over eerste en laatste keren

De eerste woordjes. De eerste stapjes. De eerste tandjes. De eerste lach.  Het kan voor ouders een hoogtepunt staan. Zelf vergeet je het alweer snel.  Soms later hoor je van je ouders hoe het was. De vijfde in de rij zijn en mijn ouders vonden het volgens mij niet echt bijzonder meer.

Verhalen over het leren fietsen. Ik wilde het niet. Totdat een jongere zus en toen kon ik het ook snel. Nog steeds doe ik alles zoveel mogelijk op fietse.

Mijn rijbewijs halen en voor het eerst zelfstandig auto rijden. Ik weet het nog en het was geen feestje.  De laatste keer dat ik zelf auto heb gereden en hoe blij ik was met het feit dat het de laatste keer was.

De eerste keer naar Normaal. Herfst 1977 en veel weet ik er niet meer van. Bier in glas en dat was geen succes. Blij dat ik klompen aan had.  De laatste keer Normaal was in 2015 en ik weet het nog. Als de dag van gisteren en ook het einde van een voor mij lange traditie.  De eerste single en de eerste elpee die ik van Normaal kocht. Ik weet het nog. En de laatste keer ligt ook achter me.  Er komt deze maand een nieuwe elpee en ik koop het niet.

Mijn eerste pilsje en ik weet het nog een beetje. Mijn laatste pilsje en ik weet het nog. Blij dat het achter me ligt.

Vele eerste en laatste keren en meer is het leven niet.  Iets voor de eerste keer doen en als het bevalt blijf je het doen. iets voor de laatste keer doen kan er ook bij horen. Tijd voor iets nieuws.

De eerste en tevens laatste keer. Ook dat komt voor. Beide ouders zijn er niet meer. Hun sterven maak je maar 1 keer mee.  Het is de eerste en tevens laatste keer. 

De eerste dode die ik zag. Ik weet het nog.  De eerste keer dat ik met de dood werd geconfronteerd. Ik was kleuter en opa en oma woonden naast ons. Ikke in de tuin en ik zie opa in elkaar zakken. Ik loop naar binnen en zeg dat opa is gaan slapen. Herinneringen heb ik er verder niet aan. Dit verhaal heb ik van horen zeggen. Later en nn de zesde klas van de lagere school. Een klasgenootje sterft. Met de bus naar een crematorium en afscheid nemen. Een herinnering blijft het.

De eerste keer dat ik in een vliegtuig stap. Ik zal het denk ik niet meemaken. Zo zijn er meer dingen die ik graag aan me voorbij laat gaan. Geen zin in.

Een wensenlijstje. Dingen die je in je leven in ieder geval 1 keer wilt doen. Ik heb het niet : -)  Ooit wil ik nog en dan geen idee. Ik heb alles wat ik wil al gedaan. Of : -)

Afgelopen zomer voor het eerst naar Orvelte gefietst. Nog nooit eerder gedaan. 68 km heen en terug. Een nieuw record. Als het gaat om fietsen wel. Ik denk dat er nog wel meer dingen zullen volgen die ik voor de eerste keer ga doen.

Elke dag weer een eerste keer. Koffie zetten en een sigaretje. Al jarenlang elke dag mijn begin van de dag. Misschien ooit een eerste keer zonder.  Het laatste wat ik elke dag doe ? Mijn pilletjes innemen. Misschien ooit weer zonder en weten dat dit niet kan.

De eerste keren in het leven en dan al die laatste keren. Het houdt ons aan de gang.

Op een dag mijn laatste ademteugen en dan op naar het licht !  Sterven zal ik ook maar 1 keer doen. Of is er zoiets als reïncarnatie ? Voor de tweede keer geboren worden.  Ik denk het niet. Of zeker weten van niet. 

Vriendelijk zijn

Zeggen wat je denkt kan ook iets liefs zijn. Waarom altijd met het gestrekt been. Waarom niet wat liever.  De ander is ook niet perfect en de ander doet ook zijn best.

