin een hebben in iets leuks. Vaak maakte ik er een inloopactiviteit van. Met een aantal bezoekers en mijn lief. Veel leuke dingen gedaan.  En ikke had de leiding. Ook grotere uitjes en dan een medewerkster die op het busje reed. Altijd weer de cirkel in plaats van de piramide.

Begeleiding nodig hebben en nog steeds niet de reden waarom ik in de inloop kom en met een glimlach. In staat zelf te denken en zelf te beslissen en nog veel meer.  Ik doe het zelfstandig en ik doe het zelf.

Ouder worden en de kwetsbaarheid blijft of is sterker geworden. Nog geen zin om echt afscheid te nemen van de inloop.  Wel afscheid genomen van mijn actieve rol. Het was even wennen en het is gelukt. Ik ben misschien ook iets minder sociaal geworden. Ik vind het schrijven en facebook belangrijker dan en ik kan maar 1 ding echt goed doen. Ook heb ik niet met iedereen een klik.

Bezoeker willen zijn en eerder meer vrijwilliger dan bezoeker. Gezien door de ogen van het systeem en alweer met een glimlach.

Soms vind ik het nu te veel de piramide en te weinig de cirkel. Misschien hoort dat nu bij de inloop. Zoals vroeger de cirkel bij de inloop en ook wel bij mij hoorde. Verder laat ik het hier maar even los. Het is niet meer mijn pakkie aan. Ik heb ook geen zin in strijd en in vechten dus ook een reden om het los te laten. Met pensioen. En verder kijk ik en meer ook niet.

Met pensioen en natuurlijk een klein beetje niet. De website doe ik nog en ik doe het nog lekker zelfstandig. Mijn bijdragen aan het Inlopertje gaan nog gewoon door. Het maandblad voor en door bezoekers met weinig bemoeienis van bovenaf. Ook belangrijk. En natuurlijk weer vertrouwen.

Verder natuurlijk wel een beetje een mening hebben over de inloop van Nu en weten dat niets hetzelfde kan en mag blijven. Dus het mag ook een beetje anders zijn. Het is ook maar een beetje een mening want er is altijd meer dan !!

Er is meer dan !

Verschillende keren op een gesloten opnameafdeling van de GGZ opgenomen geweest.  Dan weet je dat er meer is dan.  Meer is dan een oordeel kan een voorbeeld zijn.  Je kunt pas over me oordelen als je in mijn schoenen hebt gestaan.

Hoe gemakkelijk mensen met een oordeel klaar staan. Niet oordelen kan natuurlijk ook ontzettend moeilijk zijn. Weten dat ik soms zelf ook nog oordeel. Vaker nog weet ik dat er meer is dan.

Er is meer dan. Psychotisch en dan weet je zeker dat er meer is dan. Er komt iets bij in de vorm van stemmen, wanen, de fantasiewereld of wat dan ook. Wat dan ook kan veel zijn en soms heel weinig. Stemmen en ik weet wat het is. Leven in een fantasiewereld. Ik weet het.  Om de werkelijkheid te ontvluchten ? Soms wel en soms niet.  Nu elke dag een paar pilletjes om mijn brein rustig te houden.

Door al die psychotische ervaringen en de gesprekken met anderen die weten wat een psychose is weet ik heel zeker dat er meer is dan. Meer dan de mens onder normale omstandigheden kan waarnemen : -) Meer tussen hemel en aarde dan de mens kan weten. Ook al weten we elke dag iets meer. We zullen nooit alles weten….

Meer is dan en dan het oordeel van de ander. Ze weten niet wat de oorzaak is. Van wat ze waarnemen en van wat ze zien. Natuurlijk ook niet altijd belangrijk. Ze kunnen niet weten en willen soms ook niet weten. Hun brein is anders dan de mijne en anders mag het zijn.

Er is meer dan. Ik zet het op facebook en iemand vraagt wat ik ermee bedoel. Geen zin om het uit te leggen en misschien lukt het me ook niet. Zijn brein is niet mijn brein en nog meer verschillen.

