20 juni trad Daniel Lohues op in het atlastheater. Het slot van zijn theatertour. Het is al heel lang uitverkocht. Je moet als je naar zoiets toe wilt maanden van te voren al een kaartje kopen.
Ik zet op
facebook een berichtje dat ik er wel naar toe wil maar jammer genoeg veel te
laat ben voor een kaartje. Ik krijg een reactie en ze heeft voor mij twee
kaartjes die ik voor de helft van de prijs mag.
Het is wel het tweede balkon en niet naast elkaar. Even overleggen met
mijn lief en geen probleem. We gaan. Het is ook de avond dat Nederland tegen
Zweden moet voetballen en voor mijn lief ook geen probleem.
Jaren geleden
begon hij samen met anderen de Drentstalige popgroep Skik. Zijn doorbraak en ik
maak het een beetje van dichtbij mee. Houden va rockmuziek in het dialect.
Normaal fan zijn. Daniel Lohues heeft niets met Normaal en dat is dan ook niet
de reden voor hem om in het dialect te gaan zingen. Skik ook een paar keer live
gezien. 1 keertje in Erica. Waar hij nu
woont. En 1 keertje in het hele vroege
begin in de kolhoopstraat in Emmen.
Ik blijf hem
volgen en ik ben fan. Na Skik solo en allenig. Tussendoor de blues en nog veel
meer. Hij houdt van liedjes schrijven en
altijd inspiratie. Ook elke week in het
dagblad van het Noorden een stukje en ik sla het bijna nooit over. Houden van
zijn manier van denken en schrijven en houden van zijn liedjes.
Jaren geleden
samen met mijn lief en Harm naar een theateroptreden. Ik heb de neiging om mee
te gaan zingen. Ssst zegt Harm. Ik wil Daniel horen. Harm was vrijwilliger in
de inloop en inmiddels overleden. Vele
goede herinneringen aan hem.
Dus 20 juni dus
weer eens een keertje live. Mijn lief ziet al die trappen en ziet er tegenop
om. Zie het als 1 groot avontuur zeg ik en samen lukt het. Een mooi uitzicht op
het podium en ze zijn met zijn drieën.
Het openingsliedje is de nieuwe single die ik regelmatig op radio
Drenthe hoor. Verder verhalen tussen de
liedjes door. Ik voel me met hem verwant.
Drenten onder elkaar.
Tijdens de pauze blijven we zitten. Mijn lief heeft geen zin in die trappen. Iedereen verlaat de zaal. En ik maak een foto van een leeg theater.
Na de pauze
weer liedjes en verhalen. De verhalen worden steeds langer. Hij houdt van
praten en van vertellen. Genieten. Soms
iets te veel praten en te weinig liedjes.
Hij vertelt over zijn leven en de uitjes naar Amerika. Mooie verhalen en
ik zie mezelf het ook doen. Ik in zijn plaats.
Fantasie natuurlijk of me verplaatsen in hem. Hij kan het mooi
vertellen.
Soms een
beetje jaloers op zijn leven. Ik zie mezelf het ook niet doen. Een volle zaal
en jezelf zo bloot geven. Hij is artiest
en geniet er denk ik wel van. Het publiek vermaken met zijn liedjes en verhalen
en hij kan het goed.
De toegift
mag natuurlijk ook niet ontbreken. Op fietse uit de Skiktijd. De tijd dat hij
nog geen rijbewijs heeft… En natuurlijk
hier kom ik weg. Het alternatieve Drentse volkslied. Hij heeft het een paar
jaren geleden ook voor de koning gezongen. De twee liedjes staan ook in de top
3 van de Drentse doezend. Een lijst van de Drentse omroep.
Hij vertelde
dat hij nog niet wist wanneer hij weer de theaters ingaat. Ik ga het even in de
gaten houden en ik blijf hem volgen. Het was een meer dan leuke avond.