Vele redenen om vriendelijk te zijn. Het kost geen cent en je kunt de ander een plezier doen. ‘

Een politicus klaagt.  Ze baalt van al die haatreacties onder haar berichtjes. En toch bedoelt ze het goed. Een foto van haar/hem is al een reden om er iets onvriendelijks onder te zetten. Ik ben fout verzuchten ze.   Gelukkig is niet iedereen haatdragend en staan er ook lieve berichtjes tussen.

Het gaat goed in ons landje. Een kleine minderheid heeft het nog niet echt goed. De meerderheid heeft het meer dan goed.  De vooruitzichten en de toekomst ? Anders of doorgaan op de ingeslagen weg.  Mensen die zich zorgen maken over de toekomst. Daar hoor ik ook bij.  En weten dat het een storm in een glas water kan zijn en dat het mee kan vallen. En dan worden de zorgen minder.  En ik heb het nu goed en kan tevreden zijn.

En dan al die ontevreden mensen. En dat zijn dan mensen die het verder ook goed hebben. En natuurlijk mensen die het minder goed hebben. Ze houden allebei van vrijheid van meningsuiting. En het liefst zonder grenzen. En dan hoef je niet aardig en lief te zijn. Dat vinden ze onzin.

Alles mag gezegd worden. Ook al is het kwetsend en beledigend. Grenzen zijn er bijna niet meer.  De toetsenbordhelden zegt een vriend en hij zegt het als een boer met kiespijn.

Iemand anders heeft het over de denkende mensen en minder denkende mensen. Volgens hem zijn het vooral de minder denkende mensen die niet aardig en lief willen zijn. Ze denken niet na en voelen zich al snel beledigd en mogen daarom ook beledigen.

Haatzaaiers zijn het en meer ook niet. Waarom ? Geen idee. Ik denk dat ze niet echt tevreden zijn met hun leven en dan moeten ze zich afreageren. Misschien geeft dat onaardig zijn ook wel een goed gevoel.

Zelf geen zin om onaardig te zijn. Vriendelijkheid levert een veel beter gevoel op. Wat gij niet wilt dat U geschiedt doe dat ook een ander niet.

Er ook vanuit gaan dat een ieder zijn best doet. Al die onaardige mensen zijn misschien wel met het verkeerde been uit bed gestapt. Of een andere goede reden om onaardig te zijn. 

Lang leve de vriendelijkheid. Wees aardig tegen mensen die niet aardig doen. Ze hebben het aardig doen het meeste nodig.  Uit een liedje van Daniel Lohues en gelijk heeft hij.

We zijn natuurlijk ook allemaal verschillend en soms zit aardig zijn gewoon niet in iemands genen.  En dan lukt het niet.  Sta ik ook weleens bij stil.   En wanneer weet je het hele verhaal.  Er kan natuurlijk altijd meer zijn dan !!  En dan ben ik gewoon weer aardig en vriendelijk !!  Soms lukt het mij ook niet.  Aardig en vriendelijk zijn.......

lekker rustig aan

Het voornemen voor de rest van mijn leven. Gewoon lekker rustig aan doen. Het leven gaat al snel genoeg.

Het is niet echt meer de mode. Lekker rustig aan doen. Alles moet snel en als het kan nog een beetje sneller. De baas zijn centen zijn niet van blik. Wat vroeger 8 uur mocht duren moet nu binnen 6 uur of nog sneller.

Mijn jaren bij de sociale werkplaats. De laatste paar jaren in de productie. Rustig aan doen mocht en daar had ik geen zin in. Sneller moest. Sommigen werden al moe door het naar mijn tempo kijken. Lekker rustig aan doen en ik had er een hekel aan.

Nog eerder en in de jaren 80 In de fabriek... Het begon met 50 in 8 uur en dat was al hard werken. Maar het was te doen. Sneller moest en dat ging het. Te snel voor de mens en het werd geautomatiseerd. Hoe het verder ging. De fabriek ging failliet. Het bleef te duur. Het verhaal van meer fabriekswerk. Het werd verplaatst naar het buitenland. Waar de factor arbeid goedkoper was.