Het kan gemakkelijk zijn. Mensen die (ver)oordelen gaan (ver)oordelen. Ook iets waar ik geen zin meer in heb. Het is zoals het is en meer zal het ook niet worden. En er is meer dan.

Verder ben ik soms een gesloten boek. Gekker op schrijven dan op praten. Levend in mijn eigen hoofd. Volgens sommigen ook een slecht idee. Je moet niet te veel in je hoofd gaan leven. Soms ben ik het daar wel mee eens. Maar kan ik nog anders ? Niet echt.

En dan mijn sociale fobie. Nog een beetje aanwezig of een beetje afwezig. Bang om veroordeeld te worden of om afgewezen te worden. Dus dan doe ik iets maar niet.

Leven in mijn eigen brein. Ik hou ervan. De vingers op het toetsenbord en ik zie wel wat er komt.  

Er is meer dan. Denk daar ook eens aan. Voordat je iemand gaat veroordelen. Je kent niet het hele verhaal. En niet oordelen kan natuurlijk moeilijk zijn en soms te moeilijk. Blij dat ik dit weet en dat maakt het leven weer iets gemakkelijker. En ik snap het !

Denken voordat ! Hoe moeilijk dat denken soms kan zijn. Te moeilijk ? Of is het oefening baart kunst.  Er is meer dan : -)

Dromen

Ik heb een mooie droom. Er is geen armoede en rijkdom meer. Er is geen oorlog meer. Ook de honger is de wereld uit. We doen het massaal zonder !   Ik word wakker en ik kom beneden. Na het koffie zetten doe ik de tv aan. Ik ontwaak en ik zie dat het alleen maar een droom was.

Dromen van allemaal op dezelfde golflengte. Veel is niet meer nodig en we kunnen zonder. Meer dan een droom is en wordt het denk ik ook niet.

Zondig is de mens zegt een kameraad en als je dat accepteert wordt het beter. Het gaat dan even over Jezus en alles wat daarbij hoort.  Zie ik soms ook op tv. Een programma met de titel de verandering en hoe Jezus verantwoordelijk is voor deze verandering. Of is het anders ?

Samen en veel van mijn dromen gaan over samen. We nemen afscheid van ons ego en van ikke en ikke. We gaan het samen doen. Dezelfde golflengte is soms of vaak nog ver weg. Er zijn vele golflengtes en geen mens is als het om de golflengte gaat gelijk.

De mensen met wie ik automatisch een klik heb. Een gebruiksaanwijzing hebben en. Nog veel meer en.  De golflengte klopt niet dus het wordt nooit wat. Het ego en het eco.  De cirkel of de piramide. Vorige week iets over geschreven voor het Inlopertje. Misschien moet ik het ook even op mijn blog zetten. Dan weten jullie waar ik het over heb. Het komt wel en ik dwaal weer af.

Dromen en hoe een psychose ook vergelijkbaar is met een droom. Wakker dromen en in mijn eigen wereldje. Of het echt of nep is ?  Ik heb het even niet meer door. Het is natuurlijk nep en voor mij is het echt.  En dan wakker zijn in een vreemde wereld.

Doet me weer denken aan mijn allereerste opname. Ik word wakker in een vreemde wereld. En dan weer wennen aan die vreemde wereld. De tv staat aan en ik snap er even niets meer van.  Vreemde mensen om me heen en een ieder in zijn eigen wereldje.  Weer nuchter moeten worden en het is echt moeten.