Eigenlijk het verhaal van de laatste 30 jaar. Sneller moet. De lonen stijgen en het werk moest sneller. Hoe productief is het Nederlandse volk ? Wel veel leuk werk dat naar het buitenland ging. We waren er te duur voor geworden.

En dan wat we niet meer kunnen. De arbeidsmigrant kwam om dat werk te doen. Eigenlijk ook iets wat van alle tijden is. Zonder mensen van buiten konden we niet en kunnen we nog steeds niet.

Ik word 50 en ik besluit me weer anders in te gaan zetten voor de samenleving. Ik stop met de sociale werkplaats. Iets doen voor de samenleving kan ook meer zijn dan werken moet. Vijwilligerswerk kan ook. En mijn uitkering werd een basisinkomen : -)

Nu 65 en gewoon lekker rustig aan ouder willen worden. Echt niets doen is nog steeds geen optie en ik heb er ook geen zin in. Ik wil nog steeds productief z : -).

Ik zie de haast om me heen. Ik ben een rebel en besluit het anders te gaan doen. Laten zien dat haast hebben niet voor mij geldt. Dat anders ook mag.  Ik loop naar de winkel in het weekend en ik doe heel erg rustig aan. Hardlopers zijn doodlopers zeiden we vroeger. Misschien wordt het wel weer de mode. Lekker rustig aan.

Gas d’r bij zong Normaal jaren geleden. Niks niet remmen en gas erop zingt Mooi Wark. Zijn er ook liedjes over lekker rustig aan doen ? Slow down van Douwe Bob is een leuke. Het was de Nederlandse inzending voor het Eurovisie songfestival in 2016.

Economisch gezien mag het dus niet meer lekker rustig aan. Jammer genoeg niet. We zijn er te duur voor geworden. Als iedereen lekker rustig aan gaat doen wordt alles nog duurder. Of alles loopt vast.

65 jaar zijn en ik vind dat ik het nu lekker rustig aan mag doen. Gewoon tegen de stroom in. Ik kom er wel en laat het maar wat langer duren.

Dromen van een samenleving waar alles lekker rustig aan gaat. De lonen gaan heel langzaam een heel klein beetje omhoog. Net als de prijzen. We halen de snelheid uit de samenleving…..  Natuurlijk niet meer dan een droom. En echt lekker rustig aan deed ik zelf vroeger ook niet. 

Lekker rustig aan doen. Misschien hoort het wel bij mijn leeftijd en bij mijn met pensioen zijn.

De Staatsen

Iemand die houdt van het uitzoeken van stambomen. Een genealoog.  Hij heeft zich verdiept in de Staatsen. Mijn familienaam.  De stamboom begint met Staats-Roijers. En bij een Hendrik Roijers. Lang geleden. Geboren in 1735.  Ook de tijd van de Staatsen en de Oranjegezinden. Roijers wordt Staats.  En dan wieter goan. 

Ook de tachtigjarige oorlog en daarna Johan de Witt.  Of was het tijdens. Vorig jaar een weekendje Dordrecht en dan een rondleiding. En dan weer Johan de Witt, de leider van de staatsgezinden en zijn broer.  En hoe hun leven eindigde.  Geschiedenis….

‘Hoeveel nazaten die die Staats-Roijers heeft. Gezinus Regtop (ook 1 van de nazaten) heeft het uitgezocht. De Staatslijn. Niet iedereen is het met die naam eens. In den beginne werd er weleens een t tussenuit gehaald. Staas in plaats van Staats. Dan heb je 1 zoon die staats omarmt en een paar andere zonen die de letter t er tussenuit halen.

Onderdeel zijn van de geschiedenis en lang geleden.  De Staatsen en de keuze voor de naam Staats : -)  Vind het wel grappig of iets meer dan grappig. Ik ben wel blij met mijn achternaam en met de geschiedenis die daar bij hoort.

Mijn eigen geschiedenis en mijn opa Geert Staats wordt niet oud. Zijn vrouw was zwanger van de tweede en hij sterft. Mijn oma vind een andere lief met wie ze ook een aantal kinderen krijgt.

Mijn vader die zijn biologische vader niet heeft gekend. De naam Staats heeft hij wel van hem gekregen. 