Soms heb ik dat nog. Dan vergeet ik alles en is mijn leven op aarde net als leven in het paradijs. Zonder oorlog. Zonder armoede en rijkdom. Zonder de groei-economie, zonder het kapitalisme en zonder geld.  Geld is handig voor een beetje winkeltje spelen en meer ook niet. Dat kun je ook alleen maar zeggen als je er genoeg van hebt : -)

Een Jehova getuige laat me een leuk boekje zien. Over het paradijs. Ik zet alles uit zeg ik dan en het is al zo ver. Ik vind het een leuk streven. Het paradijs. Vaak gaat het om systeemdenken en meer en meer moet. Dan is dit even anders. Er hoort natuurlijk nog veel meer bij. En dat laat ik maar even buiten beschouwing. Wel weten dat er meer is dan.

Dromen van allemaal op dezelfde golflengte. Er is maar 1 land en dat is de aarde. Er is maar 1 ras en dat is de mensheid. En er is maar 1 geloof en dat is de liefde.  Veel meer is het niet. Of moet het altijd veel meer zijn.

Evolutie zegt een andere kameraad. En dat duurt heel lang. Kijk maar hoe lang het duurde voordat er mensen waren.  En wat komt er na de mens. Dat kan nog heel lang duren……

Records

In de winter schaatsen kijken en natuurlijk sneller en sneller moet. Al vele wereldrecords zien rijden. Of het einde al in zicht is. Ik denk het nog niet. Verbeterd materiaal en andere traingingstechnieken en mogelijkheden. Het zal wel een keer stoppen.  En dan ? : -)

Records en zo is er een boek vol wereldrecords en andere records. Je kunt dan als gewon sterveling zelf een record bedenken of 1 van die vele records die in dit boek staan verbreken.  World guiness record boek. In het verleden weleens gekocht en doorgebladerd. Niet dat ik van plan was om : -)

Records en we zijn gek op records en op mensen die een record verbreken of verbroken hebben. Ze worden toegejuicht. Niet altijd natuurlijk. Er zijn grenzen.

Ons leven en steeds weer meer en meer. Mijn vorige blog. Het doel kan natuurlijk ook beter en beter zijn. En dan de overeenkomsten en verschillen tussen die twee.

Voor het eerst vrede op aarde. Als ik die macht had kwam ik in alle geschiedenisboekjes. Voor het eerst vrede op aarde. Ik denk dat het heel erg lang geleden al vrede op aarde was.  De begintijd van de mens. Of het echt zo was ? Natuurlijk geen idee. 

Oh ja records en dan de weerrecords van de laatste jaren. Nog nooit eerder en vul zelf maar in. De aarde warmt op en de gevolgen. Dan word ik niet echt blij van een nieuw record.  Sinds we zijn begonnen met meten is er al veel verandert en dat gaat door.  Voordat we het maten was er natuurlijk ook al het klimaat.  Hoe het toen was ? Geen cijfers van bekend.  Misschien ooit eerder opwarming van de aarde.  Vast wel en

Meer en meer mensen op aarde. Nog nooit eerder waren er 8 miljard mensen. Een record. Nog nooit woonden er 18 miljoen mensen in ons landje. Een record. Of dat meer en meer verder gaat. Ik denk het wel. En dan op een dag weer minder.

Soms hoef je voor een record ook niet veel moeite te doen. Ik ben bijvoorbeeld nog nooit zo oud geweest als vandaag. En morgen weer een nieuw record.

Soms moet je er wel veel voor doen. Ik denk even aan een wereldrecord bij het schaatsen en daar moet je heel hard voor werken en jarenlang mee bezig zijn. Dat is dan ook wel een applaus waard.

De Nederlander had nog nooit zoveel spaargeld als vandaag op de bank. Ook een record. Of we daar veel voor gedaan hebben ?  Sommigen wel en anderen wat minder.  Of het voor elke Nederlander geldt ?  Nog nooit zoveel geld op de bank. Zeker weten van niet en de verschillen zijn (te) groot.  Alle geld op een bult en eerlijk verdelen.  Ook dat zie ik niet gebeuren.  Is er een plafond ?  Geen idee maar ik denk het wel.  En dan ? Minder en minder.

De staatsschuld van het grote Amerika. Ook een record. 40 Triljoen en dan heb ik het over 12 nullen. Wanneer stopt het ? Geen idee.  En dan ?