Nakomelingen en zo kregen mijn ouders 7 kinderen. Die 7 kinderen kregen samen 10 kinderen. En die tien kinderen  zorgen ook weer voor kinderen. Je begint met zijn tweetjes. En dan ? De naam Staats wordt niet via ons doorgegeven. Ook niet erg vinden. Er zijn meer Staatsen. Ook nakomelingen van Staats-Roijers.

Grappig om zo’n stamboom gezien. Hoeveel mensen er wel niet zijn bijgekomen na de eerste twee.  Allemaal familie. Soms dichtbij en soms ver weg. Leuk om dat te zijn. Ik ga het de komende tijd nog vaak even bekijken. En dan allemaal familie.

De zonen die de staatsnaam doorgeven en de dochters die een andere naam en kinderen met een andere achternaam krijgen.  Het gaat maar door. Ik denk dan alleen maar even aan mijn ouders…. En hoeveel er nu dankzij mijn ouders zijn.

1,2,4,8,16, 32, 64, 128.   Een leuk rijtje en zonder grenzen. Voor mij waren 2 ouders nodig. 4 grootouders, 8 overgrootouders en enzovoort en enzovoort.  Hoe klein de wereld is !  Hoe groot de wereld kan zijn.

De Staatsen. We zijn met veel. En dan de staatsloterij, de staatsbossen, staatsgeheimen, staatsgevaarlijk en nog veel meer staats. Niet zomaar een achternaam. En soms is het voor mij niet meer dan een achternaam. En vaker natuurlijk veel meer dan.

Niet Oranjegezind zijn. Ben ik Oranjegezind ?  Mijn naam en dan zou ik voor de republiek moeten zijn. Lang geleden wel. Ik ben nu ?  En dat is staatsgeheim en met een glimlach : -)

Jaren geleden in een crisis die toenmalige koningin wel een brief gestuurd. Ik wilde hulp.  En ik kreeg antwoord terug……

AI als hulpmiddel......

Een zangeres krijgt een liedje toegestuurd. Gemaakt door een AI programma. Je hoeft er zelf niets voor te kunnen en niets voor te doen. Een paar woorden zijn genoeg en het programma maakt er een leuk liedje van.  Ze spreekt er schande van. Geen vakmanschap en nog veel meer niet.  Als je zelf geen liedjes kunt schrijven is het een leuke manier om aan een liedje te komen ?

Een politicus gebruikt AI voor het schrijven van tweets. Geen denkwerk meer nodig en natuurlijk veel meer niet nodig. Mag het ? Je bent fan van die politicus en je hoort dat zijn woorden niet van hem maar van AI zijn ? Een hulpmiddel of iets meer dan dat.

Een A4tje volschrijven en ik doe het zelf. Er komt geen AI aan te pas. Ik ben er ook toe in staat. Een ander kan het niet en gebruikt bijvoorbeeld chatgpt voor het vol kalken van een A4tje. Een paar steekwoorden zijn genoeg. En AI doet de rest.

Zelf iets niet kunnen en dan gebruik je de mogelijkheden die kunstmatige intelligentie je biedt. Mag het ?  Zolang je er maar bijzet dat het AI is. Of hoeft dat niet ?

AI content. Ik kom het vaak tegen op facebook. Gemaakt met behulp van AI. Of helemaal gemaakt door AI.  De mogelijkheden zijn onbeperkt geworden. Of te onbeperkt. Dat kan natuurlijk ook. Te is nooit goed.

Schrijven moet je leren. En je hoeft het niet meer te leren. Laat AI het maar doen. Kennis en zo heeft google natuurlijk veel meer kennis dan de mens. Zo zijn er meer programma’s die meer kennis hebben dan de mens.  Niet altijd blij mee. Of moeten we er blij mee zijn ?

Het is nog te zien. Met een beetje moeite kun je AI nog steeds onderscheiden van echt. Of is het andersom. Kunnen deze woorden door AI getypt zijn. Of zie je dat het door een mens is gedaan ?  Het antwoord mogen jullie geven. Of vraag het AI ? Dat kan natuurlijk ook.

Iets anders en dan fotobewerking. Ooit les ingegeven. Hoe anders dit nu is dan in de tijd dat ik er les ingaf. Of ik fan ben ? Niet echt en er gaat niets boven echt. Dan maar een beetje onscherp en dan maar een beetje wat dan ook. Het hoeft niet perfect te zijn.

Doet AI alles perfect ? Geen idee. Ik heb er verder niet veel ervaring mee. Oh ja google en dan altijd het ‘AI reacties kunnen fouten bevatten’.   Mee eens.  Perfect is het nog lang niet.

AI = Afnemende Intelligentie. Ook daar is AI het mee eens. Zelf doen en zelf je hersenen gebruiken is altijd nog beter dan het door AI te laten doen. Ook al zal het dan nooit perfect zijn. En al doende leert men en dan wordt het steeds beter…..  Al doende leert men geldt natuurlijk ook voor AI….

Ik lees liever een echt verhaal dan een verhaal van AI. En gelukkig kun je het verschil nog steeds lezen. En anders vraag je AI. Of het de mens is of de computer is die het heeft geschreven ?

Het kan maar moet je het daarom ook doen ?  Ook een boeiende vraag…

Zomergasten en het ontregelde brein

In de laatste aflevering van Zomergasten is Psychiater Jim van Os te gast. Een bekende naam in de GGZ wereld en ook iemand die het iets anders doet en ziet dan de gemiddelde psychiater.

Filmfragmenten laten zien die duidelijk maken wat het is om psychotisch te zijn. Hoe simpel het kan zijn. Het begint met een fragment uit een film. De man heeft zijn snor afgeschoren en niemand die het opmerkt. Hij wordt boos en voelt zich onbegrepen. En dan wordt duidelijk dat hij nooit een snor heeft gehad. En hij is niet te overtuigen. Een psychose ?

 

Het ontregelde brein komt verder uitgebreid aan de orde. De psychiater vertelt over zijn eigen loopbaan. Hij komt terecht in een psychiatrisch ziekenhuis in Frankrijk. Ze werken er nog op de ouderwetse manier. De patiënten vol stoppen met pillen zodat ze er verder geen last van hebben. Hij wil het anders. Verpleegkundigen die daar geen zin in hebben.  Zijn eigen brein raakt ontregeld. Slecht slapen en meer. Hij denkt het wondermedicijn te kunnen uitvinden. Totdat iemand tegen hem zegt dat !  Hoe iedereen psychosegevoelig is.  Dan is dit een leuk voorbeeld.

Verder in zijn carrière en dan ambulant in ons landje. Iemand wil stoppen met medicatie. Hij vindt het geen probleem. En het gaat mis. Zomaar stoppen kan een slecht idee zijn. Weer een leerervaring erbij.

De mens achter de Cliënt noemt hij ook nog even. Vaak gaat het om de diagnose en het bestrijden van de ziekte. In dit geval de psychose. Hij pleit voor meer diepgang en de cliënt is meer dan de diagnose. Een goed idee. Hoe ik zelf nooit meer was dan de diagnose. Bijna nooit het gevoel gehad dat ik als mens gezien werd.

Zijn eigen leven komt meer dan aan bod. Over zijn vader die een beroemde Nederlandse gynaecoloog was en de invloed die dit op zijn leven had. Je zag meer dan de bekende psychiater.  Een mens en meer ook niet !!

De GGZ wereld werd uitgebreid besproken. Het diagnostisch handboek de DSM. Inmiddels versie 4 ? Geen idee. Hij pleit voor het loslaten van al die diagnoses. Meer als een mening hoeft het niet te zijn. Een gebroken been is te zien op een foto. Schizofrenie niet en zo nog veel meer niet . De GGZ raadt hij ook niet direct aan. Je moet er klaar voor zijn. Ook over de vele herstelgroepen en de herstelbeweging. Hij is er positief over.