Records houden ons als mensheid ook aan de gang. Of het anders kan ? Op een dag denk ik wel.  En soms doet men het al een beetje anders.

Dit is nummer 352 op mijn blogpagina. Een nieuw record. Voor staatshenk.blogspot.com wel.  Voor deze blog  was er een andere en : -).   Dus geen record.  

als werken niet lukt of niet meer lukt. En dan ?

Ik kan niet werken en dat is niet mijn eigen schuld. Waarom mag ik dan geen autorijden ? Waarom mag ik geen eigen huis ?  Waarom en nog veel meer waarom. Ik heb vaak ook geen idee waarom dit niet mag. Het systeem en alles voor de werkenden. Voor de mensen die dat niet kunnen is er gratis geld. Dat mag natuurlijk niet al te veel zijn. De werkenden zorgen er dan samen voor dat de niet werkenden ook een paar centen krijgen. En meer dan een paar centen mag het niet zijn. Solidariteit of iets meer.

Ik kan me zijn frustraties goed voorstellen. Niet kunnen werken om wat voor reden dan ook is vaak geen eigen keuze. Of nooit een eigen keuze. Hij mag ook blij zijn dat hij nog een paar centen krijgt en niet afhankelijk is van liefdadigheid. Zo kun je dan ook zien.

Domme pech komt soms ook voor. Werken lukt en van baantje naar baantje. Tussendoor een uitkering. In zo’n periode raak je arbeidsongeschikt. En dan de rest van je leven in de bijstand. Was je op dat moment aan het werk geweest. Dan is er de arbeidsongeschiktheids uitkering.

Ook iets leuks. Ik noem het maar even de WAO. Ouderwets en ik ga er vanuit dat iedereen weet wat ik ermee bedoel. Dan had ik geluk. Aan het werk toen ik voor het eerst psychotisch werd. Herstel kwam er niet dus afgekeurd. En genoeg geld om rustig van te kunnen leven.  Altijd iets gedaan voor de samenleving en het goede doel. Al genoeg over geschreven.  Dan was of is het systeem lief voor me.

Het is wel een stukje minder lief geworden.  De WAJONG bijvoorbeeld. Veel strenger geworden en veel minder lief. Jaren geleden kon je op je veertigste nog overstappen van de bijstand naar de WAJONG. Soms een leuke manier om. Nu kan het niet meer.

Werken moet en alleen als het echt niet kan recht op een uitkering. Mee eens maar wees een beetje lief. Er is meer dan.  Dat lieve is de laatste jaren wel een beetje verdwenen. VVD beleid en niet met een glimlach.

Het rechtvaardige systeem en als je dan pech hebt krijg je klappen. En dan is het systeem opeens onrechtvaardig. 

Lui zijn. Zo worden mensen in de bijstand ook weleens genoemd. Te lui om te werken en gratis geld. Zegt men ook weleens van mij. Ze moeten me mijn uitkering afpakken en nog meer van dat gelul. En gelul is het.

Elk systeem kent slachtoffers. Het perfecte systeem bestaat niet. Dromen van een systeem die lief is voor de zwakkeren. En streng voor de sterkste schouders ? Dat hoeft dan ook niet. Maar wel lief voor de zwakkeren. Dat komt denk ik ook door al die verhalen die ik heb gehoord van de zwakkeren. Dan is het systeem verre van lief. En steeds iets minder lief geworden.

Met een minimum uitkering kun je in ons landje heel goed koos werkeloos zijn. Maar het valt niet altijd mee. Als je dromen hebt waarvoor je geld nodig bent…  Dan moet je anders gaan dromen en dat is niet altijd simpel.

De sociale zekerheid staat nu ter discussie. Men vindt het te duur worden. Soms kan het natuurlijk nooit te duur zijn. Medemenselijkheid en solidariteit voorop. En daarna pas streng zijn.