En dan euthanasie bij psychisch ondragelijk lijden. Moeilijk vindt hij dit. Soms groeit men verder en dan worden de psychische problemen dragelijker.  Over euthanasie gepleegd op een 17jarige.  Veel te jong voor zo’n beslissing….. Of ik denk er zo over.   Euthanasie zien als een gemoedelijke dood. Het verhaal van een kameraad. Zijn wens en zijn droom en het lukte. Ik blijf het een lastig iets vinden. Ook omdat ik zelf het leven altijd de moeite waard heb gevonden en nog steeds vindt. En je mag het niet zonder een hele goede reden beëindigen. Wel het lijden gezien bij sommigen en dan blij dat het een optie kan zijn.

Het was een leuke aflevering en zelf ook iets van geleerd. Er zijn ook goede psychiaters en met een glimlach. Of als een boer met kiespijn. Allebei een beetje. Niet dat de psychiaters die ik heb gehad nu direct slecht waren….  Er is natuurlijk meer dan !!

Ik weet nog goed

Hoe ik opgroeide in de jaren 60 en 70. Hoe anders het toen was. Maar een paar zenders op tv. Maar een paar radiozenders. Geen computers en geen internet. Pinnen was ook nog onmogelijk. En zo kan ik het lijstje nog veel langer maken.

Lezen op facebook en leeftijdgenoten zijn blij dat ze in die tijd mochten opgroeien. Af en toe missen ze het.  En ze zijn niet jaloers op de jeugd van nu. Ikke ook niet.

Verder terug in de tijd en ik denk even aan de jeugd van mijn ouders. Hoe anders die was dan mijn jeugd. Of zij ook niet jaloers waren op mij ? Geen idee. Kwam nooit ter sprake.

Hoeveel er in een mensenleven kan veranderen. Nog nooit in de geschiedenis is het zo snel gegaan als in de twintigste en eenentwintigste eeuw. Stond de tijd daarvoor stil ?? Geen idee. Mijn kennis is niet zo goed dat ik dit weet.

De industriële revolutie en de mechanisering van de landbouw. Meer tijd voor iets anders. Het oude werk verdween en er kwam nieuw werk voor terug. Helemaal niets doen of minder werken ? Jammer genoeg niet. De mens wil vooruit en werken moet.

Of ik al die veranderingen verbeteringen vind ? Ook een boeiende vraag. Het goede meenemen naar het heden en het slechte achterlaten in het verleden. Ook een streven van de mens ? Soms denk ik van niet. Nog steeds oorlog en nog steeds arm en rijk. Om maar even iets te noemen.

De computer zien als een verrijking van mijn leven. Soms wel en wel blij met zoiets als internet en blij met zoiets als de smartphone. Natuurlijk niet altijd. Hoe de tv verandert is. Een verbetering ? Geen idee en ik doe het maar mee.  Meer zenders en soms nog steeds geen bal op tv. 

En dan weer werk. De fabriek en werken op het land. Nu niet echt belangrijk meer. Jammer en helaas ?

We worden ook steeds ouder en dan de beloning voor het ouder worden. Langer werken moet.   Ach ja de AOW is ook nog niet echt oud en daarvoor moest het ook.

Niet jaloers zijn op de jeugd van nu. De prijs die ze misschien moeten gaan betalen voor steeds maar weer meer en te veel vragen van de planeet. De klimaatverandering die er aan zit te komen. En nog veel meer uitdagingen. Misschien valt het mee en kunnen ze net als mijn generatie in vrede en zonder al te veel gedoe rustig oud worden.

Hoe kijkt de jeugd van tegenwoordig over 50 jaar op 2026 terug. Zijn ze ook niet jaloers op de jeugd in 2076. Missen ze ook de goede oude tijd ? Ik ben benieuwd en zal het niet weten.

De goede oude tijd anno 2026 is natuurlijk ook veel anders dan de goede oude tijd van mijn ouders en grootouders. Gelukkig wel. Of is het jammer ? De goede oude tijd en de vooruitgang. Blijft het zo snel gaan ? Of neemt het tempo weer af en gaat het weer iets langzamer ? Komt er weer een oorlog ? Of blijft het nog heel lang vrede ? De tijd zal het ons laten zien….